سه شنبه, ۱۷ شعبان ۱۴۴۰هـ| ۲۰۱۹/۰۴/۲۳م
ساعت: مدینه منوره
Menu
القائمة الرئيسية
القائمة الرئيسية

  •   مطابق  
قرغیزستان؛ میدان تنش¬های سیاسی بین‌المللی!
بسم الله الرحمن الرحيم

قرغیزستان؛ میدان تنش¬های سیاسی بین‌المللی!

(ترجمه)

اولیس ولز، معاون اول وزارت امور خارجۀ امریکا، به‌قرغیزستان سفر نمود و باخود 4.6 میلیون دالر امریکایی را که توسط خانواده باقی‌یوف سرقت شده بود، به‌قرغیزستان بازگرداند. روز بعد به‌ازبکستان رفت و در اظهاراتی گفت که امریکا در طول دو سال آینده کمک مالی‌اش را به‌سه برابر خواهد رساند.

به‌همین نزدیکی­ها در تاشکند کنفرانس علمی تحت عنوان "روابط ذات‌البینی در آسیای مرکزی: چالش­ها و فرصت­های همکاری" برگزار شد. 35 دولت، 9 سازمان بین‌المللی و منطقه‌ای، 17 مرکز تحلیلی و نمایندگان 18 نهاد بین‌المللی در این کنفرانس شرکت ورزیدند.

در 21 فبروری، نشست نوبتی رؤسای فرمانده نیروهای نظامی کشورهای جنوب آسیا برگزارشد. در این نشست رؤسای فرمانده نیروهای نظامی ازبکستان، قزاقستان، ترکمنستان، تاجیکستان، افغانستان، پاکستان، معاون رئیس فرمانده نیروهای نظامی قرغیزستان و فرمانده ارشد فرماندهی مرکزی نیروهای نظامی امریکا شرکت کرده بودند.

انتظار می‌رود در اواخر ماه مارچ، پوتین رئیس جمهوری روسیه نیز به‌قرغیزستان سفر کند؛ چنان‌چه مقدمات سفر وی آغاز شده است. بنا به گزارش رادیو "آزادلیک" در اوایل ماه مارچ، بیست‌ویک‌ومین دور کنفرانس­های بین دولتی قزاقستان-روسیه برگزار شد.

از یک‌سو استعمار غربی جلسات مذکور را در آسیای مرکزی سازماندهی می­کند و از سوی دیگر روسیه قصد دارد پایگاه نظامی جدیدی را در جنوب قرغیزستان تأسیس کند. بناءً کشورهای آسیای مرکزی تحت تهدید و فشارهای زیاد، هدفی برای ابرقدرت­های استعماری قرار می­گیرند. هردو طرف با تمام توان فشارهای خویش را بر کشورهای آسیای مرکزی  اعمال نموده و هریک تلاش دارد تا این دولت­­ها را به‌سمت منافع خود بکشاند.

کشورهای آسیای مرکزی همواره میدان درگیری‌های سیاسی میان امریکا، روسیه و چین می‌باشند؛ طوری‌که این قدرت‌های استعماری سعی می­کنند از طریق ایجاد تنش­های ساخته شده به‌وسیله­ای سازمان­ها و کنفرانس­ها منافع خویش را به‌دست بیاورند! پس از جلساتی­که هدف‌شان چگونگی برخورد با اوضاع نگران کننده عنوان می­شود، قدرت­های استعماری برای ایجاد پایگاه‌های نظامی، غارت و تصاحب منابع استراتیژیک، منابع طبیعی، فرودگاه­ها و راه­های آهن، تلاش می‌کنند. در این اواخر روابط قرغیزستان و ازبکستان به‌دلیل این سیاست­های پلید بین‌المللی، بدتر شده است. قرغیزستان نمی­تواند از نفوذ روسیه نجات پیداکند. ازبکستان به‌دلیل فراوانی منابع طبیعی، موقعیت جیوپولیتیک و استراتیژیک، از روسیه با پشتیبانی قدرت­های غربی فاصله دارد. ازبکستان در پروژۀ امریکایی تحت نام "صلح" در افغانستان همکاری می­کند. اگر این پروژه موفق شود، ازبکستان از طریق افغانستان راه عبوری برای خود پیداکرده و تبدیل به‌یک کشور پیشرو در منطقه خواهد شد.

اما از آنجایی­که این پروژه به‌منافع روسیه در آسیای میانه صدمه وارد می­کند، روسیه بر قرغیزستان فشار وارد می­کند تا روابط‎‌اش را با ازبکستان تیره کند. به‌همین سبب بود که ادارات امنیتی قرغیزستان اعلان کردند که تروریستی را دستگیر نمودند که از ازبکستان آمده است و آن‌را خطری از جانب ازبکستان توصیف کردند. هیچ‌کس نمی‌داند که حجم جدال‌هایی را که روسیه برای حل این مشکل راه‌اندازی می­کند، در چه میزان خواهد بود. در این شک نیست که روسیه در این میدان از تمام امکانات خود استفاده خواهد کرد و هم‌چنان این واضح است که روس­ها فتنۀ جنگ و سایر اختلافات مادی را در منطقه به‌وجود می‌آورند؛ زیرا آن­ها در این وضعیت موجود انتخاب دیگری نداشته و به‌زودی دست به‌کار خواهند شد.

قرغیزستان با وجود آگاه بودن از این­که موضوع خطرات ناشی از اسلام، یک موضوع ادعایی و ساختگی بوده و جنگ با اسلام در این سرزمین از کدام فایده­ای برخوردار نیست؛ اما به‌دلیل ترسی‌که از روسیه دارد، بازهم در ایجاد یک محیط پرتنش با روسیه همکاری می­کند؛ چون قرغیزستان از این کاملاً مطمئن است که روسیه به تنهایی‌اش قادر به‌اعمال خشونت علیه قرغیزستان می­باشد. هم‌چنین قرغیزستان در رابطه به‌بخش­های اقتصادی خود، نیازمند کارگرانی می­باشد که در روسیه مشغول کارگری‌اند؛ بنابراین، به‌نظر می­رسد که قرغیزستان در نهایت قصد دارد روسیه را تا آخر کارزار پیروی کند؛ چیزی­که نشان می­دهد تنش بین کشورهای منطقه، ناشی از بدتر شدن وضعیت سیاسی بین‌المللی می­باشد. در این میدان برای امت و مردم آسیای میانه هیچ  مصلحتی وجود ندارد. سیاست­های بین‌الملل تحت تسلط کفر جهانی اجازه نمی­دهند که هیچ یکی از کشورهای منطقه از کنترول‌شان بیرون رود و این غیرممکن است که وابستگی به‌این دولت‌های کافر، امنیت دولت‌های منطقه را تأمین و یا از استقلال‌شان محافظت نماید؛ مثلاً: در خاورمیانه، این کشورها به‌کُردها وعدۀ استقلال داده درحالی‌که ایشان بهره‌برداری خود را دارند؛ اما کُردها هنوز به‌کشورهای استعماری کمک می­کنند و فکر می­کنند که از این طریق به‌استقلال دست می‌یابند. بنابر همین امیدواری، دست به اعمالی می­زنند که به‌اسلام و مسلمانان آسیب زیادی می‌رساند. هیچ دولت استعماری برای دولت مستعمره و تابع خود این اجازه را نمی‌دهد که از خود یک ارادۀ مستقل داشته باشد؛ همان‌طوری‌که آزادی برای هیچ‌کس داده نشده است؛ بلکه همواره آزادی‌ها از مردم گرفته شده است.

با توجه به‌این، کشورهای آسیای مرکزی در مسیری قدم گذاشته‌اند که در آن همه‌چیز کلاه‌برداری، مکر و حیله‌گری است. تمام حکام کشورهای آسیای میانه، مزدورِ دولت‌های کفری استعمارگر بوده و تنها سعی در به‌هدر رفتن ثروت و منابع امت دارند؛ به‌عنوان مثال: آن­ها از چین به‌خاطر چیزی جز پروژه­های بی‌اهمیتی­که غیر ضروری بوده و کاملاً به‌نفع چین می­باشند، وام گرفته و بدین وسیله ثروت امت را به‌چین می­بخشند.

وضعیت در آسیای میانه می­تواند منجر به‌درگیری­های زیادی در بین کشورهای منطقه شود و شاید حتی منجر به‌جنگ نیز شود. بنابر این، ما مسلمانان باید احتیاط کنیم و اجازه ندهیم که این کشورها بین ما درگیری‌های ملیتی، کشوری و مرزی را پرورش دهند و باید به‌یاد داشته باشیم که نجات‌مان از توطئه­ و حیله‌گری­های سیاسی تنها توسط دولت خلافت راشده برمنهج نبوت ممکن است و بس.

بیایید دور از تمام اختلافاتی باشیم که توسط مؤسسات امنیتی و مقامات دولتی به‌وجود می­آیند. بزرگ‌ترین فتنه، چیزی است که منجر به‌تنظیم عملیات خشونت‌آمیز از قومی علیه قوم دیگری می­شود. ما باید از چنین کارهایی برحذر بوده و با تمام این خطراتی‌که از کشورهای کفری طراحی می­شوند، با هوشیاری برخورد نماییم.

نویسنده: استاد عبدالرزاق قرغیزی

عضو دفتر مطبوعاتی حزب التحریر-قرغیزستان

ابراز نظر نمایید

back to top

سرزمین های اسلامی

سرزمین های اسلامی

کشورهای غربی

سائر لینک ها

بخش های از صفحه