Ey Müslüman Ülkelerdeki Güç ve Kuvvet Ehli:

Allah’a ve Rasulü'ne İtaat Edip O’nun Şeriatına Göre Hükmetmek Mi Yoksa Trump’a, Onun Rejimine ve Kuyruklarına İtaat Etmek Mi Sizin İçin Daha Evladır?

Allahu Teala şöyle buyurmuştur: فَلا وَرَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً “Hayır, Rabbine andolsun ki; aralarında çekiştikleri şeylerde seni hakem tayin edip sonra haklarında verdiği hükümden dolayı içlerinde bir sıkıntı duymadan kendilerini tamamen teslim etmedikçe iman etmiş olmazlar.” [Nisa 65] Ve Subhanehu şöyle buyurmuştur: وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَٓا اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ “Allah’ın indirdikleriyle hükmetmeyenler zalimlerdir.” [Maide 45]

Bugün Müslüman ülkelerin karşı karşıya kaldığı sorun, servetlerdeki eksiklik, güçteki zayıflık ve adamlardaki azlık değildir; aksine sorun, sadakatini sömürgeci kapitalist devletlere adamış olan siyasi liderliktir; öyle ki İslam ümmetinin, siyasi, ekonomik ve askeri kararları bu devletlere bağlanmış olup Müslümanların geleceği de, Washington’un ya da diğer etkili başkentlerin istediği şeylerin rehinesi hale gelmiştir.

Devletin politikasının üzerine inşa edilmesi gereken asıl, İslam akidesi olup yasamanın kaynağı ise, insan yapımı kanunlar, uluslararası dayatmalar, Washington ve diğer güçlerin dayattığı çıkarlar dengesi değil, Allah’ın Kitabı ve Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in sünneti olmalıdır; yani devletin iç ve dış politikası, İslam’ın hükümlerine dayanması gerekir.

Her bir Müslüman yöneticinin kendine sorması gereken soru şudur: Şu ikisinden hangisine itaat etmek ve tabi olmak daha evladır; Allah'a ve Rasulü'ne mi, yoksa ne kadar güçlü olursa olsun yabancı bir devletin başkanına mı? Nitekim Allah Subhanehu, indirdiği ile hükmetmeyi emrettiği gibi Müslüman bir yöneticinin onunla muhakeme olunmasını da emretmiştir ki bu, akidenin aslı olup, insanların arzularına tabi olmayı yasaklamaktadır. Zira Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ “Aralarında Allah’ın indirdiği ile hükmet ve onların arzularına uyma.” [Maide 49]

Bugünkü siyasi gerçekliğe gelince; bu gerçeklikte Amerika, İngiltere ve diğerleri gibi büyük güçlerin, askeri anlaşmalar, ekonomik hegemonya ve siyasi baskılar yoluyla Müslüman ülkelerdeki karar alma sürecine egemen olduğunu görmekteyiz ki böylece yöneticiler için bu güçlerin rızası Allah’ın rızasından daha öncelikli bir hale gelmiş ve sömürgecinin çizdiği sınırlar kutsal sayılırken, ümmetin İslam sancağı altında bileşme projesi ortadan kaybolmuştur!

Amerikan yönetimlerinin değişmesi, ABD’nin nüfuzunu ve çıkarlarını korumaya dayanan politikasının doğasını değiştirmez. Bu nedenle kişilerin değişmesine güvenmek sorunun çözümü değildir; aksine çözüm, siyasi karar alma sürecini bağımlılıktan kurtarmak ve egemenliği sadece Allah’ın şeriatına ait kılmaktır. Şeriatın vurguladığı temel mefhumlardan biri de, bir Müslümanın izzetini, Batı’nın rızasından değil, aksine Allah Subhanehu'ya itaatten almasıdır. Zira Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ “Halbuki asıl izzet, ancak Allah’ın, Rasulü’nün ve müminlerindir.” [Münafikun 8] İslam ümmetinde eksik olan adamlar değildir; aksine onda eksik olan, içerde İslam’ı uygulayan ve davet ve cihat yoluyla İslam'ı dünyaya taşıyan Hilafet Devleti'nin gölgesinde İslam ile yönetilmesidir.

Ey Müslüman ülkelerdeki güç ve kuvvet ehli: Tarih, Trump'ı, kapitalist sistemle hükmeden ve onunla veya insan yapımı diğer sistemlerle çalışan diğer başkanları ölümsüzleştirmez; aksine Allah’ın dinine yardım edenleri ve insanlar arasında adaleti ikame edenleri ölümsüzleştirir.

Amerika’nın ya da bir başkasının rızası kalıcı değildir; oysa en büyük kurtuluş Allah’ın rızasıdır. O yüzden, Allah’ın Kitabı ve Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in sünnetiyle muhakeme olunmaya geri dönün ve Amerika Birleşik Devletleri ile diğer uluslararası güçlerin diktelerine boyun eğmeyi bırakın. Çünkü şeref İslam’da, onur Allah’a itaatte ve gerçek güvenlik ise, Trump ya da diğer despot, zalim ve kibirli uluslararası güçlere sığınmakta değil, Allah'ın şeriatının tatbik edilmesindedir.

Ey İslam ehli: Allah’ın tarihi sünnetlerindeki gerçek değişim, demokrasi üzerine inşa edilmiş yüzlerin ya da partilerin değiştirilmesiyle değil, aksine İslam’ın hükmünün ikame edilmesiyle olur ki böylece Müslümanlar, kendilerini birleştiren, kutsallarını koruyan ve İslam’ın risaletini dünyaya taşıyan siyasi varlıklarına geri dönebilsinler. إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ “Eğer siz Allah’a (Allah’ın dinine) yardım ederseniz O da size yardım eder, ayaklarınızı sabit kılar.” [Muhammed 7]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan

Fadi Es-Sülemi – Yemen

Haber-Yorum

Bir Eczacının Doktorun El Yazısını Yanlış Okuması Hatası İle Bir Müslümanın İslam'ı Yanlış Anlaması Hatası Arasında!

Haber:

Medya kuruluşları, Kahire'nin Maadi bölgesinde yaşayan küçük bir kız çocuğu için basit bir soğuk algınlığı ve boğaz iltihabını tedavi etmek amacıyla yazılan sıradan bir reçetenin, el yazısıyla yazılmış doktor yazısının okunmasında yapılan eczacılık hatası sonucunda, reçete edilen tedavi yerine epilepsi ve ağır nörolojik bozuklukların tedavisinde kullanılan bir ilacın verilmesiyle nasıl korkunç bir sağlık trajedisinin başlangıcına dönüştüğünü aktardı ve böylece hastane koridorlarında nefes kesen bir yolculuk başladı.

Yorum:

Eğer bir reçeteyi okumadaki hata basit bir tedaviyi trajediye dönüştürebiliyorsa, o zaman bir Müslümanın Allah'ın kendisi için indirdiği hayat reçetesini okurken hata yapması hâli nasıl olacak acaba? Bir kişi bir görevi yerine getirmek üzere gönderildiğinde, başka bir görevi yerine getirse, bu görev başarılı bir şekilde sonuçlansa bile başarısız sayılır.Eğer bu hayattaki amacını yeryüzünde dini ikame etmek olarak belirlemediysen, ne kadar yüksek dereceli diploma alırsan al, ne kadar saygın bir mevkiye ulaşırsan ulaş, ne kadar geniş bir eve sahip olursan ol, ne kadar namaz kılarsan kıl, ne kadar oruç tutarsan tut, yine de başarısız sayılırsın; çünkü Allah’ın seni bu hayata gönderme görevini yerine getirmemiş olursun.

Fatiha Suresi’ni her okuduğumuzda, Allahu Teala'nın şu kavlini okuyoruz: اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ * صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ “Bizi doğru yola, kendilerine nimet verdiklerinin yoluna ilet.” [Fatiha 5-6] Peygamberler ve elçiler, kendilerine nimet verilenlerin başında gelirler; peki onların arasındaki ortak amel neydi?  Allah'a ve O'nun şeriatına davet etmektir. Dolayısıyla asıl olan her bir Müslümanın, Allah’ın nimetlerine nail olanlardan olmak için bir davet taşıyıcı olması ve sadece dünya hayatı için yaşamaması ve İslam ile olan ilişkisini sadece bireysel ibadetler ile sınırlamaması gerekir.

Reçeteyi bir kez daha gözden geçir ve kendine samimiyetle şunu sor: Allah’ın istediği şekilde mi, yoksa kendi hevana göre mi yaşıyorum? Metodun selametini mi, yoksa selametin metodunu mu arıyorum? Nitekim Allahu Teala şöyle buyurmuştur: أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاء مَن يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ “Yoksa siz Kitab'ın bir kısmına inanıp bir kısmını inkâr mı ediyorsunuz? Sizden öyle davrananların cezası dünya hayatında ancak rüsvaylık; kıyamet gününde ise en şiddetli azaba itilmektir. Allah sizin yapmakta olduklarınızdan asla gafil değildir.” [Bakara 85]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan

Cabir Ebu Hatır

Haber-Yorum

Kuklalar; Evliliklerinden Çocuk Dünyaya Getiremezler

Haber:

Adalet ve Kalkınma Partisi’nin çeyrek asırlık geçmişi: Erdoğan, partisinin başarılarını sıralıyor… (El Cezire Net)... Konuşmasında şunlar geçti: “Piyade tüfeğini bile dışarıdan alan bir ülkeyi kendi savaş gemisini, insansız uçağını, helikopterini, tankını, füzesini, denizaltısını yapar hale getirdik.” Hatta bu sanayi ürünlerini 185 ülkeye ihraç ettiğini gururla dile getirdi ve bunu bir sanayi mucizesi olarak nitelendirdi.

Askeri Güç Endeksi’ne göre Türkiye, dünya sıralamasında dokuzuncu sırada yer almaktadır. (Vikipedi)

Yorum:

Bu askeri güç, geçit törenleri, ihracat ve hediyeler dışında ne için kullanılıyor ki?!

Bir ay önce, Ankara Zirvesi’nin kapanışında Erdoğan, NATO liderlerine Türk yapımı tabancaları hediye olarak dağıtmıştır; bu hediye, Türk savunma sanayisinin konumuyla ilgili anlamlar içerdiği gibi Türkiye’nin ittifak içinde etkili bir askeri ve sanayi ortağı olarak kendini tanıtma arzusunu yansıtıyordu.

Hemen yanı başında Filistin'deki kardeşlerimizin kanı akarken ve Mescid-i Aksa'nın kutsallığı çiğnenirken, senin gurur duyduğun sanayi mucizen bu mudur?!

Mazlumlara yardım etmeyen, kutsalların ihlal edilmesine öfkelenmeyen, çocukların kanının akıtılmasından dolayı sarsılmayan ve yaslıların çığlıklarından dolayı kılını bile kıpırdatmayan bir güç, sahibi için gurur duyulacak bir şey değil, bir utanç kaynağıdır! Ancak zillet ve utanç içindeki yöneticilerin askerî güçleriyle, teçhizat ve mühimmatlarıyla övündüğü acayip bir zamanındayız! Bir hain, ihanetiyle övünür mü Allah aşkına?!

Mefhumlarımız ve akidemizin sabiteleri altüst olduğunda, silah, bir ajanın elinde gücünü sergilediği aptalca bir siyasi oyuncağa dönüşürken, İslam'ın bundan nasibi ise, sadece kamu kurumlarında, üniversitelerde ve okullarda başörtüsü yasağının kaldırılmasıyla övünmekten ibarettir! İşte bu, laik bir yöneticinin canlı bir tecellisidir; peki ümmetimiz, laik rejimden payının ne olacağını şimdi anladı mı?! Nitekim Allahu Teala şöyle buyurmuştur: يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ “Onlar (kendi akıllarınca) güya Allah'ı ve müminleri aldatırlar. Halbuki onlar ancak kendilerini aldatırlar ve bunun farkında değillerdir.” [Bakara 9]

Peki sonra ne olacak? Bu saçmalığın devam etmesine izin mi vereceğiz? Yoksa olup bitenlere aldırış etmeyen bir izleyici ya da alkış tutan birer seyirci olarak kalıp, palyaço gülünce gülüp, ağlayınca ağlayacak mıyız?! Zulüm zamanında sessiz kalmak bir ihanettir; tarafsız kalmak ise, ümmetin bedeninde bizzat zalimin kendisinden bile daha yıkıcı bir etki yaratır. Nitekim Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: إِذَا رَأَيْتَ أُمَّتِي تَهَابُ الظَّالِمَ أَنْ تَقُولَ لَهُ أَنْتَ ظَالِمٌ فَقَدْ تُوُدِّعَ مِنْهُمْ “Sen, ümmetimi zalime “Sen zalimsin” demekten korktuğunu gördüğünde, onlardan ümit kesilmiştir.”

Bu ümmetin; artık gerçekten bir insan gücü olduğunu, askeri güç ve sanayi mucizesinin kendi parasıyla finanse edildiğini, bu orduların kendi evlatları olduğunu ve sahip olduğu her şeyin onun onurunu, izzetini ve güvenliğini sağlamasının kendi hakkı olduğunu anlamasının zamanı gelmiştir; zira bizler, Allah’ın İslam ile izzetli kıldığı bir kavimiz ve İslam’dan başka izzetimiz de kurtuluşumuz da yoktur; bu yüzden ümmet ne zaman harekete geçerse, o zaman bir sel gibi olur ve zorba bir yönetici ya da bir tiranın tahtı onun önünde duramaz. Tıpkı eskilerin şöyle dediği gibi: "Karıncalar birleşirse filleri bile yenerler." İşte siyasi bilinci, yorulmak bilmeyen çabası ve Allah Subhanehu ve Teala'nın, وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ “Allah, içinizden, iman edip de salih ameller işleyenlere, kendilerinden önce geçenleri egemen kıldığı gibi onları da yeryüzünde mutlaka egemen kılacağına, onlar için hoşnut ve razı olduğu dinlerini iyice yerleştireceğine, yaşadıkları korkularının ardından kendilerini mutlaka emniyete kavuşturacağına dair vaatte bulunmuştur. Onlar bana kulluk eder ve bana hiçbir şeyi ortak koşmazlar. Artık bundan sonra kimler inkâr ederse, işte onlar fasıkların ta kendileridir.” [Nur 55] vaadinin ve Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in, ثُمَّ تَكونُ خِلَافَةً عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ “Sonra Nübüvvet metodu üzere Hilafet olacaktır” müjdesinin gerçekleşeceğine olan halis imanıyla halkına asla yalan söylemeyen Hizb-ut Tahrir aranızdadır. O halde sadık çalışanlarla birlikte çalışın; şüphesiz Allah sizinle beraberdir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Müne Semih

Beş yıl önce, 15 Ağustos 2021’de, Afgan halkının Müslüman kimliğine, inancına ve değerlerine dayanmayan aksine işgalin gölgesinde şekillenmiş olan ve yirmi yıl boyunca Batı’nın siyasi ve fikri nüfuzuna, yaygın yolsuzluğa ve yabancı değerlerin hegemonyasına zemin hazırlamış olan bir rejim çökmüştür. Rejimin çöküşü, Müslüman ve mücahit Afgan halkının işgale ve kendisine dayatılan bu rejime karşı yıllarca verdiği mücadelenin, fedakârlığın, direnişin bir meyvesidir.

Hizb-ut Tahrir / Afganistan Vilayeti Medya Bürosu; bu tarihi dönüşümün beşinci yıldönümü münasebetiyle Müslüman Afgan halkını, mücahitleri, davetçileri ve işgal ile ajan rejimin karşısında duran herkesi en içten dilekleriyle tebrik eder.

Şimdi, aradan beş yıl geçmişken ciddi biçimde şu soruyu sormanın zamanı gelmiştir: Bu rejimin devrilmesi köklü bir değişim meydana getirdi mi, yoksa önceki rejimin fikrî ve siyasi çerçevesinin önemli bir bölümü hâlâ varlığını sürdürüyor mu?

İslam’ın bazı bölgelerde uygulandığı doğrudur; ancak acı gerçek şudur ki, rejimi devirmiş olmamıza rağmen onun fikrî ve siyasi mirasını henüz tamamen ortadan kaldırabilmiş değiliz. Ulus-devlet çerçevesi, siyasi ve idari yapı, siyasi zihniyet, “ulusal çıkarlar” merkezli bakış açısı, başarıya yönelik ekonomik vizyon, sömürgeci sınırlar ve son yirmi yılın siyasi ve sosyal iklimini şekillendiren pek çok kavram, hala düşünce ve politika yapımı üzerinde etkisini sürdürmekte, gölgesini hissettirmektedir.

Kukla rejimin çöküşü, dünyanın büyük dönüşümler evresine girdiği bir döneme denk gelmiştir. Uluslararası sistem rekabet ve çatışmalardan daha fazla etkilenir hale gelmiş; süper güçlerin heybetinin arkasında uzun yıllar gizli kalan zafiyetler ve bölünmeler gün yüzüne çıkmaya başlamıştır. Amerika dış politikasının ağırlık merkezini Çin’e doğru kaydırmış, Ukrayna’daki savaş Rusya’nın zayıflığını ortaya çıkarmış, Gazze ve İran’daki savaşlar ise Amerika’nın o sarsılmaz imajının bir illüzyondan ibaret olduğunu ifşa etmiştir Bu ortam, Afganistan’daki mücahitler için İkinci Raşidi Hilafet’i kurarak Afganistan’ı sadece ulus-devlet çerçevesine hapsolmuş bir coğrafya olmaktan çıkarıp, onu İslam beldelerinde büyük bir dönüşümün başlangıç noktası yapmak için tarihi bir fırsat sunabilirdi. Ne yazık ki bu fırsat değerlendirilemedi.

Evet, hazırlık ve güç sahibi olmak İslam’ın uygulanması ve yayılmasının şartlarındandır; zira ağır sanayiden ve makine üretiminden yoksun bir toprak parçası, ekonomik bağımlılığın esiri olarak kalmaya mahkumdur. Buna rağmen, geçen bu beş yıl boyunca askerî hazırlık ve sanayi bağımsızlık yönünde hiçbir ciddi adım atılmadığı gibi; bilginin üretilmesinin ve seçkin kadroların yetiştirilmesinin temeli olan eğitim, üniversite ve araştırma kurumlarının güçlendirilmesine de gereken ehemmiyet verilmemiştir!

Rejimin devrilmesinden sonra yeni yönetimin önündeki en büyük fırsat yalnızca ekonomiyi yeniden inşa etmek, gelir toplamak, yollar yapmak veya güvenliği sağlamak değildi. Asıl fırsat, tüm diğer bağımsızlık biçimlerinin temelini oluşturan fikrî bağımsızlığı gerçekleştirmekti. Ancak bu fırsat da değerlendirilememiştir!

Yirmi yıllık işgalin ardından Afganistan; İslami akideye dayalı, İslami düşünceyi devletin, siyasetin ve yöneticilerin siyasi düşüncesinin temeli kılan ve yüce İslam Ümmeti kavramını yeniden canlandıran yeni bir siyasi ve sosyal kimlik inşa edebilirdi. Böylesi bir iklimde Müslümanlar ırk, dil, milliyetçilik veya maddi çıkarlar etrafında değil, İslami akide etrafında birleşebilirdi. Halife de meşruiyetini şer’i bir biat ile İslam Ümmeti’nden alabilirdi. Ümmet de yöneticilere nasihat eder, onları İslam temelinde muhasebe edebilirdi, devlet de İslami kimliğin koruyucusu ve sancaktarı olabilirdi.

Ancak bu yönde kararlılıkla ilerlemek yerine, milliyetçi kavramların yanı sıra vatanseverlik ve etnik duygular pekiştirilmiştir. Nasihat, iyiliği emredip kötülükten nehyetme ve siyasi muhasebe için daha geniş ufuklar açmak yerine, baskı ve sansür atmosferi artmıştır. Bu yaklaşım, kimlik, yoksulluk ve işsizlik sorunlarıyla boğuşan bir toplumun bu topraklardan kolayca göç etmesine zemin hazırlarken, devlet ile halk arasındaki uçurumu da iyice genişletmiştir.

Bu nedenle iktidar ve nüfuzun kişisel ayrıcalıklar veya herhangi bir kabileye, örgüte ya da belirli bir gruba ait mülkler olmadığı anlaşılmalıdır. Bunlar, sorumluların Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın huzurunda hesabını verecekleri şer’î bir emanettir.

Şu konulardan hesaba çekilecekler: Bu iktidarı insanları İslam temelinde hidayete erdirmek için mi, yoksa mevcut düzenleri korumak için mi kullandılar? İnsanları ümmet kimliğine mi yönlendirdiler, yoksa ırksal, dilsel ve ulusal kimlikleri olduğu gibi mi bıraktılar? Toplumu yüce İslam Risâlet’ine hazırladılar mı, hazırlamadılar mı? Toplum, dost ve düşmanı İslami akide temelinde mi tanımlıyor, yoksa ulusal çıkarlar temelinde mi? İnsanlar başarıyı güvenlik, ticaret, kalkınma projeleri ve uluslararası sistem tarafından kabul edilmekle mi ölçüyorlar, yoksa başarıyı kendi İslami Risâletlerine göre mi değerlendiriyorlar?

Ajan rejimin çöküşü, ilk günden itibaren Hilafet’in kurulmasına ve toplumun köklü bir şekilde dönüşmesine yol açmamış olsa bile hiç olmazsa son beş yılın Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet’in ikame edilmesine yönelik açık, hedef odaklı ve sınırları belirlenmiş bir geçiş aşamasına dönüştürülmesi gerekirdi. Bununla birlikte biz, fırsatın hâlâ mevcut olduğuna inanıyoruz. Yönetimde bulunan bazı liderlerde hayrın, umudun ve samimiyetin hâlâ var olduğunu düşünüyoruz. Yeter ki bu fırsata, ibret ve imkânlar perspektifinden bakılsın. Aksi takdirde, mücadele eden ve İslam ruhunu taşıyan o kimseler günden güne İslami Risâletlerinden uzaklaşacaklar, İslam Risâleti’nin yerini yolsuzluk alacak ve bunun sonucu olarak da bu yolda denenmek üzere başkaları o kimselerin yerine gelecektir.

وَإِن تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ“Eğer O’ndan yüz çevirirseniz, yerinize sizden başka bir toplum getirir, artık onlar sizin gibi de olmazlar.” ^{[Muhammed 38]}