Haber-Yorum

Eğer İmam Buhari Yaşasaydı, Sizin Fesadınız Karşısında Sessiz Kalır Mıydı?!

Haber:

7-11 Temmuz 2026 tarihleri arasında Taşkent, Semerkant ve Tirmiz şehirlerinde düzenlenen Uluslararası İslam Medeniyeti Forumu kapsamında, 9 Temmuz’da Semerkant’taki İmam Buhari Anıt Kompleksi’nde “İmam Buhari’nin Sahih el-Buhari Kitabı - Ümmetin Kitabı” başlığı altında uluslararası bir konferans düzenlendi. Konferansta, 50'den fazla ülkeden alimlerin yanı sıra Özbekistan Müslümanları Dini İdaresi Başkanı Baş Müftü Nuriddin Haliknazarov, Mekke-i Mükerreme'deki Mescid-i Haram'ın imamı ve hatibi Şeyh Salih bin Abdullah bin Humeyd, ICESCOnun Genel Direktörü Salim bin Muhammed el-Malik ve diğer birçok önde gelen isim konuşma yaptı.

Yorum:

İmam Buhari, Müslümanların nazarında sadece tarihi bir şahsiyet değildir; aynı zamanda Allah'ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in sünnetini en güvenilir yollarla muhafaza eden İslam alimlerinden biridir. Ayrıca mevcut Özbekistan topraklarında yüzlerce büyük alim yetişmiştir. Bu alimler arasında hadis ilminde meşhur olan İmam Tirmizi, tefsir alimi Zemahşeri, cebir ilminin kurucusu Harezmi, Ehl-i Sünnet ve Cemaat’ın akide alanındaki Maturidi ekolünün kurucusu İmam Maturidi, Burhâneddin el-Mergînânî ve diğer birçok önde gelen alim yer almaktadır.

Bu tür forumların temel görevi nedir? Gerçekten görevi, İslami bilgi ve bilinci geliştirmek ve ilmi yaymak mı? Yoksa Özbekistan’ın uluslararası kültürel imajını güçlendirmek mi? Belki de her ikisi birden. Gelin bu düşüncelere bir göz atalım.

Son yıllarda, Özbekistan’ın resmi din politikasında “ılımlı İslam, hoşgörü ve aydınlanmış İslam” gibi terimlerin kullanımı yaygınlaşmıştır. Bu nedenle bazı konuşmacılar hitaplarında, orta yol gibi mefhumları ya da İslam’a yabancı bu tür fikirleri kasıtlı olarak insanlar arasında yaymaya çalışmaktadır. Ancak dinî mirasa yönelik kutlama niteliğindeki etkinliklerle toplumda yaşanan gerçeklik arasında çok büyük bir uçurum bulunmaktadır

Eğer İmam Buhari’nin “El-Câmiu's-Sahîh” adlı kitabı, ümmetin kitabı olarak kabul ediliyorsa, neden devlet politikası tartışılırken bu kitaptaki ahlaki ve hukuki fikirlerden neredeyse hiç bahsedilmiyor? Neden onun mirası, temel bir tarihi ve kültürel bir eser olarak sunulurken, toplumsal sorunlar adil bir şekilde ele alınmıyor? Eğer onların miraslarına duydukları saygı gerçek ise, bu saygı kitapların kapaklarında ve görkemli binalarda değil de, insanların günlük vakıasında ve toplum kanunlarının uygulanmasında kendini göstermesi gerekmez mi?! Çünkü İslam, sadece kitaplarda okumak ya da forumlarda övmek için değil; aksine İslam, Alemlerin Rabbinin insanların hayatını düzenlemek için indirdiği bir dindir.

Kayda değerdir ki Nüfusunun %95’ini Müslümanların oluşturduğu Özbekistan’da, reşit olmayanlara yönelik din eğitimi yasaklanmıştır. Cumhurbaşkanlığı İdaresi Din ve Aydınlanma İşleri Dairesi Başkanı Muzaffer Kamilov’un yaptığı açıklamaya göre, Özbekistan’da 18 yaşın altındakiler için dini eğitim imkânlarının genişletilmesi konusu şu anda hâlâ incelenmektedir. Onun ifadesine göre, mevcut kısıtlamaların nedenleri analiz edilmekte ve mevzuatta değişiklik yapılması ihtiyacının boyutu değerlendirilmektedir. Aynı zamanda alınacak her türlü kararın, toplumun ve ailelerin hazırlık boyutu göz önünde bulundurularak kademeli olarak alınacağı vurgulanmıştır.

Bu yılın Haziran ve Temmuz aylarında bira festivalleri ve diğer eğlence etkinlikleri düzenlendi. Ayrıca gençlere yönelik kumar alanları genişlemiş, çeşitli platformlar yaygınlaşmış ve faizli finansal hizmetler ile kredilerin tanıtımı yoğunlaşmıştır. Bu tür kötülükler, uzun yıllar boyunca toplumda kasten düzenlenmektedir. Sevindirici olan ise, bu konuların her birinin Müslümanlar arasında geniş çaplı bir tartışma yaratmış olmasıdır. Ancak bu konuda resmi dini liderlerden herhangi bir açık ve sert eleştiri gelmemiştir!

Burada doğal olarak şu soru gündeme geliyor: Alimlerin sessizliğinin sebebi nedir? Özbekistan’daki resmi din alimlerinin toplumda yaygınlaşan yozlaşmaya karşı sessiz kalmalarının nedeni ihtiyat mı? Yoksa devletin politikasına uyum sağlamak mı? Ya da din idaresi çalışanlarının iktidardan duydukları kişisel bir korku mu? Yaklaşık üç yıldır, Gazze halkının yozlaşmış Yahudi varlığı tarafından maruz kaldığı katliamlara karşı neden bu kadar derin bir sessizlik hakim ve Özbekistan’daki Müslümanlar neden ümmetin yanında durduklarını göstermiyorlar? Yoksa bu forumların organizatörleri, ilmin bir emanet olduğunu unutmuş olabilirler mi? Peki onlar, ilmi gizlemenin, çıkar uğruna onu değiştirmenin veya korkudan dolayı hakkı söylememenin ağır bir sorumluluk olduğunu bilmiyorlar mı?!

Toplumun ahlakını tehdit eden rezillikler ortaya çıktığında, hakkı açıklamak ve hayra davet etmek tüm Müslümanların üzerine bir vacip haline gelmiştir. Zira iyiliği emredip kötülükten sakındırmak, sıradan bir tavsiye değil; aksine ümmetin varlığını koruyan temel direklerden biridir. Bizzat alimler, toplumu fesattan alıkoyanların ön saflarında yer almaları gerekir.

Sovyet döneminde dini eğitime sıkı kısıtlamalar getirilmiştir; zira birçok dini okul kapatılmış, İslami kitaplara el konulmuş ve alimler ya zulüm görmüş ya da faaliyetleri ciddi şekilde kısıtlanmıştı. Bu durum, eski Cumhurbaşkanı Kerimov döneminde ciddi şekilde kötüleşmişti; zira onun baskıcı rejimi, on binlerce samimi Müslümanı hapse atmış, onlara haksız cezalar vermiş ve binlercesi işkence altında can vermişti. Onlardan bazıları ise yaklaşık çeyrek asırdır zalimlerin hapishanelerinde tutulmaktadır. Peki onları serbest bırakmanın zamanı gelmedi mi?!

Kerimov’un İslam’a karşı düşmanlığı son derece şiddetliydi; zira binlerce camiyi kapatmış ve bazılarını da eğlence mekanlarına dönüştürmüştü; diğer bazılarını ise konutlara veya iş yerlerine dönüştürmüştür. Camilerin çoğu da bu güne kadar hâlâ kapalı ve harap bir durumdadır. Tabi tüm bunlar, görkemli forumlar düzenleyen ve gökdelenler inşa eden dini idare tarafından bilinmektedir! Nitekim Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَىٰ فِي خَرَابِهَا “Allah’ın mescitlerinde O’nun adının anılmasına engel olan ve onların harap olmasına çalışan kimseden daha zalim kim olabilir?” [Bakara 114]

Neden bu ülkede yeniden İmam Buhari seviyesinde hadis âlimleri veya İmam Mâtürîdî ya da Merğinânî gibi fakihler yetişmiyor? Eğer özbekistan hükümeti, İslam’ın gelişmesini ve önde gelen alimlerin yetişmesini gerçekten istiyorsa, o halde sadece onların adlarını yüceltmekle yetinmemesi, aksine eğitim sistemini tamamen değiştirmesi ve gerçek İslam’ı hayat vakıasına geri getirmek için çalışanlara alan açması gerekir.

Hizb-ut Tahrir olarak bizler, Özbekistan halkına ve Orta Asya’daki Müslümanlara, demokrasinin karanlığından İslam’ın nuruna kavuşmanın yolunu açıkça gösteriyor ve faaliyetlerimizi sadece fikri ve siyasi çatışmayla sınırlı tutuyoruz! Özbekistan rejiminin bizi “terörizm veya aşırılık” ile suçlaması ve bizi düşmanı olarak görmesi, çok ciddi bir siyasi hatadır. Aksine eğer rejim İslam’ı ve çalışmalarını, özellikle de İslami siyasi faaliyetleri engellemekten vazgeçerse, bu şekilde şüphesiz Özbekistan halkının kalkınmasına ve fikri olarak gelişmesine yol açacaktır. Zira her türlü ilerlemenin temeli fikri gelişmedir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
İslam Ebu Halil - Özbekistan

Haber - Yorum

وَلَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ

“Dinlerine uymadıkça Yahudiler de Hıristiyanlar da asla senden razı olmayacaklardır.” [Bakara 120]

Haber:

Trump, NATO Zirvesi’ne katılmak üzere geldiği başkent Ankara’daki Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’nde Erdoğan tarafından karşılanması sırasında yaptığı açıklamalarda, Türkiye’ye uygulanan CAATSA yaptırımlarına ilişkin bir soruya cevaben şöyle dedi: “Bu yaptırımları kaldırabileceğimizi söyleyebilirim.” Ve şöyle ekledi: “Türkiye’nin bu yaptırımların kapsamı dışına çıkarılması konusunda ilgili bakanlarla çalışmalar yürütüyoruz. Dostlarımıza yaptırım uygulamak istemiyoruz. Durum çok basit. Yaptırım uygulayabileceğimiz pek çok kişi var ve uyguluyoruz da. Dostlarımıza yaptırım uygulamak istemiyoruz.”

Suriye Cumhurbaşkanı Ahmed Şara ile de çok iyi ilişkileri olduğunu vurgulayan Trump, bir buçuk yıl gibi bir sürede "tüm ülkeyi bir araya getirerek harika iş çıkardığı" değerlendirmesinde bulundu. Erdoğan’a hitaben şunları ekledi: “Türkiye, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın liderliğinde askeri açıdan çok güçlü bir ülke haline geldi.” (Anadolu Ajansı)

Yorum:

Trump’ın Erdoğan’a yönelik övgüsü, sadece diplomatik bir nezaket olarak değil, aksine onun Amerika’ya sunduğu büyük hizmetlerin bir itirafı olarak görünmektedir; zira İslami ve Osmanlı Hilafeti’nin merkezi olan Türkiye, şimdi en büyük Amerikan üssüne ev sahipliği yapmakta ve NATO’nun aktif bir üyesi konumunda olup, Amerika’nın çıkarlarına hizmet etmek adına oynadığı en büyük suç niteliğindeki rol ise Suriye’de yaptıklarıdır; zira Türkiye, on üç yıl boyunca Suriye devriminin bağrına saplanmış zehirli bir hançer olmuş ve bu süreçte yüz binlerce insan şehit düşmüştür; bütün bunlar ise, Amerika’nın ajanı Beşşar Esed’i iktidarda tutmak için yapılmıştır. Esed’in düşmesinden sonra da önemli hizmetler sunmaya ve onun alternatifi Colani’yi desteklemeye devam etmiştir.

Bu nedenle Trump’ın ikisine yönelik övgülerinin boşuna gelmediğini, aksine ikisinin, bölgede Yahudi varlığını ve Amerika’nın çıkarlarını tehdit eden en büyük çıkmaz olan Şam devriminden Amerika’yı kurtarmaya katkıda bulunduktan sonra geldiğini görüyoruz.

Ey Müslümanlar: Nitekim Allah Celle Celaluhu, Kur'an-ı Kerim'de kâfirlerin bizden razı olmasının tehlikesini bize, şu kavliyle haber vermiştir: وَلَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ “Dinlerine uymadıkça Yahudiler de Hıristiyanlar da asla senden razı olmayacaklardır. De ki: Doğru yol, ancak Allah’ın yoludur. Sana gelen ilimden sonra onların arzularına uyacak olursan, andolsun ki, Allah’tan sana ne bir dost ne de bir yardımcı vardır.” [Bakara 120] Ve şu kavliyle de onları dost edinmemizi yasaklamıştır: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ “Ey iman edenler! Yahudi ve Hıristiyanları dost edinmeyin. Onlar birbirlerinin dostlarıdırlar. Sizden kim onları dost edinirse, kuşkusuz o da onlardandır. Şüphesiz Allah, zalimler topluluğunu doğruya iletmez.” [Maide 51] Ve kafirlere meyletmemiz konusunda da bizi şu kavliyle uyarmıştır: وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ “Zulmedenlere meyletmeyin; sonra size ateş dokunur (cehennemde yanarsınız). Sizin Allah'tan başka dostlarınız yoktur. Sonra (O'ndan da) yardım göremezsiniz!” [Hud 113] Tüm bu haberlere, yasaklara ve uyarılara rağmen Müslümanların başındaki yöneticilerin kafirlere meylettiklerini, onları dost edindiklerini ve onlara hizmet etmek için küçülmüş bir şekilde koşturduklarını görüyoruz; bilakis bunun da ötesinde onlar, kâfirlerin Müslümanların evlatlarını vurması ve ümmetten yükselen her türlü hak sesi bastırması için kullandığı kalın bir sopa haline gelmişlerdir!

Müslümanlar hakkındaki şerî vacip, başlarındaki bu yöneticileri ortadan kaldırmak, yönetimlerini yıkmak ve onların enkazı üzerine İslam’ın yönetimini ikame etmektir; zira artık onların ıslahına ya da tövbe etmelerine dair hiçbir umut kalmamıştır; aksine onlar, ümmetin bedeninden söküp atılması gereken bir kanser tümörü haline gelmişlerdir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ahmed Et-Tâi – Irak

Gazze’deki Hükümet Medya Ofisi, Yahudi varlığının 7 Ekim 2023’ten bugüne kadar Gazze Şeridi’ne karşı yürüttüğü soykırım savaşının bininci gününde, Gazze Şeridi’nin maruz kaldığı insani, yaşamsal ve hizmet altyapısına ve yıkıma dair korkunç verileri ve gerçekleri paylaştı. Rapora göre, bugüne kadar şehit edilen çocuk sayısı 1.022’si bebek olmak üzere 21.500’ü aştı. Toplam şehit sayısı 73.066’ya, yaralı sayısı ise 44.500’ü çocuk olmak üzere 173.514’e yükseldi. Yaklaşık 9.500 kişinin hala enkaz altında olduğu tahmin ediliyor. Ofis, Gazze’deki binaların %90’ından fazlasının yıkıldığını belirtti. Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu (UNICEF) ise 11 binden fazla çocuğun hayatlarını kalıcı biçimde etkileyecek yaralanmalar yaşadığını, bunların yaklaşık 4 bininde uzuv amputasyonu gerçekleştirildiğini ve bu ameliyatların büyük bölümünün son derece ağır tıbbi şartlar altında yapıldığını açıkladı. Hükümet Medya Ofisi verileri ayrıca, 164’ü çocuk olmak üzere 460 kişinin yetersiz beslenme (açlık) nedeniyle hayatını kaybettiğini, çadır kamplarındaki sıcaklık düşüşü neticesinde de çoğu çocuk 28 mültecinin vefat ettiğini ortaya koydu. Raporlara göre 2.700’den fazla aile tamamen yok edilirken, 6.020 aileden yalnızca bir fert hayatta kalabildi. Yetim çocukların sayısı 58.800’ü aşarken, bunların 2.700’ü hem annesini hem babasını kaybetti. Dul kadınların sayısı ise 26.370’e ulaştı.

Bin günlük soykırım ve vahşet, geride bu acı rakamları ve istatistikleri bıraktı. Bunlar, Yahudilerin hiçbir insanı, ağacı, taşı; hatta annelerinin rahmindeki ceninleri dahi esirgemeyen vahşetinin canlı şahidi olarak kalacaktır. Yahudi varlığı, Gazze’ye iki atom bombasına eşdeğer miktarda bomba ve patlayıcı yağdırmış; evleri, altyapıyı, okulları, üniversiteleri, hastaneleri, sağlık merkezlerini, camileri, barınma merkezlerini ve hatta mülteci çadırlarını yıkarak hayatın tüm unsurlarını hedef almıştır.

Bin günlük soykırım ve suç, başta Amerika olmak üzere uluslararası sistemin ve kurumlarının ikiyüzlülüğünü ve komploculuğunu da gözler önüne sermiştir. Amerika, suçlu Yahudi varlığını ayakta tutacak tüm güç ve yaşam unsurlarını sağlayarak, ona ölümcül silahlar ve mali destek vererek bu soykırımın bir numaralı ortağı olmuştur.

Bin günlük katliamlar, özellikle komşu ülkeler olmak üzere İslam ülkelerinin yöneticilerinin ihanetine, komplolarına ve alçaklığına da şahitlik etmiştir. Bu yöneticiler, mücrim varlığı koruyan birer “Demir Kubbe” vazifesi görmüş; suçlarını işlemesi için ona hava sahalarını açmış, ona gıda, yakıt ve giyecekten oluşan yardım köprüleri kurmuşlardır. Bir yandan Gazze halkını kuşatma altında alırken diğer yandan gasıp Yahudi varlığının sınırlarını beklemişlerdir.

Bin gündür ümmetin ortaya koyduğu hareketlilik, yaşanan büyük hadisenin seviyesine ulaşamamıştır. Ümmet; mazlumun hakkını vermeyen, düşmanı caydırmayan kuru kelimeler ve sahte çözümlerle uyuşturulmuş ve uyuşturulmaya da devam etmektedir. Ümmetin bakışları; tahtlarını yıkmak için yöneticilerin saraylarına yönelmekten ve sınırları yıkıp Yahudi varlığını yok etme görevlerini hatırlatmak için orduların kışlalarına yönelmekten alıkonulmaktadır.

Bin gündür Mısır ve Türkiye gibi, Yahudi varlığını bir saatte bile yerle yeksan edebilecek güç, teçhizat ve donanıma sahip olan ümmetin orduları, katliamlar, dökülen temiz kanlar, yükselen yardım çığlıkları, hastaların ve yaralıların iniltileri, açlıktan kıvranan kardeşlerinin karın gurultuları karşısında harekete geçmemişlerdir. Üzerlerindeki zillet ve aşağılanma tozundan silkinmenin; yaratılana itaati bırakıp yaratana itaate yönelmenin; dünya ve ahiret utancından kurtulmanın zamanı hâlâ gelmedi mi?

Ey Müslümanlar! Gazze savaşının bittiğini, o temiz kanların artık güvende olduğunu, acı ve kayıpların son bulduğunu, kıtlığın geri gelmemek üzere gittiğini ve Yahudi varlığının herhangi bir belgeye veya ateşkese sadık kaldığını sananlar derin bir yanılgı içindedirler! Gazze ekranlardan uzaklaşsa ya da uzaklaştırılsa da, stadyumların gürültüsü bombardımanın seslerini ve acı çığlıklarını bastırsa da soykırım, kuşatma ve açlık savaşı hala devam etmektedir. Trump ve sözde “Barış Konseyi” adını verdiği kurul, Gazze halkına karşı hâlâ hile ve tuzak kurmaya devam etmektedir.

Ey İslam Ümmeti ve orduları! Allah’a karşı üzerinize düşeni en güzel şekilde yerine getirin. Gerçek cihat ve gerçek kahramanlık meydanları sizleri çağırmaktadır; sahte kahramanlıkların sergilendiği stadyumlar değil!

انفِرُوا خِفَافاً وَثِقَالاً وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللهِ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ“(Ey müminler!) Gerek hafif, gerek ağır olarak savaşa çıkın, mallarınızla ve canlarınızla Allah yolunda cihat edin. Eğer bilirseniz, bu sizin için daha hayırlıdır.” ^{[Tevbe 41]}