Salı, 04 Jumada al-thani 1439 | 2018/02/20
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Kuzey Suriye’ye Düzenlenen “Zeytin Dalı Harekâtı”nın Amacı Nedir?

Kuzey Suriyeye Düzenlenen “Zeytin Dalı Harekâtı”nın Amacı Nedir?

Soru:

Fırat Kalkanı Operasyonu, Erdoğan’ın Halepi peşkeş çekmesi ve rejimin Halepi ele geçirmesine kolaylık sağlaması sonrası Erdoğanın Suriyeye yönelik operasyonlarında nispeten durgunluk olduğu görüldü. Ancak 20 Ocak 2018 Cumartesi günü havadan ve karadan Afrine düzenlenen Zeytin Dalı Harekâtı ile Erdoğan durgunluğunu bozarak yeniden harekete geçti. 21 Ocak 2018 Pazar günü Genelkurmay Başkanlığından yapılan açıklamada, 20 Ocak Cumartesi günü Zeytin Dalı Harekâtının başlatıldığı hatırlatıldı... Zeytin Dalı Harekâtı planlandığı şekilde devam etmekte olup, kara harekâtı başlamıştır.denildi. [21.01.2018 Türk Press] Zeytin Dalı Harekâtı halen devam etmektedir. Pekâlâ, harekâtın amacı nedir? Allah mükâfatınızı artırsın.

Cevap:

1- Şuan neler olup bittiğini analiz etmeden önce şuan ki Türk politikasının etrafında deveran ettiği, sayesinde Erdoğan’ın hareketleri, eylemleri ve açıklamalarının anlaşılabileceği eksen teşkil eden çok önemli bir noktaya dikkat çekmek gerekir. Erdoğan Türkiye’si, açıkça Amerikan taraftarıdır. Erdoğan’ın bu taraftarlığı iktidarda kalmak adına Amerika’nın desteği karşılığındadır. Nitekim onu iktidara ulaştıran Amerika’dır. 18 Nisan 2017 günü hükümet yanlısı Sabah gazetesinde yer alan şu ifade bunu kanıtlar: “Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, dün akşam ABD Başkanı Donald Trump’la telefon görüşmesi yaptı. Görüşmede Trump, Erdoğan’a 16 Nisan referandumuyla ilgili tebrik etmek için aradığını söyledi. Erdoğan’a iyi bir kampanya yürüttüğünü, birçok ile gittiğini hatırlattı. Kampanya sürecini bizzat yakından takip ettiğini söyledi. Trump, Erdoğan’a Dostluğumuzu önemsiyorum, beraber yapacağımız birçok önemli iş var” dedi. Böylece Erdoğan’ın Suriye politikası, Amerikan planlarına arka çıkmak, rejim unsurlarını yerleştirmek ve rejim için hayati öneme sahip bölgelerden grupların geri çekilmesi yönünde baskı yapmaktır. Halep’in peşkeş çekilmesi ve rejimin kontrolüne verilmesi henüz hafızalarda taze. Silahlı gruplar, bölgelerinin rejim tarafından ele geçirilmesini önlemek için savaşmaları gerekirken, Erdoğan grupları bölgelerinden ayırıp savaştırmak için sanal sorunlar üretti. İşte rejimin Halep’e yöneldiği ve saldırılarını yoğunlaştırdığı bir sırada Fırat Kalkanı Operasyonu başlatıldı. Bilindiği üzere Fırat Kalkanı Operasyonu aslında bir Amerikan imalatıdır. 2016 yılında Türkiye, Amerika’nın buyruğuyla Cerablus’a bir askeri harekât başlattı. Resmi temaslarda bulunmak üzere Ankara’ya gelen eski ABD Başkan Yardımcısı Joe Biden, burada yaptığı açıklamada, “24 Ağustos 2016 günü Türk askerinin Cerablusta olan hareketlerini destekliyoruz” dedi ve YPG unsurlarından Fırat Kalkanı’nda yer alan Türk askerlerinin önünden çekilmelerini talep etti. Biz, 25 Eylül 2016 tarihli soru cevapta şöyle demiştik: Halepe fokuslanan Amerikan planlarının başarılı olabilmesi için Halepin yeniden kuşatma altına alınması gerekir. Amerika Halepi yeniden kuşatmak altına almak için iki koldan hareket etmiştir: Birincisi: Fırat Kalkanıadı verilen askeri harekâtla Cerablusa girerek Türk ordusunu Kuzey Suriyeye sokmak ve Güney Halepteki Türkiye yanlısıdevrimcileri IŞİDle mücadele için geri çağırmak. Diğer bir deyişle Halepteki gerçek çatışma cephesinde bir gedik açmak, yeni bir iç savaş cephesi oluşturmak ve olabildiğince devrimcileri Halepteki savaştan uzak tutmak!”Erdoğan, El Bab operasyonu için yandaş grupları geri çekti. Halep’i direnişsiz bıraktı. Geride kalan bir avuç mümin grup müstesna Erdoğan’ın Fırat Kalkanı çağrısına karşılık vermek için grupların çoğu bölgeden ayrıldı. Erdoğan aynı ihaneti bir kez daha tekrarlıyor...

2- Bu ihanet hareketleri devam etmektedir. En son Erdoğan, İdlib’te önemli bölgelerin Suriye rejimi tarafından kontrol altına alınmasına olanak sağladı. Kalleş rejim, Amerika ile koordinasyon içinde İdlib yönünde ilerlerken, Türkiye’nin emirlerine uyan savaşçı gruplar Afrin’e odaklanarak İdlip’teki mevzilerini unuttular. Sonra da Erdoğan, Amerika güdümünde kurulacak yeni sınır muhafız gücü nedeniyle Türkiye ile ABD arasında gerginlik varmış gibi bir bardak suda fırtına kopardı! Oysa Amerika’nın, koalisyon uçaklarına açılan İncirlik hava üssünden hareket ettiği ve çoğunluğunu YPG’nin oluşturduğu ABD destekli Suriye Demokratik Güçleri dâhil olmak üzere ajan örgütleri silahlandırdığı herkesçe biliniyor... İşte Erdoğan, rejimin Halep’e girişine kolaylık sağlamak amacıyla yaptığı Fırat Kalkanı Operasyonunu tekrarlıyor. Bu sefer de rejimin İdlib’e girişini kolaylaştırmak için sanal bir Zeytin Dalı Harekâtı başlattı. Suriye rejimi, İdlib’e doğru ilerlerken ve Ebu Zuhur Askeri Havaalanı’nı kuşatma altına almışken Erdoğan’ın Afrin’e yönelik harekât başlatması oldukça manidar! Harekâta yaklaşık 25 bin silahlı muhalif katılıyor. Feylaku’ş Şam’ın komutanı Yasir Abdurrahim’e göre “Türkiye’nin Afrin harekâtına yaklaşık 25 bin silahlı “Özgür Suriye Ordusu” katılıyor...” [23.01.2018 Rusya Today] Harekât, Amerika’nın bilgisi ve onayı dâhilindedir. Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu basın mensuplarına yaptığı açıklamada, dün akşam (15.01.2018) Kanada’da ABD Savunma Bakanı James Mattis ile Suriye konusunu konuştuklarını, hem muhtemel sınır birlikleri hem de Türkiye’nin Afrin’e düzenleyeceği operasyonu ele aldıklarını kaydetti. Çavuşoğlu ayrıca Kanada’nın Vancouver kentinde düzenlenen Kuzey Kore konulu Dışişleri Bakanları Zirvesi’nde ABD Dışişleri Bakanı Tillerson ile de görüştüğünü söyledi. Çavuşoğlu, Mattis ile görüşmesine ilişkin, Kendisi bu konudaki haberlere inanmamamızı ve bu konuyu bizzat takip ettiğini söyledidedi. [17.01.2018 Anadolu Ajansı]

3- Son iki gün içinde Amerika tarafından yapılan açıklamalara bakıldığında, Zeytin Dalı Harekâtı, Afrin operasyonu, TSK ve ÖSO hareketliliğinin tamamen Amerika ve ABD ile koordinasyon içinde Suriye’ye giren Rusya’nın onayı ile olduğu anlaşılmaktadır. Bu açıklamalardan bazıları şunlardır:

- “Öyle görünüyor ki Perşembe akşamı Rus askeri polisin bölgeden gruplar halinde ayrılmaya başlamasıyla birlikte Afrin’de belirli hedeflere düzenlenen yoğun bombardıman ile sanki Cuma günü Zeytin Dalı Harekâtı’nın ilk aşaması başlamış oldu. El Cezire’ye göre Milli Savunma Bakanı Nurettin Canikli, Esasında fiili olarak harekâtın başlamış”olduğunu söyledi... El Arab el Cedid gazetesinin bir üst düzey Türk kaynağından edindiği bilgilere göre, “Türkler, kentin kontrolüne ilişkin başka bir öneri daha ortaya attılar. Karşılığında kentin idaresi, Ankara ile Moskova arasında varılacak anlaşma uyarınca olacak. Fırat Kalkanı bölgesi tarzında kentin yeniden yapılandırılmasını büyük oranda Türk hükümeti üstlenecek ve konferansa katılmak üzere Suriyeli muhaliflere baskı yaparak Soçi Konferansı’nın başarılı olması sağlanacak. Ruslar ise ele geçirildikten sonra kentin Suriye rejimine teslim edilmesi, kentte hiçbir muhalif gücün kalmaması ve rejimin İdlib iline doğru ilerleyişine izin verilmesi konusunda ısrar ettiler... Bu arada Milli Savunma Bakanı Nurettin Canikli, dün katıldığı bir TV programında, Orada Rusyanın rejime çok büyük destek verdiğini biliyoruz...diye konuştu. Türk tarafının harekâttan beklentileri gelince, Türk kaynak El Arab el Cedid gazetesine “Harekâtın maksimum 5-6 ay sürmesi bekleniyor” şeklinde konuştu... Ve “Washington ile diplomatik kanalların açık olduğunu” kaydetti.” [20.01.2018 El Arab el Cedid]

- Rusya Dışişleri Bakanlığı tarafından yapılan açıklamada “Edinilen bilgilere göre 20 Ocak tarihinde Türkiye Suriye’nin kuzeybatısında bulunan Afrin bölgesinde askeri birliklerini kullanmaya başladı. Moskova bu bilgiler konusunda çok endişeli. Gelişmeleri dikkatle takip ediyoruz. Rusya Suriye barış süreci konusunda toprak bütünlüğünün korunmasına, Suriye’nin egemenliğine karşı saygı gösterilmesine, BM Güvenlik Konseyi’nin 2254 numaralı kararnamesi ve Astana süreci çerçevesinde varılan çatışmasızlık bölgelerine ilişkin uzlaşmalar uyarınca kalıcı siyasi barış sürecinin kurulmasına dayanarak hareket ediyor.” denildi. [20.01.2018 Rudaw]

- “ABD, harekâtın kapsamı ve süresinin sınırlı olmasını istiyor ve sivil kayıpların önlenmesi için “itidalli davranmaya” davet etti... ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Heather Nauert yaptığı açıklamada, Ancak Türkiyeyi itidalli olmaya ve askeri operasyonlarının kapsam ve süresini sınırlı tutmaya, ayrıca sivil kayıpların önlenmesi için titiz davranmaya çağırıyoruz.ifadelerine yer verdi. Pazar günü ABD Savunma Bakanı Jim Mattis de saldırı öncesinde Türkiye’nin ABD’yi uyardığını açıkladı. Mattis, önümüzdeki döneme ilişkin Türkiye ile birlikte çalıştıklarını belirterek, Bir çıkış yolu bulacağızdedi. Nauert, ABD Dışişleri Bakan Rex Tillerson’un dün Rus mevkidaşı Sergei Lavrov ile yaptığı telefon görüşmesindeki sözlerini yineleyerek Suriyede barış ve istikrarı sağlamak için birlikte çalışma zamanı geldi...ifadelerini kullandı. Türk Dışişleri Bakanı, ABD’li mevkidaşı ile askeri operasyonu konuştu, ancak taraflar arasında neler konuşulduğu henüz kamuoyuna açıklanmadı...” [22.01.2018 BBC Arapça]

- “ABD Dışişleri Bakanı Rex Tillerson, Türkiye’nin meşru güvenlik ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla ABD’nin Suriye’nin kuzeybatısında Türkiye ile birlikte çalışarak güvenli bölge oluşturmayı umduğunu belirtti... ABD Merkez Kuvvetler (CENTCOM) Komutanı Joseph Votel, “Türkiye’nin Afrin’e düzenlediği operasyon konusunda kendilerini bilgilendirdiğini ve Afrin bölgesinin kendi operasyon alanları olmadığını kaydetti... ABD Savunma Bakanlığı, “gerilimin tırmandırılmaması” çağrısında bulundu ve Türkiye’nin güvenlik endişelerini ABD’nin anladığını kaydetti...” [23.01.2018 Rusya Today]

- “ABD Merkez Kuvvetler (CENTCOM) Komutanı, “Türkiye’nin Afrin’e düzenlediği operasyon konusunda kendilerine bilgi verdiğini ve Afrin’in kendileri için bir operasyon alanı olmadığını kaydetti. CENTCOM komutanı General Joseph Votel, Pazar günü düzenlediği basın toplantısında, Askeri kaynaklarımızla bu bölgeye (Afrin) belirgin bir dikkatimizi veriyor değiliz.şeklinde konuştu...” [21.01.2018 Quds Press]

- “ABD Dışişleri Bakanı Rex Tillerson, Zeytin Dalı Harekâtı’nın 3. gününde, Türkiye’nin Suriye’nin kuzeybatısında bir “güvenlik bölgesi” oluşturma ihtiyacı olabileceğini söyledi. Tillerson, “Bu konuda birlikte çalışmayı umuyoruz” dedi. Tillerson, “Türkiye ve sahadaki bazı güçlerle, bölgede istikrarın nasıl tesis edilebileceği konusunda temaslarını sürdürdüklerini söyledi ve Türkiye’nin meşru güvenlik kaygılarını da gidermek istediklerini belirtti...” [23.01.2018 Türk Press]

- “Tillerson, ABD’nin Kaliforniya eyaletindeki Stanford Üniversitesinde verdiği konferansın ardından Washington’a dönerken uçakta basın mensuplarına açıklamalarda bulundu. “Suriye’nin kuzeyinde sınır koruma birlikleri kurulacağı” haberleriyle ilgili konuşan Tillerson, “Suriye’nin kuzeyinde bir sınır koruma gücü kurma niyetlerinin olmadığını” söyledi. Anadolu Ajansına göre Tillerson, “Suriye’de sınır birlikleri” planı hakkındaki haberlerle ilgili olarak, Türkiyeye bir açıklama borcumuz var.değerlendirmesini yaptığı bildirildi. Bu bağlamda Nauert, Hiçbir şekilde sınır güvenlik gücü oluşturmuyoruz. Ne yaptığımızı Türklere söyledik. Amacımız IŞİD güçlerinden arındırılan bölgelerde, yerel güçlerin güvenliği sağlamasına yönelik.dedi.” [19.01.2018 Orient net]

- “Geçen Salı günü ABD Savunma Bakanlığı (Pentagon) Sözcüsü Eric Pahon, Suriye’de kurmayı planladıkları “Sınır Güvenliği Gücü” konusunda Türkiye’nin kaygılarını anladıklarını ve Türk yetkililerle konuyu görüştüklerini bildirdi. Pahon, AA muhabirine, “NATO müttefikimiz Türkiye ile düzenli yakın iletişimimiz var.” dedi. AA muhabiri, Pahon açıklamasında “varsayılan Sınır Güvenliği Gücü” ifadesini kullandığını söyledi... Bugün Perşembe günü ABD Dışişleri Bakanı Rex Tillerson, Suriye’de sınır birlikleri planı hakkındaki haberlerle ilgili olarak “Suriye’nin kuzeyinde bir sınır koruma gücü kurma niyetlerinin olmadığını” söyledi. Basına açıklamalarda bulunan Tillerson, “Bu, tamamen yanlış resmedilmiş ve yanlış tanımlanmış bir durum ve bazı kişiler yanlış konuşmuş. Herhangi bir sınır güvenlik gücü kurmuyoruz.dedi. [17.01.2018 Yeni Şafak Arapça]

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere Zeytin Dalı Harekâtı, Türkiye’nin Amerika ve Rusya ile koordinasyon sağlayarak uzattığı bir daldır... ABD’nin 30 bin kişilik sınır gücü kurulmasına ilişkin başlangıçta yaptığı açıklamalar, gerçekte Afrin harekâtına gerekçe oluşturmak içindir. ABD, maksat hâsıl olduğu için harekât başladıktan sonra açıklamaları açıkça yalanlar şekilde geri adım attı!

4- Buna göre Türkiye’nin Suriye’ye düzenlediği harekâtın amacı, Amerikan projelerine uşaklık yapmak ve Suriye’de laik rejimi perçinlemektir. Erdoğan’ın yaptığı küstahça açıklamalar, tıpkı daha önce ikinci Hama’ya izin vermeyeceğiz demesi gibi, söylemlerle ve eyleme evirilmeyen ateşli açıklamalarla sıradan insanları kandırmaktan başka bir şey değildir. Oysa rejim, neredeyse tüm şehir ve kasabalarda pek çok Hama katliamı işledi... Doğru eylemler üretmeyen sanal hareketler de keza böyledir... Erdoğan, Trump’ın Kudüs’ü Yahudi varlığının başkenti olarak tanıma kararında olduğu gibi, ahmaklar için süslü püslü gelen yanıltıcı sözler ile insanları kandırmaktadır. Erdoğan, ABD’nin Yahudi varlığının başkenti olarak Tel Aviv yerine Kudüs’ü tanıma girişimine, “Eğer böyle bir adım atılacak olursa; bu, bizim diplomatik ilişkilerimizi “İsrail” ile koparmaya kadar gidebilir” tehdidinde bulundu. Ancak gerek Yahudi varlığı gerekse böyle bir kararı alan ve hayatta kalması için onu her türlü unsurlarla destekleyip besleyen Amerika ile ilişkileri koparmadı. Dahası, Yahudiler için Filistin’in yüzde 80’ninden ödün verilmesini öngören iki devletli Amerikan çözümüne teşvik etti ve Batı Kudüs’ü Yahudilere teslim ederek “Doğu Kudüs”ü Filistin’in başkenti olarak tanıma çağrısında bulundu. Suriye’de yaptıkları ve yapmakta oldukları hatta düşman Rusların, Amerikalıların ve Suriye rejiminin varlığını güçlendiren ihanetleri de buna benzer. Örneğin Halep’i rejime teslim etti, Suriye’ye müdahale için hava üslerini Amerika öncülüğündeki koalisyon uçaklarına, hava sahasını da Rus uçaklarına açtı. Astana toplantılarında garantör ülkelerden biri oldu. Astana kararlarını kabul etmeleri, çatışmasızlık bölgeleri adı altında rejime karşı cepheleri dondurmaları, bazı bölgelerden geri çekilip rejime teslim etmeleri ve dolayısıyla İdlib’e sıkışıp kalmaları için bazı grup komutanlarına baskı yapmaya çalıştı. Daha niceleri... Sonra bu yeni Zeytin Dalı Harekâtı, rejimin İdlib’i ele geçirmesine kolaylık sağlamak içindir!

Son olarak tüm gruplara diyoruz ki Erdoğan’ın hareketlerine aldanıp da İdlib’i rejime teslim etmeyin... Halep’te yaşananları sakın unutmayın. Buhârî’nin Ebu Hurayra’dan rivayet ettiği şu hadisi hatırlayın:

لَا يُلْدَغُ الْمُؤْمِنُ مِنْ جُحْرٍ وَاحِدٍ مَرَّتَيْنِMümin bir delikten iki kez ısırılmaz.Peki defalarca ısırılırsa ne olacak!

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَذِكْرَى لِمَنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌŞüphesiz ki bunda kalbi olan yahut hazır bulunup kulak veren kimseler için bir öğüt vardır.[Kâf 37]

                                                                                                                                   H.07 Cumâde’l Ûlâ 1439
                                                                                                                                  M.24 Ocak 2018

Devamını oku...

Irak Kürdistan ve İran’daki Siyasi Gelişmeler

Soru Cevap

Irak Kürdistan ve İrandaki Siyasi Gelişmeler

Soru:

06 Ocak 2018 günü İran yönetimi, İrandaki gösterilerin arkasında Irak Kürdistan Bölgesel Yönetiminin olduğunu iddia etti. Ertesi günü (07 Ocak 2018) ise Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi, İran’daki gösterilerin arkasında IKBY’nin rolü olduğuna dair ortaya atılan iddiaların asılsız olduğunu belirtti. Medyada, başta Süleymaniye olmak üzere Kürdistan Bölgesinde 19 Aralık 2017 tarihinde meydana gelen hükümet karşıtı gösterilerin arkasında İran olduğuna dair haberler yer aldı. Buna göre 28 Aralık 2017’de İranda patlak veren gösterilerin arkasında etki tepkiden (misilleme) hareketle Irak Kürdistan Bölgesinin olduğunu söyleyebilir miyiz? Başka bir deyişle:

1- İran ve Irak Kürdistan Bölgesinde meydana gelen gösteriler misilleme kategorisinden mi?

2- Gösteriler, kendiliğinden gelişmiş yerel ölçekli gösteriler mi? Yoksa dış mihraklı gösteriler mi?

3- Şayet dış motivasyonluysa o zaman provokatör kim? İran veya Irak Kürdistan Bölgesinde meydana gelen bu protestolardan yönetim değişikliği mi arzulanıyor?  Allah mükâfatınızı artırsın.

Cevap:

Gösteriler, etki tepki çerçevesinde değildir. İranlı yetkililerin Erbil’i suçlayan açıklamaları, kendiliğinden başlayan olaylar karşısında siyasi bocalamadan başka bir şey değildir. Zira şuan Erbil yönetimi, krizle boğuşuyor, varlık mücadelesi veriyor. Bu koşullar altında İran’daki kitlesel gösterileri provoke edemez! Belli ki çeşitli kesimleri suçlayan İran bocalıyor. Örneğin İranlı yetkililer, dış mihrakları suçladılar. İran’ın BM Daimi Temsilcisi Gulamali Hoşru, Cuma günü yaptığı açıklamada, Göstericilerin açıkça dış güçten talimat aldıklarına dair elimizde güçlü kanıtlar var...dedi. [07.01.2018 BBC Arapça] Onun için İran’ın Erbil yönetimine yönelik suçlamaları bu bocalamadan kaynaklanıyor. Dün 06 Ocak 2018 günü bir basın toplantısı düzenleyen İran Düzeninin Yararını Teşhis Konseyi Sekreteri Muhsin Rızai, İrandaki olayların senaryosu Erbilde yazıldışeklinde konuştu. [07.01.2018 Russia Today] Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi Hükümet Sözcüsü Sefin Dizayi ise iddiaların asılsız ve mesnetsiz olduğunu belirtti. [Aynı Kaynak] Onun için gösterilere etki tepki diyemeyiz. Aksine her ikisinin de kendine özgü hedef ve koşulları var... Her iki olay da kendiliğinden başlamıştır. Olayların gidişatına göre Irak Kürdistan Bölgesi ve İran ile ilgili hedeflere ulaşmak için dışsal motivasyonlar devreye girmiştir. Bunun izahatı şöyledir:

Birincisi: Irak Kürdistan Bölgesi olayları:

1- 19 Aralık 2017 günkü çeşitli haber ajanslarına göre, Süleymaniye kentinden memurlar ve çok sayıda öğretmen maaşlarının ödenmemesini protesto etmek için gösteriler düzenledi. Kısa sürede protestolar Süleymaniye’de kitlesel gösterilere dönüştü. Ardından Erbil’in bazı ilçeleri dâhil olmak üzere Irak Kürdistan Bölgesi’nin diğer kentlerine yayıldı. Protestonun kısa sürede kitlesel gösterilere dönüşmesi, insanların yaşadığı darlığı gösterir. Zira Bağdat’ın, zengin petrol kaynaklarına sahip Kerkük ilinin kontrolünü ele geçirmesiyle büyük petrol gelirlerinden mahrum olan IKYB ekonomisi felç oldu. Özellikle de Erbil ve Süleymaniye havaalanlarının uluslararası uçuşlara kapatılıp, yolculara uluslararası Bağdat havaalanını kullanma zorunluluğun getirilmesi sonucu yurtdışına seyahatin iyice zorlaşmasıyla. Bölgesel hükümet yetkililerine yönelik yolsuzluk suçlamaları ve kaynakların bu kesimlerce hortumlanması ise bardağı taşıran son damla olmuştur. Gösteriler, özellikle Mesûd Barzani ve Kürdistan Demokrat Partisi karşıtı Kürt partilerin etkin olduğu bölgelerde orman yangını gibi hızla yayılmıştır. Kerkük ve diğer kentlerdeki Kürt ailelerin, karşıt yerel hareketlerden duyulan endişeler nedeniyle Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi’nin kontrolündeki bölgelere göç etmeleriyle de yaşam koşulları daha da kötüleşmiştir. Bütün bu unsurlar, gösterilerin kendiliğinden başlamış olduğuna işaret eder.

2- Aslında bu protesto gösterileri, Bölge Başkanlığı görevinden istifa ettikten sonra yeğeni Neçirvan Barzani’nin arkasına saklanan Mesûd Barzani’nin Kürdistan Demokrat Partisi kontrolündeki Erbil hükümeti karşıtı gösterilerdir. Birçok yönden bu böyledir:

A- Gösteriler, Süleymaniye kent merkezinde başladı. Süleymaniye İngiliz ajanı Mesûd Barzani karşıtı partiler ve hareketlerin kontrolündedir. Goran “Değişim” Hareketi ile Talabani liderliğindeki Kürdistan Yurtseverler Birliği’nin merkezi Süleymaniye’dir. Belki bu partiler, gösterilerin gidişatını belirleyemezler, ama gösterileri kışkırtıp düzenleyebilecek kapasitededirler.

B- Başbakan Neçirvan Barzani’nin yaptığı açıklamalardan gösterilerin hükümet karşıtı olduğu anlaşılıyor. “Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi (IKBY) Başbakanı Neçirvan Barzani, büyük bir tehlikeyle karşı karşıya olduklarına dikkat çekerek, kargaşa çıkarmak, ortalığı ateşe vermek ve gösterileri amacından saptırmak isteyen kesimlerin olduğunu belirtti. Devamla Barzani Bazı ellerin Kürdistan Bölgesi halkının huzur ve barış ortamını hedeflendiğini gösteriyor. Hükümet buna izin vermeyecektir… Bazı kesimler, bu kargaşa ortamını destekliyor. Ancak güvenlik yetkilileri bu durumla kararlılıkla mücadele edecektir... Ciddi bir saldırı ve büyük bir tehlike ile karşı karşıyayız. Süleymaniye olayları, güvenlik ve istikrarı baltalama girişimidir... Bu süreçte her zamankinden daha fazla birlik olmaya ihtiyacımız varşeklinde konuştu. [21.12.2017 Basnews sitesi] Bu açıklamalarıyla Barzani, Süleymaniye’de referandum karşıtı bazı Kürt partilere, Amerikalılara ve başkent Bağdat ve Tahran’daki kuklalarına işaret etmektedir. Barzani hükümeti karşıtı gösteri ve protestoların fitilini ateşleyen partiler arasında, Kürdistan Yurtseverler Birliği’nden ayrıldıktan sonra 2009 yılında Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi parlamento seçimlerinden ikinci büyük politik güç olarak çıkan Goran Hareketi de var. Gösterilerin ardından Değişim Hareketi ile Kürdistan İslami Topluluk partileri Erbil hükümetinden çekildi. Kürdistan İslami Topluluk üyesi Yasin Hasan, El Cezire’ye verdiği röportajda, Protestocuların üzerine ateş açılmasının ardından Kürdistan İslami Topluluk ile Değişim Hareketi hükümetten çekilme kararı aldı. Hükümetin hemen istifa etmesini ve yerine Ulusal Kurtuluş Hükümeti kurulmasını talep ediyoruz...diye konuştu. [21.12.2017 El Cezire] 26 Aralık 2017 tarihinde BBC, Değişim Hareketi liderlerinden Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi Parlamento Başkanı Yusuf Muhammed’in, Erbil hükümetinin gösteriler karşısındaki pozisyonunu zayıflatmak için bugün itibariyle görevinden istifa ettiğini bildirdi. “Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi Parlamento Başkanı, bir grup insan ve belirli grupların yasama yetkisi üzerindeki hâkimiyetini protesto ederek görevinden istifa ettiğini açıkladı. Yusuf Muhammed, Irak Kürdistan Bölgesel Yönetiminde, siyaset, ekonomi, arazi ve zenginlikler bu grubun tekelindedir. Adil paylaşım yok diyerek şiddetle eleştirdi. Muhammed, ayrıca “ABD, Kürdistan bağımsızlık referandumuna karşı çıktı. ABD Dışişleri Bakanı Rex Tillerson, gönderdiği mektupta açıkça bunu dile getirdi. Aslında bunun tarihi ve altın bir fırsat olduğunu, ama Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi hükümetinin bu fırsatı değerlendiremediğini” söyledi... [26.12.2017 BBC] Bu açıklama, Yusuf Muhammed ve Goran Hareketi’nin bağımlılığının apaçık bir göstergesidir...

3- Böylece gösterilerin, Barzani’nin Kürdistan Demokrat Partisi karşıtı partilerin kontrolündeki Süleymaniye kent merkezinde patlak vermesi, bu parti liderlerinin gösterilere katılması, güvenlik güçlerinin bazı liderleri gözaltına alması, bu partilerin, zayıflatmak amacıyla Erbil hükümetinden çekilmesi ve istifa çağrısında bulunması, yerel seçimlere aylar kala Parlamento Başkanının görevinden istifa etmesi ve Abadi hükümetinin olaylara müdahale tehdidinde bulunması, işte bütün bunlar, kendiliğinden başlayan olaylarda ikinci bir motifin olduğunu, Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi ile ilgili hedeflere erişmek için dış destekli ikinci motifin, kendiliğinden başlayan motife baskın geldiğini gösterir...

Bu ikinci motif, Irak Kürdistan Bölgesi’nde Barzani karşıtı yerel grupların ve Erbil’deki Barzani hükümetini devirmek için merkezi hükümetin baskılarının bir sonucudur... Bunun yanı sıra Türkiye, İran ve Bağdat’ta Kürdistan bağımsızlık referandumu macerasına kalkışan yetkililerin cezalandırılması gerektiği de dillendiriliyordu. Bütün bu partiler ve Amerikan yanlısı rejimlere, Trump yönetiminin bölgede izlediği “önce Amerika” politikası da eklendiğinde, İngiliz ajanlarının hüküm sürdüğü bölgelerde artık Amerikan politikasının yürürlükte olacağı, sadece bununla da yetinmeyip bölgelerdeki çıkarı gereğince İngiliz ajanlarını cezalandırabileceği, hatta ortadan kaldırmaya bile yeltenebileceği görülmektedir. Nitekim Suudi Arabistan’da yolsuzlukla mücadele kampanyası ve Salih’in ölümünün ardından bugün Sanaa’daki Genel Halk Kongresi Partisi liderlerine olanlar buna örnektir. Bu yüzden Amerika, yerel ve bölgesel ajanlarına Erbil hükümeti üzerindeki İngiliz hegemonyasına son vermek ve devirmek için Barzani hükümetine yönelik baskıyı artırma telkininde bulunmuştur. Şayet ABD kısa sürede Barzani hükümetini deviremezse, artçı şoklar ile uygun koşullar yaratmak için çalışacaktır.

Irak Kürdistan Bölgesi’nde olup bitenler hakkında baskın görüş işte budur.

İkincisi: İran olayları:

1- Ekonomik koşulları, geçim sıkıntısını, artan işsizliği, yoksulluk ve hayat pahalılığını protesto etmek için İran’da 28 Aralık 2017 günü gösteriler patlak verdi. Yayınlanan raporlara göre İran’da işsizlik oranı epey yüksek. İran İçişleri Bakanı Abdurrıza Rahmani Fazli, 01 Ekim 2017 günü düzenlediği basın toplantısında, Ülkede genel işsizlik oranının yüzde 12 civarında olduğunu dile getirerek Ahvaz, Kirmanşah, Belucistan gibi bazı şehirlerde işsizlik oranı yüzde 60a ulaştı. Maalesef tahsil görmüş insanlar arasındaki işsizlik bilinenin çok üstündedir.açıklamasında bulundu. [02.10.2017 El Arabiya] Bazı raporlar da üniversite mezunlarının yüzde 21’nin işsiz olduğunu ve 15 milyon İranlının da yoksulluk sınırının altında yaşadığını belirtiyor. Yani yürürlükteki kapitalist sistem, ülkedeki insanların geneline olumsuz yansıyor. Bu Batılı sistemin uygulayan bütün ülkelerde maalesef durum böyle. İran’da kapitalist ekonomik sistem uygulanıyor. Bu nedenle servetler adaletsiz dağıtılıyor, zenginlerin tekeline veriliyor, pek çok insan servetlerden mahrum ediliyor, yoksulluk sorununa çözüm üretilmiyor, kredi bankalarına müsaade ediliyor... IMF önerileri ve politikaları doğrultusunda haksız kapitalist vergi sistemi uygulanıyor… IMF heyeti, eylemlerden önce 18 Aralık 2017 günü Tahran’a bir ziyaret gerçekleştirdi. Heyet, her yıl İran hükümeti ile istişarelerde bulunmaktadır. Heyet Başkanı Katrina Burfield, İranlı yetkililer huzurunda şunları söyledi: Bu belirsizlik ortamında ve İran mali sistemindeki artan riskler nedeniyle hükümet, bankacılık sektörü ve kredi kurumlarının yeniden yapılandırılmasını hızlandırmak zorundadır... Varlık kalitesinin yeniden gözden geçirilmesine, ilgili tarafların kredilerinin değerlendirilmesine, bankacılık sektörünün yeniden yapılandırılmasına ve donuk alacakların çözümü için bir eylem planı belirlenmesine hemen başlamak gerekir... Bankacılık sektörünü yeniden yapılandırma maliyeti uzun vadeli devlet tahvilleri ihraç ederek karşılanabilir...[19.12.2017 alalam İr.] Hükümetin bu talepleri karşılaması, tabii ki pahalılık, işsizlik ve yoksulluğa yol açacaktır... İnsanları geçim sıkıntısı peşinde koşuşturacaktır. Dolayısıyla insanlar, rejime karşı intifadaya kalkışacak ve her yolla sıkıntılarını dile getireceklerdir...

2- İşte gösterilerin nedeni budur. Gösteriler, İran’ın doğusunda yer alan Meşhed kentinde başladı. “Pahalılığa hayır” söylemiyle başlayan gösteriler, kısa sürede neredeyse ülkenin 80 kentine yayıldı. Eylemlere yetkililerin yolsuzluğunu, işsizliği, zengin ile yoksul arasındaki gelir dengesizliğini protesto eden binlerce genç ve işçi sınıfı katıldı. Şeffaflık ve Dürüstlüğü İzleme Örgütü Yönetim Kurulu Başkanı Ahmed Tavakoli, 30 Aralık 2017 günü Fars Haber ajansına verdiği demecinde, Eylemler, şu üç temel faktörden kaynaklanıyor: Birincisi: Uluslararası Para Fonunun kasvetli ekonomik uyum politikalarını benimsemek. İkincisi: Hükümet ve yetkililerin ekonomik sorunları halletme karşısındaki çaresizliği. Üçüncüsü: Hükümetin aldığı kararların şeffaf ve sorgulanabilir olmaması.” değerlendirmesini yaptı. Buna İran’ın, Lübnan, Suriye, Yemen vb. yerlerde milis ve yandaşlarına yaptığı dış harcamaları da ekleyebiliriz. Ekonomik sorun yüzünden omuzları çöken İranlılar gösterilere kalkıştılar. Dahası, rejimi halkın yaşamına ihanet etmekle suçladılar. “Pek çok İranlı, hükümetin Gazze’de Hamas’a, Lübnan’da Hizbullah’a, Suriye’de Esed rejimine ve Yemen’de Husilere yaptığı yardımı gereksiz görmekte hatta ihanet olarak kabul etmektedir...” [01.01.2018 Arabi 21] Bütün bunlardan gösterilerin ekonomik faktör nedeniyle kendiliğinden başlayan olaylar olduğu açığa çıkmaktadır. Ancak rejim, orantısız güç kullanarak kaba kuvvete başvurdu ve bunun sonucunda ölenler ve yaralananlar oldu. “Bazı haberler, 28 Aralık’ta patlak veren eylemlerden bu yana gözaltına alınanların sayısının 1700’den fazla olduğunu bildirdiler...” [07.01.2018 BBC Arapça]

3- Bilindiği üzere herhangi bir ekonomiksel protesto, zamanında müdahale edilip doğru şekilde tedavi edilmezse, özellikle de orantısız güç kullanılırsa, politik gösterilere dönüşürler. Aynen öyle oldu ve ekonomik söylemler, rejim ve yetkililer karşıtı politik söylemlere dönüştüler. Göstericiler, rejimin bölgedeki savaşlara müdahalesini ve o savaşlarda harcadığı milyarlarca doları eleştirdiler... Rejim karşıtı siyasi yönelimler, rejimin sembolleri ve liderlerine yönelik saldırılar protestolarda ön plana çıkmaya başladı. İşte Avrupa ve Amerika’nın olayları istismarı da tam burada devreye girdi... Avrupa medyası, özellikle de BBC Radyo ve Televizyonu gibi İngiliz medyası gösterileri ajite etti. 04 Ocak 2018 günü İran’daki olaylar ile ilgili gazetecilerin sorularını yanıtlayan Fransa Cumhurbaşkanı Macron, “El Hayat” gazetesinin bir sorusuna, Gösteriler, İrandaki sivil toplumun açılım arzusunu yansıtıyor. Bu yüzden şiddet kullanımından kaçınılması, insanların düşünce ve gösteri özgürlüğüne saygı duyulması gerektiğini hatırlatmak için Cumhurbaşkanı Ruhani ile bir telefon görüşmesi yaptım. Protestocuların talepleri bahanesiyle gereken açılımın yapılıp yapılmayacağını hep birlikte bekleyip göreceğiz. Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Yves Lvdryan ve sonra da benim Tahran’a yapacağım ziyaretin protokol hazırlıkları olayların gidişatına bağlıdır, diye cevap verdi ve Tahran ile kalıcı diyaloğu sürdürme çağrısında bulundu...” Olayları istismar etmek için Avrupa’nın devreye girme girişimi üzerinde durmaya değer bir mesele değildir, zira faaliyet etkisi neredeyse yok denecek kadar azdır...

4- Amerika’nın devreye girmesi üzerinde duracağız, çünkü durulmaya değer... ABD Başkanı Trump, 01 Ocak 2018 günü Tweetter hesabından yaptığı açıklamada, İran Obama yönetiminin kendileriyle yaptığı berbat anlaşmaya rağmen her seviyede başarısız oluyor. Mükemmel İran halkı yıllardır baskı altında bulunuyor. (Onlar) yiyecek ve özgürlüğe açlar. İnsan haklarıyla birlikte, İranın varlığı yağmalanıyor. DEĞİŞİMİN ZAMANIifadesini kullandı. Beyaz Saray’dan yapılan açıklamada ise, Trump yönetimi, İran rejiminin barışçıl gösterilere katılan binlerce İran vatandaşını hapse attığı haberlerinden dolayı oldukça endişelidir... İran diktatörlüğü kendi vatandaşlarının temel haklarını baskı altına alırken sessiz kalmayacağız; İran liderlerini bu tür ihlallerden sorumlu tutacağız...ifadelerine yer verildi. [10.01.2018 El Irak gazetesi] Bu yüzden başta ABD Başkanı Donald Trump olmak üzere birçok ABD’li yetkili, daha ilk günden itibaren İranlıların hükümet karşıtı gösterilerine açık destek bildirdiler... ABDnin BM Daimi Temsilcisi Nikki Haley, Cuma günü Güvenlik Konseyinde yaptığı konuşmada, ABD, özgürlük, refah ve ülkeleri için itibar arayışı içinde olan İranlıların yanındadır. Bu konuda sessiz kalmayacağız.değerlendirmesinde bulundu... ABDnin, İranda devam eden protestolarla ilgili BM Güvenlik Konseyine acil toplanma çağrısı yapması, Rusya dâhil Konseyin diğer üyelerini öfkelendirdi. Rusyanın BM Daimi Temsilcisi, İrandaki eylemleri bir iç meseleolarak niteledi...” [07.01.2018 BBC Arapça] ABD’nin Güvenlik Konseyi’ne acil toplanma çağrısı yapması, Amerika’nın gösteriler dalgasını istismar ettiğinin bir kanıtıdır. Acil toplanma çağrısı, Güvenlik Konseyi üyeleri için sürpriz oldu. Nikki Haley’in İrandaki protestolar ile ilgili Güvenlik Konseyine acil toplanma çağrısı yapması, BM Güvenlik Konseyi üyeleri için sürpriz oldu. BBCnin ABD Dışişleri muhabiri Barbara Plett Ushere göre acil toplanma için ABD, Rusya karşıtlarına baskı uygulamak zorunda kaldı... ABDnin Güvenlik Konseyi Daimi Temsilcisi, ABD, özgürlük, refah ve ülkeleri için itibar arayışı içinde olan İranlıların yanındadır. Bu konuda sessiz kalmayacağız.değerlendirmesini yaptı...” [06.01.2018 BBC Arapça]

5- Burada şöyle bir soru akla geliyor: Amerika’nın İran’daki gösterilere destek vermesi, İran rejimini devirmek için çalışıyor anlamına gelir mi? Yoksa İran’daki gösteriler dalgasından başka bir şey mi amaçlıyor? Buna yanıt vermek için diyoruz ki:

Amerika’nın eylemlere verdiği destek, rejim değişikliği içindir sözü, akıl tutulmasıdır, özellikle de ABD’li yetkililerce yapılan açıklamalar ortada iken. Irak ve İran İşlerinden Sorumlu Amerika Dışişleri Bakan Yardımcısı Andrew Beck, 04 Ocak 2018 günü “El Hayat” gazetesine yaptığı açıklamada, “Protestocuların korunması ve haklarına saygı duyulması gerektiğinden söz ediyoruz. Sonuçta biz, rejimin birçok konuda daha spesifik olarak göstericilere karşı sergilediği davranışı değiştirmesini istiyoruz... ABD yönetimi, İranda rejim değişikliği değil, sadece bazı davranışlarını değiştirmesini istiyorvurgulamasında bulundu...” Amerika’nın İran rejimine karşı tavrı bellidir. Bunu 21 Ağustos 2013 tarihinde yayınladığımız soru cevapta dile getirdik: Amerikanın İran devriminde oynadığı rol, başından beri bellidir... İranın bölgede yaptığı tüm siyasi eylemleri, Amerikan projeleri ile uyum ve ahenk içindedir...Ayrıca 23 Şubat 2017 tarihli soru cevapta da şöyle dedik: Buna göre bölgedeki İran rolü, çok iyi etüt edilmiş bir Amerikan politikasıdır. Bu rol, Amerikan politik gereksinimleri ve koşullar gereğince esneyip daralabilir.Dolayısıyla Amerika’nın İran’daki protesto gösterilerine verdiği açık çek, rejim değişikliği için değildir.

6- Peki neden o zaman Amerika, protesto dalgasında sörf yaptı ve mal bulmuş Mağribi gibi gösterilere dört elle sarıldı? Bunun iki önemli nedeni var:

Birincisi: Filistin sorunu ve Trump’ın Kudüs açıklamasından sarfı nazar etmek ve bölgeyi İran meselesiyle oyalayıp onu bölgede öncelikli düşman haline getirmek. İran’a odaklanma, Filistin gaspçısı Yahudi varlığını gözlerden ırak eyleyecek ya da gözden düşürecektir...

İkincisi: İran’la mücadele ve bölgedeki ajanlarını İran tehlikesinden koruma bahanesiyle ajanlarının Amerikan uydusu olarak kalmalarını sağlamak için bir gerekçe üretmek.

Onun için Kudüs’ü, iman edenlere düşmanlık etmede insanların en şiddetlisi durumdaki Yahudi varlığının başkenti olarak ilan eden Trump’ın bu kararı, 07 Aralık 2017 tarihli bildirimizde de geçtiği üzere aslında Amerikan ajanlarının sırtlarına vurulmuş sert bir yumruktur... Kudüs, Müslümanların göz bebeğidir. Trump’ın bu açıklaması karşısında sessizlik postuna bürünme, dostluk ve sevgi gösterisinde bulunma, Amerikan ajanları olarak kalma, bu ajanlar için büyük bir skandaldır... İşte bu yüzden Trump, gittikçe tırmanan İran karşıtı açıklamalar yapmaktadır ki ajanları, Kudüs hakkındaki açıklamasına rağmen Amerikan yanlısı ve ajanı olarak kalma gerekçesi için o açıklamalara tutunsunlar… Onların, Trump azılı düşman İran’la mücadele etmektedir sözlerinin anlamı da budur! Mazeretleri özürlerinden beter.

قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَAllah onları kahretsin! Nasıl da döndürülüyorlar![Münafıkun 4]

İran’da patlak veren gösteriler ve dış mihrakların özellikle de Amerika’nın gösteriler ile ilgili yaptığı açıklamalar hakkındaki baskın görüş budur.

7- Ezcümle sömürgeci kâfir devletlerin, Müslüman ülkelerin kaderiyle “oynaşmalarının” tek bir nedeni var; Ruveybida yöneticiler. Onlar, sömürgeci kâfir devletlerin işlerini güdüyorlar, İslam ve Müslümanların düşmanlarını dost ediniyorlar. Onlara dayanıyorlar. Ahmed’in Müsned’inde Ebu Hurayra’dan rivayet ettiği göre Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem bir hadiste buna şöyle dikkat çekmiştir:

إِنَّهَا سَتَأْتِي عَلَى النَّاسِ سِنُونَ خَدَّاعَةٌ يُصَدَّقُ فِيهَا الْكَاذِبُ وَيُكَذَّبُ فِيهَا الصَّادِقُ وَيُؤْتَمَنُ فِيهَا الْخَائِنُ وَيُخَوَّنُ فِيهَا الْأَمِينُ وَيَنْطِقُ فِيهَا الرُّوَيْبِضَةُ قِيلَ وَمَا الرُّوَيْبِضَةُ قَالَ السَّفِيهُ يَتَكَلَّمُ فِي أَمْرِ الْعَامَّةِ“İnsanların üzerine yağmurun bolluğu fakat verimin azlığıyla aldatıcı yıllar gelecektir. O dönemde yalancı adam doğrulanacak, doğru adam yalanlanacak, hain adama güvenilecek, güvenilir adam hainlikle itham edilecek ve kamu işinde Ruveybida adam söz sahibi olacaktır. (Ruveybida nedir? Sorusunu: Önemsiz, bilgisi kıt adam, diye cevapladı.[El Hâkim de Müstedrekte tahriç etti ve (Bu, isnadı sahih bir hadistir) dedi.] Dolayısıyla yöneticiler, bu ümmetin baş belasıdır... Ama bu ümmet, insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmettir. Onun için Allah’ın izniyle bu Ruveybida yöneticilerin ceberut saltanatına artık daha fazla sessiz kalmayacaktır. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem, ceberut saltanattan sonra Raşidi Hilafetin hayata tekrar geri geleceğini müjdeledi. İmam Ahmed ve Tayalisi Huzeyfe b. El Yemâme’den rivayet ettiğine göre

ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا جَبْرِيَّةً، فَتَكُونُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَكُونَ، ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ أَنْ يَرْفَعَهَا، ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ نُبُوَّةٍ... Daha sonra ceberut bir saltanatlık olacaktır. O da Allahın dilediği kadar olacak, sonra kaldırmak istediği zaman da kaldıracaktır. Sonra, nübüvvet metodu üzere bir Hilafet olacaktır.

وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَنْ يَكُونَ قَرِيبًاNe zamanmış o?diyecekler. De ki: Yakın olsa gerek![İsra 51]

H.24 Rabiu’s Sânî 1439
M.11 Ocak 2018

Devamını oku...

1- Suriye’de Amerikan ve Rus Hareketliliği 2- Hariri, Suudi Arabistan Yönetimi Uydusudur

Sorular Cevaplar

Suriye’de Amerikan ve Rus Hareketliliği
Hariri, Suudi Arabistan Yönetimi Uydusudur

Birinci soru:

Rejimi korumak ve muhalifler ile siyasi çözüme ortam hazırlamak için Rusyanın Amerikan onayı ya da emriyle Suriyeye girdiğini biliyoruz... Ancak Amerika’nın, Rusyanın rejim ile muhalifleri Astana ve Soçide toplama çabalarını boykot ettiğini görüyoruz. Katıldığında bile Ürdün gibi gözlemci vasfıyla katıldı! Bunu nasıl açıklayabiliriz? Teşekkür ederim.

Cevap:

Bunun açıklaması iki kelime ile özetlenebilir: Amerikan küstahlığı ve Rus ahmaklığı... İzahatı ise şöyledir:

1- Amerikan çıkarı için Rusya’nın Amerikan onayı ya da emriyle Suriye’ye girdiği doğrudur... Bildiğiniz gibi 11 Ekim 2015 tarihli bildiride bunu biz açıkça dile getirdik:

“İşte felaket senaryosu buradadır. Amerika, kendisini devrimcilerden yanaymış gibi gösteriyor. Açıktan devrimciler ile savaşması oldukça zor. Devrimciler, rejimi zarardan zarar uğrattılar ve henüz Amerikan alternatifi de olgunlaşmış değil. İşte Amerikanın, Rusyaya bir misyon yükleme konusunda ateşli ve kirli oyunu da burada devreye girdi. Rusya, açıktan ve alenen devrimcilere karşı rejimi destekledi. Devrimciler ile mücadelede kendince bir gerekçesi var. Rejim de zaten Amerikanın emriyle Rusyayı Suriyeye çağırmak için hazırdı ve öyle de oldu... Rusya, Amerikaya hizmet etmek için Suriyede pis şeytani rol oynamayı kabul etti!18 Kasım 2015 tarihinde yayımladığımız Suriye Sahasındaki Son Gelişmelerbaşlıklı soru-cevapta ise bunu daha detaylıca açıkladık:

A- 30 Eylül 2015 tarihindeki Suriyeye Rus hava saldırısı öncesi Obama ile Putin, 29 Eylül 2015 günü bir araya geldi ve toplantı 90 dakika sürdü... İki lider arasında gerçekleşen görüşmede Ukrayna krizi ana gündem maddesi iken Suriye konusunun da ele alındığı bildirildi. Bu görüşme meyvelerini hemen verdi. Ve 30 Eylül 2015de Rusya Federasyonu Konseyi, Putinin Rus hava kuvvetlerinin Suriyede kullanılması yönündeki isteğini oybirliğiyle kabul etti. [30.9.2015 Russia Today]

B-Hatta Rusyanın Suriyede vurduğu mevkilerin çoğu, Amerikanın onayı iledir. CNN televizyonu 04 Ekim 2015de aktardığına göre, Rus Ordusu Genelkurmay Başkanlığında üst düzey komutan olan General Andrey Kartapolov, 03 Ekim 2015 Cumartesi günü yaptığı açıklamada, Rus hava kuvvetlerinin Suriyede vurduğu bölgeler, Moskovaya önceden bildirilen bölgelerdir. ABD askeri komutanlığı, bize o bölgelerde sadece teröristlerin yaşadığı bilgisini verdi...

Dolayısıyla Amerika, Suriye dizginlerini ele alıp çözüm formülü üretsin diye değil, rejimi desteklesin ve Amerikan çözümüne ortam hazırlasın diye Rusya’yı Suriye’ye soktu... Ancak ahmak Rusya, barbarca katliamlar yaptıktan ve rejimin çöküşünü önledikten sonra siyasi çözüm üretebileceğini sandı. Amerikan talebi ile rejimi devrilmekten koruduğu gibi Suriye’de vahşi rolünü eda ettiği sürece Amerika’nın çözüm çabalarına karşı çıkmayacağını hatta onay vereceğini düşündü...

2- Bu ahmakça anlayış yüzünden Astana ve Soçi’de toplantı çağrısı yaptı. Görüşmelere silahlı grupları da çağırdı ve bazı projeler sundu... Amerika’ya da görüşmelere katılma ve birlikte etkin rol oynama yönünde çağrıda bulundu:

Cumartesi günü gazetecilere yaptığı açıklamada Peskov, Suriyede son zamanlarda birçok olumlu gelişme olduğunu hatırlatarak Ancak istikrar planına yeni bir seviye getirmek için karşılıklı çaba gerekiyor. Tüm bunlar için, öyle ya da böyle, iş birliği gereklidiye konuştu...[04.11.2017 Orient news] Rusya, 10 Kasım 2017 tarihinde Vietnam’da gerçekleşen APEC Zirvesi sırasında Devlet Başkanı Putin ile ABD Başkanı Trump arasında bir zirve gerçekleşeceğini umut ediyordu. İki lider arasında bir zirve düzenlenmesi amacıyla birkaç kez açıkça çağrıda bulundu. APEC Zirvesi sırasında bile mütemadiyen bu çağrısını yineledi. Rusya’nın bu çağrıları, ikili ilişkiler ve Suriye konusunda Amerikan koordinasyonuna gereksinim duyduğunu gösterir. Ancak Amerika, Rusya’nın zirve düzenleme çağrısını yanıtsız bıraktı ve sadece iki lider arasında ortak bildiri yayınlanmasını kabul etti. Zirve düzenlenmiş gibi gösterildi, oysa iki lider arasında zirve düzeyinde bir görüşme olmadı. ABD ve Rus uzmanlarınca hazırlanan açıklama yayımlandı ve iki lider de sadece el sıkıştı. Bu, aşağılanma düzeyine varacak şekilde Rusya’nın Amerika’ya yakarışına bir örnektir.

3- Diğer yandan Rusya, Amerika olmadan Suriye krizinde bir çözüme ulaşmanın imkânsız olduğunun da farkındaydı. Onun için yanıt verir umuduyla Amerika’ya çağrı üstüne çağrı yaptı. Yukarıda da belirtildiği Putin ile Trump arasında bir zirve düzenlenmesi için aşağılanırcasına yalvardı. Rusya Devlet Başkanı Putin, Suriye’de bir an önce çözüme ulaşmak için kasap Beşşar’ı 20 Kasım 2017 günü Soçi’ye çağırdı. Görüşme sonrası 21 Kasım 2017 günü Trump ile telefonda konuştu. Telefon konuşmasında Beşşar ile neler konuştukları konusunda Trump’a bilgi verdi. Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile ABD Devlet Başkanı Donald Trump telefon görüşmesi gerçekleştirdi. Telefon görüşmesinde, Suriye konusu ele alındı ve Beşşar Esadla gerçekleşen görüşmenin sonuçları hakkında Donald Trumpa bilgi verdi. [21.11.2017 Russia Today]

Böylece Rusya, Suriye krizinde bir an önce çözüme varmak istiyor ve her zamanki gibi kendisinin süper güç olduğunu ve Suriye krizinin çözümünde Amerika’nın yanında yer alması gerektiği hayaline kapılıyor. Bu yüzden bugünlerde siyasi çözüme ulaşmak için feryadı figan ettiğini görüyoruz. Çünkü siyasi çözüm, onun için en ideal çıkış yoludur. Ayrıca siyasi çözüm, özellikle askeri müdahaleden kaynaklanan ekonomik kanamayı da durduracaktır... İşte tüm bu nedenler yüzünden Rusya, Suriye krizinin çözümüne önderlik ettiği vehmini uyandıran bir dizi görüşme trafiği yürüttü. Krize çözüm bulmak amacıyla Beşşar, ardından Erdoğan ve Ruhani’yi çağırdı, daha sonra da “Suriye halkının bütün kesimlerinin” sözde temsilcilerini çağırmayı planlıyordu. Şimdi ise Amerika’ya yalvarıyor, bir an önce çözümün olgunlaşması için çözüme ortak olmasını istiyor. Bu amaçla bazı askerlerini geri çekme niyetinde olduğunu duyurdu.

Perşembe günü Rusya Genelkurmay Başkanı Valery Gerasimov, Suriyedeki Rus askeri gücünün önemli boyutta azaltılabileceğini ve geri çekilmenin yıl sonundan önce başlamasının mümkün olduğunu söyledi...” [23.11.2017 Euronews] Buna rağmen Amerika, Rusya’nın taleplerini alttan alıyor...

4- Amerika, Suriye sorununda Rusya ile resmen oyun oynuyor. Yani bataklıkta yalnız başına bıraktı. Çoğu zaman uşakları üzerinden yerine getirdiği bir kaç isteği müstesna isteklerini savsaklıyor, koordinasyon yapmıyor. Görüldüğü gibi Rusya önderliğinde Suriye krizine siyasi çözüm bulma çabaları, başarısız olmaya mahkûmdur, çünkü Rusya, Amerika’nın büyük Suriye bataklığına saplandı. Amerika ise buna sessiz kalıyor hatta teşvik ediyor. Nedeni ise Rusya, Suriye’de İslami devrime karşı kullanılan Amerikan hegemonya araçlarından biri olarak kalmalıdır. Moskova ve Soçi’de gerçekleşen bir kaç zirve ve konferansa rağmen Rusya’nın, Suriye krizinin çözümünde hiçbir önderlik rolü yoktur...

Rusya, açıkça Amerika ile hareket etmedikçe Rusya’nın Suriye krizine çözüm bulma girişimleri, başarısızlıkla sonuçlanacak ve Amerikan işbirliğini bekleyecektir. Suriye’de çözüm süreci olgunlaşınca, Amerika, çözümü dayatmak için Birleşmiş Milletler veya bölgedeki uydu devletler aracılığıyla arzı endam edecektir.

5- İşte Suriye’de Rus ve Amerikan hareketliliğinden bu anlaşılıyor. Ki bu hareketlilik, Allah’ın izniyle başarısız olmaya mahkûmdur. Yeter ki silahlı gruplar, dosdoğru olsunlar, Amerika’nın bölgesel ajanları ile özellikle de Türkiye ve Suudi Arabistan ile ipleri koparsınlar. Sonra da ümmet içindeki samimi kişilerle omuz omuza ve Allah’ın ipine sımsıkı sarılarak dürüstçe ve içtenlikle rejim karşısında dikilsinler... O zaman Allah’ın izniyle Amerika ve Rusya, Suriye’de hayal kırıklığına uğrayacak ve öldürücü darbe alacaktır. Sonra da kuyruklarını kıstırarak geride bıraktıklarına bakmaksızın bölgeden çıkıp gideceklerdir... Bu, Allah’a zor değildir.”

İkinci soru:

Hariri, 05 Aralık 2017 günü istifasını resmen geri çekti ve kendi başkanlığında gerçekleşen kabine toplantısının ardından yaptığı açıklamada, kabinenin Arap ülkelerindeki sorunlardan uzak durulmasıkonusunda mutabakat sağladığını vurguladı... Haririnin davranışlarını izleyenler karışıklık ve çelişki olduğunu görürler: Lübnanın yıllardır yaşadığı Cumhurbaşkanlığı boşluğunun ardından Hariri, 20 Ekim 2016 günü Avne gitti. Avn ve Hizbullahın tek bir blok ve etkin aktörün de Hizbullah olduğunu bildiği halde Cumhurbaşkanlığı ile hükümet konusunda mutabakata vardılar... Hariri, 04 Kasım 2017’de Suudi Arabistanda istifasını açıklayarak Hizbullaha yönelik zehir zemberek açıklamalarda bulunmuştu... Şimdi ise istifasını geri çekti ve Hizbullahın da ortak olduğu hükümetteki görevine devam etti! Bu kargaşa ve çelişkiyi nasıl açıklayabiliriz? Sonra burada İran ve partisinin nüfuzunu baltalama eğilimi var mıdır? Şuan ki konjonktürden yararlanarak Yahudi devleti, Lübnan ya da Hizbullaha olası bir saldırı düzenleyebilir mi? Allah mükâfatınızı artırsın.

Cevap:

Cevabın açıklığa kavuşması adına Hariri ailesi ile Suudi Arabistan arasındaki ilişkinin gerçeğinden bahsetmek kaçınılmazdır. Hariri, Suudi Arabistan uydusudur. Eğer Suudi kral, İngiliz yanlısı ise, bu Hariri’nin Lübnan politikasındaki davranışlarına yansır. Kral Amerikan yanlısı olursa, davranışları da bu yönde olur... O halde buradan hareketle sorunun yanıtı şöyledir:

1- Eski Lübnan Cumhurbaşkanı Mişel Süleyman’ın Mayıs 2014’te görev süresi dolduğunda, Suudi Arabistan’da kral Abdullah b. Abdülaziz idi. Abdullah, İngiliz yanlısıydı... Hizbullah, ısrarla Avn’ın cumhurbaşkanı olmasını istiyordu. Malum, Hizbullah ve Avn ise Amerikan uşağı İran tarafından destekleniyor... O yüzden kral Abdullah, Avn’ın Lübnan Cumhurbaşkanı olmasına onay vermedi. Hariri’ye Avn’ın Cumhurbaşkanlığı adaylığına karşı çıkması talimatını verdi. Saad Hariri, Suudi Arabistan uydusu olduğu için izlediği politika da Abdullah politikası ile motamot aynıydı. Onun için Mişel Avn’ın 31 Ekim 2016 Pazartesi öğle vakti Lübnan meclisinde düzenlenen 46. oturumun ikinci turunda cumhurbaşkanı olarak seçilmesine dek Lübnan Cumhurbaşkanlığı makamı 2014 Mayıs’ta görev süresi dolan Mişel Süleyman’dan sonra yaklaşık iki buçuk yıl boş kaldı...

2- Suudi Arabistan’daki kral değişikliğinin cumhurbaşkanlığı seçimindeki katkısı büyüktür. Kral Abdullah’ın 23 Ocak 2015 günü ölümünün ardından tahta kardeşi Selman çıktı. Bilindiği gibi Selman, Amerikan yanlısıdır... Selman, tahtını perçinlemek için kral Abdullah’ın oğullarından ve eski yandaşlarından İngiliz yanlılarını budamaya başladı... Taşlar yerine oturunca ve Avn’ın Cumhurbaşkanı olması ile Lübnan’da istikrar isteyen Amerika, Selman’dan Hariri’ye emir vererek muhalefet etmemesini istedi! Aldığı emrin ardından Saad Hariri, Avn’e giderek anlaştı ve Cumhurbaşkanlığı için aday gösterdi. Yani Abdullah döneminde Saad Hariri liderliğindeki muhalefet, şuan Selman döneminde tarih olmuş oldu! Başta Fuad Sinyora ve milletvekili Behiye Hariri olmak üzere Müstakbel milletvekillerinin huzurunda kent merkezindeki konutunda (Beytül Vasat) kameralar karşısına geçen Başbakan Saad Hariri, Mişel Avnın Cumhurbaşkanlığı adaylığını desteklediğini açıkladı... Ardından bir konuşma yapan Hariri, Vardığımız anlaşmalar sonucu General Mişel Avnın adaylığına desteğimi açıklıyorum, dedi[20.10.2016 En Nehar] Akabinde 31 Ekim 2016 günü meclis toplandı ve Avn Cumhurbaşkanı seçildi... Müstakbel Harekete lideri Saad Haririnin Avnın adaylığını desteklemesi, eski Cumhurbaşkanı Mişel Süleymandan Mayıs 2014te boşalan koltuğa aradan geçen 30 ayın ardından cumhurbaşkanlığı seçimleri yapılmasını kolaylaştırdı...” [31.10.2017 el Arabiya] O yüzden Avn’ın Suudi Arabistan ziyareti bir tür minnettarlığını göstermek içindi! Yukarıda bahsedilenlerden de anlaşılacağı üzere Hariri, Suudi Arabistan kralına tabidir. Suudi kralın direktifleri doğrultusunda ya muhalefet eder ya da onay verir.

3- Trump, Amerikan başkanı olunca, 20 Mayıs 2017 günü Suudi Arabistan’a bir ziyaret gerçekleştirdi. İran ve Hizbullah hakkında dozajı giderek artan sert açıklamalar yaptı. Yaklaşık 50 Müslüman ülkenin Ruveybida yöneticileri huzurunda yaptığı bu sert açıklamaların amacı, Kudüs’ü Yahudi varlığının başkenti olarak tanıma planına ortam hazırlamak için dikkatleri Filistinli Müslümanlar sorunundan İran üzerine çekmekti... Açıklamalarda dozajın giderek arttığı apaçıktı... Haliyle Suudi Arabistan ve diğer kukla yöneticiler de aynı yaklaşımı sergilediler. Çünkü İran’ın oynadığı merkezi bölgesel rolü, Lübnan Hizbullah’ının eylemlerine ve Suriye’deki müdahalesine de yansıyor. Suudi Arabistan, Hariri’den Hizbullah ve İran’a karşı farklı bir politika izlemesini talep etti. Onun için Suudi Arabistan’a çağırdı. İstifa etmesini, istifa gerekçesine ilişkin de bir açıklama yayınlamasını, açıklamasında da İran ve Hizbullah’a sert eleştiriler yöneltmesini istedi... Öyle de oldu, 04 Kasım 2017 günü Suudi Arabistan’a çağrılan Hariri, Suudi Arabistan’dan yaptığı küstahça açıklamalar ile istifa ettiğini duyurdu…

4- Amerika, İran ve Hizbullah karşıtı dozajı giderek artan açıklamalarının İran ve partisi ile yolları ayırmak anlamına gelmediğinin, bunun Körfez ülkelerini korkutmak için sadece bir istismar aracı olduğunun farkında. Bu sebeple Amerika, yolun sonuna kadar yürümekten ziyade Suudi Arabistan ve Hariri üzerinden sadece bir mesaj yollamak istedi. Başka bir deyişle Amerika, İran partisinin varoluşunu sonlandırmak istemiyor, aksine belirsiz siyasi gerilime neden olmayacak ölçüde bir mesaj yolladı... Bu yüzden Suudi Arabistan’dan gerilimi yatıştırmasını yani Hariri’den dilini yumuşatmasını talep etti. 04 Aralık 2017 tarihli En Neşra sitesine göre “Suudi Veliaht Prensi Muhammed Bin Selman, Beyaz Saray ile tam bir koordinasyon halinde harekete geçti. Hem de Donald Trump’ın Beyaz Saray’a çıkışından bu yana damadı ve başdanışmanı Jared Kuschner’in dördüncü Ortadoğu ziyareti sonrasında. Kuschner’in Ortadoğu ziyareti pek medyaya yansımadı. Kuschner ve beraberindeki heyet, Suudi Arabistan’da dört gün kaldı. Bu arada Mısır, Ürdün ve (İsrail)’e de bir ziyaret gerçekleştirdi. Kuschner, Suudi Arabistan’dan ayrıldıktan yaklaşık iki hafta sonra Lübnan Başbakanının istifa krizi ve Suudi Arabistan’daki tutuklamalar patlak verdi... Lübnan’ı da vuran siyasi kriz konusunda Beyaz Saray ile Suudi Veliaht Prens arasında büyüyen bölgesel hacmini tırpanlamak için “Hizbullah’a” baskı yapmak adı altında mutabakatın olduğuna dair işaretler var. Bu başlık altında Suudi Veliaht Prens, Başbakan Saad Hariri üzerinden Lübnan hükümetine yönelik saldırı başlattı. Böylece General Mişel Avn’ın Baabda Sarayı’na çıkışı ile varılan uzlaşma da dinamitlenmiş oldu... Suudi Arabistan’ın diplomatik beceriden yoksun ve sert yordamı, Lübnan iç istikrarını tehdit etti. Hizbullah’a yönelik baskının belirli bir sınırda durması gerektiğini, o sınırı aşarsa, işlerin kontrolden çıkabileceği konusunda sürekli hatırlatmalarda bulunan Amerikan kurumları, işler sarpa sarınca Lübnan’daki istikrarın çökebileceği korkusuyla harekete geçtiler.” [04.12.2017 En Neşra sitesi]

5- Dolayısıyla Hariri, Suudi Arabistan’dan aldığı talimat doğrultusunda sert açıklamalarını yumuşatmaya başladı... İtibar ve prestijini kurtarmak ve bu açmazdan çıkış bulmak için Suudi Arabistan Veliaht Prensi Fransa Cumhurbaşkanı ile bir araya geldi. Suudi Prens ile yaptığı görüşmenin ardından Macron, Hariri ile bir araya geldi. Görüşme sonrası Hariri, Fransa sonra da Mısır’a gitti. Gerekli tavrı belirlemek için sanki istişarelerde bulunuyormuş gibi bir hava oluşturdu. Oysa bu ülkelere yaptığı ziyaret öncesinde Suudi Arabistan, açıklamalarını yumuşatma ve istifasını sürdürmeme yönünde bir pozisyon belirlemişti kendisi için... Öyle de oldu ve Hariri, açıklamalarının dozajını düşürdü. Ardından 21 Kasım 2017 günü Lübnan’a döndü ve bir gün sonra 22 Kasım 2017 günü yaptığı açıklamada da istifasını gözden geçireceğini belirtti. Daha sonra da Hizbullah’a yönelik açıklamalarının dozajını önemli ölçüde yumuşattı ve yaptığı açıklamada Hizbullah’ın içeride silah kullanmadığını söyledi. Ancak sadece kendisini kandırabilir, başkalarını değil. Zira Hizbullah’ın pek çok olayda silaha başvurduğunu unuttu herhalde! 05 Aralık 2017 günkü kabine toplantısında nihayet istifasını geri çektiğini açıklayan Hariri, Hükümetin tüm siyasi yapıları, Lübnanın ekonomik ve siyasi ilişkilerini korumak adına, kendilerini kardeş Arap ülkelerinin içişlerinden, savaşlardan, tüm anlaşmazlık ve sorunlardan ayrı tutma kararı aldıifadesini kullandı. Bu açıklamayı yaparken, Hizbullah milisleri Suriye’de gece gündüz savaşıyordu!

6- Özetle Hariri, Suudi Arabistan yönetimine tabidir. Suudi kralın politika ve sadakati, Hariri’ye direktif olarak yansır... Gözü olup gören herkes için artık bu bir sır değil. Bu konuda kandırma fayda etmez artık!

İran ve partisinin nüfuzunu baltalama eğilimi var mıdır sorusuna gelince, evet vardır diyebiliriz. Ama bu muhtemelen Amerika’nın istediği şekilde Suriye’de bir çözüme varıldıktan sonra olacaktır. Çözüme varıldığında, Suriye’deki rollerini ifa eden İran ve Hizbullah, muhtemelen Suriye’den geri çekilecek ve askeri misyonlarına tırpan vurulacaktır... Bilindiği üzere Hizbullah, İran yönetime bağlıdır, tıpkı Hariri’nin Suudi Arabistan yönetimine bağlı olduğu gibi. Bu yüzden eğer İran’ın çekilmesiyle Suriye konusunda belli düzenlemeler gerçekleşirse, akabinde Lübnan partisi için de belli düzenlemeler yapılabilir.

Yahudi devletinden Lübnan ya da Hizbullah’a yönelik bir saldırı gerçekleşir mi sorusuna gelince, Suriye’deki çözüm süreci ile ilintilidir, yani konjonktür ve gelişmelere bağlıdır...

 H.21 Rabiu’l Evvel 1439
M.09 Aralık 2017

 

Devamını oku...

Suudi Arabistan’da Neler Oluyor? Amerika Meselenin Neresinde Duruyor?

Soru Cevap

Suudi Arabistan’da Neler Oluyor? Amerika Meselenin Neresinde Duruyor?

Soru:

19 Kasım 2017 günü almodon sitesi, Suudi Arabistanda devam etmekte olan yolsuzlukla mücadele operasyonunun askeri daireye de sıçradığını aktardı. Suudi Arabistanda yolsuzlukla mücadeleoperasyonu uzmanı Suudi bir yetkili, finansal sözleşmelerde yolsuzluk yaptıkları şüphesiyle Savunma Bakanlığında görevli 14 emekli subay ve iki Ulusal Muhafızları subayının gözaltına alındığını söyledi.[19.11.2017 almodon] Suudi Kral Selman b. Abdülaziz tarafından kurulan Veliaht Prens Muhammed b. Selman başkanlığındaki Rüşvet ve Yolsuzlukla Mücadele Komisyonu, 04 Kasım 2017den başlayan operasyon kapsamında onlarca eski bakan ve ünlü iş adamlarını gözaltına aldı. Hem gözaltına alınanların hem de yakınlarının hesapları donduruldu. Reuters’in bildirdiğine göre yolsuzlukları soruşturma komisyonu, görevden alınan Veliaht Prens Muhammed b. Nayef, önde gelen Suudi Kraliyet ailesi üyesi biri ve yakınlarının banka hesapları donduruldu. Bin Nayef, Suudi Kral tarafından görevden alınıp yerine oğul Muhammed b. Selmanı veliaht tayin edene kadar ülkede veliahtlık görevini icra ediyordu... Geçtiğimiz hafta komisyon, 11 prens hakkında gözaltı kararı vermişti...[08.11.2017 BBC Arapça] Suudi Arabistanda neler oluyor? Ve Amerika işin neresinde duruyor?

Cevap:

Cevabın netleşmesine adına Suud ailesi ve bağlantıları hakkında bir iki kelam edip sonra cevaba geçeceğiz:

1- Suud ailesi, Osmanlı İslam Devletine karşı başlatılan ilk ayaklanmadan bu yana sömürgeci kâfire göbekten bağlıdır. Sömürgeci İngilizlerin destek ve kışkırtmasıyla Suud hanedanı, 1788 yılında Kuveyt, 1803-1804 yıllarında Mekke ve Medine’ye saldırdı, işgal etti. 1810 yılında da Şam’a saldırdı. Şam halkı, kahramanca bir savunma yaptı. Ancak Suud hanedanı, Halep ve diğer kentleri ele geçirdi. Suud ailesi, eylemleri için Vehhâbi mezhebini, İslam Devletine darbe vurmak için de İngilizler Suud ailesini istismar etti. Ancak İslam Devleti, 1818 yılında Suud ailesi liderliğindeki ayaklanmayı Mısır Valisi Mehmet Ali Paşa aracılığıyla bastırdı. İngiltere, on dokuzuncu yüzyılın sonunda yani 1891 yılında Suud ailesini ikinci kez kışkırttı. Ama Osmanlı Devleti bir kez daha Suud ailesini mağlup etti. İngiltere, 1901 yılında Suud ailesini üçüncü kez Osmanlı Devletine karşı ayaklandırdı. Suud hanedanının İngilizler ile olan ilişkisi ve İngiltere’nin onlara olan desteği malum ve maruftur. İngilizler, Osmanlı Devletinin zayıflığından, sonra da Birinci Dünya Savaşı’na girmesinden yararlandı ve Suud ailesinin Necid ve Hicaz halkı karşısında konumunu güçlendirdi. Bunlar aralarında uzun yıllar savaştılar. Sonunda Suud ailesi, Necid ve Hicaz halkını mağlup etti ve bu bölgelerin kontrolünü ele geçirdi. Ardından İngilizlerin yardımıyla 1932 yılında dönemin ilk Suud devletini ilan etti. Fakat ülkede petrolün keşfedilmesinin ardından Amerikalılar, bu devasa zenginliğe salyalarını akıttılar ve ülkede siyasi nüfuz yaratmak için çalışmaya koyuldular. Bazı Kraliyet ailesi üyelerini kendi taraflarına çektiler. Özellikle de kurucu Kral Abdülaziz’in 1953 yılında ölümünün ardından tahtın varisleri oğullar arasından kendilerine ajanlar devşirdiler. Böylelikle ülkede İngiliz-Amerikan çatışması start almış oldu.

2- Amerikan ajanı Selman, dizginleri eline alır almaz İngiliz ajanları ve yandaşlarını tasfiye sürecine başlattı. Önceki Kral Abdullah, İngiliz ajanıydı ve ölümünden önce İngiliz ajanlarını yönetime yerleştirmek için gayret sarf etti. Ama gerek aile geleneği gerekse Kraliyet ailesi içinde istikrarı korumak için Amerikan ajanı olduğunu bile bile kardeşi Selman’ı Veliaht Prens olarak atamak zorunda kaldı. İngiliz nüfuzunu garanti altına almak için de 2. veliahtlık makamı ihdas etti. Kendisi gibi İngiliz ajanı olan kardeşi Mukrin b. Abdülaziz’i 2. veliaht olarak atadı. Selman, yaşlı ve hasta, bunun için Selman ölünceye kadar Mukrin söz sahibi olacak, öldükten sonra da sorunsuz bir şekilde dizginleri eline alacak diye düşünmüş olabilir. Kral Fahd döneminde böyle olmuştu. Fahd, yaşlanıp hastalanınca dönemin Veliaht Prensi Abdullah, söz sahibi olmuş, 2005 yılında vefat edince de tahta çıkmıştı. Ancak Abdullah, 2015 yılının başlarında vefatının ve Selman’ın tahta çıkmasının ardından olacakları hesaplayamamıştı. Selman tahta çıktıktan sonra “Mukrin’i”Veliahtlık görevinden azletti. “Muhammed b. Nayef’i”Veliaht, oğul “Muhammed’i”de 2. Veliaht olarak atadı. Abdullah tarafından hassas yerlere atanan pek çok kişiyi görevden aldı ve oğul Muhammed’in yetkilerini güçlendirmeye başladı. 21 Haziran 2017 tarihinde ise Muhammed b. Nayef’i veliahtlıktan alıp oğlunu veliaht olarak atadı. 2. Veliaht ataması gerçekleşmedi.

3- Kral Abdullah’ın ölümü ve Selman’ın tahta çıkışının ardından 25 Ocak 2015 tarihinde yayınladığımız bir soru cevapta şöyle demiştik: Şuan ki kral Savunma Bakanlığındandır. Bu nedenle bu yeni kralın döneminde Amerikan nüfuzunun baskın olacağı tahmin ediliyor. Kral Abdullah, bunun bilincinde olduğu için Suudi Arabistanda yeni bir gelenek ihdas etti. Sadece veliahttı değil, veliahttın de veliahttını belirledi. Selman b. Abdülazizin Amerika ile hareket ettiğini biliyordu. Bu yüzden süregelen kral, veliahttı belirlerteamülü gereği Selman tarafından veliahttın belirlenmemesi için kral Abdullah, veliahttın veliahttını belirledi. Böylece yeni kralın, Amerikan uşaklarından birini kendine veliaht tayin etmesinin önüne geçmiş oldu. Dolayısıyla önceki kral Abdullah, erken davranarak veliahttın veliahttını belirledi. Mukrin b. Abdülazizi yukarıda sözü edilen amaç doğrultusunda Selman b. Abdülazizin veliahttı olarak atadı.Yine aynı soru cevapta şöyle dedik: Mukrin b. Abdülazizin İngilizler ile ilişkisi herkesçe biliniyor. İngilterede okudu ve Cranwelldeki İngiltere Kraliyet Hava Harp Okulundan mezun oldu. Önceki kral Abdullah nazarında güvenilir bir kişiliğe sahipti. Hatta ona yakın olan Prenslerden biriydi. Önceki kralın veliahttın veliahttı adıyla yeni bir unvan ihdas etmesi, Selman b. Abdülazizden sonra devam edecek Amerikan silsilesinin önüne geçmek içindi. Bununla da yetinmeyen Kral Abdullah, veliahttın veliahttını azledilmesini yasaklayan bir kararname yayınlayarak bu tayini iyice perçinledi!Ama İngiliz hesapları tutmadı. Selman, ahdi, kanunu ve gelenekleri çiğneyip ihlal etti. Mukrin’i veliahtlık görevinden azletti ve Muhammed b. Nayef’i geçici veliaht olarak atadı. Sonra da azletti. Oğul Muhammed’i veliaht yaptı, yetkileri tek elde toplamak için ona bazı yetkiler ve farklı önemli pozisyonlar verdi.

Kral Selman, 04 Kasım 2017’de oğul Veliaht Prens Muhammed başkanlığında Rüşvet ve Yolsuzlukla Mücadele Yüksek Komisyonu kurulduğunu açıklar açıklamaz güvenlik güçleri, 11 prens ve görevdeki dört bakanı gözaltına aldılar ve hemen görevlerinden istifa ettirdiler. Bu, meselenin anormal olduğunu ve yolsuzlukla mücadele ile hiçbir ilgisinin olmadığını, daha çok darbe operasyonlarında olanlara benzediğini gösteriyor. Zira gözaltılar, istifalar ve hemen suçlamalar gerçekleşti. Ayrıca gözaltılar, onlarca eski bakan ve ünlü iş adamlarına kadar uzandı. Bunların ve yakınlarının hesapları donduruldu. Hatta el konulan hesapların sayısı 1700’e ulaştı ve sayısı “her saat artıyor” [Reuters Haber Ajansı] Banka hesabı dondurulanlar arasında kral Selman tarafından veliahtlık görevinden azledilen Muhammed b. Nayef de var. Ayrıca yakın bazı aile üyelerinin hesaplarına da el konuldu. Reuters’in aktardığına göre Suudi yetkililer, suç işlediklerinden şüphelenilen çok fazla Kraliyet ailesi üyesi ve işadamının gözaltına alındığını, gözaltına alınanlar arasında müdürler ve en alt düzeyde yetkililerin de olduğunu ​​belirttiler.” Bu, sürecin darbe operasyonlarında yaşananlara benzediğini doğrular. Operasyon kapsamında eski kralın iki oğlu Kraliyet Ulusal Muhafızları Bakanı Mutab b. Abdullah ve Riyad bölgesinin eski Emiri Turki b. Abdullah da gözaltına alındı. Kraliyet Ulusal Muhafızları, düzenli ordunun yanında ikinci önemli kuvvettir. Mutab b. Abdullah, İngiliz Askeri Akademisi Sandhurst’tan teğmen olarak mezun oldu. Bu akademide genellikle İngiliz ajanları eğitim görür ve mezun olurlar. Birçok Körfez prensi, kralları ve Ürdün prensleri de bu akademiden mezun oldular. Turki b. Abdullah, Wales Üniversitesi’nde askeri ve stratejik araştırmalar dalında yüksek lisans yaptı. Kral olduktan sonra Selman, Riyad emirliği görevinden onu azletti! Amerika, yolsuzluk suçlamasıyla İngiliz ajanlarını tasfiye etmenin bir yolunu bulmuş gibi görünüyor. Bu bağlamda Selman ve oğul Veliaht Prens Muhammed b. Selman’a tasfiye için yolsuzluğu bir yöntem olarak kullanmalarını telkin etti. Nitekim birçok rejim, muhaliflerini yolsuzluk suçlamasıyla tasfiye ediyor. Suudi rejiminde önceki ve sonraki neredeyse bütün yöneticilerin eli şu veya bu şekilde yolsuzluğa bulaşmıştır. Rüşvet, zimmete para geçirme, kamu malına yeme, yandaşları kayırma, yasalarla oynayarak projeler kapma, başkalarının haklarını gasp etme, insanlara zulmetme, kendileri ve çevresindekilerin arzusu doğrultusunda makamları istismar etme hep olagelmiştir. Allah’ın Şeriatını uygulamayıp sömürgeci kâfir güçlerin yasalarına uymaktan daha öte bir yolsuzluk var mıdır?

5- Bu operasyon ve yürütenlerin Amerika tarafından desteklendiğini gördük. ABD Başkanı, 06 Kasım 2017 günü Twitter’dan yaptığı açıklamada, Kral Selman ve Suudi Arabistanın veliaht prensine büyük bir güvenim var. Ne yaptıklarını tam olarak biliyorlar. Sert muamele görenlerin bazıları, ülkelerini yıllardır sağıyordiye yazdı. Suudi Arabistan resmi ajansı SPA’da yer alan bir habere göre Kral, ülkede yaşanan siyasi ve güvenlik olaylarının hemen ardından 05 Kasım 2017 Pazar günü ABD Başkanı ile bir telefon görüşmesi yaptı. Görüşmede çeşitli alanlarda iki ülke arasındaki işbirliği ve geliştirmenin yolları, bölgesel ve uluslararası yeni gelişmeler ele alındı.04 Kasım 2017 günü Reuters’in aktardığına göre ABD Başkanı Trump ve Suudi Arabistan Kralı Selman arasında bir telefon görüşmesi gerçekleşti. Görüşmede Trump, dünyanın en büyük petrol şirketi Saudi Aramconun ABD borsasına dâhil edilmesini istedi. Trump Suudi Arabistanın Aramconun ilk halka arzını New York borsasında yapması bizi çok memnun eder.dedi. Kral Selman da ABD borsasında arz yönündeki taleplerini değerlendirecekleri yanıtını verdi.07 Kasım 2017 günü Reuters’te yer alan bir habere göre “ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Heather Nauert, Suudi yetkilileri, yolsuzluk yaptığını düşündükleri yetkililere ilişkin yürüttükleri soruşturmaları devam ettirmeleri konusunda teşvik ediyoruz. Bu süreci adil ve şeffaf bir şekilde yürütmelerini umut ediyoruz.dedi.” Bu açıklamalara göre operasyonun arkasında Amerika var ve destekliyor. Operasyonda istemediği veya sadakatinden kuşku duyduğu veya İngiliz ajanları olduğunu düşündüğü ya da Kral ve oğul Veliaht Prensin ülkeyi Amerikalılara hızlı bir şekilde satışından ve yaşananlardan memnun olmayan kişileri hedef tahtasına koydu...

6- Yolsuzluk komisyonunun, hemen tutuklamalara başlaması, rejimdeki önemli kişilerin, Kraliyet ailesi üyeleri ve kralın yakınlarının hesaplarını dondurması operasyonun ayrıcalıklı bir siyasi operasyon olduğunu teyit eder... Operasyon, ayrıcalıklı bir siyasi operasyondur, yolsuzluk ve reformlar ile hiçbir ilgisi yoktur. Kaldı ki Selman ve oğul Veliaht prens, boğazına kadar yolsuzluğa batmıştır, ABD’ye verilen 460 milyar dolar dâhil kamu fonlarını peşkeş çekmişlerdir. Suudi Arabistan resmi ajansı SPA tarafından yayımlanan açıklamanın tonu oldukça serttir. Sanki rejim karşıtı güçlere darbe vurmak için yapılmış bir açıklamadır. Yapılan resmi açıklamada Komisyonun, yasadışı yollardan para edinmek için kendi çıkarlarını kamunun çıkarının önüne koyan, din, vicdan, ahlak veya vatan korkusu olmadan kamu malına saldıran, kamu malına el uzatmak, kullanmak ve zimmete geçirmek için yetki ve nüfuzlarını kötüye kullanan, bu iğrenç eylemlerini gizlemek için çeşitli yollara tevessül eden bazı zayıf ruhların istismarına engel olmak için kurulduğu belirtildi.04 Kasım 2017’de komisyonun kurulmasının hemen ardından ülkeden birçok sansasyonel tutuklama haberi geldi.

7- Ardından yani 05 Kasım 2017 günü, Asir bölge Emiri yardımcısı Mansur b. Mukrin ve beraberindeki bazı yetkililerin düşen helikopterde hayatlarını kaybettikleri açıklandı. Kamuoyunda bununla ilgili, bunun bir tür tasfiye operasyonu olduğuna dair bazı şüpheler oluştu. Çünkü hayatını kaybeden Prens Mansur, kral olduktan hemen sonra Selman tarafından görevden alınan eski Veliaht Mukrin’in oğludur. Yüzü aşkın kişi tutuklandı. Suudi Arabistan Başsavcısı Suud el Mucib yaptığı açıklamada, şimdiye kadar 208 kişinin yolsuzluk soruşturması kapsamında ifade vermek için çağrıldığını söyledi. Sorgulanan 208 kişiden 7si, hakkında yeterli kanıt olmadığı için serbest bırakıldı... On yıllar boyunca yapılan yolsuzluğun hacminin en az 100 milyar dolar olduğu açıklandı.[9.11.2017 el hayat] Kraliyet ailesi üyeleri ve yönetimde nüfuz sahibi kişilerin geçmiş yıllara ilişkin sayfaları hakkında da soruşturma yürütülüyor! Bu da gösteriyor ki öyleyse mesele, özellikle rejim ve ülke toplumunun alışık olmadığı değişimler yapan, aile geleneğine göre veliahtlığı hak etmezken veliaht olan Prens Muhammed b. Selman’ı tasfiye edilmedikleri takdirde devirebilecek güçlü kuvvetli ve yönetim üzerinde etkisi olan gücün tasfiyesi meselesidir...

8- Böylece Suudi Arabistan’da yolsuzlukla mücadele adı altında gerçekleşen gözaltılar, İngilizlerin kökünü kazımak, kral Selman ve oğul Veliaht Prense karşı darbe veya benzeri girişimde bulunmalarının önüne geçmek, Veliaht Prensin muhalefetsiz ve güvenli bir şekilde tahta çıkışını sağlamak içindir. Oğul Selman, Amerikan çıkarlarına hizmet etme misyonunu üstlendi. Belli akrabalarından iç çekişme, özellikle de İngiltere’den dış çekişme olmaksızın Arap Yarımadası’ndaki halisane Amerikan nüfuzunu korumak istiyor... İhanet böyle bir şeydir işte, parçalanamaz.

وَأَنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي كَيْدَ الْخَائِنِينَVe şüphe yok ki Allah, hainlerin düzenlerini başarıyla sonuçlandırmaz.[Yusuf 52]

9- Son olarak her geçen gün bütün bu rejimlerde, zerre kadar iyiliğin olmadığı açığa çıkıyor… Ne Suud ailesi ne İran ne İslam ülkelerindeki diğer rejimlerde ne de bu rejimlere uyanlarda ve emirleri ile komplo kuranlarda hiçbir hayır yoktur. Zira hepsi de sömürgeci kâfirin üzerimizdeki hâkimiyetini domine etmek ve bu hâkimiyet aracılığıyla zenginliklerimizi yağmalamak için çalışan sömürgeci kâfirin yönlendirmeleri doğrultusunda hareket etmektedir. Bu yüzden eylemlerin en öncelikli olanı, sömürgeci kâfire meyleden bu rejimleri şeri şekilde değiştirmektir.

وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ “Zulmedenlere meyletmeyin. Yoksa size de ateş dokunur. Sizin Allahtan başka dostlarınız yoktur. Sonra size yardım da edilmez.” [Hud 113] Sonra da Amerika, İngiltere veya diğer ülkeler olsun sömürgeci güçlerin salyalarından sayılan bütün bu çürüklük, yolsuzluk ve bozgunculuktan kurtulmaktır. Çünkü İslam ve Müslümanlar düşmanı küfür tek millettir... Bu kindar devletlere uyan ya da doğrudan veya dolaylı olarak onlarla ittifak kuran, planlarını, projelerini uygulayan, onlara bağlı laik rejimleri koruyan herkes suçludur ve akıbeti de hüsrandır.

سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَSuç işleyenlere Allah katından bir aşağılık ve yapmakta oldukları hilekârlık sebebiyle çetin bir azap erişecektir.[Enam 124]

Kuşkusuz sorunlarımızın çözümü şudur, bunun dışında başka bir çözüm yoktur: Bu rejimleri devirip Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet Devletini kurmaktır... Korkaklar ve sağlıksız düşünenler bunun uzak, yüz üstü bırakanlar da zor olduğunu düşünseler de... Ama eylemlerde Allah Subhânehu ve Teâlâya halis olmak ve örneklikte Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e sadakat, uzakları yakın eyleyecektir Allah’ın izniyle.

وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَنْ يَكُونَ قَرِيبًا Ne zamanmış o?diyecekler. De ki: Yakın olsa gerek![İsra 51] Sonra da Aziz ve Kaviyy olan Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın vaadi gerçekleşecektir.

وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ “O gün Allahın zafer vermesiyle müminler sevinecektir. Allah, dilediğine yardım eder. O, mutlak güç sahibidir, çok merhametlidir.” [Rum 4-6]

 H.02 Rabiu’l Evvel 1439
M.20 Kasım 2017

Devamını oku...

Libya Sahasındaki Siyasi Gelişmeler

Libya Sahasındaki Siyasi Gelişmeler

Soru:

04 Kasım 2017 tarihinde Şarkul Avsat gazetesi, Kahire görüşmelerinde Libya ordusunun birleşmesi konusunda anlaşmaya varıldığını” bildirdi. Libya askeri yetkilileri, Libya ordusunun yapısını belirlemek amacıyla 30 Ekim 2017 tarihinde Kahirede bir araya geldiler. Malum, 21 Eylül 2017den itibaren Birleşmiş Milletler (BM) Libya Elçisi Ğassan Selame, çözüm için yol haritası belirlemek amacıyla Libya Ulusal Mutabakat Hükümeti Başkanı Fayez Serrac ve Tobruk merkezli Temsilciler Meclisi ile yapılan görüşmelere başkanlık etmeye başladı. Ancak görüşmeler, 2015 yılı sonunda imzalanan Suheyrat Anlaşması’nın 8. maddesindeki çıkmaz nedeniyle bir ayı doldurmadan askıya alındı.

Soru şu: Askeri toplantılar, siyasi görüşmelerin başarısız olduğu anlamına gelir mi? Başka bir deyişle askeri toplantılar, başarısızlıkla sonuçlanan siyasi görüşmelerin ardından 8. Maddeye askeri çözüm bulmak için mi?

Sonra tarafların daha önce mutabakata vardığı, şimdi ise uzlaşamadıkları Suheyrat Anlaşması’ndan bu yana geçen iki yıllık süre zarfından ne gibi yeni gelişme oldu ki? Teşekkür ederim.

Cevap: Yeni hiçbir şey olmadı. O gün taraflar, anlaşmazlık unsurları mevcudiyetini koruyorken Suheyrat Anlaşması’nı imzaladılar. Suheyrat Anlaşması’nı imzalamaktan her bir tarafın kendine özgü amacı ve motifleri vardı. Resmin netleşmesi adına aşağıdaki hususlara bir göz atmakta fayda var:

1- Kaddafi döneminin siyasi eliti, İngiltere yanlısı idi. Amerikan nüfuzunun emaresi bile yoktu. Kaddafi saltanatı sona erdi. Ancak kökleri tamamen kazınmadığı için Kaddafi döneminin siyasi eliti yeniden yükselişe geçti. Libyalı politikacıların çoğunun İngiliz yanlısı olup Amerikan yanlısı siyasi elitin hiçbir etkinliği yoktu... Bu yüzden Avrupa, hükümetin kurulması ve Temsilciler Meclisi seçimleri düzenlenmesi için olabildiğince acele ediyordu. Zira eski siyasi elitin etkisi nedeniyle seçim sonuçlarının kendi yararına olacağını düşünüyordu... Amerika ise İngiliz yanlısı siyasi elitin karşısında duracak yeni bir siyasi elit üretene kadar seçimlerin ötelenmesini istiyordu. Başka bir deyişle Avrupa, siyasi çözüm konusunda acele ederken, Amerika, yeni siyasi elit üretene dek çözümlerin ertelenmesini istiyordu. Amerika’nın önünde alışık olduğumuz üzere askeri küstahlık yoluyla bu siyasi sınıfı üretmekten başka bir seçenek yoktu.

2- Amerika, çıkarlarının uşaklığını yapmak ve Libya’da çalışmak üzere Libyalı General Hafter’i Libya’ya gönderdi. Biyografisi onun Amerikan yanlısı olduğunu gösterir... Mart 1987’de Hafter ve yaklaşık 300 Libyalı asker, Çad’da tutsak düştü. Ardından Çad ile temasa geçen Amerika, 1990 yılında serbest bırakılması için CIA aracılığıyla Çad ile pazarlık yaptı. Amerikan uçakları Hafter ve ekibini ilk önce Zaire’ye sonra da Amerika’ya götürdü. Amerika Birleşik Devletleri’nde ona siyasi sığınma hakkı verildi. Sonra sürgündeki Libya muhalefet hareketine katıldı. Ve böylece Hafter, 20 yılını Virginia’da geçirdi. CIA tarafından gerilla savaşı eğitimi verildi. 17 Şubat 2011 devriminden sonra Libya’ya geri döndü. Yeni askeri güç inşa etmek ve bu askeri güç yoluyla Libya’daki bölgeleri kazanıp yeni askeri zaferler elde etmek için Amerika onu Libya’ya gönderdi. Ya doğrudan ya da Mısır’daki ajanı es Sisi üzerinden ona silah ve para akıttı... Amerika, Libya’da siyasi çözüme sürekli takoz koydu. Hafter üzerinden kendisine bağlı etkili siyasal nüfuzun oluşmasını bekledi. Hafter, Trablus Avrupa özellikle İngiltere yanlısı siyasi elitin merkezi kabul edildiği için Libya’nın doğusuna odaklandı. Belli bir ölçüde başarılı oldu da. Tobruk merkezli Temsilciler Meclisini kontrol altına aldı. Libya’nın doğusunda askeri güç olarak varlığını kanıtladı.

3- 2015 yılında Avrupa, politik çözüm bulmak için daha fazla beklemenin faydasız olduğunu düşündü, çünkü her an siyasi elitin vakası değişebilirdi. Bu nedenle sürece ivme kazandırmak için Avrupa yanlısı bir özel elçinin Libya’ya gönderilmesi yönünde gayret sarf etti ve Leon’un gönderilmesinde başarı kaydetti de... Ve Avrupa, siyasi çözüme teşvik etmeye başladı. Güvenlik Konseyi’nde bu yönde mahalle baskısı oluşturdu. Oluşturulan mahalle baskısı nedeniyle Amerika, politik çözümü reddettiği takdirde sıkıntılı bir duruma girebilirdi... Bir yandan da Amerika, meseleye başka bir zaviyeden bakıyordu. Oluşan bu mahalle baskısından sonra siyasi çözümü veto etmenin yararına olmayacağını gördü. Kontrollü bazı değişiklikler yapmak ya da tamamen iptal etmek için planlı bir şekilde Suheyrat Anlaşması’na onay verdi... Anlaşmanın sekizinci maddesi askeri gücün kontrolü ile ilgilidir... Avrupa, Hafter’in Amerikan ajanı olduğunu ve Amerika’nın da onu ordu komutanı yapmak istediğini bildiği için ordunun başbakana bağlı olmasını öngören bu sekizinci maddeyi koydu. Çünkü başbakan Serrac Avrupa yanlısı idi... Bu sekizinci maddenin aşılması zor bir engel haline geldiğini gören Amerika, anlaşmanın iptali için bu maddeyi iyi bir fırsat olarak gördü. Ta ki Hafter, ordu içinde ve sahada etkili bir aktör olsun, Trablus ve diğer kentlerde Avrupa yanlısı siyasi elit ile çekişecek etkili politik bir sınıf yaratsın…

4- İşte şuan ki portre budur. 2015 sonlarında imzalanan Suheyrat Anlaşması’ndan bu yana değişen pek fazla bir şey olmadı. Tarafların amacı, siyasi ve askeri motiflerinde de yeni bir gelişme yok... Suheyrat Anlaşması’ndan sonra biz, Libya konusunda bir dizi soru cevap yayınladık. Aklı olan ya da hazır bulunup kulak veren kimseler için bu konuyu biz bu soru cevaplarda detaylıca açıkladık:

03 Haziran 2014 tarihli soru cevapta demiştik ki: “Amerika, Libyadaki siyasi ortamın, Libyada İngiliz yanlısı siyasi ortamı güçlendiren bazı Fransız uzantılar ile bir İngiliz ürünü olduğunu biliyor. Bu, yapılacak herhangi bir seçimde Avrupa yanlısı kişilerin çok az sayıda bağımsızlarile birlikte seçimlerde ön plana çıkacakları anlamına gelir. Yapılacak bu seçimlerin ardından ortam istikrara kavuşacak ve Kaddafi yönetiminin devrilmesinde fiili askeri etkisini istismar etmek isteyen Amerikanın emelleri de yok olup gidecekti. Daha fazla ve daha etkili nüfuz sahibi olabilmek için bunun istismar edilmesi, bu şartlarda seçimler yoluyla mümkün gözükmüyordu. Çünkü şartlar, hâlâ Avrupadan yana idi. Onun için Amerika, askeri olarak kartları yeniden karmak ve Amerikan yanlısı yeni siyasi elit oluşturmak, sonra da seçimler yapmak amacıyla Libyadaki koşulları yeniden düzenlemek istedi. Bunun ilk adımı olarak askeri ajanını harekete geçirdi. Bu kişi, çoğu Avrupa ajanı olan Ulusal Kongrenin hâkim olduğu statükoya karşı darbeye benzer bir eyleme kalkıştı... Amaç, kartları yeniden karmak ve Amerika için daha uygun koşullar oluşturana kadar seçimleri ertelemekti. Amerika, Libyada tek başına kalmak istemese de en azından Avrupaya ortak olmak istiyordu. Böylece siyasi arena sadece Avrupaya kalmayacaktı. Bu yüzden Hafter harekete geçti. Biyografisi, onun Amerika yanlısı olduğunu gösterir...

11 Nisan 2015 tarihli soru cevapta da demiştik ki: “Avrupa, Amerikanın müzakereleri başarısızlığa uğratmak için çalıştığını biliyor. Bu nedenle Avrupa, Bernardino Leon gibi güvenilir bir Özel Temsilci seçti. Aslen o, Avrupalı bir özel temsilcidir... Hemen işe koyulan Bernardino Leon, siyasi çözüme ulaşmak için bir takım adımlar atılması çağrısında bulundu. Güvenlik Konseyinin 2213 sayılı karar uyarınca görev süresi 15 Eylül 2015 yılına kadar uzatılmadan önce Mart 2015 yılı sonunda sona erecek ilk görev süresi içinde misyonunu başarıyla tamamlama gayretinde. İlk görev süresi içinde krizi sona erdirmek için acele etmektedir. Görüşmeler Cenevrede başladı. Libya sonra Fas ve Cezayire intikal etti. Sonra Fasa tekrar geri döndü. 12 Mart 2015 Perşembe günkü görüşmelerin ilk turunda, Tobruk parlamentosu milletvekilleri Libyalı taraflar arasında yeniden başlayacak siyasi istişarelerin bir hafta ertelenmesini, yani daha fazla istişare için 19 Mart 2015 Perşembe gününe kadar uzatılmasını talep ettiler... Leon, en kısa zamanda siyasi çözüme ulaşmanın önemine vurgu yapıyordu... Ayrıca 16 Mart 2015 tarihinde ortak bir bildiri yayınlayan ve müzakerelerin başarısız olmasından sakındıran Avrupa Birliği, Siyasi bir anlaşmaya varılamaması durumunda Libyanın birliği tehlikeye girecektir. Ulusal Birlik hükümeti kurulması ve güvenlikle ilgili düzenlemeler konusunda anlaşmaya varıldığı takdirde Avrupa Birliği, Libyaya verdiği desteği artırmaya hazırdır.dedi. [16.3.2015 Alman haber ajansı]

19 Ocak 2016 tarihli soru cevapta da şöyle demiştik: İngiltere, siyasi ortamın ya da bu siyasi ortam içindeki çoğunluğun kendi yandaşı olduğunu biliyor. Onun için İngiltere, Leon önerileri doğrultusunda kurulan geçici hükümetin kendi kuklası olacağından emin. Bu nedenle Leon döneminde Suheyrat Anlaşmasının imzalanıp onaylanması için acele etti, ama imzalanamadı. Kobler, özel temsilci olunca ve bir dizi de değişiklikler yapınca, İngiltere, bu değişikliklerin Amerikanın Kobler üzerindeki baskılarının bir sonucu olduğunu fark etti. Bu baskılar, Amerikan oyunlarından bir oyun olarak görülebilir. Çünkü anlaşmayı istediği gibi yeniden formüle edene dek bütünüyle lağvetmek istiyordu. Amerika, kendi önderliğinde tezgâhlanan siyasi entrikalara eş zamanlı olarak Hafterin yürüttüğü askeri operasyonlar da yeni bir siyasi elit yaratmak için çalışıyordu. Dolayısıyla İngiltere, bir an önce anlaşmanın imzalanması için çabalıyordu. Çünkü hesapta olmayan bir takım şeyler olabilirdi. Hatta anlaşmada yapılan değişiklikler bile İngiltere için kabul edilebilirdi. Böylece işler ivme kazandı ve 17 Aralık 2015de Fasın Suheyrat kentinde nihai anlaşma imzalandı. Anlaşmaya meşruiyet kazandırmak ve uluslararası toplum tarafından kabul görmesini sağlamak amacıyla da Güvenlik Konseyine başvurdu. Nihai anlaşma kararlarını da onaylatmak için Güvenlik Konseyine 2259 sayılı karar tasarısı sundu... İngilterenin aceleciliği, anlaşmalara engel olmaya çalışan Amerikan hareketliliğinden kaynaklanıyordu... Libya Meclis Başkanının eski danışmanı İsa Abdül Kayyum, 13 Aralık 2015 günü Alghad televizyonuna yaptığı açıklamada ABD Dışişleri Bakanı Kerrynin açıklamaları, Fransız ve İngilizlerin aksine krizin çözümü için Amerikalıların yeterli çaba sergilemediklerini gösterdi...dedi.

12 Mart 2016 tarihli soru cevapta ise şöyle geçmişti: Bu Amerikanpürüzünün nedenine gelince, bilindiği üzere Libyadaki siyasi ortamın kahir ekseriyeti, Kaddafi yönetiminin kalıntılarıdır, yani Avrupa yanlısıdır... Herhangi bir bakanlık oluşumu, bu ölçüte göre olacaktır, yeni bakanlık da keza böyle olacaktır. Amerika, Hafter ve onun etrafında toplanan bir dizi askeri grup üzerinden hareket ediyor... Bu nedenle Amerika, iktidardaki aslan payını güvence altına alana dek ya bizzat kendisi ya Hafter ya da yandaşları üzerinden yürütülen askeri müdahaleler ile elinden geldiğince politik çözümü engelleyecektir... Avrupa ise Amerikanın tam tersi hareket ediyor. Avrupa, anlaşmanın başarılı olması, hükümetin kurulması ve güvenoyu alması için çalışıyor. Zira Libyadaki siyasi ortam, hâlâ Avrupanın kontrolü altındadır ve bunun göstergeleri pek çoktur... İngiliz Dışişleri Bakanı Philip Hammond da Cezayiri ziyaret etti ve mevkidaşı Dışişleri Bakanı Ramtane Lamamra ile 19 Şubat 2016de bir araya geldi. Cezayirde yaptığı açıklamada Hammond, Libyaya askeri müdahaleyi, ülkenin tanık olduğu krizi bertaraf etmek için en ideal çözüm olarak görmüyorum diyerek siyasi çözüm çağrısında bulundu.[19.2.2016 el-Cezire]

5- Bu nedenle basiret sahipleri için Aralık 2015 yılında imzalanan Suheyrat Anlaşması’ndan bu yana hatta öncesinde bile her şey ayan beyan ortadadır. Avrupa, Libya’daki siyasi elitin kendi yanlısı olması nedeniyle çözüm için acele etmektedir. Amerika ise, uşağı Hafter aracılığıyla askeri ve yeni siyasi bir güç yaratana dek çözüme engel çıkarmaktadır... Bu yüzden müzakereler, yerinde patinaj yapmaktadır, bazen batıyor, bazen çıkıyor... Müzakerelerin başlamasının üzerinden daha bir ay bile geçmeden Tobruk heyetinin görüşmelerden çekilmesiyle görüşmeler askıya alındı... Selame, orada burada toplantılar yaparak öneriler sunuyor. Gerekli yerler ile istişarelerde bulunmak için görüşmelerden çekilmelerinin ve Tunus’tan Libya’ya dönmelerinin gerekçelerini ortaya koyuyor... Belki de tarafların nihai çözüme varmalarının arkalarındaki uluslararası güçlerin onayını gerektirdiğini biliyordur. Ğassan Selame nihai çözüme onay veremez, çünkü böyle bir yetkiye sahip değil. Hatta arkalarındaki güçlerin anlaşmaya varması müstesna taraflar bile böyle sahip değiller. Bu yüzden tarafların geri çekilmesi ile müzakereler askıya alındı ve gerekli yerler ile istişarelerde bulunmak üzere Tunus’tan Libya’ya döndüler.

-El Cezire muhabiri, Suheyrat Anlaşması’nda değişiklik yapılması için Tunus’ta başlayan diyalog görüşmelerinin ikinci turunun ardından Temsilciler Meclisi heyetinin Libya Devlet Yüksek Konseyi ile yaptığı görüşmelerden çekildiğini söyledi... Bununla birlikte El Cezire muhabiri, çekilme sebebinin 8. Madde yüzünden olabileceğini belirtti. Başkanlık Konseyi ve hükümet konularının ele alındığı bu sabahki gürültülü patırtılı oturumda sekizinci madde üzerinde tartışma yaşandı. [16.10.2017 El Cezire]

“El Cezire’ye konuşan bir kaynak, dün pazartesi günü heyetler arasında yapılan görüşmelerin askıya alınmasını değerlendirmek amacıyla Birleşmiş Milletler (BM) Libya Özel Temsilcisi Ğassan Selame ile Siyasi Diyalog Komisyonu Başkanı Abdüsselam Nassiyye ve Musa Ferec arasında Tunus’ta BM karargâhında bir toplantı gerçekleştiğini söyledi...” [17.10.2017 El Cezire]

“El Cezire Tunus muhabiri, BM Libya Özel Temsilcisinin, Libyalı siyasi diyalog taraftarlarına gün içindeki toplantılarında etüt etmek ve sırasıyla gözlemlerini almak üzere ayrılık ve ortak noktalarını içeren bir liste sunduğunu kaydetti.” [18.10.2017 El Cezire]

“21 Ekim 2017 Cumartesi günü Tunus’ta düzenlediği basın toplantısında Selame, Tunus’ta Libya Devlet Yüksek Konseyi ile Temsilciler Meclisi heyetleri arasındaki diyalog görüşmelerinde anlayış ve anlaşma olanağının olduğunu, siyasi liderler ile görüşmek üzere Pazar günü Libya’ya döneceklerini söyledi. Aralarında, sekizinci madde dâhil olmak üzere bir dizi uyuşmazlık noktalarının olduğuna dikkat çeken Selame, BM heyetinin bunu gidermek için çalışacağını belirtti.” [24.10.2016 El Cezire]

6- Buna göre Hafter’in askeri eylem üzerine odaklandığı artık bir sır değil. Hatta 21 Eylül 2017’de Ğassan Selame gözetiminde Başkanlık Konseyi ile Tobruk parlamentosu arasında başlayan siyasi müzakereler sırasında dahi Hafter’in askeri eylemleri ve açıklamaları, askeri eylemler odaklıydı. Bu arada yaptığı açıklamalarda da müzakerelerin etkinliğini sorguluyordu. 14 Ekim 2017’de El Cezire’nin bildirdiğine göre “Emekli General Halife Hafter, BM gözetiminde yürütülen görüşmelerin Libya krizine çözüm bulma olanağı sorguladı... Bingazi kentinde gerçekleşen 1. Güvenlik Konferansı’nda konuşan Hafter, “Mevcut siyasi krizin yegâne çözümü şuan ki diyalog olamaz. Bu yönde halka güven telkin edici belirtiler yok. Halkın iradesini temsil eden” ordu ve güvenlik güçleri dâhil olmak üzere siyasi diyalog için başka alternatifler var.” ifadelerini kullandı. 2017 Ağustos ayı ortasında yaptığı açıklamada ise Hafter, Tüm Libya kontrol altına alınana dek mücadelemiz devam edecek.demişti [15.08.2017 Şarku’l Avsat]

Bu sebeple askeri çözümün siyasi çözüme önderlik etmesi için Libya’da Amerikan eylemlerinin odağını askeri çözüm oluşturuyor. Bu yüzden Amerika, Hafter’in askeri kontrolü artırmasıyla Amerikan kefesinin Avrupa kefesinden daha ağır bastığı bir çözüm süreci başlayana dek siyasi çözüme engel olacaktır. Yani Amerika, siyasi çözüme önderlik yapmak için askeri çözüme odaklanıyor ve bunun için her fırsatı kullanıyor... Bu nedenle Kahire’de askeri toplantı yapma fırsatı yakalayan Amerika, Hafter’in ordu içindeki fiili etkisini güvence altına almak için Hafter’e bu toplantıya katılma talimatı verdi.

30 Ekim 2017 günü Hafter, ya tamamı kendi yanlısı ya da karşıt olmayan Libyalı silahlı milisler ile Kahire’de bir araya geldi... Toplantı 02 Kasım 2017 günü akşam vakti sona erdi. Şarku’l Avsat gazetesi, Libyalı askeri liderlerin Kahire’de gerçekleştirdiği ve dün akşam sonuçlanan Libya ordusunun birleştirilmesi konulu görüşmelerin üçüncü turunda Libya ordusunun birleştirilmesi ve 2011 yılından bu yana güvenlik ve askeri kaos yaşayan Libya’daki sivil otoriteye bağlanması konusunda yarı nihai anlaşmaya varıldığını bildirdi... [04.11.2017 Şarku’l Avsat] Bu, Amerika ile uşakları Mısır ve Hafter’in bir ölçüde ilerleme kaydettiklerinin göstergesidir. Hafter, Avrupa’nın (İngiltere, biraz da Fransa ve İtalya) bazı yavaş kazanımlarının aksine sahada özellikle doğu ve petrol bölgelerinde büyük bir alanın kontrolünü ele geçirmiştir. Bununla birlikte bu, çatışmanın sona erdiği anlamına gelmez. Çünkü Avrupa’nın da Libya’da güçleri vardır. Üstelik siyasi eylemler konusunda Amerika’dan daha kurnaz hareket etmektedir... Dolayısıyla Amerika ve uşakları ile Avrupa ve uşakları arasında Libya konusunda uluslararası çatışmanın devam etmesi bekleniyor... Libyalılar bu çatışmanın ateşi ile kavrulacaklardır!

7- Belirtmekte fayda var, Müslümanların sorunu düşmanlar eliyle değil, Müslümanlar eliyle çözülecektir. Çözüm, Allah’ın kolaylık sağladığı kimseler için oldukça kolaydır. Çözümün silahı da gizli ve alenen Allah’a halis olmak, söz ve eylemle Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e sadakat göstermektir. O zaman müzakereciler, Halife Ömer ibn Hattab döneminde fethedilen ve bütün halkı Müslüman olan, sömürgeci kâfirlerden ziyade sorunlarının Allah’ın Kitabı ve Rasûlü’nün Sünnetine göre çözüldüğü köklü bir İslam ülkesi karşısında olduklarını göreceklerdir.

وَلا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَZulmedenlere sakın meyletmeyin. Yoksa size de ateş dokunur. Sizin Allahtan başka dostlarınız yoktur. Sonra size zafer de verilmez.[Hud 113]

Sonuç olarak burada daha önce söylediğimizi yineliyoruz: Dünyanın dört bir tarafına hayır ve adaleti taşıyan, İslam’ın yayılması için fetihlerin hareket noktası olan Müslümanların ülkelerinin bir savaş meydanına dönüşmesi acı vericidir. Sömürgeci kâfirler, bizi öldürmek ve servetlerimizi yağmalamak için adeta birbirleri ile yarışıyorlar. Sadece kendi elleri ile değil aynı zamanda bizim rengimizdeki ajan çocuklarının elleri ile akan her damla kanımız için ağız dolusu gülüyorlar.

Sömürgeciler kâfirler, bizim düşmanlarımızdır. Dolayısıyla bizi öldürmek için ellerinden geleni yapmaları hiç şaşırtıcı değildir. Onların yanında yer alan kimisi Amerikan, kimisi de Avrupa yanlısı, İslam’ın ve Allah’ın kelimesini yüceltmek için değil, sömürgeci kâfirlerin çıkarları için kendi aralarında savaşan Libyalı gruplara gelince, en büyük günah ve vebal onlara aittir. Müslümanların kendi aralarında savaşmaları İslam’a göre büyük bir suçtur. Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurdu:

كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ، دَمُهُ، وَمَالُهُ، وَعِرْضُهُ“Her Müslümanın Müslümana kanı, malı ve ırzı haramdır.” [Müslim] Yine Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurdu:

لَزَوَالُ الدُّنْيَا أَهْوَنُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ قَتْلِ رَجُلٍ مُسْلِمٍ“Şüphesiz dünyanın yok olması Allah katında Müslüman bir kişinin öldürülmesinden daha ehvendir.” [Nesâi]

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ Şüphesiz ki bunda kalbi olan yahut hazır bulunup kulak veren kimseler için bir öğüt vardır.[Kâf 37]

H.17 Safer 1439
M.06 Kasım 2017

Devamını oku...

Katalonya Referandumunun Politik Yansımaları

Soru Cevap

Katalonya Referandumunun Politik Yansımaları

Soru:

19 Ekim 2017 günü BBCnin İspanya Başbakanı Mariano Rajoyun ofisinden aktardığına göre İspanya hükümetinin bölgenin özerklik statüsünü kaldıran anayasanın 155inci maddesinin uygulanması için toplanacağını duyurdu... Katalonya Özerk Yönetimi Başkanı Carles Puigdemont, İspanya Başbakanı Mariano Rajoya hitaben yazdığı mektubunda, İspanya hükümetinin diyaloga yanaşmaması ve anayasanın 155inci maddesini uygulaması halinde Katalonya Parlamentosunda bağımsızlık oylamasının yapılacağını söyledi.1 Ekim günü düzenlenen referandumun ardından Katalonya Özerk Yönetimi Başkanı, 10 Ekim 2017 günü Katalonya Parlamentosunda yaptığı konuşmada, Katalonyanın İspanyadan bağımsızlık hakkı kazandığını, ancak kararın diyaloğa açık olduğunu belirtti... Katalonya Özerk Yönetimi, İspanya devletinin kralı, hükümeti ve anayasa mahkemesi ile referanduma karşı olduğunu bildiği halde neden bağımsızlık referandumu düzenledi? Referanduma ilişkin uluslararası toplumun pozisyonu nedir? Sonra Katalonyanın bağımsızlık olasılığı ne kadar? Allah mükâfatınızı artırsın.

Cevap:

Resmin netleşmesi ve konuya ilişkin baskın görüşün açığa çıkması için Katalonya gerçeğine ve önceki bağımsızlık girişimlerine, ardından da son referandum olgusuna bir göz atacağız... Daha sonra da uluslararası toplumun referanduma yönelik tavrını zikredeceğiz... Ve bu referandumu yürürlüğe koyma olasılığını ele alacağız.

Birincisi: Katalonya’nın tarihsel ve coğrafi gerçekliği:

Katalonya, İspanya’nın kuzey doğusunda yer alan bir özerk bölgesidir. Bölgenin toplam yüzölçümü 32.114 km2’dir. Bu İspanya yüzölçümünün yüzde sekizine tekabül etmektedir. Başkenti Barselona’dır. Bölge, Barselona, Girona, LIeida ve Tarragona şehirlerinden oluşuyor. Nüfusu yaklaşık 7,5 milyondur ve 17 özerk bölgeden oluşan İspanya nüfusunun yüzde 16’sını barındırıyor.

İslam, Endülüs’ün fethi sırasında H.95 yılında Katalonya topraklarına girdi. İslami yönetim yok olsa da bölge bağımsız bir varlık olarak hayata devam etti. 1714 yılında İspanya, Katalonya’yı işgal edip topraklarına kattı. İspanya işgalinden bu yana Katalanlar, bağımsızlık mücadelesi veriyorlar... 1930’lu yıllarda merkezi hükümet ve müttefiki özerk Katalonya ile Franco ordusu arasında İspanya iç savaşı yaşandı. Savaştan galibiyetle çıkan Franco, Katalanlara işkenceler yaptı. Dillerinin bölgede resmi dil olmasını, okullarda öğretilmesini yasakladı. Katalan kimliğini inkâr etti. Franco liderliğindeki totalitarizm rejimin devrilmesinin ardından halk oylaması yapıldı. Halk oylamasında halkın yüzde 30’u ülkenin toprak bütünlüğünü öngören, azınlıklara, milliyetçilere ve İspanya’yı oluşturan bölgelere özerklik tanıyan İspanya anayasası lehine oy kullandı… 1979 yılında Katalanlar, yeniden özerklik elde ettiler. Bölgede Katalanca ve İspanyolca resmi dil olarak kabul edildi... Ardından yatışan bağımsızlık hareketi, bu yüzyılın başlarında yeniden yavaş yavaş yeşermeye başladı.

İkincisi: Katalan bağımsızlık hareketinin aşamaları:

1- 2006 yılında yeni özerklik statüsünün kabul edilmesiyle bağımsızlık hareketi yeniden start aldı. Özerklik statüsünü genişletmek ve Katalanları ulus olarak tanıyan bir yasa çıkarmak için bu yeni özerklik yasası halk oylamasına sunuldu. 2010 yılında İspanya Anayasa Mahkemesi’nin bu özerklik statüsünü iptal kararına bir tepki olarak biz bir ulusuz, geleceğimize kendimiz karar veririzbaşlığı altında yüksek katılımlı bir gösteri düzenlendi. Kasım 2012 yılında sembolik bir referandum gerçekleşti. Yüzde 37’i katılımın olduğu referandumda Katalanlar, İspanya’dan bağımsızlık lehine oy kullandılar. Ocak 2015 yılında Katalonya Özerk Yönetimi Hükümeti Başkanı Artur Mas, aynı yılın Eylül ayında erken yerel seçimlere gidileceğini duyurdu. Gerçekleşen erken yerel seçimlerde bağımsızlık karşıtı partiler, parlamentoda 63 sandalye kazandılar. Bağımsızlık yanlısı milliyetçi blok da kazandığı 72 sandalye ile parlamentoda çoğunluğu elde etti. Kasım 2015 yılında Katalonya Parlamentosu, İspanya’dan ayrılıp bağımsız bir devlet kurulması sürecinibaşlatan tasarıyı oy çokluğuyla kabul etti. İspanya hükümeti, tasarının iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurdu. Mahkeme de tasarıyı iptal etti.

2- 9 Haziran 2017’de bağımsızlık girişimi, çok daha güçlendi ve arttı. 9 Haziran 2017 günü Katalonya Özerk Hükümeti Başkanı Carles Puigdemont Barcelona’da yaptığı açıklamada, 1 Ekim’de bağımsızlık referandumuna gideceklerini açıkladı ve halka Katalonyanın bağımsız bir Cumhuriyet olmasını istiyor musunuz?sorusunun sorulacağını söyledi.[09.06.2017 Rus Novosti] Ertesi gün de İspanya hükümeti, Katalonya’nın bağımsızlık girişimine engel olacaklarını açıkladı. 06 Eylül 2017 günü Katalonya Parlamentosu, İspanya’dan bağımsızlık referandumu kriterlerini belirleyen bir tasarıyı kabul etti. Bunun üzerine İspanya Başbakanı Mariano Rajoy, Katalonya bağımsızlığının gerçekleşmesine izin vermeyeceklerini, İspanyanın bölünmeyeceğini ve yasaların verdiği bütün gücü kullanacaklarınısöyledi. 08 Eylül 2017 günü İspanya Anayasa Mahkemesi de referandumu askıya aldı ve referandum kararının anayasaya aykırı olup olmadığını değerlendireceğini belirtti.

3- Buna rağmen 1 Ekim’de referandum yapıldı. Katılım oranının yüzde 43 olduğu referandumda, halkın yüzde 90’nı ayrılık ve İspanya’dan bağımsızlık yönünde oy kullandı. Referandum sonrası 03 Ekim 2017 günü ulusa sesleniş konuşması yapan İspanya Kralı 6.Felipe, referandumu yasa dışı ve antidemokratikolarak tanımladı. Ancak Katalan lider, Bu hafta sonu ya da hafta başında bağımsızlık ilan edecekleriniaçıkladı. Ve Kralın, olayları yatıştırmak için arabulucuk yapmaktan kaçındığınıbelirtti. [03.10.2017 BBC]İspanya, sıkıntılı günler yaşadı, referandum sürecine engel olamadı. Orantısız güç kullanımı sonucu güvenlik güçleri ile seçmenler arasında çıkan çatışmalarda 893 kişi yaralandı. Hakkında oluşan olumsuz kamuoyu yüzünden bağımsızlık ilanını engellemenin başka yollarını aradı. Katalonya bölgesine karşı ekonomik savaş başlattı. Büyük finans kuruluşları ve şirketleri Katalonya’dan ayrıldıklarını bildirdiler. 06 Ekim 2017 günü İspanya’nın en büyük üçüncü bankası olan CaixaBank, Katalonya bölgesinin başkenti Barcelona’da bulunan şirket merkezlerini taşıyacaklarını açıkladı. 08 Ekim 2017 günü de İspanya hükümeti, Katalonya’daki bağımsızlık karşıtlarına ivme kazandırmak için Barcelona kentinde bağımsızlık karşıtı yüz binlerce Katalan’ı sokaklara döktü.

4- 10 Ekim 2017 günü Katalonya Özerk Yönetimi Hükümeti Başkanı Carles Puigdemont, Katalonya Parlamentosu’nda yaptığı konuşmada “Bağımsızlık hakkı kazandıklarını, ancak bağımsızlık sürecinin askıya alındığını belirtti. Katalonyanın cumhuriyet yönetiminde bir devlet olması için halkın bana verdiği yetkiyi üstleniyorum. Ama İspanyol hükümeti ile diyalog kapısını açmak için bağımsızlık ilanını askıya alıyorum.diye konuştu. Bağımsızlık ilanı parlamentodan açık destek görmedi. [10.10.2017 Euronews, Reuters] Bunun anlamı şu: Carles Puigdemont, ilanihaye bağımsızlık ilanında bulunarak başını ağrıtmak istemedi. Çünkü bağımsızlığa erişmek kolay değil. Bu yüzden İspanyol devleti ile müzakerelere tutuşmak ve çatışmalardan kaçınmak için kapıyı aralıklı bırakıyor. Böylece Katalonya, İspanya’dan bağımsızlığını ilan etmese de ancak bağımsızlık sorunu hâlâ mevcudiyetini koruyor. Uygun koşullar elde edip bağımsızlığını ilan edene değin İspanya ve Avrupa Birliği’nin sırtında kambur olmaya devam edecektir.

Üçüncüsü: AB, ABD ve güdümündeki BMnin pozisyonu

1- Avrupa, Katalonya’nın bağımsızlık referandumuna açıkça karşı çıktı. Almanya, Fransa ve AB, İspanya hükümetine açık destek verdi. Almanya Dışişleri Bakan Yardımcısı Michael Roth yaptığı açıklamada, Katalonyadaki gelişmeler endişe vericidir. Ayrılıkçılık hiçbir sorunu çözmez. Tüm AB üyeleri hukukun üstünlüğü ve demokrasinin ilkelerine saygı göstermeli ve katı şekilde sadık kalmalıdır... Avrupa Birliği içindeki siyasal çatışmalar, sokaktaki şiddet yerine diyalogla çözülmesi gerekir.ifadelerini kullandı. [02.10.2017 Reuters] Fransa, Avrupa İşleri Bakanı Nathalie Loiseau üzerinden yaptığı açıklamada, Katalonyanın tek taraflı bağımsızlık ilanını tanımayacağız... Eğer bağımsızlık tanınırsa, ki bu şu anda tartışılmıyor, bunun en hızlı sonucu Katalonyanın otomatik olarak AB dışında kalması olurdiye konuştu. [09.10.2017 Reuters] Avrupa Komisyonu Başkanı Jean-Claude Juncker de yaptığı açıklamada, İspanyadaki anayasal düzene tam saygı gösterilmesi çağrısında bulunarak.Avrupa Birliği’nin tutumunu yineledi. Avrupa Konseyi Başkanı Donald Tusk da 02 Ekim 2017 tarihinde Twitter hesabından yaptığı açıklamada, Rajoy’un referandumun İspanya Anayasası’na aykırı olduğu yönündeki argümanını paylaştığını kaydederek Daha fazla gerilim ve güç kullanımından kaçınmak için yollar bulunmasını istedim.ifadelerini kullandı.

2- ABD’ye gelince, Katalonya Özerk Yönetimi Hükümeti ve Başkanı Amerika’nın teşvik ve desteğini almış gibi görünüyor. ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Heather Nauert yaptığı basın toplantısında, Katalonya referandumu bir iç meseledir ve müdahil olmak istemiyoruz. Bu sorunun çözümünü İspanya hükümeti ve oradaki insanlara bırakıyoruz. Ancak krizin çözümü sonrası herhangi bir hükümet veya varlıkla çalışabiliriz.şeklinde konuştu. [16.09.2017 El Fecr El Misriyye] Bu son ifade, ABD’nin Katalonya referandumu ve bağımsızlığını desteklediği anlamına gelebilir. Zira Sözcü, Krizin çözümü sonrası herhangi bir hükümet veya varlık ile çalışabiliriz.dedi. Diğer bir deyişle bu ifade, Bağımsızlığına kavuştuğu takdirde Katalonya bölgesini tanıyacağız anlamına gelir. İspanyol El Pais gazetesinin belirttiğine göre “Katalonya Özerk Yönetimi Hükümeti Başkanı Carles Puigdemont, ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsünün açıklamalarını, ABD’nin Katalanların iradesine ve referandum sonucuna saygı duyduğu anlamına geldiğini söyledi. Çünkü malum, Amerika, Avrupa Birliği’ni parçalamayı amaçlıyor. Nitekim ABD, İngiltere’nin AB’den ayrılmasına destek vermişti. Benzer adım atmaları için diğer Avrupa ülkelerini de teşvik ediyor. Yahut en azından Avrupa Birliği’ni iç meseleler ve bağımsızlık hareketleri ile oyalıyor. Ki AB veya AB içindeki büyük güçler, uluslararası sorunlarda kendisi ile boy ölçüşmesin ya da kendisine parazit yapmasın. Bu gibi ayrılıkçı hareketleri teşvik etmek ABD çıkarınadır. ABD’nin bu pozisyonu Kürdistan referandumu ve bağımsızlığına yönelik pozisyonu ile taban tabana zıttır. Kürdistan referandumuna şiddetle karşı çıkıp reddeden Amerika, referanduma karşı çıkmak, reddetmek ve Barzani’ye baskı yapmak için bölgede kendisine bağlı ülkeleri, Irak, İran ve Türkiye’yi harekete geçirmişti. Zira Kürdistan referandumu, şu an için çıkarına değildir ve Irak’ta egemen güçtür. İngiltere ise, böyle bir adım atması yönünde ajanı Barzani’ye göz kırpmıştır. Amaç, ABD’ye parazit yapmak, Suudi Arabistan ve Mısır aracılığıyla İngiliz ajanı Katar’a uygulanan ABD yaptırımlarının kaldırılması için referandumu bir koz olarak kullanmaktır.

3- ABD güdümündeki BM’ye gelince, Katalonya’nın bağımsızlığına teşvik eden bir pozisyon almıştır. BM Genel Sekreteri Antonia Guterres, İspanyanın demokratik kurumlarının merkezi hükümet ile Katalan yetkililer arasındaki krize çözüm bulacağına inandığınısöyledi. BM Genel Sekreteri Sözcüsü, Ulusların kendi kaderini tayin hakkı, temel bir haktır... Ülke topraklarının bütünlüğü ilkesini ihlal etmeden taraflar arasında sağlanacak bir anlaşma ile bu hakkın uygulanması gerekir.dedi. [03.10.2017 AP] Bu ifade, BM kararları üzerinde söz sahibi ABD olduğu için Kürdistan’ın bağımsızlık referandumuna karşı çıkan BM’nin Katalonya’nın bağımsızlığına teşvik ettiğini gösterir. Uluslararası bu pozisyonlar şunu gösteriyor: Katalonya’nın bu son bağımsızlık hareketi, özellikle Trump döneminde Avrupa’daki havayı bulandırmak isteyen Amerika’dan teşvik ve destek görmüştür... Yukarıda zikredilen pozisyon ve açıklamalar bu görüşün tercih edilmesini gerektiriyor.

Dördüncüsü: Bağımsızlığın ilanı olasılığı:

Kuşkusuz bağımsızlığı ilan etmek, kolay bir mesele değil, en azından öngörülebilir gelecekte. Amerika bunun bilincindedir. Katalonya’daki bağımsızlık hareketlerini yüreklendirmesi, Avrupa’daki havayı bulandırmak ve uzun vadede de Avrupa Birliği’ni parçalamakla meşgul olmak içindir... Şu temel iki nedenden ötürü İspanya, ne olursa olsun Katalonya’nın bağımsızlığını kabul etmeyecektir:

1- Küçük olmasına rağmen bu bölge, İspanya’nın GSYH’sinin yüzde 20’sini karşılıyor. İspanya dış ticaret trafiğinin yüzde 70’ni kontrol ediyor ve İspanyol sanayinin üçte birini üretiyor. Bu yüzden Katalanlar, almaktan ziyade daha çok verdiklerine inanıyorlar. İspanya hükümetinin, bölge üretiminin yüzde 10’nuna varan oranlarda kendilerine vergi koyduğunu düşünüyorlar. İşte bunlar, bağımsızlık nara ve eğilimlerini güçlendiren hususlardır. Bir yandan durum böyledir, öbür yandan İspanya, ekonomik sorunlar yaşıyor. Bütçe azlığı ve yüksek bütçe açığı var. İşsizlik oranı giderek artıyor. Kemer sıkma önlemlerini saymıyoruz bile. İşte Katalan ekonomisi, bu ekonomik sorunların tedavisinde temel bir ögedir.

2- Ayrıca Katalonya’nın bağımsızlığı, daha önce bağımsızlık girişiminde bulunan İspanya’daki Baskları yüreklendireceği gibi sadece İspanya değil diğer birçok ülkede de domino etkisiyle ayrılıkçı hareketi tetikleyecektir. Basklar, Katalanların ayrılık girişimini destekledi. Bu, Basklarda yeniden ayrılık arzusunun yeşerebileceğini gösteriyor. Zira Basklarda ayrılık eğilimleri sönmüş değil. Basklar, önümüzdeki yıldan itibaren İspanyol topraklarından fiilen ayrılmak istediklerini ilan ettiler.” [24.09.2017 Washington Post] Bask bölgesi, şiddet eylemlerine maruz kalıyor ve yüzlerce insan ölüyor. ETA örgütü, üç yıl öncesi imzalanan ateşkes ve bölgenin statüsünde yapılan bazı değişiklikler sonrası silahı bırakana dek yıllardır silahlı eylemler ile ayrılık sürecine önderlik etmiştir. Bu nedenle bir bölgede meydana gelecek herhangi bir ayrılık, büyük olasılıkla diğer bölgelere de sıçrayacaktır. İspanya Adalet Bakanı şu sözleriyle bundan şiddetle sakındırdı: Korkarım, Katalonya bölgesinin bağımsızlığı, domino etkisiyle diğer taşları da peş peşe devireceği için İspanyol devletinin sonunu getirecektir.[02.10.2017 el-Cezire]

Onun için İspanya’nın, Katalonya’nın bağımsızlığını kabul etmesi asla mümkün değil. Hatta eğer bağımsızlığını önleyemezse, anayasanın 155. Maddesini işleterek Katalonya’nın özerkliğini askıya almakla tehdit etmektedir. Nitekim 19 Ekim 2017 günü BBC’nin İspanya Başbakanının ofisinden aktardığından böyle anlaşılıyor...

3- Eğer ayrılık düşüncesi etrafa sıçrarsa, özellikle de hayat bulursa, Avrupa Birliği yakında çöker... Zira Fransa’da da ayrılıkçı hareketler var. Fransa ile İspanya arasını Katalonya ve Bask bölgeleri ayırıyor. Korsika Adası’nda ayrılıkçı hareket, Fransa’dan bağımsızlığını elde etmek için çalışıyor ve bu yüzden Katalonya girişiminin başarılı olmasını umut ediyor. İtalya, Belçika ve diğer ülkelerde, AB’nin yapısını tehdit eden benzeri ayrılıkçı hareketlere rastlamak mümkün. AB, birçok krizin yanı sıra Brexit de olduğu gibi milliyetçi hareketlerin birlikten ayrılış tehdidiyle karşı karşıyadır. Bütün bunlar, Katalonya’nın olası bağımsızlık ilanını imkânsız ve oldukça zor kılıyor. Bağımsızlık ilanı, sadece İspanya değil, bütün Avrupa Birliği için bir tehdittir. Görünüşe göre Katalan lider, bunun farkındadır. Neredeyse kendi bölgesinde bile izole edilmiş durumdadır. Yoğun kalabalıklar tarafından protesto ediliyor... Bu nedenle Katalan lider, bağımsızlık ilanında bulunmaktan kaçınarak bağımsızlık ilanını askıya aldı. Müzakereler yoluyla daha fazla bağımsızlık elde etmeyi umut ediyor. Ayrıca gelecekte bağımsızlık elde etmek için İspanya ya da Avrupa Birliği’nde uygun koşullar ve fırsatların oluşmasını bekliyor... Hatta Avrupa Birliği’nden aldığı destekle güçlü bir duruş sergileyen İspanya’nın bu pozisyonu karşısında daha önce Katalan lidere arka çıkan Amerika bile desteğini azaltmıştır. Onun için Katalonya’nın bağımsızlık hakkındaki görüşünü almak için Amerika yolunu tutan İspanya Başbakanı Rajoy ile düzenlediği ortak basın toplantısında ABD Başbakan Trump, İspanya büyük bir ülke ve bu ülke birleşik kalmalı.yorumunu yaptı. [27.09.2017 Eş Şuruk El Misriyye] Katalan lider, vaadinde Trump’ın şeytan gibi olduğunu fark edecektir.

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُورًا Şeytan onlara (birçok) vaatte bulunur ve onları kuruntulara sürükler. Oysa şeytan, ancak aldatmak için onlara vaatte bulunuyor.[Nisa 120] Ancak Amerika, Avrupa Birliği’ni sarsmaya devam edecek ve Avrupa içinde vaatlerine yanıt veren birilerini elbette bulacaktır...

Beşincisi: Böylece kapitalist ideoloji sahiplerini özellikle Avrupa’yı perçeminden yakalayan milliyetçilik, hem Avrupa’yı hem birlik ve bütünlüğünü hem de dışsal politik eylemlerini dumura uğratmaktadır. Kapitalist ideoloji, milliyetçilik olgusunu tedavi edemedi ve edemeyecektir de... Kapitalist ideoloji, sadece başarısız değil, dini hayattan ayırdığı için esas itibariyle batıldır da aynı zamanda. Demokrasi adına ve kanunları istismar ederek pozisyonlar ve ayrıcalıklar elde eden sermaye sahiplerinin kontrolündeki demokrasi nedeniyle fasittir de. Yine din ve dindarlar ile mücadele ettiği için, dini ve etnik temelde insanlar arasında ayrımcılık yaptığı için zalimdir de... Amerika ve Avrupa’da bu açıkça görülüyor. Gözü olup görenler yanılmazlar, basiret ve feraseti olanlar da bundan habersiz değillerdir... İnsan yapımı bütün kanunlar, zulüm, haksızlık, yozlaşma, ülke ve insanları köleleştirmeden yoksun değildir... İslam, Âlemlerin Rabbinin indirdiği, insanlar arasında adalet ve hakkı sağlayan, durumlarını ıslah eden yegâne dindir. Allah Subhânehu ve Teâlâ, neyin yaratıklarının iyiliğine olduğunu en iyi bilendir.

أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُHiç yaratan bilmez mi? O, en ince işleri görüp bilmektedir ve her şeyden haberdardır.[Mülk 14] İslam, halkları potasında eritir, milliyetçilik ve ırkçılık ayrım ve çekişmelerini ortadan kaldırır. Çünkü İslam, milliyetçilik ve ulusalcılık eğilimlerini yasaklar ve amansız bir savaş açar... İslam, din, ırk, renk, cinsiyet veya başka hiçbir ayrım gözetmeksizin işlerin yürütülmesinde insanlar arasında adaleti sağlar. Hatta Raşidi Hilafet Devletinin gölgesi altında mahkeme huzurunda bütün insanlara adaletle eşit muamelede bulunur... İmam Ahmed Müsned’inde rivayet ettiğine göre, Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem teşrik günlerinde veda hutbesini okudu ve dedi ki:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ، أَلَا إِنَّ رَبَّكُمْ وَاحِدٌ، وَإِنَّ أَبَاكُمْ وَاحِدٌ، أَلَا لَا فَضْلَ لِعَرَبِيٍّ عَلَى عَجَمِيٍّ، وَلَا لِعَجَمِيٍّ عَلَى عَرَبِيٍّ، وَلَا أَحْمَرَ عَلَى أَسْوَدَ، وَلَا أَسْوَدَ عَلَى أَحْمَرَ، إِلَّا بِالتَّقْوَى أَبَلَّغْتُ»، قَالُوا: بَلَّغَ رَسُولُ اللَّهِEy insanlar, Rabbiniz birdir, babanız da birdir. Dikkat ediniz. Hiçbir Arabın Arap olmayana, Arap olmayanın da Arap olana, siyahın kırmızıya, kırmızının da siyaha takvadan başka hiçbir üstünlüğü yoktur. Tebliği ettim mi? Orada bulunanlar Ey Allahın Rasûlü tebliği ettindediler.Hak olan sadece budur.

فَماذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلاَّ الضَّلالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَArtık haktan sonra sapıklıktan başka ne kalır? O halde nasıl döndürülüyorsunuz?[Yunus 32]

H.29 Muharrem 1439
M.19 Ekim 2017

Devamını oku...

Soru Cevap: Kürdistan Bağımsızlık Referandumunun Perde Arkası

Soru Cevap

Kürdistan Bağımsızlık Referandumunun Perde Arkası

Soru:

Barzani, elverişsiz uluslararası ve bölgesel konjonktüre rağmen Kürdistan bağımsızlık referandumu konusunda neden ısrar ediyor? Günümüz koşullarında yapılacak referandum Kürtlerin aleyhine değil mi? Referandum olacak mı? Referandum yapılır da referandumdan evet oyu çıkarsa, bölgede bir Kürt devleti kurulur mu? Allah mükâfatınızı artırsın.

Cevap:

Hani bir deyiş vardır, bir yönetici ülke çıkarları aleyhine bir karar alırsa, bu, o yöneticinin ajan olduğu ve çıkarı için başka bir devletin bu kararı ona dikte ettiği anlamına gelir... Bu deyiş, büyük ölçüde Kürdistan Kürtlerine de uygun düşmektedir. Bunun izahatı şöyledir:

1- Kuşkusuz uyanık bir siyasetçi, Kürt devletinin kurulmasının oldukça zor olduğunu bilir. Hatta mevcut konjonktürde Kürt devletinin kurulması için gayret göstermek, sadece siyasi ve manevi açıdan değil, aynı zamanda fiziksel açıdan da Kürdistan’a zarar verir. Çünkü mesele öyle sanıldığı gibi Irak’ta Kürt devleti kurulması meselesi değil. Eğer mesele sanıldığı gibi bu olsaydı, Kürt devleti çoktan kurulurdu... Irak işgali sonrası Amerikalılar tarafından kurulan ve Bremer anayasası olarak bilinen sistem, Irak’ı merkezi hükümete pamuk ipliği ile bağlı federal bölgelere ayırmaktadır. Hatta yönetim ve bölgesel yetkiler açısından Kürdistan yönetimi Bağdat’taki merkezi hükümetten daha güçlüdür! İslam’a ve Müslümanlara olan kinleri yüzünden işgal ettikleri herhangi bir Müslüman ülkesini parçalama ve bölme fitnesi sömürgeci kâfir ülkelerin akıllarının bir köşesinde her daim var. Parçalamak için sadece uygun fırsat kolluyorlar... 12 Ağustos 2014 tarihli bir soru cevapta şöyle geçmektedir: 2003 yılında Irakı işgal eden Amerika, işgal sonrası Irakı parçalama çalışmalarını kesintisiz sürdürmektedir. Mezhepçilik ve ırkçılık temeline dayalı Bremer anayasası, mezhepçilik ve ırkçılık kotası getirdi. Cumhurbaşkanı, Meclis Başkanı ve Başbakanı birbirinden ayırdı. Başbakan yürütme yetkisine sahip olduğu için ve Bremer de başbakanlığı mezhepçilik makamı kıldığı için haliyle başbakanlık, diğer makamlara nazaran provokasyon ve ajitasyona daha uygundur... Aynı anayasa, federal yönetimini kabul eder. Bölgesel yönetimlerin yetkileri oldukça güçlüdür. Bu nedenle Amerika, Irakı üçe bölmek için uygun koşullar yaratmayı başarabilmiştir...Pratik açıdan bölgesel yönetim, büyükelçilikler, Birleşmiş Milletler üyeliği ve benzeri diğer resmi formalitelerden yoksun bir devlet görüntüsündedir... İşte bu yüzden gerçekte Kürdistan, merkezi hükümetten bağımsız devlet içinde bir devlet gibidir. Artık tek Irak devleti tarih olmuştur! Onun için Kürdistan’ın Irak içinde devlet olma gibi bir gereksinimi yok, zira zaten bir devlettir... Dediğimiz gibi sorun, Irak Kürdistanı sınırları içinde bir Kürt devleti inşa etme meselesi değildir. Bu Kürt devletinin diğer ülkelerdeki Kürtlerle hiçbir ilgi ve alakası olmadığı konusu da değildir. Evet, konu kesinlikle bu değil. Zira Irak’ta kurulacak bir Kürt devleti, otomatikman bölgedeki Kürtlerin yoğun ve fırtınalı kıpırdanmaları ve hareketliliklerine neden olacaktır. Dolayısıyla kurulacak bir Kürt devleti, sadece Irak Kürdistanı ile sınırlı kalmayacaktır... Kurulacak bir Kürt devleti, özellikle Amerika ve onun Türkiye, İran ve Suriye’deki ajanlarına incitici bir darbe indirecektir. O yüzden herhangi bir politikacı, şuan uluslararası ve bölgesel konjonktürün ister Türkiye ister Irak isterse Suriye’de olsun bir Kürt devletinin kurulmasına elverişli olmadığını bilir. Ben, Barzani dâhil Kürt politikacıların bu durumdan bihaber olduklarını sanmıyorum. Tersine yukarıda da belirtildiği gibi mevcut koşullarda bir Kürt devletinin kurulması kartların yeniden karılması demektir. Özellikle de Kürt bölgesinde kontrolsüz kıpırdanmalara yol açabilir. Bu kıpırdanmalar, yukarıda dediğimiz gibi sadece siyasi ve manevi değil maddi hasara da neden olur. Onun için Barzani’nin referandum kararı mevcut koşullarda ülke çıkarına değildir... Bu, yukarıdaki deyişin ilk kısmıdır.

2- Barzani’nin referandum kararının arkasında hangi devlet vardır ve referandum kararı bu gücün çıkarınadır konusuna gelince, her şey apaçık ortadadır. Bu gücün kim olduğunu belirlemek o kadar zor olmasa gerek. Barzani, Amerika ve hempaları olan bölge devletlerinin muhalefetine rağmen Kürt devleti için bağımsızlık referandumu duyurusunda bulunamaz. Arkasında kendisini böyle bir karara teşvik eden, destek çıkan başka büyük bir güç olmazsa, uluslararası ve bölgesel bağımsızlık karşıtı güçler ile mücadele edebilecek kapasitede değildir. Taşı ve toprağı ile Kürdistan kartondan bir yapıdır, bu güçler özellikle Amerika karşısında dayanamaz. Irak’ta tek egemen güç Amerika’dır. Şüphesiz az önce de dediğimiz gibi Barzani’nin arkasında duran ve onu bu tip kararlar almaya teşvik eden büyük gücün İngiltere olduğunu anlamak o denli zor olmasa gerek. Barzani ailesi, Osmanlı devletinin sonlarından bu yana İngiltere’ye göbekten bağlıdır. Barzani, bu hempalığı babası Mustafa Molla Barzani’den devralmıştır. Amcası Ahmed Barzani ve İngilizlerin açık desteğiyle 1909-1914 yılları arasında Osmanlı devletine karşı silahlı Kürt isyanına önderlik eden Abdel Salam Barzani de İngiliz ajanıdır. Dolayısıyla Barzani ailesi, köklü İngiliz ajanıdır... Ülkelerin referandum kararına yönelik takındıkları pozisyonlara bir göz attığımızda, İngiltere’den alışık olduğumuz madrabaz ve düzenbaz üslubuna rağmen referandum kararına destek bildiriminde bulunduğunu görürüz.

Örneğin, destek bildiriminde bulunmak amacıyla İngiltere’nin Irak Büyükelçisi Frank Baker, 24 Ağustos 2017 tarihinde Barzani ile bir araya geldi. Bu görüşme trafiğini aktaran 24 Ağustos 2017 tarihli Rudaw gazetesine göre İngilterenin Bağdat Büyükelçisi Frank Baker, Başkan Mesûd Barzaniye, ülkesinin Kürdistan halkının sahip olması gereken haklarını ve alınan referandum kararını anladığını iletti.Diplomasi dilinde anlayış, açık çek anlamına gelir. Hiç bir şeyden söz etmeden İngiltere’nin pozisyonunu iletmek de ayrıca açık destektir. Yani İngiltere, Barzani’nin kararına yönelik olumlu duruş sergilemekte, hatta desteklemekte, Amerika ve bölgedeki Amerikan hempası ülkelerin muhalefetine rağmen kararında devam etmesini istemektedir.

Örneğin, “İngiltere’nin Ortadoğu ve Afrika İşleri ile İnsani Yardımlardan Sorumlu Devlet Bakanı Alster Bert’in Erbil’de Kürt yetkililer ile temaslarının ardından Kürdistan24’e konuşan Kürdistan Dış İlişkiler Sorumlusu Felah Mustafa, İngilterenin Kürdistan halkının referandumla ilgili kararına saygı gösterdiğini ifade etti.Ortadoğu ve Afrika İşleri ile İnsani Yardımlardan Sorumlu İngiltere Devlet Bakanı Alster Bert, birkaç hususta Kürt yetkililer ile temaslarda bulunmak üzere Pazar günü Erbil’e geldi. Kürtler, bağımsız Kürdistan için 25 Eylül’de referandum yapılması kararı almışlardı. Yapılacak referandum, bağımsız Kürt devletinin kuruluşu yönünde atılacak ilk adım olacaktır...” [05.09.2017 Kürdistan24]

Görüldüğü gibi Barzani’nin referandum kararının arkasındaki devlet İngiltere’dir...

3- İngilizlerin böyle bir karar aldırmalarındaki çıkarlarına gelince, bu olaylar silsilesidir. Şöyle ki İngiltere Başbakanı May, Amerikan seçimlerinden zaferle çıkan Trump ile hem temaslarda bulunmak hem de tebrik etmek amacıyla 26 Ocak 2017 günü hemen Washington’a uçtu... Görüşme sırasında Trump ve May karşılıklı övgüler düzdüler. Tabii her birinin amacı diğerinden farklıydı! O vakit Trump, İngiltere’den şunları yapmasını istemişti: Avrupa Birliği’ni parçalamak için adım atmak ki Avrupa bağlantısı nedeniyle birliği parçalayabilir. Aynı zamanda da özellikle Fransa ve Hollanda’da yapılacak seçimlerde birliği parçalayacak ortamı oluşturmak için çalışmak... May’in ise Trump’tan beklentisi şuydu: Birlikten çıktığı takdirde bazı ayrıcalıklar elde etmek için Trump ile yapacağı ticari anlaşmaları AB ülkelerine karşı yeni baskı aracı olarak kullanmak. Görüşme sırasında gerek Trump gerekse May, kendilerince gözettikleri amaca odaklanmışlardı. Alışılageldik İngiliz geleneği üzere May, ticari amacını çarpık yöntemler ile gizlemeye çalışsa da ancak diplomasi yoksulu Trump ve yaptığı net açıklamalar yüzünden May niyetini gizleyememiştir...

Fransa ve Hollanda seçimlerinde Avrupa Birliği yanlılarının zafer elde etmelerinin, Almanya’nın da Avrupa Birliği’ne güçlü destek ve yeterli ilgi vermesinin ardından Trump, İngiltere’nin amacının Amerika ile ticari anlaşmalar yapmak ve Avrupa Birliği’ni parçalama konusuna istenilen düzeyde ilgi vermediğini fark etti. Bu, Trump’ta infial yarattı. Bu infialden hareketle Trump, halen devam eden abluka ve ambargo yoluyla İngiltere’ye “Katar”da ölümcül bir darbe indirdi! 23 Temmuz 2017 tarihli soru-cevapta biz bunu şöyle açıklamıştık: “İngiltereye gelince, Başbakan Theresa May, 26 Ocak 2017de Washingtona bir ziyaret gerçekleştirdi ve Washington ile bir ticari anlaşma imzalamak için canhıraş çalıştı. Ki bu anlaşma, birliğin diğer ülkelerine birlikten çıkışlarına teşvik için bir model olacaktı. Böylece yeniden Amerikanın kuyruğuna takılan İngiltere, Trump yönetiminden oldukça memnundu. Ancak Avrupa Birliği yanlılarının, Fransa ve Hollanda seçimlerinden zaferle çıkmalarının ardından ABDnin Avrupa Birliğini parçalama umudu dumura uğradı. Ardından Avrupa Birliğini parçalama gidişatına İngilterenin öncülük etmesini isteyen Trumpın olumlu İngiltere bakışı da değişti. Paris ve Amsterdamda Brexitin tekerrür etmediğini görünce Amerika, İngilterenin uluslararası çıkarlarını kemiren ve Londrayı şoke eden eski günlerine tekrar geri döndü. Bu bağlamda Amerika, Libyada İngiliz çıkarlarını dikkate almaksızın ajanı Sisinin Haftere verdiği desteği artırmasını istedi. Amerikanın teşvikiyle ajanları, İslam ve Arap dünyasında İngiliz mızrak başı konumunda olan Katara benzeri şok edici baskı uyguladılar... İşte bütün bunlar nedeniyle sinir bozukluğu yaşayan Trump, Suudi Arabistan’a alelacele bir ziyaret gerçekleştirdi ve orada bir zirve düzenledi. Zirve sonrası Katar’a alınan boykot ve ambargo kararı ile İngiltere’yi kalbinden vurdu.

4- Bu yüzden İngiltere, bölgede Amerikan çıkarlarına parazit yapması gerekiyordu. Onun için İngiltere, referandum kararına başvurdu. Haliyle, Barzani de referandum çağrısında bulundu. Referandum çağrısı, Amerika ve ajanları için tedirginlik yarattı. İngiltere, Amerika’ya karışıklık çıkarmaktan öte bir şey yapamaz. Amerika ile açıktan mücadele edemez. Şuan Kürdistan’da olduğu gibi uygun koşullar seçer ve etkin ajan bulursa sadece karışıklık ve cızırtı çıkarabilir. İngiltere, Amerika ve devam eden silahlı eylemler nedeniyle Suriye, İran ve Türkiye’deki ajanları zorlu bir konjonktürden geçtikleri için kararında Barzani’nin sonuna kadar direnmesini yeğledi... İşte bu yüzden Barzani, referandum yapılması konusunda ısrar etmektedir. Öte yandan İngiltere de bağımsız Kürt devletine yol açacağını söyleyerek referandumu pazarlamaktadır. Her zamanki gibi madrabaz ve düzenbaz İngiltere için Kürtlerin çıkarları kendi çıkarları oranında umurundadır. İngilizlerin Kürt politikası, madrabazlıkla doludur!

Nitekim biz, 01 Nisan 2009 tarihli bir soru cevapta demiştik ki: “...Nitekim İngiltere de 1919 yılında Osmanlı korumasındaki Süleymaniyeye saldırması karşılığında Mahmut Hafide bir Kürt devleti sözü vermişti. Bunun üzerine o, oraya saldırarak Osmanlı kardeşlerini katletti ve onlardan kurtulanları da sürgün etti. Ardından İngiltere, sözünden döndü, dahası Mahmut Hafidi sömürgesi Hindistana sürgün etti. Aynı şekilde İngiltere, Osmanlı Devleti ile yapılan ve Halifenin heyetinin müzakereci durumunda olduğu 1920 yılındaki Sevr Anlaşmasında, Halife Muhammed Vahdettini tedirgin etmek için bir Kürt devletinin kurulmasına ilişkin bir maddenin konulmasında ısrar etmiştir. Daha sonra Mustafa Kemalin cumhurbaşkanı olarak atanmasını, Hilafetin sona erdirilmesini ve Mustafa Kemalin cumhuriyeti ile 1924de Lozan Anlaşmasının imzalanmasını başarınca İngiltere, Kürt devleti maddesinin konmasını reddetmiştir. Çünkü o, artık hedefini gerçekleştirmişti ki o, Hilafetin yıkılmasıdır. Dolayısıyla böyle bir şeyin istismar edilmesine gerek kalmamıştı. Nitekim İngiltere, amaçlarına ulaşıncaya kadar hem Kürt milliyetçiliği homurtularını hem de bölgedeki tüm milliyetçilik homurtularını tahrik etmiş ve tahrik ettiklerini istismar ederek Osmanlı Devletine karşı isyana ve başkaldırmaya teşvik etmişti. Ardından da kendisi ile işbirliği yapanları kaldırıp atmış veya sözde yöneticiler ve liderler olarak atamasıyla onları birer ajan olarak kullanmıştır... İşte madrabaz ve düzenbaz İngiltere budur...

5- Dolayısıyla Barzani, devlet özlemine kavuşmak için 25 Eylül 2017’de yapılması öngörülen referandum konusundaki ısrarcı duruşunu koruyor! Barzani, içerideki bazı Kürtler dâhil uluslararası ve bölgesel güçlerin referandum karşıtı pozisyonlarına aldırış etmeyerek yaptığı açıklamada şunları söyledi:

“Erbil’i bu karardan caydırmak için girişilen onca uluslararası ve bölgesel çabalara rağmen Kürdistan Bölgesel Yönetimi, Çarşamba günü 25 Eylül’de yapılması planlanan bağımsızlık referandumunun ertelenmesi yahut iptal edilmesinin söz konusu olmadığını yineledi. Bağdat’taki merkezi hükümet ise yapılacak referandumu ve sonuçlarını tanımayacağını söyledi. Kürdistan Referandum Yüksek Kurulu, bölge lideri Mesut Barzani başkanlığında yaptığı toplantıda, Kürt heyetinin referandum konusunu görüşmek için Bağdat’ta yaptığı son ziyaretin ve yine Barzani’nin evvel ki gün James Mattis ile yaptığı görüşmelerin sonuçları hakkında görüşme yaptı. Barzani’nin Danışmanı, “Bir dakika bile olsa referandum asla ertelenmeyecek ve referandum belirlenen tarihte yapılacaktır” dedi. [2 Zilhicce 1438 / 24 Ağustos 2017 Dubai- El Arabiya] Oysa uluslararası ve bölgesel güçler, açıkça ve net bir şekilde referanduma karşı olduklarını söylediler:

A- Daha ilk günden Amerika, Barzani’nin 07 Haziran 2017 günü bağımsız Kürt devleti kurulması için 25 Eylül’de referandum yapılacağı açıklamasının kabul edilemez olduğunu söyledi. ABD Başkanı Donald Trump’ın Uluslararası IŞİD’le Mücadele Koalisyonu Özel Temsilcisi Brett McGurk, Bu ortamda söz konusu bölgede referandum yapmanın yıkıcı sonuçları olabilir. Biz Eylül ayında referandum yapılmasının iyi bir fikir olduğunu düşünmüyoruz. Çünkü belirlenen tarihte referandum yapmak özellikle tartışmalı bölgelerde gözle görülür bir istikrarsızlığa yol açacaktır “ dedi. [08.06.2017 AFP]

11 Ağustos 2017 günü Kürdistan Bölgesel Yönetimi Başkanı Mesûd Barzani’yi arayan ABD Dışişleri Bakanı Tillerson da 25 Eylülde yapılacak olan bağımsızlık referandumunun ertelenmesini ve Bağdatla diyalog yolunun devam etmesini istedi...22 Ağustos 2017 günü Savunma Bakanı James Mattis de Irak Başbakanı El Abadi ile temaslarda bulunmak üzere Bağdat’a gitti. Ardından Erbil’e geçip Barzani ile görüştü. 23 Ağustos 2017 günü de bölgedeki etkin aktörü Erdoğan Türkiye’sini harekete geçirmek için Ankara’ya geçti.

B- Amerikan hempaları olan bölge ülkeleri de referandum karşıtı tavır aldılar... Irak Hükümet Sözcüsü Saad El Hadisi yaptığı yazılı açıklamada Irakta herhangi bir taraftan gelecek her türlü adımın anayasaya dayalı olması gerekir.dedi. Hadisi, Irak anayasal olarak tam egemenliğe sahip, demokratik ve federal bir ülkedir... Hiçbir taraf diğerlerinden ayrı olarak ve tek başına Irakın geleceği için karar veremezifadelerini kullandı.” [09.06.2017 Al Hurra]

Türkiye de ilk günden Kürt yetkililerin bağımsız Kürdistan referandumu düzenleneceği açıklamasına karşı olduğunu bildirdi. Dışişleri Bakanlığı konuyla ilgili yazılı bir açıklama yaparak, bunun “vahim bir hata” teşkil edeceğini açıkladı. “Irakın toprak bütünlüğünün ve siyasi birliğinin muhafaza edilmesi Türkiyenin Irak politikasının temel ilkelerinden biridir.” dedi.” [09.06.2017 Al Hurra] ABD Savunma Bakanı Mattis ile görüşmesi sonrası açıklama yapan Erdoğan da Referandum kararı yanlış bir karardırdedi. [24.8.2017 El Cezire]

Referandum ilanından kısa bir süre sonra 11 Haziran 2017 Cumartesi günü İran’dan yapılan açıklamada, 25 Eylül’de yapılması planlanan Kürdistan bağımsızlık referandumuna şiddetle karşı oldukları, Tahran’ın açık bir şekilde Irak’ın toprak bütünlüğünden yana olduğu belirtildi. İran Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Behram Kasımi yaptığı açıklamada, Tek taraflı verilen bu kararın Irak Anayasasında yeri bulunmamaktadır. Karar, Irakın mevcut durumunu istenmeyen bir aşamaya getirerek, yeni sorunların yaşanmasına sebep olacaktırifadelerini kullandı. [15.06.2017 http://afkarhura.com] 7 Eylül 2017 günü afkarhura sitesi, İran İslami Danışma Meclisi Başkanı’nın açıklamasını yayınladı. Açıklamada İslami Danışma Meclisi Başkanı’nın Uluslararası İlişkiler Özel Yardımcısı Hüseyin Emir Abdul Lehyan, Irak Kürdistan referandumu yeni sorunlar oluşturacaktır...dedi.

Hatta Goran Hareketi ve Celal Talabani’nin partisi Kürdistan Yurtseverler Birliği dâhil Kürdistan içindeki Amerikan hempaları bile Barzani’nin referandum ilanına karşı çıktılar. Goran Hareketi Grup Başkanı Hoşyar Abdullah, Goran Hareketi referanduma ilişkin pozisyonunu koruyor. Referandum kararının zamanlaması yanlıştır. Bu gündem Mesûd Barzaninin partisel ve kişisel gündemidir. Kürdistan Demokrat Partisi piyon değil bir aktördürşeklinde konuştu. [05.08.2017 Elaph sitesi] Talabani’nin partisi Kürdistan Yurtseverler Birliği üyesi olan Irak Cumhurbaşkanı Fuad Masum da yaptığı açıklama ile referandumu reddetti: Cumhurbaşkanlığı koltuğuna Kürt seçmenlerin oyları ile geliniyor. Cumhurbaşkanlığı koltuğu, Kürt kanlarından bir damlasına ve onların fedakârlıklarına asla eşdeğer olamaz. Kürt halkı, Masumadevletlerinin kuruluş rüyasına dokunmasına izin vermeyecektir. Gerekli yanıtı sandıkta verecektir.Kürdistan Demokratik Partisi tarafından yapılan açıklamada ise, Masum tarafından bu açıklama çok tehlikelidir. Referandum sonuçlarına engel olmak ve itibarını düşürmek isteyen dünya ülkeleri için kötü bir mesajdır.denildi. [05.08.2017 Elaph sitesi]

Uluslararası ve bölgesel güçlerin muhalefetlerine rağmen Barzani’nin referandum konusunda ısrar etmesi, yukarıda da belirtildiği gibi bir dakika bile olsa referandumun kesinlikle ertelenmeyeceğinden dem vurması, İngilizlerin sevk ve idaresi nedeniyledir. Yukarıda olayların akışına bir göz atarken bunu açıkladık.

6- Amiller farklı olsa da referandum olayına göz attıktan sonra şimdi referandum konusu ile ilgili beklentilere cevap verebiliriz... Yukarıda açıkladıklarımız doğrultusunda büyük olasılıkla konuya ilişkin mesele şu şekilde olacaktır:

- Her halükarda uluslararası anlamda bir Kürt devletinin kurulması beklenmiyor. Çünkü Amerika’nın Irak politikası, Irak’ın bölgesel yönetimleri merkezi hükümete pamuk ipliği ile bağlayan Federal bir devleti olarak kalmasıdır. Diğer bir deyişle gerçekte Irak’taki idari yapı bölünmüş olarak kalacak, resmi açıdan ise Irak Federal Devleti adı altında hayatını sürdürecektir... 2003 yılındaki Amerikan işgalinden bu yana ABD’nin Irak politikası işte budur. İşgal sırasında bile Amerika, resmi devlet statüsüne büründürmeksizin Irak’ı bölme ve parçalama fitnesini hep taşımıştır. Bunun için sadece uygun zaman kolluyordu. İşgal sonrası Amerika’nın Irak yöneticisi Bremer, federal Irak anayasası belirledi. Böylece güçlü merkezi yönetime sahip tek bir devlet tarih olmuş, bölgesel yönetimlerin merkezi hükümetten daha güçlü olduğu kırılgan federal devlet yapısı yerini almıştı! Böylelikle Irak, Amerika istediği takdirde ve çıkarı doğrultusunda resmen devletlere bölünmeye hazır bir pozisyona gelmişti... Şuan ki Amerikan projesi ise, merkezi hükümete pamuk ipliği ile bağlı federal Irak devleti kurmaktır... 12 Ağustos 2014 tarihinde yayınladığımız bir soru cevapta şöyle demiştik: 2003 yılında Irakı işgal eden Amerika, işgal sonrası Irakı parçalama çalışmalarını kesintisiz sürdürmektedir. Mezhepçilik ve ırkçılık temeline dayalı Bremer anayasası, mezhepçilik ve ırkçılık kotası getirdi... Cumhurbaşkanı, Meclis Başkanı ve Başbakanı birbirinden ayırdı. Başbakan yürütme yetkisine sahip olduğu için ve Bremer de başbakanlığı mezhepçilik makamı kıldığı için haliyle başbakanlık, diğer makamlara nazaran provokasyon ve ajitasyona uygundur... Aynı anayasa, bölgesel federal yönetimleri kabul eder. Bölgesel hükümetlerin yetkileri güçlüdür. Bu nedenle Amerika, Irakı bölgesel yönetimlere bölmek için uygun koşullar yaratmayı başarabilmiştir...

Binaenaleyh mevcut Amerikan politikasına göre Irak devletlere bölünmeyecek, tersine şeklen tek devlet olarak kalacak, pratikte ise bölünmüş gevşek federal bir devlet yapısında olacaktır. Bu yüzden mevcut koşullarda Irak’ı yasal devletlere bölme düşüncesi uzak bir ihtimaldir. Aksine Bremer projesi doğrultusunda Irak, en azından öngörülebilir gelecekte realitede federal bir devlet olarak kalacak, bölgesel yönetimler de merkezi hükümetten daha güçlü olmaya devam edecektir...

B- Referandumun ilanı, Katar ablukası yüzünden krize giren İngiltere’ye nefes aldırmak için bir İngiliz buyruğudur. Bu nedenle eğer Amerika, Katar’a uygulanan ambargonun kaldırılması için işbirliği yapar yahut itibar kaybına uğramayacak şekilde hafifletirse referandum iptal edilecektir...

C- Amerika isterse referandumu iptal da edebilir. Çünkü Irak’ta egemen tek güçtür. Doğrudan kendisi yapabileceği gibi Kürdistan’daki hempaları olan Kürt güçlerini, İran ve Türkiye’yi bölgesel yönetime karşı daha doğrusu Barzani’ye karşı seferber ederek de yapabilir. Tabii fiziksel baskı kullanmak gerekiyorsa. İran Genelkurmay Başkanı Muhammed Bakiri, 1979 yılındaki İran devriminden bu yana ilk kez Türkiye’ye bir ziyaret gerçekleştirdi. 15 Ağustos 2017 günü gerçekleşen bu ziyaret 3 gün sürdü. Bakiri’yi Ankara’daki Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’nde konuk eden Cumhurbaşkanı Erdoğan ile aralarındaki görüşme, Anadolu Ajansı’nın da belirttiği gibi, 50 dakika sürdü. Bu da bu ziyaretin önemini göstermektedir. İRNA ajansının bildirdiğine göre İran Genelkurmay Başkanı’na Kara Kuvvetleri Komutanı ve Sınır Muhafızları Komutanı’nın yanı sıra çok sayıda üst düzey askeri komutanlar da eşlik etmiştir. İran Genelkurmay Başkanı Tümgeneral Muhammed Bakiri’nin Türkiye’ye yönelik ziyaretini ve Türk mevkidaşı ile yaptığı görüşmeyi değerlendiren İran Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Behram Kasımi, Bu ziyaret iki ülke arasındaki ilişkilerde yeni bir aşamanın başlangıcıdır...dedi. [21.08.2017 İran Mehr ajansı] Bu ziyaretin, gerektiğinde referandumu iptal etmek ya da işe yarar sonuçlarını ortadan kaldırmak amacıyla Kürdistan’a düzenlenebilecek bir askeri operasyonu koordine etmek için olması olasıdır... İran Genelkurmay Başkanı’nın ziyaretinin hemen akabinde 23 Ağustos 2017 günü ABD Savunma Bakanı’nın Ankara ziyareti bu olasılığı güçlendirmektedir...

D- Eğer Amerika, (C) şıkkından doğabilecek yoğun kargaşadan korkarsa, etkili ya da işe yarar bir sonucu olmaksızın ve bağımsızlığa da götürmezse referanduma engel olmayabilir...

7- Son olarak sömürgeci kâfirlerin, Arap ve Acem Müslümanları kardeş kılan İslam bağını Müslümanların hayatından dışlayıp yerine onları tuz buz yapan kokarca bağları ve yıkıcı unsurları koyması gerçekten acı vericidir. Müslümanlar arasındaki savaşlar gün geçtikçe yayılıyor, kardeşlik yok oluyor!

Milliyetçilik, ümmetin bünyesi yıkan bir ögedir. Dün İslam devletini yıkmıştı. Bugün de elinden geldiğince sömürgeci kâfir, ümmetin geri kalan varlığını yıkmak için bu unsuru kullanmaktadır... Bu unsur yüzünden bugün İslam dünyası büyük güçlerin çatışma sahası haline gelmiştir. Milliyetçilik yüzünden Müslüman kanı akıtılıyor, kardeşler birbirlerinin boyunlarını vuruyorlar! Oysa İslam’a göre bunlar haramdır. Müslümanlar bir ve kardeştir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَHep birlikte Allahın ipine (Kurana) sımsıkı sarılın. Parçalanıp bölünmeyin. Allahın size olan nimetini hatırlayın. Hani sizler birbirinize düşmanlar idiniz de O, kalplerinizi birleştirmişti. İşte Onun bu nimeti sayesinde kardeşler olmuştunuz. Yine siz, bir ateş çukurunun tam kenarında idiniz de O sizi oradan kurtarmıştı. İşte Allah size ayetlerini böyle apaçık bildiriyor ki doğru yola eresiniz.” [Ali İmran 103] Yine Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌMüminler ancak kardeştir[Hucurat 10] Ayrıca İslam’a göre tüm ırkçılık türleri de haramdır: Milliyetçilik, Ulusalcılık, Kabilecilik gibi...Amr b. Dinar’dan rivayet edildiğine göre

قَالَ: سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللهِ يَقُولُ:كُنَّا فِي غَزَاةٍ، فَكَسَعَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ، فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ: يَا لَلأَنْصَارِ، وَقَالَ الْمُهَاجِرِيُّ: يَا لَلْمُهَاجِرِينَ، فَسَمَّعَهَا اللهُ رَسُولَهُ قَالَ: مَا هَذَا؟ فَقَالُوا: كَسَعَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ، فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ: يَا لَلأَنْصَارِ، وَقَالَ الْمُهَاجِرِيُّ: يَا لَلْمُهَاجِرِينَ، فَقَالَ النَّبِيُّ: «دَعُوهَا، فَإِنَّهَا مُنْتِنَةٌ “Ben, Cabir ibn Abdullahı şöyle derken işittim: Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem ile bir harbe katılmıştık. Muhacirler arasında son derece şakacı olan bir adam vardı. Bu kişi Ensarlı bir zatın poposuna eliyle vurdu. Ensarlı bu duruma müthiş bir şekilde kızdı. Neticede hem Ensarlılar hem de Muhacirler toplanmaya başladı. Ensarlı: Yetişin ey Ensar !Muhacirlerden olan da Yetişin ey Muhacirler!diye bağırıyordu. Bunun üzerine Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem Ne oluyor ?diye sordu. Oradakiler: Muhacirlerden olan Ensar’dan olanın poposuna eliyle vurdu. Ensarlı Yetişin ey Ensar !Muhacirlerden olan da Yetişin ey Muhacirler!diye bağırdı dediler. Bunun üzerine Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem: Bırakın onu, çünkü o çürüktür.buyurdu. [Buhari]

Ebi Miclez, Cündüp ibn Abdullah El Behili’den rivayet ettiğine göre Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurdu:

مَنْ قُتِلَ تَحْتَ رَايَةٍ عُمِّيَّةٍ، يَدْعُو عَصَبِيَّةً، أَوْ يَنْصُرُ عَصَبِيَّةً، فَقِتْلَةٌ جَاهِلِيَّةٌ“Kim körü körüne çekilmiş (ummiyye) bir bayrak altında savaşır, asabiyet (ırkçılık) için gazaplanır veya asabiyete çağırır veya asabiyete yardım ederse, cahiliye ölümü ile ölmüş olur.” [Muslim]

Yüzlerce yıl Müslümanlar, İslam kardeşliği bütününde dinleriyle izzetli, Rableriyle güçlü idiler. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in ashabından olan Ebu Bekir, Ömer, Osman, Ali, Selman El Farisi ve Bilal Habeşi, Allah’ın kardeş kulları olarak Allah yolunda cihat etmişlerdir... Arap olan Ömer, Kudüs’e bir Fatih olarak girmiş, Kürt olan Selahaddin de Kudüs’ü Haçlılardan kurtarmış, Türk olan Abdülhamid de Kudüs’ü pis Yahudilerden korumuştur... İşte Müslümanlar böyle izzetli idiler. Hazır bulunup kulak kabartan kimseler de böyle olmaları gerek.

إِنَّ فِي هَٰذَا لَبَلَاغًا لِّقَوْمٍ عَابِدِينَŞüphesiz bunda Allaha kulluk eden bir toplum için yeterli bir mesaj vardır.[Enbiya 106]

 H.18 Zilhicce 1438
M.09 Eylül 2017

Devamını oku...

ABD’nin Afganistan Stratejisi

Soru Cevap

ABDnin Afganistan Stratejisi

Soru:

15 Ağustos 2017 tarihinde Taliban, ABD Başkanı Trump’a yazdığı açık mektupta ülkeye ilave asker göndermek yerine mevcut Amerikan birliklerini Afganistandan tamamen geri çekmesi için bir çağrı yaptı. Taliban, ABD Başkanı Donald Trumpa Amerikan askerlerini Afganistandan tamamen çekmesi için bir çağrıda bulundu. Açık mektupta ABD Başkanını Washington karşıtı bu ülkeye ilave asker göndermemesi konusunda uyardı...[Kaynak: 15.08.2017 Novosti, RT, Russia Today] Bu, Afganistan için yeni strateji planları olan Trumpa bir cevap niteliğindedir. Beyaz Saray yetkililerince yakında bu yeni stratejinin hazır olacağı ile ilgili yapılan açıklamalar artarken, Taliban, bu yeni strateji gereği ülkeye ilave asker gönderilmesinden korkuyor. Söz konusu site, 10 Ağustos 2017 günü Trumpın gazetecilere yaptığı açıklamada “Kendi idaresindeki yönetimin, Afganistanla ilgili karar vermeye oldukçayakın olduğunu ifade etmişti. Devamla şunları kaydetmişti: Bu, benim için önemli bir karardır. Ben, kaos devraldım ve biz bu kaosu önemli ölçüde azaltmak için çaba sarf ediyoruz...Tüm bunlar, Amerikanın Afganistan için yeni strateji geliştirme konusunda ciddi olduğu anlamına mı gelir? Yeni stratejinin içeriğinde ilave asker göndermek ya da ilave asker göndermeden Afganistanda Pakistan veya Hindistana aktif rol vermek konuları da var mı? Allah mükâfatınızı artırsın.

Cevap:

Evet, Afganistan stratejisini bugün Amerika’nın ciddi şekilde gözden geçirdiğini söyleyebiliriz. Belki bu strateji ABD’yi Afganistan’a müdahalenin “son aşaması” diyebileceği bir pozisyona sokabilir... Şüphesiz Trump, Afganistan’daki Amerikan birliklerinin komutanına öfkelidir. 03 Ağustos 2017 tarihinde Reuters, Amerikan Başkanı Trump ile Washington’daki askeri yetkililer arasında gerçekleşen toplantıda fırtınalar estiğini bildirdi: Toplantıda Trump, Savunma Bakanı James Mattis ve Genelkurmay Başkanı General Joseph Dunforda savaşı kazanamadığı için ABDnin Afganistan Kuvvetleri Komutanı Orgeneral John Nicholsonun istifasını düşünmeleri gerektiğini söyleyince aralarında soğuk rüzgârlar esmeye başladı.Haliyle, Trump, ABD’nin Afganistan savaşına ilişkin kaygı ve şüphelerini dile getiriyor. Obama yönetimi de ABD’nin Afganistan stratejisini gözden geçirerek stratejide bazı tadilatlar yapmıştı. Ancak bugün Trump yönetiminin Afganistan stratejisini gözden geçirmesinin, Amerika için uluslararası sorunların düşvar olduğu ve dünyada prestijinin sarsıldığı bir konjonktürde cereyan etmiş olması nedeniyle özel bir anlamı var. Bunu şu şekilde daha da ayrıntılandırabiliriz:

Birincisi: Amerika, oğul Bush yönetimini çepeçevre kuşatan yeni muhafazakârların motivasyonu ile 11 Eylül saldırılarına misilleme bahanesiyle 2001 sonlarında Afganistan’a savaş ilan etti. İki yıldan az bir zaman sonra da Irak’a saldırarak işgal etti. Ancak bataklığa saplandı ve bataklıktan çıkış için balıklar gibi çırpınmaya başladı. Irak’ta bataklığına saplanan Amerika için Afganistan savaşı birazcık gözden düştü, önemi azaldı. Irak ve Irak direnişi Bush ve ardından Obama yönetiminin kafasını kurcalayan öncelikli konu haline gelince Amerika’nın bütün çabaları Irak bataklığından çıkış konusuna fokuslandı. 2011 sonlarında Obama yönetimi, Irak’tan bütün muharip birlikleri geri çekince, Amerika, Çin’in yükselişi ile başa çıkmak için yeni bir strateji geliştirdi. Çin’in yükselişi ile mücadele Obama’nın ikinci dönemine damgasını vurdu. Bu yeni stratejisi mutfakta pişirilip servis edilmeden önce daha doğrusu, hazırlanıp billurlaşması sırasında Amerika, Arap dünyasında özellikle Suriye’de Arap Baharı devrimleri karşısında nüfuzunun sarsıldığına tanık oldu. Bu yüzden hem Arap dünyasındaki özellikle Suriye’deki devrimlerin riskleriyle hem de Uzakdoğu’da Çin’le mücadele ederek enerjisini iki cepheye böldü. Çin ile mücadele gereği Çin’in yapay adalarının kabul edilemez olduğunu söyledi. Japonya’nın askeri gücünü yeniden yapılandırmak için çalıştı ve Kuzey Kore’ye şantaj yaptı. Bu gerçeklik ve Afganistan’daki Amerikan kayıplarının orta düzeylerde seyretmesi nedeniyle Afganistan savaşı Amerikan gündeminden düştü. Gündemden düşmesi tamamen ihmal edildiği anlamına gelmez. Sadece Amerika’nın gündeminde yeni önceliklerin olduğu gerçeğini ortaya koyar.

İkincisi: 16 yıl gibi süren uzun Afgan savaşı sırasında Amerikan birlikleri ve NATO güçleri, Afgan direnişinin, birinci derecede de 2001 yılında Amerikan operasyonu ile yönetimden uzaklaştırılan Taliban’ın kökünü kazımakta fiyaskoya uğradılar diyebiliriz. Afganistan’daki ajanlarının istikrarı için geliştirilen tüm Amerikan seçeneklerinin de keza başarısız olduğunu söyleyebiliriz. Direnişi durdurmak amacıyla Afganistan’a davet edilen Hindistan’ın yanı sıra Pakistan’daki ajanlarının, Afganistan’da Amerikan kayıpları baskısını hafifletmek için Veziristan ve diğer bölgelerde yürüttükleri operasyonlar da pek fazla fayda etmemiştir. Taliban ile barış çabalarında da hiçbir ilerleme olmamıştır. O yüzden 16 yıllık savaşın ardından ABD’nin Afganistan’daki vaziyeti çok korkunç görünüyor. Taliban, Kabil’deki ajan hükümetin hiçbir nüfuzunun olmadığı Afganistan’ın geniş bir bölgesinde alabildiğinde pupa yelken hareket ediyor. Amerikan birliklerinin güvenliğini sağlamakta başarısız oldukları başkent Kabil dâhil olmak üzere Afganistan’ın birçok yerinde güçlü ve ürkütücü saldırılar yapıyor. Hatta Amerikan askerlerine karşı girişilen pek çok saldırının kaynağı, Washington’un eğittiği Afgan ordusu içindeki askerlerdir. Görüldüğü gibi ABD’nin Afganistan seçenekleri iyice daralmıştır.

22 Mayıs 2017 tarihinde Carnegie Foundation tarafından yayınlanan raporda bugün Afganistan gerçeği ve riskleri şu sözlerle dile getiriliyor: “Ancak şu iki bileşen, Afgan rejiminin zayıflığı ve Talibanın denetimsiz dirilişi, Afgan hükümeti ve devletinin feci şekilde çöküşüne neden olabilir. Tekrar kaos ya da terörist grupların dirilişine yol açabilir.Raporda, Afgan savaşının Amerika’ya yıllık 23 milyar dolara mal olduğu için değil çözüm seçeneklerinin tükenmiş olması nedeniyle Afgan savaşının sona ermesi gerektiği vurgulanıyor.

Obama döneminde Amerikan askerlerinin çoğu Afganistan’dan ayrıldı. Ancak bu ayrılış, zafer ya da herhangi bir ilerlemenin ürünü değildir. Şuan Afganistan’da 3 bin NATO gücü destekli yaklaşık 10 bin ABD askeri ve 20 bin de özel şirketlere ait paralı askerler var. ABD askerlerince boşaltılan askeri üsleri hızlı bir şekilde Taliban ele geçirmiştir. Sayısının çokluğuna ve ABD’nin eğitim çabalarına rağmen öyle görünüyor ki ajan Afgan hükümeti ordusunun başkent Kabil dışında hiçbir etkinliği yok. Askeri açıdan vaziyet budur.

Üçüncüsü: Politik açıdan ise Amerika, Afganistan’daki seçeneklerinin giderek tükendiğini ve Hindistan seçeneğinin de iflas ettiğini fark etmesinin ardından Afganistan’daki kukla Amerikan yönetimine entegre etme umuduyla Taliban ile müzakere yoluna başvurdu. Taliban liderlerini müzakereye sürüklemek için de Pakistan yönetimindeki ajanlarını kullandı... Ancak bütün bu girişimler fiyaskoyla sonuçlandı. Hem politik hem de askeri açıdan Amerika, Afganistan konusunda hiçbir başarı elde edemedi. Kaldı ki Afganistan mevzusuna ilişkin sınırlandırılmış bir planı da yok. Sınırlandırılmış bir plandan yoksun olduğu için de eleştiri oklarına maruz kaldı. “Interfax haber ajansı, Perşembe günü Rus Dışişlerindeki bir kaynaktan aktardığına göre “ABD Başkanı Donald Trump yönetiminin Afganistan karşısında net bir politika geliştirememesi, ülkedeki belirsizlik ve istikrarsızlık için ek bir faktör teşkil etmektedir. Afgan devletinin direnç boyutu, NATO üyesi ülkelerin Afganistandaki askeri varlıklarına ilişkin pozisyonları ve genel boyutuyla da ülkedeki durumun iyileşme umutları kuşkusuz bu politikaya bağlıdır...[03.08.2017 Russia Today]

Dördüncüsü: Görüldüğü gibi Amerika, Afganistan’da derin bir buhran ve seçenek kısırlığı yaşamaktadır. Amerika için Afgan savaşını tamamen sona erdirmek olanaksız olsa da ancak ekonomik ve askeri enerji sarfiyatını durdurmak için Afgan savaşının hararetini düşürmek zorundadır. Bu nedenle bazı ABD’li komutanlar, Taliban hareketine karşı zafer elde etmek için ilave asker göndermenin kaçınılmaz olduğunu düşünüyor. Trump ise ilave asker talebine onay vermesi için kısa süreli zaman çizelgesinin yanı sıra net ve konkre sonuçları bir ön koşul olarak görüyor. 16 yıllık acı Afganistan deneyimleri göz önünde bulundurulduğunda askerlerin böyle bir şey sunmaları imkânsız. Fakat teorik açıdan bu seçenek olasıdır. Olası kılan husus, Trump’ın salyasıdır. Trump, Amerikan tahminlerine göre 1 trilyon değerindeki Afganistan doğal maden kaynaklarına salya akıtıyor. Artı Afganistan, Orta Asya petrol koridoru gibi stratejik bir konuma sahiptir. 26 Temmuz 2017 tarihinde Düstur gazetesinin New York Times’dan bildirdiğine göre Beyaz Saray, olasılıkları keşfetmek için Afganistana Özel Temsilci göndermeyi düşünüyor. Özel Temsilci maden yetkilileri ile bir görüşme yapacak. Geçen hafta Beyaz Saray, Afganistan politikası hakkında giderek artan serkeş bir tartışmanın içine çekilirken, Trumpın üst düzey üç yardımcısı, azrak toprak minerallerini çıkarma olasılığını görüşmek üzere American Elements şirketinin üst düzey yöneticilerinden Michael N. Silver ile bir araya geldi.Ancak ilave asker gönderme seçeneğinin yanı sıra bu madenlerin çıkarımını olası kılmak için demiryolları ve yollar gibi Afganistan altyapısına yatırım yapmak, Başkan Trump’ın zihniyetine ticari anlaşmalar egemen olsa da güvenli bir seçenek değildir. Çünkü olası madenler, Taliban kontrolündeki topraklar içine düşüyor...

Buna göre büyük olasılıkla Trump yönetimi, kukla hükümeti korumak ve çöküşünü önlemek için Amerikan birliklerinin Afganistan’daki askeri üslere geri çekilmelerini yeğleyecektir. Yanı sıra Hindistan’ın iflasının ardından Pakistan’ın yeniden Afganistan’a dönmesi için büyük çaba harcayacaktır. Bütün bunları Taliban’ı Kabil’deki Amerikan politik rejime entegre olmasına ikna etmek ve Afgan devrimini durdurmak için yani en uzun Amerikan savaşını bitirmek için yapacaktır... Dolayısıyla Amerika, askeri varlığını sadece tehlike anında seferber olacak şekilde askeri üslere dönüştürerek Afganistan savaşının maliyetini azaltmayı umut ediyor. Böylelikle Afganistan’daki askeri üsleri, Körfez bölgesindeki askeri üsleri gibi olacaktır. Buna ek olarak Taliban ile bağlarını koparmayan Pakistan’daki ajanları ile de işbirliği yapacaktır. Taliban’ı Pakistan kapısı üzerinden Amerikan koşullarına ikna etmek için yeniden canlılık kazandırması ve güven inşa etmesi olasıdır. Daha önce Obama Amerika’sı, Pakistan’daki ajanlarını başarılı bir şekilde kullanmıştır. Afgan hükümeti, cemaat lideri Gulbeddin Hikmetyar yokluğunda ülkenin en büyük ikinci militan grubu ile bir anlaşmaya varmıştır. Silahlı grubun temsilcileri Devlet Başkanı Eşref Gani ile bir anlaşma imzaladılar.[22.09.2016 BBC] Bu, Taliban konusunda Pakistan’ın özellikle de barış ve Kabil’e dönüşü sonrası Hikmetyar’ın istihdam edilmesi için Amerika’yı yüreklendiriyor. Hikmetyar, politik sisteme entegre için Taliban’a bir çağrıda bulundu. Afganistan Hizb-i İslami Partisi lideri Gulbeddin Hikmetyar, Talibanı Afgan hükümeti ile barış yapmaya davet etti. Kabilde toplanan taraftarlarına seslenen Hikmetyar, yabancı güçleri barışçıl yollarla ülkeden çıkarmak için Talibana işbirliği çağrısında bulundu.[06.05.2017 el-Cezire]

Beşincisi: Amerika’nın Çin Havzası’nda büyük tehlikelerle karşı karşıya kalması, özellikle Kuzey Kore ile gün be gün artan gerginlik yaşaması, Suriye’de olası risklerin devam etmesi, ayrıca ekonomiyi yeniden canlandırma politikalarının çuvallaması, öbür yandan Amerikan ordusunun Afganistan’da tükenmişlik sendromuna girmesi, zafer umudunun tarih olması, Hindistan’ın Afganistan düzeyindeki rolünün iflas etmesi ve Hikmetyar’ın ülkeye dönüşü ile umutların yeniden yeşermesiyle öyle görünüyor ki Amerika, savaşla gerçekleştiremediklerini barışçıl bir yöntemle gerçekleştirmeyi umut ediyor. Bu yüzden Pakistan’ın Afganistan’daki rolünün tekrar aktifleştirilmesine ve ister yurtiçinde isterse Afganistan sınırında olsun Pakistan operasyonlarının hafifletilmesine karar verdi. Yeni Pakistan Silahlı Kuvvetleri Komutanı Bajwa döneminde yaklaşık sekiz aydır Pakistan sahnesi, selefi Rahil Şerif’in Afganistan sınırında teröristler diye adlandırdıklarına düzenlediği Zarbı Azap operasyonları gibi korkunç operasyonlara maruz kalmamıştır. Aksine Orgeneral Bajwa komutanlığı döneminde Keşmir sınırında Pakistan ile Hindistan ordusu arasında hafif çaplı çatışmaların yaşandığı duyuluyor. Hiç şüphesiz bu da onun hem iç kamuoyunda hem de Taliban liderleri düzeyinde kabul görmesini artırıyor. 

Ayrıca Pakistan Silahlı Kuvvetleri Komutanı Bajwa, IŞİD ile mücadele başlığı altında Afganistan’a işbirliği elini uzatmak için çalışmıştır. Yani “terörle mücadele” konseptinin dümeni, Taliban ve Veziristan’daki mücahitler ile savaştan tekrar IŞİD tarafına çevrilmiştir. Bu eğilim Afgan hükümeti ve önceki Silahlı Kuvvetler Komutanı Rahil’e kin besleyen Pakistan aşiretlerini de kapsıyor. Oysa Bajwa’nın Afganistan Talibanı ile yaptığı görüşmelerdeki gizem çok daha tehlikelidir. “Pakistan Silahlı Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Qamar Javed Bajwa, iki komşu ülke arasındaki ikili ilişkilerde yaşanan nadir bir gelişme olarak IŞİD buhranı ile mücadelede Afganistan’a “güvenlik işbirliği” elini uzattı. Orgeneral Bajwa’nın Afganistan ile güvenlik işbirliği başlatma gayreti, Cuma günü Vadi Kurram’da bir dizi aşiret liderleri ile yaptığı toplantı sırasında gündeme geldi. (Vadi Kurram, Pakistan’da Afganistan sınırı yakınında federal yönetilen kabile alanlarında yer alan bir yönetim birimidir.) Pakistan Silahlı Kuvvetler Komutanı, Kabil ile ikili ilişkilerde yaşanan bu nadir gelişmenin bir gereği olarak iki ülke vatandaşlarına Birlik ve Teyakkuzçağrısında bulundu. Kurram Vadi’si kabileleri ile yaptığı görüşme sırasında Biz bu tehdide karşı hazır, birlik ve uyanık olmak zorundayız. dedi. [01.07.2017 El Haliç Online]

Afganistan Devlet Başkanı tarafından Suudi Arabistan’da gerçekleşen Trump zirvesi sonrası yapılan barışçıl açıklamalar da Amerika’nın Afgan mücahitlerini özellikle Taliban’ı ekarte etmekte başarısız olduğunu teyit eder. Afgan Devlet Başkanı zirve sonrası yaptığı açıklamada Ve en önemlisi, Afgan hükümeti barış istiyor. Taliban seçim yapmak zorundadır. Barışı seçtikleri takdirde siyaset ve hukuk yoluyla istedikleri her şeyi elde edeceklerdir. Talibanın teröristlerden uzak duracağını umuyoruz.demişti. [25.05.2017 Şarku’l Avsat] Bu, Amerika’nın Taliban’ı terörle mücadele politikası kapsamı dışında tuttuğuna, hatta bu savaşta Afgan hükümeti ile aynı safta yer alması gerektiğine, sonra eğer Amerikan birliklerinin Afganistan’dan tamamen çıkmasını istiyorsa, bunun savaş değil barış yoluyla olabileceğine dair Taliban’a verilmek istenen bir mesajdır.

Altıncısı: Ezcümle Başkan Trump’ın Afganistan stratejisinin gözden geçirilmesi, ABD politikasının dünya çapında büyük risklerle yüz yüze geldiği bir ortamda gerçekleşiyor. Yukarıdaki gerçekler ışığında büyük olasılıkla ABD’nin Afganistan politikasının yeniden gözden geçirilmesi aşağıdaki hususları içerecektir:

1- Bu gözden geçirme Afganistan arenasını serinletme, ABD varlığını askeri üslerle sınırlama, bu üsleri tehlike anında kullanma ve misyonlarını sanki “IŞİD” karşıtıymış gibi gösterme yönünde seyredecektir...

2- Savaş ve savaşı tırmandırmak maksadıyla Amerika’nın ek birlik göndermesi olası dışıdır. Belki savaş maksadıyla değil de sadece bir pazarlık kozu olarak kısa bir süreliğine ek asker gönderebilir. Bununla Amerika, “Taliban’ın “taviz” vermesi, Afgan hükümeti ile ortak yönetim kurmak için pazarlığı tutuşması ve tabii ki Amerikan çıkarlarına halel getirmemesi karşılığında biz de bu ilave birlikleri geri çekerek “ödün” verebiliriz mesajını vermek isteyebilir.

3- Amerika, Taliban’ın ayartılmasını kolaylaştırmak için Pakistan’ın rolünü yeniden aktif hale getirecektir. Bu rol gereği Pakistan Silahlı Kuvvetleri Komutanı, Kabil’deki kukla hükümet ile masaya oturması, pazarlığa tutuşması, Afganistan’daki Amerikan politik sistemine katılımını sağlamak için Taliban’a karşı fazla yumuşak ve sempatik davranabilir.

Yedincisi: Son olarak biz, Pakistan’daki ajanlara yaslanmaktan veya Pakistan Silahlı Kuvvetleri Komutanı’nın Afganistan’a göstereceği yumuşaklığa itimat etmekten sakındırıyoruz. Geçmişten ders almak gerek. Amerika, Pakistan rejimindeki ajanlarının işbirliği olmasaydı, Afganistan’a ayak basamazdı. Pakistan yönetiminin bu yeni Taliban politikası, maliyetli veya maliyeti biraz az askeri müdahale olmadan Afganistan’daki mevcut ajan yönetim üzerindeki riskleri bertaraf etmek amacıyla bizzat ABD tarafından oyunun kurallarını berkitmek için kurgulanmış bir oyundur... Onun için bu yeni Pakistan yöneticileri, Amerikan planının başka bir yüzüdür, deşifre edici yüzüdür. Kimi zaman Amerika, Pakistan’daki yandaşlarından, adı kötüye çıkmış Rahil’in Obama planı uyarınca Veziristan’da yaptıkları gibi, Afgan cihadına baskı yapmak ve şevkini kırmak isteminde bulunmaktadır. Şimdi de iktidardaki yeni kuklalar, Trump planı uyarınca Taliban’ı ayartmak ve kuşatmak için çalışıyorlar. Çünkü Amerikan politikaları, Taliban’daki cihat kararlılığının kökünü kazımanın bir yolu olarak Taliban’ı ölümcül “müzakere” masasına askeri kuvvetle oturtmakta başarısız olmuştur. Dolayısıyla Pakistan yöneticileri, aldatmaca ve kandırmaca yakınlaşma yoluyla Taliban’ı müzakere masasına oturmaya çalışıyorlar. Biz, Amerika ve ajanlarının tuzağına düşmekten veya onlara yaslanmaktan şiddetle sakındırıyoruz.

وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَZulmedenlere sakın meyletmeyin. Yoksa size de ateş dokunur. Sizin Allahtan başka dostlarınız yoktur. Sonra size zafer de verilmez.[Hud 113]

H.24 Zilkade 1438
M.16 Ağustos 2017

Devamını oku...

Amerika-Fransa Yakınlaşmasının Göstergeleri

Soru Cevap

Amerika-Fransa Yakınlaşmasının Göstergeleri

Soru:

Perşembe günü yeniden ABD Başkanı Donald Trump, Fransa’ya yaptığı son ziyareti anlattı... Trump, New York Times gazetesine verdiği röportajda Macron, harika bir insan. Akıllı. Güçlü. Elimi sıkmayı seviyor. İnsanlar onun elimi sıkmayı sevdiğini anlayamıyor, dedi...[19.07.2017 El Arabiya, Washington France Press] Fransa Cumhurbaşkanı Macron, 13 Temmuz 2017 günü Parisi ziyaret eden Trumpı sıcak karşıladı. Oysa eski Fransa Cumhurbaşkanı Hollande, ABD Başkanı Trumpa karşı hoşnutsuzluğunu göstermişti. Ayrıca Avrupalı liderler de Başkan Trumpa yoğun suçlamalar yöneltmişti! Amerika-Fransa yakınlaşmasının nişaneleri ve Trumpın Paris ziyaretinin amacı nelerdir? Sonra bu ziyaretin Suriye yansıması var mıdır? Özellikle de Fransa Cumhurbaşkanı Macron, Suriyede yeni bir ABD-Fransa stratejisinden bahsetmişken.

Cevap:

Trump’ın uluslararası politikada gelişigüzel hareket etmesinin, doğal olarak kayda değer rahatsız edici sonuçları oluyor. Örneğin NATO’nun miadını doldurduğu ve anlamsız olduğu ile ilgili yaptığı şoke edici açıklamalar, Amerikan politikasına karşı sert tepkilere yol açmıştır. Bu sert tepkilerin en dikkat çekeni de Berlin tarafından yapılan açıklamalardır... Sonra Trump, gerek seçim kampanyası sırasında, gerekse 20 Ocak 2017’de başkanlık görevini devraldıktan sonra Avrupa Birliği’ne öfke kusmuştur. Bu öfkesini hiçbir zaman gizleme gereği duymamıştır. İngiltere’nin Brexit referandumuna övgüler yağdırmış, ABD’nin Brüksel Büyükelçisi de Avrupa Birliği’nin yakında parçalanacağını söylemiştir. Amerika, Fransa ve Hollanda’da yapılan seçimlerden AB karşıtlarının zaferle çıkacağını ve dolayısıyla 2017 yılında birliğin parçalanacağı beklentisi içerisindeydi. Kendisine karşı yapılanları yakından gözlemleyen Avrupa, İngiltere referandumunun Hollanda ve Fransa üzerinde domino etkisi yaratmasını önledi. Böylelikle birliğin parçalanma kâbusunu bertaraf etti... Sonra Trump’ın aldığı kararlardan geri adım atması, uluslararası politikada keşmekeşliğini iyice artırmıştır. Örneğin NATO’yu önce ömrünü doldurmuş bir ittifak olarak niteleyen Trump, ardından açıkça bu pozisyonundan geri adım attı. Paris İklim Anlaşması’ndan çekildiğini açıklayan Trump, sonra anlaşmayı yeniden müzakereye açabileceğini bildirdi. Kuzey Kore ile savaşın eşiğine gelmişken, bundan geri adım attı. Çin’e olumsuz bakış sergiliyorken, Çin ile birlikte Kuzey Kore dosyasında elde edilecek sonucu beklemeye başladı. Suriye krizine ilişkin sert açıklamalar yapmışken, ardından Astana ve Cenevre’de dizginleri oluruna bıraktı...

Yanı sıra Amerika içinde de durumu pek iç açıcı değildir. Özellikle de seçimlerde Rusya’nın kendisini desteklediği konusunda politikasına yönelik aşırı muhalefet söz konusudur... Bu sorunlar ve muhalefet nedeniyle başkan ve idaresindekilerin, Rusya ile olan temasları Amerika’da çok hassas bir mesele halini almıştır. Bu hassasiyet yüzünden başkan, Amerika-Rusya anlaşmasını yapamamaktadır. Anlaşma gecikmiştir. Trump, Rusya Devlet Başkanı ile 7 Temmuz 2017’de Hamburg’da düzenlenen G20 zirvesinde ancak bir araya gelebilmiştir. Hatta Kongrenin Rusya’ya ek yaptırımlar uygulamak istediği bir vakitte ABD-Rusya ilişkileri daha sofistike bir hale gelmiştir. Ayrıca Rusya’nın seçimlere müdahalesi ile ilgili Amerika’da yayınlanan raporlar, içeride başkanın başını giderek daha fazla ağrıtmaktadır. Moskova ile ilişkileri onarmada başkanın içine düştüğü sıkıntı da cabası...

Bütün bunlar, Amerika ile Avrupa Birliği ülkeleri arasında uluslararası politikada deprem etkisi yaratmıştır. Bu ülkelerin çıkarları ve Amerikan siyasetindeki bu yeni durumu istismar kapasitelerine göre bu deprem etkisi artı ile eksi arasında gidip gelmektedir. İlgili ülkelerin Trump politikasına karşın duruşlarına bir göz atacağız. Sonra da Trump’ı Paris’e davet eden ve onu sıcak karşılayan Fransa’nın pozisyonuna değineceğiz:

1- İngiltere’ye gelince, Başbakan Theresa May, 26 Ocak 2017’de Washington’a bir ziyaret gerçekleştirdi ve Washington ile birliğin diğer ülkelerine birlikten çıkışlarına teşvik için bir model olacak ticaret anlaşması imzalamak için canhıraş çalıştı. Yeniden Amerika’nın kuyruğuna takılan İngiltere, Trump yönetiminden oldukça memnundu. Ancak Avrupa Birliği yanlılarının, Fransa ve Hollanda seçimlerinden zaferle çıkmalarının ardından ABD’nin Avrupa Birliği’ni parçalama umudu dumura uğrayınca, Avrupa Birliği’ni parçalama gidişatına İngiltere’nin öncülük etmesini isteyen Trump, İngiltere’ye bu olumlu bakışından geri adım attı. Amerika, Paris ve Amsterdam’da Brexit’in tekerrür etmediğini görünce, İngiltere’nin uluslararası çıkarlarını kemiren ve Londra’yı şoke eden eski günlerine geri döndü. Bu bağlamda Amerika, Libya’da İngiliz çıkarlarını dikkate almaksızın ajanı Sisi’nin Hafter’e verdiği desteği artırmasını istedi. Amerika’nın teşvikiyle ajanları, İngiltere’nin İslam ve Arap dünyasında mızrak başı konumundaki Katar’a benzeri şok edici baskı uyguladılar. Bu ve benzeri diğer nedenlerden dolayı İngiliz politikası derinden yara aldı ve Trump Amerika’sına olan güvenini yitirdi. Kendisini Amerikan örsü ile AB’den ayrılış müzakeresi yaptığı Avrupa çekici arasında buldu. Böyle yaygın şüphecilik karşısında İngiltere Başbakanı, erken seçim kararı aldı. Erken seçim kararı hükümet üyeleri için bile sürpriz oldu. 8 Haziran 2017 seçimlerinde çıkan sonuca göre İngiltere, Avrupa Birliği’nden ayrılmak ile birlikte kalmak arasında bocalayıp durdu. Çünkü seçimler, Brüksel ile yapılan müzakerelerde bir anlaşmaya varılamadığı takdirde birlikten ayrılış yanlılarının giderek zayıfladığını göstermiştir. Buna göre ABD’nin yeni İngiltere politikasının nasıl keşmekeşliğe düştüğü açıktır.

2- Daha önemlisi ise Rusya’dır. 2014 yılında Kırım’ın Rusya tarafından ilhakından ve Doğu Ukrayna’da patlak veren yangından bu yana Rusya’ya yönelik Avrupa ile Amerikan yaklaşımları örtüşmektedir. Amerika ve Avrupa’nın Rusya’ya uyguladığı yaptırımlar, aralarında görüş birliği olduğunu yansıtmaktadır. Özellikle de Avrupalılar, Putin’in Doğu Avrupa sınırlarını yıkmasından endişe ediyorlar. Ancak seçim kampanyasından bu yana Trump, Rusya’ya uygulanan yaptırımları eleştirmiş ve Rusya ile samimi ilişkiler kuracağı vaadinde bulunmuştur. Trump’ın bu tavrı, Rusya’nın yeniden yükselişi karşısında yalnız kalan Avrupa’da kafa karışıklığına neden olmuştur. Avrupalı liderler, Obama Amerika’sının özellikle Suriye krizine müdahalesinden sonra Rusya’nın yükselişine kapı araladığının farkındalar. Trump ise uluslararası konularda Rusya ile varılan ikili anlaşmaları, Avrupa’nın uluslararası krizlerde rol kapma umudunu bitirmek için daha da ilerilere taşımakla tehdit etmiştir.

3- Almanya’ya gelince, yeni Amerikan politikası karşısında daha keskin yaklaşımlar sergileyen Almanya, ABD’nin Avrupa NATO ülkelerine yönelik eleştirilerini şiddetle reddederek savunma konularında Almanya ve Avrupa’nın bir ABD kenti olmasını uygun görmemiştir. Amerika’nın Paris İklim Anlaşması’ndan çekilmesini kınayan Almanya, herhangi yeni bir müzakere olgusunu reddetmiştir. Trump’ın Suudi Arabistan ile imzaladığı silah anlaşmasını eleştirerek, anlaşmayı ateşli bölgelerde yangına benzin dökmek olarak kabul etmiştir. Fransa’nın pozisyon değişikliğine rağmen tutumunda hiçbir değişiklik olmamıştır. Deutsche Welle’ye göre Almanyadaki G20 zirvesi sırasında Almanya Başbakanı Merkel, Trumpı kızdırmamaya özen gösteren Fransa Cumhurbaşkanının aksine ABD Başkanına karşı acımasız ve sert bir tavır sergilemiştir...[14.7.2017 Deutsche Welle] Özetle yeni ABD politikalarını etkilemek amacıyla Almanya’nın, yeniden süper güç olma umuduyla önemli ölçüde girişimlerini artırdığı söylenebilir.

4- Şimdi de Trump’ın Fransa ziyareti ve ABD-Fransa yakınlaşmasının işaretlerini ele alacağız... Ayrıca Fransa Cumhurbaşkanının, ABD Başkanını Fransa’ya davet etmesinin arka planına ve 14 Temmuz 2017 Ulusal Bayram kutlamalarına onur konuğu olarak katılmasının nedenlerine değineceğiz. Fransa, bu kutlamaları bundan 100 yıl önce ABD’nin Birinci Dünya Savaşı’na girmesinin anısına düzenliyor. Bu, eski bir gelenektir ve nadiren belirli hedefler için kutlamalar düzenlenir. ABD Başkanı Trump’ın bütün Avrupa ile ilişkilerde gerginlik yarattığı bir zamanda Fransa, Ulusal Bayram kutlamalarına katılmak için onu bir davetiye yöneltmiştir! Elaph sitesine göre Macron, Salı günü Trump ile yaptığı telefon görüşmesinde Fransayı ziyaret etmesi ve Ulusal Bayram etkinliklerine katılması için Trump’a yaptığı davetini yeniledi. Macron, geçtiğimiz Mayıs sonunda Brükselde düzenlenen NATO zirvesi sırasında ilk kez Trumpı Fransaya davet etmişti...[28.6.2017 Elaph sitesi] 7 Temmuz 2017’de Almanya’da düzenlenen son G20 zirvesinde Fransa Cumhurbaşkanı Macron, İklim Anlaşması’ndan çekilmesi nedeniyle Amerika’yı sert bir dille eleştiren özellikle Avrupalı liderler arasında yalnız kalan Trump’a çok sıcaklık göstermişti. Hatta Trump bile böyle bir zamanda Macron tarafından yapılan davete şaşırmıştı. Trump, 2014 yılında 195 ülkenin imzaladığı Paris İklim Anlaşmasından çekilme kararı sonrasında böyle bir davet aldığı için şaşırdığını söyledi...[20.07.2017 el-Arabiya.net]

5- Fransa’nın sergilediği bu yeni yaklaşımın amacına gelince, Avrupa Birliği’nin omurgasını oluşturan Fransa, izlenen politikanın Amerika-Avrupa ilişkilerini olumsuz etkileyeceği korkusuyla Trump’ı sert bir dille eleştiren Avrupa ülkelerinin başında gelmekteydi. Trump sadece eski Fransa Cumhurbaşkanı Hollande tarafından eleştirilmekle kalmamış şimdiki Fransa Cumhurbaşkanı Macron da seçim kampanyasından yakın zamanımıza kadar Trump’a şiddetli eleştiriler yöneltmişti. Birkaç haftadan beri Fransa’nın, Amerika’ya karşı u dönüşü sergilediği görülmektedir. ABD Başkanı Trump’ın Fransa’ya davet edilmesinde, oldukça samimi karşılanmasında, yoğun ilgi ve alaka görmesinde Fransa’nın bu u dönüşü açıkça görülüyor... Fransa’nın bu u dönüşü incelendiğinde, büyük olasılıkla iki amaca matuf olduğu, birinin diğerinden daha az önemli olmadığı görülür:

- Bu u dönüşünün birinci amacı, Suriye boyutu ile ilgilidir. Macron, Beşşar Esedin yerine geçecek meşru bir halef görmediğini ve Beşşar Esedin görevden ayrılmasını ülkedeki krizin çözümü için ön koşul olarak görmediğinibelirttikten kısa bir süre sonra ve ABD Başkanı ile görüşmesi öncesinde Geniş kapsamlı bir siyasi çözüm oluşturmalıyız. Bunun için Fransa Suriyeye ilişkin doktrinini değiştirdi. Dolayısıyla Beşşar Esedin görevden uzaklaştırılmasının Fransanın ön koşulu olmadığını...söyledi. [13.07.2017 Şarku’l Avsat] Böylece Fransa, Suriye rejimi ve birçok muhalif grubun dizginlerini elinde tutan Amerika’ya karşı yakınlık göstermeye başladı. Bu yakınlığın amacı, Suriye’de rol kapma çabasıdır. Fransa, uzun süredir bunun özlemini çekiyor... Bu rolün kokusunu koklamanın da Amerika’dan geçtiğini biliyor... Öyle de oldu. Fransa, Trump’a gösterilen bu sıcaklık ve Beşşar Esed’in görevden ayrılması konusunda ısrarcı olmamasının nedeninin Amerika olduğunu biliyor. Amerika, şuan Esed’in gitmesini istemiyor. Amerika, hâlihazırdaki ajana alternatif bir ajan buluncaya dek mevcut ajanın görevden ayrılmasını istemiyor. Amerika ise henüz böyle bir ajan bulmuş değil... Dolayısıyla Fransa, Suriye sahasına girmenin önünde engel olarak gördüğü önceki pozisyonlarından kurtulmaya başlamıştır. Ayrıca Trump benzeri “terörle mücadele” şarkıları söylemektedir... Bu yüzden Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, ABD’li mevkidaşı Donald Trump ile düzenlediği ortak basın toplantısında, Irak ve Suriye konusunda ABD ile savaş sonrası yol haritasını çıkartmak için uzlaştıklarını söyledi. Perşembe günü Fransanın başkentinde konuşan Macron, (terörle) mücadelede her türlü çabayı sarf etmek üzere ABD Başkanı ile anlaştıklarını sözlerine ekledi...[13.07.2017 Russia Today]

- İkinci amaca gelince, Fransa, Almanya’nın rolünün gittikçe büyümesinden endişe ediyor. Bu endişe nedeniyle Fransa, Almanya’dan rahatsızdır. Almanya’nın Trump’a yönelik eleştirilerinin dozajı artarken, Fransa, Trump’ın gözüne girmek için gayret sarf etmektedir! Hatta ABD Başkanının Paris’e yaptığı ziyaretten kısa bir süre sonra Fransa’nın BM Daimi Temsilcisi François Delattre, Paris’in Suriye krizi konusunda oluşturulmasını önerdiği temas grubuna, BM Güvenlik Konseyi üyesi ülkelerin yanı sıra bölgesel aktörlerin de katılması gerektiğini söyledi. Fransız diplomat, Cuma akşamı Güvenlik Konseyi’nin düzenlenen kapalı oturumu öncesinde gazetecilere yaptığı açıklamada, Söz konusu temas grubu, barışı tesis etmek ve yol haritası hazırlığı yapmak için çalışmalıdır.diye konuştu. Şu an daha önemli olanın uluslararası toplumun görüş birliği olduğunu söyleyen Fransa’nın BM Daimi Temsilcisi, “BM Suriye Özel Temsilcisi Staffan de Misturanın çabalarını desteklemek için yeni girişimler ortaya koymak gerektiğini belirtti...[14.07.2017 Russia Today] Böylece Fransa, “BM Güvenlik Konseyi üyesi ülkelerin yanı sıra bölgesel aktörlerin de katılımı” ve “ele almak üzere BM’nin beş daimi üyesine somut girişim sunulması” koşuluyla “Suriye krizi konusunda temas grubu oluşturulmasını” istiyor. Diğer bir deyişle Güvenlik Konseyi üyesi olmaması nedeniyle Almanya, bu rolün dışında tutuluyor. Bu, Almanya’nın yükselişi karşısında Fransa’nın kaygılarını ortaya koyuyor. Çünkü Fransa, uluslararası politikada Almanya’nın bir rolünün olmasını istemiyor...

6- Dolayısıyla Trump politikasının keşmekeşliği, özellikle Fransa ziyareti, Amerika ve Avrupa Birliği arasında uluslararası politikada bir değişim yaratmıştır. O derece ki bazı medya organları, bu ziyareti yeni dünya düzeninin bir başlangıcı olarak kabul etmişlerdir: “İngiliz Times gazetesi, ABD Başkanı Donald Trump’ın Fransa’nın başkenti Paris’e gerçekleştirdiği ziyareti, yeni dünya düzeninin başlangıcı olarak kabul etmiştir. Öyle ki Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Amerika ve Almanya ile yeni bir ilişkiye doğru yelken açmıştır. Gazete, Macron’un İngiltere’nin birlikten ayrılışından sonra emrivaki bir lider olarak kendisini Avrupa Birliği’ne sunduğunu düşünüyor. Gazeteye göre İngiltere birlikten ayrıldıktan sonra Avrupa’nın oyun kartları yeniden karılacak. Gazete editoryası şu sonuca varıyor; Avrupa Birliği, öyle bir yöntem inşa etmiştir ki bu yöntem, birlik içinde Almanya ve Fransa’nın tek egemen güç olarak kalmasına izin vermiyor. İki ülkenin aralarında yüzyıllarca süren husumetin üstesinden geldikleri belirtilen başyazıda, iki ülkenin İngiltere ile veya İngiltere’siz Avrupa kıtasına önderlik etmek için çalıştığını kaydetti. Ancak şuan farklı kulvarlarda hareket ediyorlar. Macron liderliğinde Fransa, Avrupa liderliğini arzularken, Merkel liderliğindeki Almanya da Avrupa’nın sağlam ve bir bütün olarak kalmasını arzuluyor... [14.7.2017 Vefd sitesi]

7- Cevabı şöyle diyerek sonlandırmak istiyoruz. Fransa’nın Suriye sahnesinde yükselme hayalleri pek uzun sürmeyecek. Fransa’nın bu hayali, Suriye krizinde eşsiz olmayı yeğleyen ABD’nin gerçek pozisyonu ile çatışacaktır. Amerika’nın, Fransa’nın Suriye’ye yönelik yaklaşımlarına gösterdiği bazı esneklik, Fransa-Almanya çatışmasına odun taşımaktan başka bir şey değildir. Bu, parçalamak için Avrupa Birliği içinde anlaşmazlık ve uyumsuzluğu artıracaktır.

Fransa’nın Almanya’nın yükselişinden endişe etmesinin bir realitesi var. Çünkü Almanya’nın devlet dinamikleri, Fransa’nın devlet dinamiklerinden üstündür. Bu üstünlük tarihsel ve coğrafi olarak da maruftur. Almanya, İkinci Dünya Savaşı Anlaşmalarının dayattığı mevcut “etik” yükümlülüklerden kurtuluyor. İkinci Dünya Savaşı Anlaşmaları, Almanya’nın aktif küresel askeri rol üstlenmesine engel teşkil ediyor ve askeri rol üstlenmesine değil de ekonomik ve endüstriyel nüfuza odaklanmasını öngörüyor. Bu yükümlülüklerden kurtulan Almanya, büyük olasılıkla Avrupa’da yeniden ön plana çıkacak, Amerika’ya yakınlaşsa da yine de Fransa’ya üstün gelecektir.

Umarız Allah, aralarındaki anlaşmazlığın şiddetini artırır da bünyeleri çöker.

فَأَتَى اللَّهُ بُنْيَانَهُم مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِن فَوْقِهِمْ وَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَBunun üzerine Allah, binalarının temelini çökertti de tavanları başlarına yıkıldı. Azap, onlara fark etmedikleri yerden geldi.[Nahl 26] İslam Devleti yakında onların yurtlarını çökertecek ve dünyanın dört bir yanına iyiliği yayacaktır. Böylelikle hadiste geçen Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in sözü gerçekleşecektir. Ahmed, Müsned’de Temim Ed Dâri’den rivayet ettiğine göre, “Ben Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem’i şöyle buyururken işittim:

لَيَبْلُغَنَّ هَذَا الْأَمْرُ مَا بَلَغَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَلَا يَتْرُكُ اللَّهُ بَيْتَ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ إِلَّا أَدْخَلَهُ اللَّهُ هَذَا الدِّينَ بِعِزِّ عَزِيزٍ أَوْ بِذُلِّ ذَلِيلٍ عِزًّا يُعِزُّ اللَّهُ بِهِ الْإِسْلَامَ وَذُلًّا يُذِلُّ اللَّهُ بِهِ الْكُفْرَBu din, gece ve gündüzün ulaştığı her yere ulaşacaktır. Allah, bu dini sokmadığı hiçbir ev bırakmayacaktır. Çadırlara bile girecektir. Kimi onuruyla kimi de zilletiyle... Ya İslâmla izzet bulacak veya küfürle zelil olacaktır.el-Beyhaki Sünen’ul Kübra’da, keza El Hâkim de Müstedreki’nde benzerini rivayet etmiştir. Allah’ın yardım ve inayetiyle bu kesinlikle gerçekleşecektir. Bu, Allah’a zor değildir.

H. 29 Şevvâl 1438
M. 23 Temmuz 2017

Devamını oku...

Suudi Arabistan-Katar Krizinin Hakikati Nedir?

Soru Cevap

Suudi Arabistan-Katar Krizinin Hakikati Nedir?

Soru:

09 Haziran 2017 günü Beyaz Sarayda Romanyalı mevkidaşı ile düzenlediği basın toplantısında konuşan Trump, Ortadoğu ülkelerine yaptığı ziyaret sırasında görüştüğü kilit ülke liderlerinin terörü maddi, askeri ya da moral açıdan desteklemeyi durdurma sözü verdiğini söyledi ve ancak Katar, ne yazık ki tarihsel olarak çok yüksek düzeyde terörün destekçisi olmuştur. Bunun ışığında, bölge ülkelerinin liderleri bu davranış karşısında Katara yaptırım uygulama konusunu benle konuştular. Terörizme desteği kesmek zorundaydık. Dışişleri Bakanı Rex Tillerson, üst düzey askeri yetkililerimiz ile birlikte Katarın teröre verdiği desteği durdurmak zorunda olduğunu söylemek kararı aldık dedi.[09.06.2017 www.youm7] Bu açıklama, Suudi Arabistan ile Katar arasındaki krizi provoke edenin Trump olduğu anlamına gelir mi? Eğer bu doğruysa, bölgedeki en büyük hava üssü Katarda olduğu bilinen Trump’lı Amerika niye böyle bir şey yapsın ki? Sonra medya, Suudi Arabistan ile Katar arasında siyasi anlaşmazlığa neden olan unsurun, Katarın İran, Müslüman Kardeşler veya Hamasa ilişkin tutumu olduğunu söylüyor... O halde Trumpın yukarıdaki açıklaması ile medyada yer alan bu haberleri nasıl anlamalıyız? Peki, bu kriz nereye doğru gider? Katarın Körfez İşbirliği Konseyinden çekilmesine ya da kovulmasına yol açar mı? Teşekkür ederim.

Cevap:

Birincisi: Evet, meydana gelen krizin baş aktörü, Amerika’dır. Diğer bir deyişle ABD Başkanı Trump’tır. Detaylara geçmeden önce yanıta son soruda yer alan hususla başlamak istiyorum. Nitekim medyada da yer aldığı gibi ya da medya tarafından pompalandığı gibi bazıları, Körfez’de yaşanan Katar krizinin Katar’ın Müslüman Kardeşler’e verdiği destekten veya İran ile kurduğu stratejik ittifaktan kaynaklandığını sanıyor... Bazıları da krizin gerçek sebebinin 1970’lerde BAE’nin kuruluşu sırasında Hamd Hanedanı ile Zayed Hanedanı arasında yaşanan eski bir husumetten mütevellit olduğunu düşünüyor. Bu husumet nedeniyle Suudi Arabistan, Katar’a karşın müttefiki BAE safında yer almıştır... Bazı yazarlar da Katar’a uygulanan abluka krizinin İsrailile bir bağlantısı olduğunu iddia ediyor. Örneğin CNBC televizyonunda konuşan Jake Novak, Görünüşe göre Suudi Arabistan ve Katar arasında patlak veren krizin başlıca nedeni İrandır. Çünkü İranın Orta Doğudaki nüfuzuna ket vurmak Suudilerde saplantı haline gelmiştir. Biraz derinlemesine bakıldığında böyle bir anda Katarın hedef alınmasının başka bir devletle, İsrailile olan ilişkisinden kaynaklandığı görülür.[07.06.2017 Arabi 21]

Ancak krizin gelişim sürecine derinlemesine bakılıp etraflıca düşünüldüğünde, o zaman yukarıda geçen iddiaların olasılık dışı olduğu anlaşılır. Çünkü bu iddialar yeni değil, aksine uzun zamandır Katar bu doğrultuda politika izliyor. Katar’ın İran yakınlaşması maruf, Hamas ile olan ilişkisi de meşhurdur. Katar ile Filistin gaspçısı Yahudi devleti arasında, Yahudi devleti ile Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri arasında ilişkiler olduğu bir sır değil. Hatta aşiret ilişkileri bu boyutta değil... Bütün bunların kriz öncesinde olduğu biliniyor ve krizden sonra da devam ediyor. Bu yüzden bunlar, gerçek nedenler değildir.

İkincisi: Asıl sebebe gelince, başta da belirttiğim gibi Amerika veya Trump’tır. Bu durumu kavramak için aşağıdakileri hususlara bir göz atacağız:

1- Bu yüzyılın başlarından itibaren küçücük devlet Katar, Ortadoğu’da İngiliz politikalarının ana mutfağı olmuştur. Bu yüzden El Cezire kanalı, Amerikan politikalarına parazitlik yapmak ve bölgedeki Amerikan ajanlarını karalamak amacıyla dev bir medya platformu haline gelmiştir... Buna başka bir faktör daha eklendi, politik para. Para, dev politik bir mıknatıs gibi siyasi güçleri kendisine çekti... Katar, bu iki enstrümanı kullanarak özellikle Filistin, Mısır, Libya, Tunus ve diğer ülkelerde “ılımlı” olarak bilinen İslami hareketler düzeyinde büyük başarılar elde etti. Katar’ın başkenti Doha, ılımlı İslami hareket liderleri için güvenli bir liman, Amerikan politikasını karıştırmak ve ajanlarına çamur atmak için de planlama üssü haline geldi... Âdeti üzere İngiltere, Amerika ile birlikte olduğu görüntüsü altında parazitlik yapıyordu. İşte Katar da bu İngiliz oyununu çok güzel eda etti ve 1991’den bu yana ABD Merkez Komutanlığı’nın merkezi olarak kabul edilen devasa bir Amerikan üssüne ev sahipliği yaptı. Ayrıca bu üs, stratejik bir hava üssüdür. Zira Irak, Afganistan, Suriye ve Yemen Müslümanları arasında bozgunculuk çıkarmak, katliam ve yıkım yapmak için Amerikan uçakları bu hava üssünden kalkıyor. İngiltere, Katar’da siyasi mutfak inşa etmiş, tamamlayıp bu yüzyılın başlarında da piyasaya sunmuştu. Ardından İngiliz hizmetkârı Katar devleti için belirlenen rol plan doğrultusunda pürüzsüz şekilde evrimleşti... Bu Katar rolünden darlanan Amerika, oğul George Bush döneminde El Cezire kanalını bombalamayı düşünmüştü. 22 Kasım 2005’te DW’nin bildirdiğine göre, “İngiliz Daily Mirror gazetesi, Downing Street’in “çok gizli” bir konuşmasından aktardığı bir haberde, ABD Başkanı George Bush’un, 2004 yılında uydudan yayın yapan El Cezire televizyonunu bombalamak istediğini” yazmıştı...” [22.11.2005 DW] Kral Selman, tahta çıkıp Suudi Arabistan Amerika ile birlikte olana değin Körfez’de durum bu minvalde seyretti. Ardından Obama yönetimi, ajanı Selman’a bölgede önemli bir rol tevdi etmek istedi. Bu rol gereği Selman, Katar rolü karşısında duracak, baskın gelecek, diğer taraftan da yeni Amerikan planları ile uyumlu hareket edecekti… Sonra Amerikan ajanlarının rolü güçlendi. Suudi Arabistan ile Katar arasındaki anlaşmazlık büsbütün Katar rolünü tehdit eder bir yönde seyretmeye başladı... Yeni Amerikan Başkanı Donald Trump, bu yılın başlarında görevi devraldıktan sonra ABD politikası, Katar dâhil olmak üzere pek çok uluslararası konulara daha densiz ve huysuz bir yaklaşım sergiler oldu. 

2- Trump, 20-21 Mayıs 2017 tarihlerinde Riyad’da Kral Selman ve elli devlet ve hükümet başkanları ile görüşmesi sırasında Katar’ın teröre finansman sağladığına dair açıklamalar yaptı. Bunun üzerine İngilizlerin kulağına fısıldaması ile Katar, Amerika’nın Körfez’de Suudi rolünün yıldızını parlatmak, Katar ve dolayısıyla İngiliz rolünün yıldızını da söndürmek için ciddi adımlar atmaya başladığını fark etti. Buna tepki ve reaksiyon olarak Katar Emiri, Riyad zirvesinden iki gün sonra gündeme oturan açıklamalar yaptı. Katar Haber Ajansı’nın 23 Mayıs 2017 günü geçtiği bir alt yazıda Katar Emiri Şeyh Tamim Bin Hamad El Tani şunları söyledi: Katar, Trumpın bölgeye yaptığı ziyaret ile aynı zamana denk gelen haksız bir kampanya ile karşı karşıyadır. Kampanya Katarı terörizmle özdeşleştiriyor... Biz, bizim teröre finansal kaynak sağladığımız iddialarını kınıyoruz... Müslüman Kardeşleri kara listeye aldılar diye hiç kimsenin bizi terörizmle suçlama hakkı yoktur... Mısır, Birleşik Arap Emirlikleri ve Bahreyn, Katar ile ilgili tutumlarını gözden geçirmelidir... Şuan ki Amerikan yönetiminin olumsuz yaklaşımlarına rağmen Amerika ile güçlü ve sağlam bir ilişkimiz var. ABD Başkanına karşı açılan usulsüzlük ve ihlal soruşturmaları nedeniyle mevcut durumun uzun sürmeyeceğine inanıyoruz. Udeyd Hava Üssü, Katarı komşu ülkelerden koruyor ve bölgede askeri nüfuza sahip olmak için ABDnin tek şansıdır. Katar, terör ve aşırılığı tanımaz. Taraflar ile sürdürülen iletişim sayesinde Filistin halkının meşru temsilcisi Hamas ve İsrailarasında adil bir barışa ulaşılmasına katkıda bulunmak istiyor... Katar, aynı anda hem Amerika hem de İran ile güçlü bir ilişki kurmayı başardı. İran, bölgesel İslami bir güçtür. Görmezden gelinemez. İrana karşı düşmanlık yapmak akıl kârı değildir...Bu açıklamalardan da anlaşılacağı gibi Katar, teröre mali kaynak sağladığı ve desteklediği suçlamaları ile ilgili yürütülen kampanyanın arkasında Trump’ın olduğunu iddia ediyor. Zira Katar Emiri’nin bu açıklamaları, Trump’ın İslam dünyasındaki mevcut rejimlerin temsilcileri ile yaptığı, onları Amerikan hedeflerine doğru ittiği, onları Amerikan kul ve kölesi yaparak başarılı olduğunu gösterdiği zirve sonrasına rastlamaktadır. Trump, zirvedeki bazı ülkelerin Katar’ın teröre finansman sağladığı yönünde imada bulunduklarını söyledi. Böylece Katar Emiri’nin yaptığı bu açıklamalar, Trump’a yanıt niteliğindedir. Nitekim Katar, dolaylı olarak bunu ima etmiş ve hakkında açılan soruşturmalar nedeniyle görevi bırakacağı dileğinde bulunmuştur.

3- İran tehdidi savurarak petrol ülkelerinin hazinelerini inisiyatifi altına almak, Suudi liderliğini ön plana çıkararak Körfez ülkeleri arasında İngiliz nüfuzunun ateşini söndürmek ve diğer Körfez ülkelerini de Suudilerin yani Amerikan politikasının peşinden sürüklemek isteyen Washington’un telkin ve göz kırpmasıyla Suudi Arabistan, İslam ve Arap dünyasının 55 Ruveybida devlet ve hükümet başkanlarını Riyad’da topladı. Aslında bu, bölgede Suudi liderliğini ön plana çıkarmak isteyen Amerikan planları doğrultusunda atılmış bir Suudi adımdı. Bu nedenle Suudi Arabistan, bölgede liderliğine aykırı sese tahammül edemezdi. Gözünü Katar’a dikmiş ve ateş hattına sokmak için uygun bir olayın olmasını bekliyordu. Bu yüzden Suudi Arabistan, Katar Haber Ajansı’nın 23 Mayıs 2017 günü geçtiği alt yazıda El Sani’nin Suudi Arabistan ve Amerika karşıtı açıklamalarına sert tepki verdi. Oysa Katar, Katar Haber Ajansı’nın heklemeye maruz kaldığını söyleyerek özür dilemişti. Katar’ın siber saldırı açıklamalarını kayda değer bulmayan Suudi Arabistan, açıklamalarda Katar’ın Suudi politikasına ve Amerika’nın Selman için biçtiği role bir serzenişin olduğunu düşündü. Ardından da kriz patlak verdi. Bütün hilesini derleyip toplayan Suudi Arabistan, Katar ile ilişkileri kestiğini açıkladı. Yani Suudilerin Körfez ülkelerine liderliğine aykırı davranan Katar’a karşı kararlılık gösterdi. Suudi Arabistan’ın Katar’a karşı attığı kararlı ve sert adımlar, aslında Trump yönetiminin kararlı tutumunun bir yansımasıdır. Suudilerin attığı bu adım, 05 Mart 2014 günü büyükelçileri Katar’dan çekme seviyesinden daha sert oldu. Neredeyse Katar, yarı abluka altına alındı. Amerikan tarzı üzere hareket ederek Suudi Arabistan, daha fazla baskı oluşturmak için şok etkisi yaratan adımlar attı. Katarlı diplomatlara ülkeden ayrılmaları için 48 saat süre tanıdı. Mısır da şok etkisi yaratmakta Amerikan yöntemi ile uyumlu ve Suudi adımlar ile eş zamanlı ve paralel olarak ikinci bir emre kadar Katar uçaklarına hava sahasını kapattı. Diğer ülkeler de Suudiler ile dayanışma içinde Katar’a karşı benzer adımlar attılar.

Öyle görünüyor ki Katar, boykot kararını beklemediği için şok olup şaşırmıştır. Katar Dışişleri Bakanı Muhammed Bin Abdurrahman El Sani, 06 Haziran 2016 günü BBC’ye verdiği röportajda Ülkesine karşı atılan adımlar şok edicidir ve Katar halkı diğer ülkelerin kolektif cezalandırmalarının kurbanıdır. Katar halkını abluka altına almaya çalıştılar...diye konuştu. Katar, kendisini destekleyen, arkasında duran ve böyle yapmaya teşvik eden arkasında İngiltere gibi büyük bir devlet olmasa, Amerika ya da Suudi Arabistan gibi Amerikan ajanlarına meydan okuma cesareti gösteremez. Gizlice hatta alenen İngiltere, Katar ve politikasına yön vermektedir! İngiltere’nin amacı, Amerika’ya parazitlik yapmak, Ortadoğu’da özellikle Körfez’de hegemonyasını sağlamlaştırma planlarını başarısızlığa uğratmaktır. Onun için İngiltere, ajanı Katar’a bu yönde telkin ve tavsiyede bulundu. Ancak reaksiyonun bu kadar şok edici olacağını beklemiyordu. Öyle anlaşılıyor ki 2014 yılında büyükelçilerin geri çekilmesinde olduğu gibi bir tepki bekliyordu. Ardından büyük bir gürültü koparılmadan krizin sonlandırılacağını düşünüyordu. Özellikle de Katar, büyük bir Amerikan Hava Üssü’ne evsahipliği yapıyorsa. Bu yüzden Katar Haber Ajansı’nın 23 Mayıs 2017 günü alt yazı olarak geçtiği, daha sonra kaldırıp siber saldırıya uğradığını iddia ettiği Katar Emiri’nin açıklamalarında şöyle geçmektedir: Udeyd Hava Üssü, Dohayı bazı komşu ülkelerden korumaktadır ve bölgede askeri nüfuza sahip olmak için ABDnin tek şansıdır.Yani Katar, hem El Cezire kanalı aracılığıyla Amerika ve bölgedeki ajanlarına karşı parazitlik yapıp karışıklık çıkarıyor hem de bölgede Amerika’nın en büyük hava üssüne evsahipliği yapmaktan dem vuruyor. Amaç, Amerika’nın sessiz kalmasını sağlamak! Bu yüzden Katar, bu sert önlemlere şaşırıp kalmıştır.

4- Böylece krizin gerçek nedeni, Trump’ın Selman için belirlediği yeni roldür. Bu yeni role göre Selman, Körfez bölgesinin Sultanı olacak, ABD politikasını yürütecek, herhangi bir İngiliz ajanının hır gür çıkarmasına ve parazitlik yapmasına izin vermeyecektir. İngiltere, bölgede Amerikan planlarına karşı hır gür çıkarma, parazitlik yapma ve İngiliz planlarını uygulama gibi İngiliz misyonunu Katar’a yüklediği için Katar ile eşi benzeri görülmemiş sıcak bir gerilim yaşanmıştır. Bu krizde Selman’ın arkasındaki motivasyon ABD’dir. Amerikalılar bunu gizlemiyorlar, hatta yaşananlar ve yaşanmakta olanların arkasında kendilerinin olduğunu adım adım ifşa ettiler:

- 06 Haziran 2017 günü El Arabiya sitesi, Reuters’e konuşan üst düzey bir ABD yönetimi yetkilisinden aktardığına göre “Katar’ın pek çok eylemi, Körfez komşuları ve ABD’de rahatsızlık yaratmaktadır. Ajansın Pazartesi günü üst düzey bir ABD’li yetkiliden bildirdiğine göre “ABD, İslamcılar ve İran’a destek verdiği gerekçesiyle bazı Körfez ülkeleri ve Suudi Arabistan’ın Katar ile ilişkilerini kesmelerinin ardından Körfez ülkeleri arasında “kalıcı bir husumetin” oluşmasını istemiyor. Ancak yetkili, Kabul etmek gerekir ki Katarın pek çok eylemi, sadece Körfez komşularına değil, aynı zamanda ABD için de bütünüyle rahatsız edicidirdedi ve Yeniden doğru yönde olmalarını istiyoruz.diye de ekledi.” 

- 06 Haziran 2017’de BBC’nin aktardığına göre “ABD Başkanı Donald Trump, Körfez’e yaptığı son ziyaretin Katar ile ilişkilerin kesilmesinde etkisi olduğunu ima etti. Trump, Yaptığım bu ziyarette, Dohanın radikal ideolojikhareketlere finansman sağladığına dair bazı bilgiler aldım.dedi. Twitter hesabından paylaştığı mesajda Trump, Orta Doğuya yaptığım ziyarette, radikal ideolojiye artık finansman sağlanmamalı dedim. Liderler Katarı işaret etti - bakın!dedi. Trump daha sonraki Twitter mesajlarındaysa Suudi Arabistan Kralı ve 50 ülkeyle yapılan görüşmelerin işe yaradığını görmek çok güzel. Radikal örgütlerin finansmanına karşı katı bir tutum takınacaklarını söylediler ve tüm oklar Katarı işaret ediyordu. Belki de bu, terörizm felaketi için sonun başlangıcı olurdedi.”

- Sonra Trump’ın 09 Haziran 2017 günü yaptığı açıklamalar, Suudi-Katar geriliminin arkasında ABD’nin olduğunu ortaya koyuyor, destekliyor.

ABD Başkanı Donald Trump, Cuma günü Katarın terörizme sağladığı finansal desteği en kısa sürede sona erdirmesi gerektiğini söyledi. Terörizmin finansmanının sona erdirilmesi için geçen ay Riyadda katıldığı zirvenin başlangıç olmasını umduğunu belirtti. Beyaz Sarayda Romanyalı mevkidaşı ile düzenlediği basın toplantısında Trump, Katar, tarihsel olarak çok üst düzeyde teröre destek vermektedir.” dedi.[09.06.2017 Skynews Arapça]

ABD Donald Trump, Ortadoğu ülkelerine yaptığı ziyaret sırasında görüştüğü kilit ülke liderlerinin terörü maddi, askeri ya da moral açıdan desteklemeyi durdurma sözü verdiğini söyledi ve ancak Katar, ne yazık ki tarihsel olarak çok yüksek düzeyde terörün destekçisi olmuştur. Bunun ışığında, bölge ülkelerinin liderleri bu davranış karşısında Katara yaptırım uygulama konusunu benle konuştular. Terörizme desteği kesmek zorundaydık. Dışişleri Bakanı Rex Tillerson, üst düzey askeri yetkililerimiz ile birlikte Katarın teröre verdiği desteği durdurmak zorunda olduğunu söylemek kararı aldıkdedi.[09.06.2017 www.youm7]

5- Giderek tırmanan “Katar krizi” nereye gider sorusuna gelince, Katar, Amerikan ajanları Suudi Arabistan ve Mısır’ın yanı sıra 09 Nisan 2017 tarihli soru cevapta da geçtiği İngilizlerin rol dağılımı kapsamında Amerikan ajanları ile birlikte hareket eden BAE, Bahreyn gibi bazı İngiliz ajanlarının aldığı sert tutumla şoke oldu. 09 Nisan 2017 tarihli soru cevapta şöyle demiştik: Böylelikle açığa çıkıyor ki İngiltere, ajanları arasında rol paylaşımı yapıyor. Bu rol paylaşımı çelişkili gibi görünebilir. Ama sonuçta İngiliz amaçlarını gerçekleştiriyor. İngiltere, farklı kozlara sahip olduğu ülkelerde bütün ajanlarını tek bir sepete koymuyor...Şüphesiz Katar, dediğimiz gibi, gerilimin bu boyutta ve bu sertlikte olacağını beklemiyordu... Çünkü Suudi Arabistan’ın attığı adımlar şoke ediciydi. Katarlı diplomatlara ülkeden ayrılmaları için 48 saat süre tanıdı. Mısır da şoke etkisi yaratan Amerikan yöntemi ile uyumlu ve Suudilerin adımları ile eş zamanlı ve paralel olarak ikinci bir emre kadar Katar uçaklarına hava sahasını kapattı. Diğer ülkeler de Suudiler ile dayanışma içinde Katar’a karşı benzer adımlar attılar.

6- Kriz, Katar’ın Körfez İşbirliği Konseyi’nden çekilmesine yol açar mı meselesine gelince, “en son çare” olarak olabilir. Ancak olası hâlâ başka çözümler var... İlgili uluslararası güç Amerika ve İngiltere’nin amaçladığı hedef farklı olsa da Katar’ın Körfez İşbirliği Konseyi’nde kalmasını yeğlerler. Amerika, yukarıda da belirtildiği gibi Katar’ın Suudilerin kanatları altında olmasını istiyor. Diğer bir deyişle farklı nedenler için parazitlik yapmadan veya hırgür çıkarmadan Amerikan çıkarlarını uygulamasını istiyor. Amerika, hiç bir baskıya maruz kalmadan operasyonlarını yürütmek için Hava Üssü’nün Katar’da yerleşik kalmasını istiyor. Katar’ın arkasında İngiltere’nin olduğunu biliyor. Katar, Körfez İşbirliği Konseyi’nden çıkarsa İngiltere, çeşitli habis yöntemlerle Amerikan üssü için sorunlar yaratabilir. Bu yüzden Amerika, Katar’dan planlarını uygulamasını ve Suudi yaklaşımı içinde olup Körfez İşbirliği Konseyi’nde kalmasını istiyor...

Aynı şekilde İngiltere de Katar’ın Körfez İşbirliği Konseyi’nde kalmasını istiyor. Çünkü Körfez İşbirliği içinde kalırsa, perde gerisinden iş yapacak ve böylece yüzüne karşı sevgi gösterisinde bulunmak, arkasından ise kuyusunu kazmak şeklindeki ikiyüzlü İngiliz yaklaşımı doğrultusunda planlarını uygulayacaktır... Bu nedenle yukarıda da belirtildiği gibi büyük olasılıkla çözüm, Katar ile Körfez ülkeleri arasında nihai olarak ilişkileri koparmama etrafında dönüp dolaşacaktır. Tabii “En son çare” olarak ilişkileri koparma durumu müstesna. En azından öngörülebilir gelecekte krizin en son çare olarak görülen aşamaya geçmesi aşağıdaki nedenlerden ötürü olası değildir:

A- Trump’ın yukarıda geçen 09 Haziran 2017 tarihli yaptığı konuşma, Katar’a orta yollu çözüm için bir alan bırakmıyor. Konuşmasında Trump ...Ve ancak Katar, ne yazık ki tarihsel olarak çok yüksek düzeyde terörün destekçisi olmuştur. Bunun ışığında, bölge ülkelerinin liderleri bu davranış karşısında Katara yaptırım uygulama konusunu benle konuştular. Terörizme desteği kesmek zorundaydık. Dışişleri Bakanı Rex Tillerson, üst düzey askeri yetkililerimiz ile birlikte Katarın teröre verdiği desteği durdurmak zorunda olduğunu söylemek kararı aldık.dedi” [09.06.2017 www.youm7] Bilindiği gibi Katar, politika belirleyemez, onun için politikaları İngiltere belirler. Şuan ki politikasına göre İngiltere, özellikle Avrupa Birliği’nden çıkış aşamasında alenen Amerika ile karşı karşıya gelemez. Görünüşte olsa da Amerika ile yakınlaşmaya çalışıyor...

B- Trump, tüccar zihniyetine sahiptir. Finansal yön, ağır basmaktadır. Eğer Katar, cezbedici bir rüşvet verirse, o zaman Trump, Selman’a orta yollu çözüme razı olmasını emredebilir. CNN’ne göre Dünya Politika Enstitüsü (World Policy Institute) adlı düşünce kuruluşunda görevli Amerikalı araştırmacı Jonathan Cristol, Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Bahreynin Katar ile ilişkileri kesmelerine etki eden temel unsur, para ve Donald Trumptır” dedi. Cristol yazısında, “Katarın Suudilerin diplomatik ve ekonomik baskılarını bertaraf etmesinin yegâne yolu, paradır. Para ile Amerika, Suudi müttefikine müdahale edebilir... ifadelerini kullandı. [06.06.2017 Arabi 21]

Tercihe şayan görüşe göre Katar parası ya da itaati ile bir çözüme varılabilir! Tercihe şayan görüş göre diyoruz, çünkü Katar politikası Katar tarafından yürütülmüyor, aksine İngiltere tarafından yürütülüyor. Eğer her an çıkarı gereği İngiltere, Katar’ın Körfez İşbirliği Konseyi’nden çıkmasını gerektiriyorsa, çıkar, kalmasını gerektiriyorsa kalır!

7- Sonuç olarak Suudi Arabistan ve Mısır’daki Amerikan ajanları ile abluka konusunda onlarla birlikte hareket edenlerden hayır beklenmez. Bunlar, bugün ya da yarın her an kırılabilir imbik koltuklarını koruma karşılığında ülke ve halkı İslam ve Müslüman düşmanlarının kollarına atıyorlar... Aynı şekilde kabararak aslan gibi kükreyen kedi olarakkalmak, Müslümanlara zararlı ve zarar verici projeleri havale etmek için İngiltere’nin peşinden koşan Katar’dan da hayır beklenmez. Zira Katar, Suriye ve Irak’ta Müslüman evlatlarını öldüren ve evlerini yakıp yıkan ABD’nin ölüm ve yıkım uçakları için en büyük hava üssü sağlamıştır... Sonra Yahudi varlığı ile sulhu pazarlıyor. Ödün vermekte Fetih Örgütü gibi olsun diye Hamas’ı uysallaştırdı... Ayrıca mücrim Suriye rejimi ile müzakerelere tutuşmak için bazı Suriyeli grupları zehirli para ile zehirledi... İslami eğilimleri olanları kandırıyor, uysallaştırmak için rüşvet ve oturma izni ile onların akıllarını çeliyor. Ödün vermelerini, eğilim ve düşüncelerini değiştirmelerini sağlıyor... Bütün bunları İngiltere’nin kendisi için biçtiği habis rol çerçevesinde yapıyor... Bu nedenle bir kimsenin, kötü ve daha az kötü olduğu gerekçesiyle şu veya bu rejime empati duyup ihanete yakınlaşması safdilliktir. Zira ümmetin sorunları, kötü ve daha az kötü mizanına göre ölçülmez. Bilakis hak ve batıl mizanına göre ölçülür... Ümmetin evlatları, Allah ve Rasûlü’ne ve müminlere ihanet eden bu rejimleri reddetmeli, onları devirmek ve Rasûl’ün müjdelediği Raşidi Hilafet Devletini kurmak için çalışan samimi insanlarla birlikte çalışmalıdır. Raşidi Hilafet, denizde, karada ve seyahatte güven ve emniyet içinde onların işlerini güdecektir. İslam ve Müslümanlar Hilafetle izzet bulacak, sömürgeci kâfirler de zillete düşeceklerdir. Sonra da hem Trump ve dostları ve ajanlarına hem de yurtlarına felaket dokunacaktır.

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ “Allah, emrini yerine getirmeye kadirdir. Fakat insanların çoğu (bunu) bilmezler.[Yusuf 21]

H.16 Ramazan 1438
M.11 Haziran 2017

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER