Pazartesi, 13 Cumade’s Sânî 1448 | 2026/11/23
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Basın Toplantısına Davet

Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti olarak biz, medya mensuplarını, siyasetçileri ve ülkenin kaderiyle ilgilenen tüm kardeşlerimizi, Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti Resmî Sözcüsü’nün düzenleyeceği basın toplantısına davet etmekten mutluluk duyarız. Basın toplantımızın başlığı:

“Sudan Yöneticilerinin Halkı Gözetme Sorumluluğundan Yoksun Olmaları, Hayatı Katlanılmaz Bir Cehenneme Dönüştürdü!”

Tarih: 11 Cumâde’s Sânî 1448 / 21 Kasım 2026 Cumartesi Saat: 13.00

Yer: Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti Port Sudan Bürosu, El Azama Mahallesi, Stad Caddesi, Stadın Doğu Tarafı.

Katılımınız veya canlı yayın üzerinden takip etmeniz basın toplantısına zenginlik sağlayacaktır

Devamını oku...

Lübnan Halkını ve Aile Bütünlüğünü Hedef Alan Yeni Bir Komplo

 Batı destekli feminist derneklerin, başta Arap ülkeleri olmak üzere diğer İslam beldelerindeki benzer kuruluşların faaliyetleriyle eş zamanlı yürüttükleri Lübnan’da eşcinselliği ve toplumsal cinsiyet (gender) anlayışını kabul ettirme girişimlerinin başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından, şimdi de bazı şüpheli medya kuruluşları Lübnan’da eşcinsellik ve toplumsal cinsiyet fikirlerini yaymaya başlamıştır. Son olarak, Lübnan toplumuna özen gösterdiği iddiasıyla başımızı ağrıtan gazetelerden biri de bu kervana katılmış; eşcinselliğin suç olmaktan çıkarılması konusunda mevcut Lübnan Parlamentosu’ndaki meclis gruplarıyla anket yaptığını iddia ederek bu konuda bir dizi makale yayımlamıştır.

 Eşcinselliğin suç olmaktan çıkarılması yönündeki çağrılar ve hangi isim altında olursa olsun eşcinselliğin teşvik edilmesi, Lübnan’daki Müslümanların, hatta bütün Müslümanların temel değerlerine dokunan, kabul edilemez ve kınanması gereken bir yaklaşımdır. Zira dünyanın neresinde olurlarsa olsunlar Müslümanlar tek bir ümmettir. Herhangi bir ülkede Müslümanları etkileyen bir mesele, bütün Müslümanları ilgilendirir. Nitekim Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Âlihi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضاً“Mümin mümine karşı, parçaları birbirini bağlayıp tahkim eden bina gibidir.” Bu çağrılar, ülkedeki ailevi ve toplumsal dokuyu bozacak şeylerin önünü açmakta; insan hakları ve bireysel özgürlükler kisvesi altında ahlaksızlığın ve hayasızlığın yayılmasını teşvik etmektedir. Ki bu da Batının temel hedefidir. Batı, ümmetin evlatlarını tek başına savunmasız bırakıp kolayca avlayabilmek amacıyla Müslüman beldelerindeki aile bütünlüğünü parçalamak istemektedir.

Oysa Lübnan’da aile, bu yaralı ülkede yaşamın devam etmesini sağlayan en temel unsurlardan biridir. Hatta ülkenin en önemli zenginliklerinden biridir. Lübnan halkı, Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın yardımıyla ve aile kurumuna sahip çıkan insanların gayretleri sayesinde, aile yapısının güçlü bütünlüğünü korumayı başarmıştır. Geçmişte ve günümüzde yaşadıkları savaşlara, ekonomik krizlere, güvenlik sorunlarına ve geçim sıkıntılarına rağmen bu uğurda büyük fedakârlıklarda bulunmuşlardır. Bu nedenle, eşcinselliğin suç olmaktan çıkarılması yönündeki yaklaşımı benimsediklerini açıklayan siyasetçilerin küstahlığı son derece şaşırtıcıdır. Zira onlar, kendilerini temsil ettiklerini iddia ettikleri ve kendilerini seçen toplum kesimlerine ihanet etmişlerdir. Bu siyasetçiler, eşcinselliğin suç olmaktan çıkarılması lehinde oy kullanmaya hazır olduklarını belirterek; Lübnan’daki aileyi ve toplumu geri kalmışlığa, parçalanmaya ve ahlaksızlığa sürükleme çabası içine girmişlerdir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ“İnananlar arasında çirkin şeylerin yayılmasını arzulayan kimseler için dünyada da ahirette de çetin bir ceza vardır. Allah bilir, siz bilmezsiniz.”[Nur 19]

 Ayrıca bu eğilim, Lübnan halkının büyük çoğunluğunun inandığı İslam’ın hükümleriyle açıkça çelişmektedir. Zira İslam, bu tür fiilleri kesin bir şekilde haram kılmış ve bunları Allah’ın insanları üzerinde yarattığı sağlam fıtrattan bir sapma olarak değerlendirmiştir. Allah Subhânehu ve Teâlâ, A’râf Suresi’nde şöyle buyurmuştur:

وَلُوطاً إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ * إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّسَاءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ“Lût’u da (peygamber olarak gönderdik). Hani o kavmine şöyle demişti: ‘Sizden önce âlemlerden hiç kimsenin yapmadığı hayasızlığı mı yapıyorsunuz? Gerçekten siz kadınları bırakıp şehvetle erkeklere yaklaşıyorsunuz. Doğrusu siz haddi aşan bir topluluksunuz.’”[A’râf 80-81] Bu yasak, Efendimiz Lût ve Efendimiz İbrahim Aleyhimusselâm döneminden başlayarak onlardan sonra gönderilen Efendimiz Musa, Efendimiz İsa ve diğer bütün peygamberler ve resuller boyunca devam etmiştir. Hal böyleyken Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Âlihi ve Sellem’in ümmetinden bir kimsenin böyle bir hayasızlığı kabul etmesi nasıl düşünülebilir?!

