Trump ve partisine duyulan öfkeden dolayı; Amerika’da ve Amerika dışında gelişmeleri takip eden pek çok kişi, 3 Kasım 2026 tarihinde gerçekleştirilen ara seçimlerin sonuçlarını bayram havasında kutladı. Cumhuriyetçilerin kontrolündeki Temsilciler Meclisi ve Senato’da Demokratların çoğunluğu ele geçirmesi büyük bir sevinçle karşılandı. Senato’da Demokratlar; Teksas, Kansas, Iowa, Ohio, Maine, Kuzey Karolina ve Güney Karolina eyaletlerinde Cumhuriyetçilerin elinde bulunan yedi sandalyeyi kazanırken, çekişmeli geçen Georgia ve Michigan eyaletlerindeki iki sandalyelerini de korumayı başardılar. Temsilciler Meclisi’nde ise 2024 seçimlerinde Trump’a büyük oy farklarıyla destek vermiş seçim bölgeleri de dâhil olmak üzere yirmiden fazla seçim bölgesini Cumhuriyetçilerden aldılar. Bu seçimlerde yaşananlar ve ortaya çıkan sonuçlarla ilgili olarak aşağıdaki noktaları açıklığa kavuşturmak istiyoruz:

Birincisi: Amerika’nın iç siyasetiyle ilgili olarak bizi ilgilendiren temel mesele, bu seçimlerin ve ortaya çıkardığı sonuçların başta dünyanın dört bir yanındaki İslam ümmeti ve onun meseleleri olmak üzere, burada yaşayan Müslüman toplum üzerindeki etkileridir. Dolayısıyla bu seçimler de bu perspektiften değerlendirilmelidir. Nitekim Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın şu ayetlerinin nüzul sebebiyle ilgili rivayetlerde şöyle geçmektedir:

الم * غُلِبَتِ الرُّومُ * فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ * فِي بِضْعِ سِنِينَ “Elif-Lâm-Mîm. Rumlar, yakın bir yerde yenilgiye uğratıldılar. Onlar yenilgilerinden sonra birkaç yıl içinde galip geleceklerdir.” ^{[Rum 1-4]} Persler, Rumlara karşı üstünlük sağlamışlardı. Müslümanlar ise Ehl-i Kitap olmaları nedeniyle Rumların galip gelmesini istiyorlardı. Kureyş müşrikleri ise kendileri gibi semavî bir kitaba dayanan dine mensup olmadıkları için Perslerin galip gelmesini arzuluyorlardı. Bu nedenle Ebû Bekir es-Sıddîk RadiyAllahu Anh, ayetlerde bildirilen haberin doğruluğu üzerine bahse girmişti. Dolayısıyla Ebû Bekir es-Sıddîk’ın dünya siyasetindeki gelişmeleri takip etmesi, bazılarının iddia ettiği gibi “maslahat ve mefsedet” yahut “iki şerden hafif olanı ve iki zarardan daha az olanı tercih etme” anlayışından değil, akide ve vahiy perspektifinden kaynaklanıyordu.

İkincisi: Amerika’yı yöneten ve onun siyasetlerini belirleyen gücün derin devlet olduğu, artık siyasi gelişmeleri takip edenler açısından herkesçe bilinen bir gerçektir. Bu derin devlet, hangi dine mensup olduklarına bakılmaksızın büyük sermaye sahiplerinden ve dev şirketlerden oluşmaktadır. Onlar açısından önemli olan, ülkeyi kimin yönettiğinden ziyade, kimin kendi kapitalist çıkarlarına hizmet ettiğidir. Zira bu çıkarlar gerek ülke içerisinde gerekse dünya genelinde halkların kaynaklarını yağmalamaya, servetlerini gasbetmeye ve onları yoksullaştırmaya dayanmaktadır. Nitekim bu çevrelerin bir parçası olan Noam Chomsky de bu gerçeği şöyle ifade etmiştir: “Her iki parti de aynı ekonomik ve kurumsal yapı içerisinde faaliyet göstermektedir. Finans sistemini, şirketlerin çıkarlarını ve Amerikan gücünün kullanılmasını koruma konusunda birbirlerine yaklaşmaktadırlar. Dolayısıyla iktidardaki partinin değişmesi, devletin temel yönelimini köklü biçimde değiştirmemektedir. Çünkü her iki parti de onun ‘İş Dünyası Partisi’ olarak adlandırdığı yapının iki kanadını oluşturmaktadır.”

Üçüncüsü: İki partinin siyasetlerinin birbirine yaklaşması, hatta neredeyse tamamen örtüşmesi, seçmenleri adeta hipnotize ederek sandık başına yönlendirmeyi amaçlayan yalan ve yanıltıcı söylemlerinde değil, kendileri için belirlenen siyasetleri uygulamaya koydukları fiilî icraatlarında açıkça görülmektedir. Bunun en belirgin örneklerinden biri, ümmetin kalbinde müstesna bir yere sahip olan Mübarek Toprak Filistin meselesine ilişkin tutumlarıdır. Zira her iki parti de Yahudi varlığının korunması ve ona mali, askerî, siyasi ve medya alanlarında sınırsız destek sağlanması konusunda aynı siyaseti benimsemektedir. Buna ilişkin bazı örnekler şunlardır:

A- Demokrat Barack Obama yönetimi, 2016 yılında Yahudi varlığına on yıl boyunca 38 milyar dolarlık askerî yardım sağlanmasını öngören bir mutabakat zaptı imzalamış, bu anlaşma Cumhuriyetçi Donald Trump döneminde Ekim 2018’de yürürlüğe girmiştir.

B- Trump, 2017 yılında Kudüs’ü Yahudi varlığının başkenti olarak tanımış ve Amerikan Büyükelçiliğini 2018 yılında Kudüs’e taşımıştır. Demokrat Joe Biden başkanlık görevini devraldığında ise yönetiminin, büyükelçiliğin Kudüs’e taşınması ve Kudüs’ün Yahudi varlığının başkenti olarak tanınması kararından geri adım atmayacağını açıklamıştır. Trump döneminde Washington, Aralık 2017’de Kudüs’ün Yahudi varlığının başkenti olarak tanınmasının ardından şehrin statüsünün değiştirilmesine karşı çıkan Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi karar tasarısını veto etmiştir. Biden döneminde ise Washington, 18 Nisan 2024 tarihinde Filistin’e Birleşmiş Milletler’de tam üyelik verilmesini tavsiye eden karar tasarısını veto etmiştir. Oysa Güvenlik Konseyi’nin 12 üyesi tasarı lehine oy kullanmış, İngiltere ve İsviçre ise çekimser kalmıştı.

C- Trump yönetimi, 2020 yılında İbrahim Anlaşmaları olarak bilinen normalleşme anlaşmalarına öncülük etmiştir. Biden yönetimi de bu anlaşmalardan vazgeçmemiş, aksine, Amerikan güvenlik garantileri ve sivil nükleer iş birliği konularının ele alındığı müzakereler çerçevesinde normalleşme sürecini Suudi Arabistan’ı da kapsayacak şekilde genişletmeye çalışmıştır.

D- Başkanlığın oğul Bush’tan Obama’ya geçmesiyle birlikte insansız hava araçlarıyla (İHA) yapılan saldırılar da durmamıştır; aksine Obama, başkanlık görevine başladığı tarihten söz konusu döneme kadar, Bush’un ikinci başkanlık döneminde onayladığı saldırıların beş katı kadar saldırıya onay vermiştir. Dolayısıyla Demokratların Temsilciler Meclisi ve Senato’da çoğunluğu elde etmesinin, Trump’ın Mübarek Toprak Filistin’de Yahudi varlığının işlediği soykırım suçuna destek vererek başlattığı mevcut siyaseti tersine çevireceğini yahut İran’a karşı yürütülen haksız savaşı durduracağını düşünen kimse büyük bir yanılgı içerisindedir. Derin devletin İran’a karşı başlattığı savaşla elde etmek istediği hedefler gerçekleşmedikçe bu savaşın sona ermesi beklenmemelidir. Nitekim derin devlet, söz konusu projeleri hayata geçirmesi için Trump’ı iktidara getirmiştir. Bunun öncesinde ise Trump’a karşı açılan davalar ve gündeme getirilen hukuki meseleler aracılığıyla onu hizaya getirmiş, ardından bu projelerin uygulayıcısı olarak kendisine onay vermiştir.

Dördüncüsü: Amerika’daki Müslüman topluluk da derin devletin komplo ve tezgahlarından kurtulamamıştır. Bu komplolar, İslami kurumları ve Müslüman aktivistleri etkilemeyi ve onları içeriden yozlaştırmayı hedeflemektedir. Bunun için kamu görevlerine gelmek isteyen bazı aktivistlere siyasi ve mali destek sağlanmaktadır. Bu girişimlerle Müslümanların etkisizleştirilmesi, yanıltılması ve sözde demokratik oyun içerisinde sistem tarafından kuşatılması amaçlanmaktadır. Bu da Allah’ın indirdikleriyle hükmetmek yerine, laik ideolojiye ve insanların koyduğu beşerî kanunlara göre yönetimde bulunacaklarını açıkça taahhüt etmeleri yoluyla gerçekleştirilmektedir. Söz konusu aktivistlerin Mübarek Toprak Filistin’de Yahudi varlığının sözde “var olma hakkı”, ateistlerin hakları, eşcinsellerin hakları ve benzeri meselelerde benimsedikleri tutumlar bunun açık göstergeleridir. Oysa Müslümanlar, ister Müslüman ister kâfir olsun, Allah’ın indirdikleriyle hükmetmeyen bir kimseye oy vermenin, onu yönetim konusunda vekil tayin etmek anlamına geldiğini ve bunun caiz olmadığını bilmektedirler. Bu husus, yüce Allah’ın şu ayetlerinde kesin olarak belirtilmiştir:

أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ “Onlar hâlâ cahiliye devrinin hükmünü mü istiyorlar? Kesin olarak inanacak bir toplum için, kimin hükmü Allah’ınkinden daha güzeldir?” ^{[Maide 50]}

إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ “Hüküm ancak Allah’a aittir.” ^{[Yusuf 40]} Müslüman toplulukların büyük bir kısmı, yukarıda açıklanan hususları bilmeleri ve Allah’a, Rasûlü’ne ve müminlere olan bağlılıkları nedeniyle seçimlere katılmaktan uzak durmaktadır. Bütün bunlara rağmen hâlâ seçimlere katılmanın vacip olduğunu ileri süren fetvalar verilmektedir. Oysa verilen bu fetvalar, yüce dinimizin kesin hükümlerine aykırıdır. Onlar bu fetvalarıyla Müslümanların harama düşmelerine ve helake sürüklenmelerine neden olmaktadırlar.

Müslüman topluluğun rolü son derece önemli, esaslı ve yapıcı bir roldür; bu rol, İslam’ı bütün insanlığa; sıradan insanlara, siyasetçilere ve ekonomiyle ilgilenen herkese nur ve hidayet mesajı olarak taşımaktır. Zira Batı uygarlığının bozukluğu ve çarpıklığı artık apaçık ortaya çıkmıştır. Bu uygarlık insanları mutsuzluğa sürüklemiş, yoksullaştırmış ve öldürmüştür. Buna karşılık yüce İslam ideolojisi, güçlü ile zayıfı, fakir ile zengini eşit tutar. Aynı şekilde insanların canlarını, namuslarını ve mallarını da korur. Bu yönüyle İslam; yağmaya, gaspa, öldürmeye ve sömürgeciliğe dayanan açgözlü kapitalizmden tamamen farklıdır. İslam’ın hem din hem de devlet olarak insanlar için adil bir hayat nizamı olduğunun ve gerçek mahiyetinin açıklanması hem Müslüman toplulukların hem de İslami kurumların öncelikli görevidir. Onların görevi, Müslüman toplulukları kapitalist siyasetin kıyısında yaşamaya davet etmek değildir. Zira böyle bir yaklaşım, Müslüman topluluğu yolunu kaybetmiş toplumun içerisinde eriterek onunla birlikte kaybolmasına neden olmaktadır. Aynı zamanda İslam’ı yalnızca camilere hapsetmekte ve onu camilerin kapısından dışarı çıkmayan ibadet ve ritüellerden ibaret hâle getirmektedir! Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضاً أَرْبَاباً مِنْ دُونِ اللهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ “De ki: “Ey Kitap ehli! Ancak Allah’a kulluk etmek, O’na bir şeyi eş koşmamak, Allah’ı bırakıp birbirimizi Rab olarak benimsememek üzere, bizimle sizin aranızda müşterek bir söze gelin”. Eğer yüz çevirirlerse: “Bizim Müslüman olduğumuza şahit olun” deyin.” ^{[Âli İmran 64]}