 Bu fiilleri teşvik etmenin ve yasallaştırmanın önünü açan toplumlara gerçekçi bir bakış atmak bile yeterlidir. Zira bu politikalar, Batı toplumlarında görülen bütün toplumsal sorun ve afetlerin en önemli nedeni olmuştur: Evlilikten uzaklaşma, aile kurumunun parçalanması, doğum oranlarının Batılı hükümetleri endişelendirecek ölçüde düşmesi, toplumsal bağların zayıflayarak yerini bireyciliğe ve yalnızlaşmaya bırakması, kötü huylu ve bulaşıcı hastalıkların yayılması... Bunların son örneklerinden biri de Lût kavminin işlediği hayasız fiilleri gerçekleştirenler arasında yayılan ve neredeyse yeni bir küresel salgın dalgasına dönüşecek olan maymun çiçeği hastalığıdır.

Bütün bunlar, beldelerimizde hayasızlığı yaymak ve aile kurumunu parçalamak amacıyla yürütülen bu tekrarlanan kampanyaların arkasında Batı’nın bulunduğunu teyit etmektedir. Çünkü Batı, bütün komplolarına rağmen Müslümanların beldelerinde Allah Azze ve Celle’nin razı olduğu değerlerin, imanın, temizliğin, hayanın, şerefin, namusun, güçlü ve sağlam aile yapısının varlığını sürdürmesinden rahatsızlık duymaktadır.

Lübnan’da aile, özellikle aile yapısı, toplumsal ilişkileri ve doğal gelişimi bakımından bütünlüğünü hala korumaya devam etmektedir. Bu durum, yüzyıllar boyunca aileyi koruyan ve insan fıtratını muhafaza eden İslami yönetim tarzı uygarlığı ve değerler mirasının toplum üzerindeki derin etkisi sayesinde olmuştur. Bizler, eşcinselliğin ve sapkınlığın bu şekilde teşvik edilmesini şiddetle kınarken, aynı zamanda vakti gelmiş olan İslami yönetimin geri dönmesini ve İslam Devleti’nin kurulmasını arzuluyor ve bunun için çalışmaktayız. Zira İslam Devleti, Allah Azze ve Celle’nin emri doğrultusunda söz konusu hayasızlığı yasaklayacak, onu işleyenleri ve teşvik edenleri cezalandıracaktır.

Buradan hareketle, toplumu korumak ve nesilleri çözülmekten ve sapmaktan muhafaza etmek adına, ilgili makamların sorumluluklarını üstlenmeleri, medya kuruluşları ve sosyal medya platformları aracılığıyla bu tür olguların herhangi bir şekilde teşvik edilmesini veya normalleştirilmesini engellemek için kararlı bir tutum sergilemeleri ve kurallara aykırı davrananları ve bu fiilleri işleyenleri hesaba çekmeleri farzdır.

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ “Allah, işinde galiptir, fakat insanların çoğu bunu bilmezler.”[Yusuf 21]

Devamını oku...

Tunus Yöneticileri, Amerikan Düşmanına Hizmet Etmek ve Bağımlılığı Pekiştirmek İçin ABD Askeri Varlığına Karşı Düzenlenen Yürüyüşü Güç Kullanarak Engellediler!

Ülkemizdeki Amerikan askerî yayılmacılığı kapsamında, Gabes vilayetinin Bin Ghilouf bölgesindeki askerî eğitim merkezinin modernize edilmesi ve Bizerte’de Denizcilik Mükemmeliyet Merkezi kurulması projesiyle birlikte, Tunus’ta bütünleşik bir Amerikan askerî altyapısının oluşturulmasına yönelik adımlar atılmaktadır. Bu gelişmeler karşısında Hizb-ut Tahrir / Tunus Vilayeti, söz konusu tehlikeli gidişatı reddetmek ve Tunus’un Afrika ile Akdeniz’deki Amerikan askerî harekâtları için ileri bir üs hâline getirilmesine karşı çıkmak amacıyla Tunus halkını 20 Kasım 2026 Cuma günü “Tunus’taki Amerikan Askerî Varlığı Büyük Bir Suçtur” başlığı altında düzenlenecek yürüyüşe katılmaya çağırmıştır.

Ancak Tunus yönetimi, Amerikan askerî varlığına son vermek, 2015 tarihli Ayrıcalıklı Müttefiklik Anlaşmalarını, 2020 tarihli Askerî Yol Haritası’nı ve Amerika’nın ülkemize nüfuz etmesini sağlayan düzenlemeleri iptal etmek yerine, güvenlik güçlerini seferber ederek yürüyüşü zor kullanmak suretiyle engellemiştir. Rejimin bu tutumu, Amerikan nüfuzunu korumaktan yana olduğunu ve buna karşı çıkanları baskı altına aldığını ortaya koyarken, egemenlik ve bağımsız karar alma söylemlerinin sahteliğini de gözler önüne sermiştir.

Biz Hizb-ut Tahrir / Tunus Vilayeti olarak, Amerika’nın bu yayılmacılığı ve iktidardaki yönetimin iş birliği karşısında Tunus halkına şu hususları açıklıyoruz:

Birincisi:Hizb-ut Tahrir / Tunus Vilayeti’nin cuma günü düzenlenecek yürüyüşü Facebook sayfasından duyurmasının hemen ardından Amerika, Tunus’taki uşaklarını ve sosyal medyadaki trol ordusunu harekete geçirerek duyuruya saldırmıştır. Bu durum, Amerikan askerî varlığı meselesinin gündeme getirilmesinden ve bir kamuoyu meselesine dönüşmesinden duydukları korkuyu ortaya koymaktadır. Özellikle de Amerika, Tunus halkının, Yahudilerin Filistin’i gasp etmelerine, Gazze’yi yerle bir etmelerine destek veren ve Irak ile Afganistan halkından yüz binlerce insanı katleden Amerika’ya karşı duyduğu nefreti çok iyi bilmektedir.

İkincisi: Yürüyüşün zor kullanılarak engellenmesi, yönetimin zayıflığını gözler önüne sermektedir. Bu yönetim, Amerika’nın yüzlerce askerî personeli barındırabilecek, eğitim, tatbikat ve askerî komuta imkânları sağlayacak askerî tesisleri finanse etmesine ve geliştirmesine izin verirken, barışçıl bir yürüyüşten korkmakta ve ülke halkının buna itiraz ederek bu durumun sona erdirilmesini talep etmesini engellemektedir!

Üçüncüsü: Bin Ghilouf Askerî Eğitim Merkezi ile Bizerte Denizcilik Mükemmeliyet Merkezi, sahip oldukları işlevler ve donanımları itibarıyla, bölgedeki Amerikan askerî varlığına hizmet edecek bütünleşik bir askerî altyapının oluşturulduğuna ve Amerika Birleşik Devletleri Afrika Komutanlığı’nın (AFRICOM) faaliyetlerinin genişletildiğine işaret etmektedir. Bu da Tunus’un Amerikan askerî projeleri ve harekâtları için ileri bir üs hâline getirilmesinin ne denli tehlikeli olduğunu göstermektedir.

Dördüncüsü: Amerika, Tunus’taki askeri tesisleri Tunus’un güvenliği için veya ordusuna olan sevgisinden dolayı değil; kendi stratejik çıkarlarına hizmet etmek, Afrika ve Akdeniz’deki nüfuzunu genişletmek için geliştirmektedir. Amerika, Filistin’deki halkımıza yönelik saldırılarında Yahudi varlığının bir numaralı destekçisidir. Müslümanların topraklarını ve askerî imkânlarını İslam ümmetiyle savaş hâlindeki bir devletin hizmetine sunmak ve bu devletin ülkemizde nüfuz kazanmasına olanak sağlamak, egemenlikten taviz vermek ve ümmetin düşmanlarını dost edinmek anlamına gelmektedir. Bu ise şer’an haramdır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً“Allah, müminlerin aleyhine kâfirlere hiçbir yol vermeyecektir.”[Nisa 141]

Ey kahraman mücahitlerin yurdu Tunus halkı! Yürüyüş engellenmiş olsa da mesaj Amerika’ya ve onun uşaklarına ulaşmıştır: Tunus, diledikleri gibi kullanabilecekleri sahipsiz bir toprak değildir. Tunus ordusu da sömürgeci devletlerin projelerini hayata geçirmek için kullanılacak bir araç değildir. Atalarımızın Fransız sömürgeciliğini ülkeden çıkarmak uğruna temiz kanlarıyla suladığı Tunus topraklarında, onların evlatları, bedeli ne kadar ağır olursa olsun Amerikan askerî yayılmacılığına izin vermeyecektir.

 Bugün üzerimize düşen görev, yabancı askerî tahakkümü reddetmek, sömürgeci kâfirlerin nüfuzundan kurtulmak ve ümmetin otoritesini koruyacak, Müslümanların beldelerini tahakküm ve sömürgecilikten muhafaza edecek olan İslam Devleti’ni, Nübüvvet metodu üzere ikinci Raşidi Hilafet’i kurmak için çalışmaktır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً“Allah, içinizden, iman edip de salih ameller işleyenlere, kendilerinden öncekileri egemen kıldığı gibi onları da yeryüzünde mutlaka egemen kılacağına, onlar için razı olduğu dinlerini iyice yerleştireceğine, yaşadıkları korkularının ardından kendilerini mutlaka emniyete kavuşturacağına dair vaatte bulunmuştur. Onlar bana kulluk eder ve bana hiçbir şeyi ortak koşmazlar.”[Nur 55]

Devamını oku...

Bir İstişare Zirvesi, Ancak Daha Geniş Boyutları Var

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum
Bir İstişare Zirvesi, Ancak Daha Geniş Boyutları Var

Haber:

Çin, Amerika ve Rusya, Perşembe günü Çin'in Şıncın kentinde başkanları Şi Cinping, Donald Trump ve Vladimir Putin'i bir araya getiren üçlü zirvenin ardından "Barış Bildirisi" yayımladı.

Kremlin ve Çin'in resmî medya kuruluşları tarafından yayımlanan ortak açıklamada, üç ülkenin devlet başkanlarının "mevcut uluslararası durum hakkında derinlemesine görüş alışverişinde bulundukları, stratejik istikrarı ve uluslararası güvenliği koruma konusundaki taahhütlerini teyit ettikleri" geçmiştir. Ortak açıklamaya göre üç ülke, "nükleer risklerin azaltılması ve nükleer silahların yayılmasının önlenmesi konusunda diyaloğa girme" taahhüdünde bulundu.Üç başkan, “Nükleer bir savaşta zafer kazanılamayacağını ve böyle bir savaşa asla girilmemesi gerektiğini” bir kez daha vurguladı.

Ayrıca Çin, Rusya ve ABD, "rafine petrol ürünlerinin üretimini ve tedarikini artırma" niyetinde olduklarını açıkladı.

Ayrıca üç ülke, "Birleşmiş Milletler reformunu ilerletme, örgütün küresel zorluklarla daha etkili bir şekilde mücadele etmesini ve uluslararası barış ve güvenliği korumayı temsil eden temel görevini yerine getirmesini sağlaması" taahhüdünde bulundu.

Uluslararası hukukla ilgili olarak üç başkan, "devletlerin rızası ilkesinin ve yetkililerinin sahip olduğu dokunulmazlığa saygı gösterilmesinin son derece önemli olduğunu" kabul ettiler ve "Uluslararası Ceza Mahkemesi ile benzer diğer kurumların yargı yetkilerini kötüye kullanmaması gerektiği" konusunda mutabık kaldılar. (BBC News Arabic)

Yorum:

Bu üçlü zirvenin belirli ve net bir sonuç ortaya koymadığı, aksine istişare ve görüş alışverişi zirvesi olarak değerlendirilebileceği tamamen açıktır. Bundan daha açık olan ise şunlardır:

- Her ne kadar bu katılım ABD'nin yeşil ışığıyla gerçekleşmiş ve şu ana kadar açıklanmamış bir bedeli olsa da, Çin'in uluslararası bir güç ve hesaba katılması gereken bir ağırlık merkezi olarak ortaya çıkması.

- Avrupa'nın bir kıta ve devletler olarak kaybolmasının nedeni, kasıtlı olarak marjinalleştirilmesi ve Allah'ın izniyle çok yakında uluslararası etki haritasından yok oluncaya kadar hızla kötüleşecek olan yaşlı kıtanın bedenine çöken zayıflıktır.

- Ukrayna-Rusya savaşı gibi meselelerin ele alınmaması, bir çözümün olmadığının veya en azından tablonun belirsiz olduğunun ve Rusya'nın taleplerinden vazgeçmediğinin bir kanıtıdır.

- Nükleer silah dosyasının ayrıntılarına girilmemesi ve bu konunun sınırlandırılmaması, Çin’in, Nükleer Silahların Sınırlandırılması Anlaşması’nı yenilemek ve Çin’i bu anlaşmanın kapsamına sokmak isteyen ancak bunda başarısız olan Trump’ın tuzağına düşmemesi anlamına geliyor.

Sonuç olarak üçlü zirvenin, net bir anlaşmayla sonuçlanmadığı, ancak Trump ile Putin ve Trump ile Şi arasında ikili görüşmeler gerçekleştiği söylenebilir.

Bu zirve, yaşlı Avrupa'ya yönelik güçlü bir darbedir; peki Avrupa bu zirveye hâlâ ağırlığının olduğunu kanıtlayan eylemlerle mi karşılık verecek yoksa yalvarıp yakaracak mı?

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Dr. Muhammed Süleyman

Devamını oku...

Dostluk Düşmanlığa Dönüştüğünde ve Belirleyici Olan Çıkarlar Olduğunda… Güvenliğin Olmadığı Bir Dünya!

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum
Dostluk Düşmanlığa Dönüştüğünde ve Belirleyici Olan Çıkarlar Olduğunda… Güvenliğin Olmadığı Bir Dünya!

Haber:

Çin'de perşembe günü düzenlenen Şıncın Zirvesi, son derece çalkantılı bir uluslararası anda ve savaş, enerji ve nükleer silahlanma krizlerinin ortasında, dünyanın en güçlü liderlerinden üçünü bir araya getirdi; ancak Newsweek dergisinin değerlendirmesine göre, görüşme kazanımlar açısından bir eşitsizliği ortaya çıkarmıştır.  Zira Çin diplomatik konumunu güçlendirip Rusya uluslararası meşruiyetinin bir kısmını yeniden kazanırken, Ukrayna ve Avrupa ise karar alma mekanizmasının dışında kalmıştır. (El Cezire Net)

Yorum:

İnsan, bu uluslararası sistemin gölgesinde kafa karışıklığı ve kaygı halinde ve güvenlik ve istikrar duygusundan yoksun bir şekilde yaşamaktadır; zira dost dost olarak kalmadığı gibi düşman da düşman olarak kalmamakta, tutumlar değişmekte, ittifaklar dönüşmekte ve bugün devletleri bir araya getiren şey, yarın aralarındaki çatışmanın bir sebebi olabilmektedir. Dolayısıyla belirleyici olan yalnızca çıkarlar olduğu gibi güç ve nüfuz hesaplarıyla çatıştığında ise ilkelere ve sabitelere bir yer yoktur.

Belki de Şanghay İşbirliği Örgütü Zirvesi de dâhil olmak üzere uluslararası zirvelerin ve bunlara eşlik eden uluslararası hesap ve tutumların ortaya çıkardığı şey, bu durumun açık bir örneğidir; zira Çin ve Rusya gibi kazançlı çıkanlar varken, Ukrayna ve Avrupa ise kendilerini, kendi lehlerine olmayan hesaplar ve sonuçlarla karşı karşıya bulmaktadır.Böylece halkların kaderi, büyüklerin anlaşmalarının ve onların çıkarlarının dalgalanmalarının bir rehinesi haline gelmektedir; dolayısıyla ittifakın bir garantisi olmadığı gibi tutumun da bir istikrarı yoktur.

Bu krizin aslı bugün dünyayı yöneten kapitalist sistemin doğasında yatmaktadır; zira o, doğru bir akide ya da sabit ilkeler tarafından yönetilmeyen, aksine fayda ve çıkar tarafından yönetilen bir sistemdir; dolayısıyla dün dost olan bugün düşman olabildiği gibi düşman olan da çıkarlar bunu gerektirdiğinde müttefik olabilmektedir. Bu nedenle insanlık, güvenin yitirildiği, kesinliğin kaybolduğu ve güvenlik ile istikrarın güç dengelerine bağlı hâle geldiği bir dünyada yaşamaktadır.

Bunun aksine İslam, kişilerin değişmesiyle değişmediği gibi devletlerin büyüklüğüne ve gücüne göre de farklılık göstermeyen açık temellere ve sarsılmaz sabitelere dayanan bir nizamla gelmiştir. Zira İslam, hakkın ve adaletin tesis edilmesinde güçlü ile zayıf arasında bir ayrım yapmamakta ve ilkeleri pazarlığın olduğu bir meta hâline getirmemektedir; aksine, devletin diğer devletlerle ilişkilerini açık şer'î hükümlerle düzenlemektedir; böylece dostu düşmandan, müttefiki muharib olandan ayırt ettiği gibi antlaşmalar ve sözleşmeler de açıklık ve bağlılık esasına dayanmaktadır.

İslam Devleti'nin gölgesinde insan, huzur ve istikrarın anlamını bulmaktadır; çünkü orada yöneticilerin arzularına ve çıkarların değişkenliğine değil, Allah Azze ve Celle’nin hükümlerine başvuran bir sistem vardır; işte bu sistem, halkların kaderini büyük güçlerin anlaşmalarının rehinesi olmaya terk etmediği gibi onur ve hakları da güç dengelerine boyun eğer bir hale getirmemektedir.

Bugün insanlık, siyasete ahlakını, uluslararası ilişkilere kurallarını, insana ise güven ve huzur duygusunu yeniden kazandıracak İslam nizamına her zamankinden daha fazla muhtaçtır.

Artık insanlığın, krizinin müttefiklerin değişmesinde değil, dünyayı yöneten sistemde olduğunu ve kurtuluşunun da ancak İslam’ın hidayetine ve nizamına geri dönmekle olacağını idrak etmesinin zamanı gelmedi mi?

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Abdulazim Haşlemon

Devamını oku...

Üretim Ekonomisi Nasıl Geriledi ve Finansal Ekonominin Otoritesi Nasıl Yükseldi?

  • Kategori Makaleler
  •   |  

Üretim Ekonomisi Nasıl Geriledi ve Finansal Ekonominin Otoritesi Nasıl Yükseldi?

Ekonomilerin gücü artık yalnızca fabrikalarının ürettikleriyle, sahip oldukları doğal kaynaklarla ya da ihraç ettikleri mal ve teknolojilerle ölçülmemektedir. Nitekim son on yıllarda küresel ekonominin yapısında derin bir dönüşüm meydana gelmiştir; zira para, üretimi finanse etme aracı olarak geleneksel işlevinden giderek uzaklaşarak geniş sektörlerde, kredilendirme, varlık alım satımı, spekülasyon ve devralma yoluyla kârlar sağlayan başlı başına bir faaliyete dönüşmüştür.

Finansallaşma (Financialization) olarak bilinen bu dönüşüm, sadece finans sektörünün büyümesi anlamına gelmemekte; aynı zamanda finansal mantığın şirketlerin, hükûmetlerin ve ailelerin kararlarına giderek daha fazla nüfuz etmesi anlamına gelmektedir ki böylece hızlı getiri, hisse senedi ve varlık değerleri gibi ölçütler; fabrikalar, bilimsel araştırmalar ve teknolojiye yapılan yatırımlarla rekabet eder bir hâle gelmiştir.

Eşyalar üreten bir ekonomiden, bunların değeri üzerinden ticaret yapan bir ekonomiye

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa'nın ekonomik kalkınması; fabrikaların yeniden inşa edilmesi, üretimin genişletilmesi, teknolojinin geliştirilmesi, istihdam olanaklarının yaratılması ve ihracatın artırılması gibi açık bir temel üzerine inşa edilmişti. Dolayısıyla servet, ham maddelerin, bilimin ve insan becerilerinin gerçek değere sahip mal ve hizmetlere dönüştürülmesi yoluyla inşa edilmekteydi. Dolayısıyla da fabrika, ekonomik faaliyetin merkeziydi; bu yüzden sermayeye ihtiyaç duyar, onu borç alır, makineler satın alır, işçi çalıştırır, üretim yapar, ardından ürettiğini satar ve kârının bir kısmını da yeniden yatırıma dönüştürürdü.

Ancak bu denge, 1970’li yıllardan itibaren küresel para sistemindeki çalkantılar, piyasaların serbestleştirilmesi ve sermaye hareketleri üzerindeki kısıtlamaların gevşetilmesiyle değişmeye başlamış, ardından 1980’li ve 1990’lı yıllarda finansal piyasaların serbestleştirilmesi ve küreselleşmenin yaygınlaşmasıyla bu dönüşüm hız kazanmıştır. Londra, özellikle 1986 yılında "Büyük Patlama" olarak bilinen ve böylece rekabeti genişleten ve İngiltere’nin finans sektörünün yapısını değiştiren finans piyasası reformlarının ardından bu dönüşümün en önemli merkezlerinden biri olmuştur.

Kâr elde etmek artık bir malın üretilip satılmasıyla sınırlı değildi; zira hisse senetlerinin alınıp satılması, tahvil ve türevlerinin ticareti, gayrimenkul yatırımları, devralma işlemleri, şirketleri ve varlıkları yeniden satmak yoluyla da getiri elde etmek mümkün hâle gelmişti.

Zamanla finansal faaliyetler, bu kârlara gerçek üretimde benzer bir genişleme eşlik etmese bile mülkiyet ve değer hareketleri üzerinden büyük kârlar elde edebilir bir hâle gelmiştir.

Caterpillar: Finansman sanayinin bir parçası haline geldiğinde

Üretim ile finansman arasındaki ilişkiyi açıklamak için Amerikan şirketi Caterpillar'dan yararlanılabilir. Ağır iş makineleri, buldozerler, ekskavatörler ve madencilik ekipmanları üretmesiyle tanınan şirket, 1981 yılında finansal kolu olan Cat Financial’ı kurmuş olup hedef ise; kendi ekipmanlarının satın alınmasını finanse etmek, müşterilere ve bayilere finansman kolaylıkları sağlamak, işletme sermayesi temin etmelerine ve nakit akışlarını yönetmelerine yardımcı olmak olarak açıklanmıştı. Yani finansman, fabrikaya bir alternatif olarak değil, sanayi faaliyetlerini destekleyen ve satışlarını artıran bir araç olarak başlamıştı.

Ancak örneğin önemi, büyük sanayi şirketlerinin bir malın üretimini, satışını, satın alınmasının finansmanını ve yaşam döngüsü boyunca bu mal ile bağlantılı hizmetlerin sunumunun arasını nasıl bir araya getirdiklerini ortaya koymasında yatmaktadır. Böylece müşteriyle olan ilişki artık makinenin teslim edilmesiyle sona ermemiş, aksine kredi, kiralama, bakım, koruma ve yeniden satış hizmetlerini de kapsayacak şekilde genişlemiştir.

Caterpillar'ın verileri, finans kolunun sanayi faaliyetlerinden daha büyük hâle geldiğini veya kredi verme lehine üretimi ortadan kaldırdığını kanıtlamaz; zira şirket hâlâ küresel ölçekte dev bir fabrikadır. Ancak örnek, sanayi şirketlerinde finansal rolün genişlediğini ortaya koymakta ve bizi şu en önemli soruya yönlendirmektedir: Finansman artık üretime hizmet etmediğinde, dahası finansal getiri elde etmek şirketin kararlarının ölçüldüğü bir hedef hâline geldiğinde ne olur?   

Para fabrikayla nasıl rekabet eder?

Her biri bir milyar Dolara sahip iki şirket tasavvur edelim; ilk şirket parasını yeni bir fabrikaya yatırım yapmaya, üretim hatlarını geliştirmeye, mühendisler ve işçiler istihdam etmeye ve araştırma laboratuvarları kurmaya karar veriyor. Dolayısıyla bu süreç, büyük bir getiri sağlamadan önce yıllar alabilir ancak üretim kapasitesini artırır, istihdam yaratır ve teknolojiyi geliştirir. İkincisi ise parasının büyük bir kısmını, finansal varlıklar satın almaya, mevcut şirketleri devralmaya, kendi hisselerini geri satın almaya veya piyasa değeri artan varlıklara yatırım yapmaya yönlendirmeye karar veriyor. Dolayısıyla bu, ekonomiye yeni bir fabrika ya da benzer bir üretim kapasitesi eklemeden hızlı bir getiri sağlayabilir.

Her finansal yatırım spekülasyon olmadığı gibi her devralma da verimsiz bir faaliyet değildir; zira finansal piyasalar risklerin dağıtılmasına ve inovasyonun finanse edilmesine yardımcı olabilir. Ancak kısa vadeli kârlar, yönetim ve hissedarlar için uzun vadeli yatırımlardan daha cazip bir hâle geldiğinde ve tasarruflar, üretim tabanını genişletmek yerine varlıkların mülkiyetinin alınıp satılmasına yöneldiğinde sorun ortaya çıkmaktadır.

Nitekim Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) 2025 Ekonomik Görünüm Raporu’nda bu eğilime dikkat çekerek, gelişmiş ekonomilerdeki bazı şirketlerin tüm kaynak fazlalarını sabit varlıklara ve üretken yatırımlara yönlendirmek yerine, finansal varlıklarını ve kâr payı (temettü) dağıtımlarını artırma eğilimine gittiklerine dikkat çekmiştir. Ayrıca rapor, birleşme ve satın alma işlemlerinin, toplam üretim kapasitesinde mutlaka bir artışa yol açmaksızın mevcut varlıkların mülkiyetini bir şirketten diğerine aktarılabileceğine de dikkat çekmiştir. Bu, tüm şirketlerin aynı yolu izlediği anlamına gelmez; ancak iş dünyasının kararlarını şekillendiren teşviklerde bir dönüşüm olduğunu ortaya koymaktadır.

Avrupa ve dönüşümü ortaya koyan rakamlar

Avrupa deneyimi, ekonominin yapısında meydana gelen değişime ilişkin önemli göstergeler sunmaktadır. Nitekim Eurostat (Avrupa İstatistik Ofisi) verilerine göre, imalat sanayisinin Avrupa Birliği gayrisafi yurt içi hasılasındaki (GSYH) payı 2000 yılında %17,4 iken 2025 yılında %14,2'ye gerilemiştir. Ayrıca sanayi sektöründe çalışanların toplam istihdam içindeki payı da 2000 yılında %19,9 seviyesindeyken 2025 yılında %15,1 seviyesine düşerken, hizmetlerin payı ise %74,4 seviyesine yükselmiştir.

Bu rakamlar, Avrupa sanayi üretiminin ortadan kalktığı veya mutlak değerinin zorunlu olarak azaldığı anlamına gelmez; ancak bu rakamlar, ekonomideki ve istihdamdaki göreli ağırlığının gerilediğini, hizmet sektörlerinin işgal ettiği alanın ise genişlediğini ortaya koymaktadır.

Daha da önemlisi Avrupa'nın sorunu sadece tasarruf eksikliği değildir; aynı zamanda bunları gerektiği ölçüde üretken yatırımlara dönüştürmekte yaşanan zorluktur. Nitekim Avrupa Komisyonunun 2026 yılı raporu, Birlik içindeki özel yatırımların 2024 yılında gayrisafi yurt içi hasılanın %17.6 oranına ulaştığına ve sanayi üretiminin de 2023 yılında %1.5’e ve ardından 2024 yılında %2.4 düştüğüne dikkat çekmiştir. Ayrıca risk sermayesi finansmanının sınırlı kaldığına, bunun Avrupa gayrisafi yurt içi hasılasının %0.06 oranına eşdeğer miktarı aşmadığına da işaret etmiştir.

Bu göstergeler bir çelişkiyi ortaya koymaktadır: Yani Avrupa tasarruflara, finansal kurumlara ve gelişmiş piyasalara sahip ancak yeterli miktarda sermayeyi, yenilikçi şirketlere ve küresel ölçekte rekabet edebilecek sanayi projelerine yönlendirme konusunda bir zorlukla karşı karşıyadır.

Kağıt üzerindeki servet, ekonomiyi krizlerden koruyamaz

Finansal ekonominin tehlikesi, varlıkların değerinin üzerine dayanması gereken üretim kapasitesinden koptuğu zaman ortaya çıkar.Gayrimenkul fiyatlarının yükselmesi, sahiplerinin kâğıt üzerindeki servetini artırabilir; ancak bu, mutlaka yeni konutların inşa edilmesini sağlayamaz.Hisse senedi fiyatlarının yükselmesi şirketlerin piyasa değerini artırabilir, ancak bu, şirketlerin fabrikalar kurduğu veya yeni teknolojiler geliştirdiği anlamına gelmez. Ayrıcaborçların aşırı artması ekonomiye geçici bir harcama gücü sağlayabilir; ancak borç alanların geri ödeme yapamaz hâle gelmesi durumunda, bu borçlar bir yüke dönüşebilir.

Böylece ekonomi piyasa göstergelerinde müreffeh olarak görünebilirken, toplum ise, konut maliyetlerinin yükselmesi, sanayi sektöründeki iş fırsatlarının azalması ve temel ürün ve teknolojilerin ithalatına daha fazla bağımlı hale gelinmesiyle karşı karşıya kalmaktadır.

Bu durum, küresel tedarik zincirleri krizlere maruz kaldığında veya büyük devletlerin ticareti, teknolojiyi ve enerjiyi siyasi baskı araçları olarak kullandığında, daha da tehlikeli bir hâle gelmektedir. Dolayısıyla temel ihtiyaçlarını üretme kapasitesinin bir kısmını kaybetmiş bir ekonomi, devasa finans piyasalarına sahip olsa bile dış şantaja daha açık bir hale gelmektedir.

Avrupa'nın gerilemesinin nedeni finansallaşma mı?

Avrupa krizini yalnızca finans sektörünün yükselişine indirgemek hatadır; çünkü en az onun kadar önemli başka etkenler de vardır ki bunlar arasında; enerji maliyetlerinin yükselmesi, Çin sanayisinin rekabeti, bazı sanayilerin daha düşük maliyetli bölgelere taşınması, nüfusun yaşlanması, verimlilik artışının zayıf olması ve Avrupa sermaye piyasalarının parçalanması yer almaktadır.

Ancak finansallaşma, göz ardı edilmemesi gereken faktörlerden biridir; çünkü finansallaşma, temel bir soruyla doğrudan bağlantılıdır: Tasarruflar nereye gidiyor? Piyasalar hangi tür faaliyetleri ödüllendiriyor? Fabrika kuran ve teknoloji geliştiren bir yatırımcı, varlık alım satımından hızlı kâr elde eden kişiyle aynı teşviklerden yararlanıyor mu?

Avrupa'nın ekonomik gücünü yeniden kazanması, bankalarla savaşmayı veya finans piyasalarını ortadan kaldırmayı değil, aksine para ile üretim arasındaki ilişkinin yeniden düzenlenmesini gerektirmektedir. Gerekli olan finansmanın, toplumun ihtiyaçlarından kopuk ayrı bir amaca dönüşmesi yerine sanayi tabanını genişletmenin, bilimsel araştırmaları finanse etmenin, enerji ve teknolojiyi geliştirmenin ve yeni girişimleri desteklemenin bir aracı haline gelmesidir.

Ekonomik gücün özü, dolaşımdaki para miktarında değil, aksine toplumun bilgi, kaynak ve becerileri gerçek üretime dönüştürme kapasitesindedir. Para, bir fabrikayı satın alabilir, bir hisse senedinin fiyatını yükseltebilir ve bir şirketin mülkiyetini devredebilir; ancak tek başına bir mühendis yetiştiremez, teknoloji geliştiremez, sanayi altyapısı kuramaz ve devletin bağımsızlığını garanti edemez.

Para, yeni bir üretim değeri katmadan para kazanmaya başladığında, bireylerin ve kurumların servetleri şişebilirken, ekonominin kendini yenileme kapasitesi gerileyebilir.

Parasını yönetmekle yetinen bir millet, muhasebe defterlerinde zengin olabilir; ancak bu, dünya dengelerinde kesinlikle güçlü olacağı anlamına gelmez. Çünkü güç, para piyasalar arasında dolaşırken değil, aksine bilgiye, emeğe, üretime ve geleceğe sahip olma kapasitesine dönüştüğünde ortaya çıkar.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Nebil Abdulkerim

Devamını oku...

Yeniden Konumlanma ve Nüfuz Mücadelesi Arasında Babülmendep

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Yeniden Konumlanma ve Nüfuz Mücadelesi Arasında Babülmendep

Haber:

Yemen Cumhurbaşkanlığı'ndan bir kaynak, Güney Silahlı Kuvvetleri'nin Babülmendep ve Zubab'da gerçekleştirdiği yeniden konuşlanma operasyonunun, Aden'i korumak, Lahic cephelerini güçlendirmek ve Taiz vilayetinin kuşatmasını kaldırıp kurtarılmasının şartlarını hazırlamak şeklinde üç temel hedefi gerçekleştirmeyi amaçlayan iyi hesaplanmış askerî bir adım olduğunu söyledi. (Şarku'l Avsat, 15/11/2026)

Yorum:

Yemen'de Babülmendep ve Zubab bölgelerinde yaşanan askerî yeniden konuşlanma, Yemen'de ve bölgede devam eden çatışmanın gerçeğinden ve ülkeyi yönlendirmek, karar mekanizmasını kontrol altına almak için mücadele eden siyasi projelerin niteliğinden bağımsız değerlendirilemez; zira mesele, sadece sahadaki zorunlulukların gerektirdiği askerî hareketlilikten veya şu ya da bu bölgeyi korumaya yönelik güvenlik düzenlemelerinden ibaret değildir; aksine büyük güçlerin iradelerinin ve onların yerel araçlarının iç içe geçtiği, askerî güçlerin Yemen halkının çıkarlarını aşan siyasi hedeflere ulaşmak için kullanıldığı daha geniş siyasi tablonun bir parçasıdır.

Aden'in korunması, Lahic cephelerinin güçlendirilmesi ve Taiz kuşatmasının kaldırılmasından söz edilmesi, geçiştirilmesi doğru olmayan temel bir soruyu gündeme getirmektedir ki o da şudur: Bu hamleler hangi siyasi projeye hizmet ediyor? Onların yönlendirilmesi kararını kim veriyor? Ümmetin çıkarını her türlü değerlendirmenin üstünde tutan bağımsız bir siyasi iradeden mi kaynaklanıyor, yoksa Yemen'in işlerine müdahale eden güçlerin çizdiği ve bu sayede nüfuz ve kontrol bölgelerini yeniden dağıttığı siyasi düzenlemeler çerçevesinde mi hareket ediliyor?

Hatta Yemen'de ve Müslümanların diğer ülkelerinde asıl sorunun kaynağı, Allah'ın indirdikleriyle yönetimin yokluğu ve ümmeti kendi akidesi temelinde birleştiren ve sömürgeci kâfirin hâkimiyetinden ve nüfuzundan kurtaran kapsayıcı siyasi bir varlığın yokluğudur; zira sömürgeci kâfir, ümmetin beldelerini parçalamış, buralarda bölgesel sistemleri kurmuş, siyasi sınırları vahdetlerinin önünde bir engel ve çoklu bağlılıkları ise akide bağına alternatif bir unsur hâline getirmiş ve ümmetin kararlarını da yabancı başkentler ile bölgesel nüfuz merkezleri arasında dağıtmıştır.

Bundan dolayı şer’î vacip, Müslümanların, parçalanma, bağımlılık ve düşmanlara boyun eğme gerçeği karşısında seyirci kalmamalarını, aksine İslami hayatı yeniden başlatmak için ciddi bir çalışma yürütme sorumluluklarını yerine getirmek üzere harekete geçmelerini ve ümmeti İslam akidesi temelinde birleştiren, İslam'ı uygulayan ve onu tüm dünyaya hidayet ve adalet risaleti olarak taşıyan kapsayıcı siyasi bir varlık olan Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti kurmak için Hizb-ut Tahrir ile birlikte çalışmalarını gerektirmektedir.

Allahu Teala şöyle buyuruştur: إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلّهِ أَمَرَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ “Hüküm sadece Allah’a aittir. O size kendisinden başkasına ibadet etmemenizi emretmiştir. İşte dosdoğru din budur. Fakat insanların çoğu bilmezler.” [Yusuf 40]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Abud El-Fakih – Yemen

Devamını oku...

Finansal Damarlar Tıkandığında

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber-Yorum

Finansal Damarlar Tıkandığında

Haber:

16/11/2026 Pazartesi günü, aralarında JPMorgan Chase, Bank of America ve Wells Fargo'nun da bulunduğu büyük bankalarda yaşanan sorunlara ilişkin bildirimlerin ortasında, birçok Amerikan bankacılık kuruluşunun elektronik hizmetlerinde aksaklıklar meydana gelmiş olup bu aksaklıklar arasında, hesaplara girişte yaşanan zorluklar ve bazı işlem ve para transferlerinin gerçekleştirilmesinde gecikmeler yer almaktadır.

Associated Press (AP) haberlerine göre, JPMorgan Chase Bank sözcüsü, aksaklığın bankanın iç teknik altyapısındaki bileşenlerden birinde meydana gelen arızayla bağlantılı olduğunu, bunun bir siber saldırı olmadığını ve müşteri hesaplarına sızıldığına veya paralarının kaybolduğuna dair teyit edilmiş herhangi bir kanıt bulunmadığını açıkladı. (AP Ajansı, 16/11/2026)

Yorum:

Bankacılık hizmetlerinin aksaması, geçici bir teknik arızadan ibaret gibi görünebilir; ancak bunun anlamı, bankacılık uygulamalarının sınırlarını aşmaktadır; zira modern ekonomi artık yalnızca bankalar üzerine kurulu değildir; aksine parayı, ticareti ve uluslararası para transferlerini yöneten, birbirine bağlı dijital sistemlerden oluşan bir ağ üzerine kuruludur.

Jeopolitik rekabetin giderek tırmandığı bir dünyada, dijital altyapı ulusal güvenliğin bir parçası hâline geldiği gibi onu devre dışı bırakma veya koruma kapasitesi de güç dengelerinde etkili bir faktör hâline gelmiştir.

Teknik aksaklıkların farklı sektörlerde eş zamanlı olarak yaşanması, organize bir saldırı veya ortak bir siber operasyon olduğu anlamına gelmez; ancak bu olaylar, çağdaş ekonomik yaşamın dayandığı sistemlerin ne kadar kırılgan olduğunu ortaya koymaktadır.

Modern savaşlarda, sadece toprak üzerindeki kontrol gücün kaynağı olmayabilir; aksine veri, para, enerji ve bilgi akışı üzerindeki kontrol, uluslararası çatışma denkleminin bir parçası hâline gelebilir.

Teknik nedenleri ne olursa olsun bu aksaklıkların ortaya çıkardığı şey, dünyanın finansal ve dijital sistemlerin sürekliliğinin, devletlerin istikrarı ve egemenliğinin ayrılmaz bir parçası hâline geldiği bir sürece girmiş olmasıdır. Zira güç, artık yalnızca devletlerin sahip olduğu ordular ve kaynaklarla değil; aksine onların ekonomilerini yöneten ve çıkarlarının akışını güvence altına alan görünmez damarları koruma kapasiteleriyle ölçülmektedir. Büyük çatışmaların yaşandığı bir zamanda en önemli soru, paraya kimin sahip olduğu değildir; aksine ona erişimin anahtarlarını kimin elinde bulundurduğu ve uluslararası sistem sarsıntıya uğradığında para akışının devam etmesini kimin güvence altına alabileceğidir.

Bugün dünyada yaşananların, uzun yıllar boyunca çıkarcılık ve açgözlülük üzerine varlığını sürdürmüş olan kapitalist finans sisteminin, artık içine ölümün sızdığı ağaç gibi bir hale geldiği gerçeğini dikkatle inceleyip derinlemesine düşünmeden öylece geçiştirilmemesi gerekir; görünen o ki dünya, tarihinin dönüm noktalarından birine tanıklık ederken, günümüzün trajedilerini tekrarlamayacak başka bir sistem arayışına duyulan ihtiyaç da giderek artmaktadır.

Elbette kapitalizm döneminin sona ermesiyle birlikte Allah’tan, sahada İslam Devleti'nin kurulmasının gerçekleştiğine dair ilk işaretlerin ortaya çıkmasını, İslam Devletini kurmak çalışan muhlislerin çabalarıyla bunun gerçekleşmesini niyaz ediyoruz; umulur ki mevcut küresel koşullar, bu projeyi taşıyan kimseler için projelerini ortaya koyma, güç ve kuvvet ehlinden nusretlerini talep etme ve İslami hayatı yeniden başlatmak için çalışma noktasında önemli bir fırsat oluşturur İnşallah.

Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ “Onlar (sana) tuzak kurarlarken Allah da (onlara) tuzak kuruyordu. Çünkü Allah tuzak kuranların en iyisidir.” [Enfal 30]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Nebil Abdulkerim

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER