Salı, 30 Cumade’l Ûlâ 1448 | 2026/11/10
Saat: (Medine Saati İle)
Menu
ana menü
ana menü

Sudan Vilayeti: Haziran 2026 Ayı Faaliyet ve Etkinlikleri

  • Kategori Sudan
  •   |  

Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti:
Haziran 2026 Ayı Faaliyet ve Etkinlikleri

Hizb-ut Tahrir / Sudan Vilayeti, Haziran 2026 boyunca halkla iç içe yürüttüğü faaliyetlerini yoğunlaştırmış; ümmeti, İslam'ın yüce yapısı olan Nübüvvet metodu üzere Raşidî Hilafet'in yeniden kurulması için kendisiyle birlikte çalışmaya davet etmiştir. Haziran ayı boyunca gerçekleştirilen başlıca faaliyetler aşağıdadır:

1. Sudan Siyasetindeki Laikliğin Kökleri ve Bunların Ortadan Kaldırılması

Kirli savaş nedeniyle üç yılı aşkın bir aradan sonra, Hizb-ut Tahrir Sudan Vilayeti Medya Bürosu, 6 Haziran 2026 tarihinde başkent Hartum'un merkezindeki bürosunda ilk siyasi etkinliğini düzenledi. Aylık Ümmetin Meseleleri Forumuna gazeteciler, siyasetçiler ve kamu meseleleriyle ilgilenen çok sayıda kişi katıldı. Forumda Sudan siyasetindeki laikliğin kökenleri ve bunların nasıl ortadan kaldırılacağı ele alındı.

Dr. Ahmed Abdulfadil konuşmasında, laikliğin Sudan'a İngiliz sömürge yönetimiyle birlikte girdiğini ve bugüne kadar ülkeye hâkim olmaya devam ettiğini anlattı. Günümüzde laikliğin siyasi çevrelerde ve hatta askerî kesimlerde yoğun biçimde gündeme getirilmesinin amacının, onu hukukileştirmek ve İslam ile onun yönetim hükümlerinin siyaset alanından uzaklaştırılması olduğunu ifade etti. Konuşmasını, laikliğin küfür sistemi olduğunu, uygulanmasının ve ona çağrı yapılmasının haram olduğunu belirterek tamamladı.

Ardından Hizb-ut Tahrir Sudan Vilayeti Merkez İletişim Komitesi üyesi Abdullah Hüseyin, laikliğin kökten sökülüp atılması için İslam'ın ortaya koyduğu çözüm yollarını anlattı. Katılımcılar yoğun ilgi gösterdi; birçok kişi söz alarak Hilafet için çalışmanın kaçınılmaz olduğunu vurguladı.

2. Devletin Sudan Şehirlerini Koruyamaması

Hizb-ut Tahrir Sudan Vilayeti Resmî Sözcüsü, 14 Haziran 2026 tarihinde yayımladığı basın açıklamasında, El Ubeyd şehrine yönelik yoğun insansız hava aracı saldırıları karşısında devletin savunma görevini yerine getirmemesini eleştirdi. Bazı medya organlarında Kordofan halkının kendi güvenliğini kendisinin sağlaması gerektiği yönündeki çağrılar üzerine yapılan açıklamada, güvenliğin sağlanması ve insanların onurlu bir yaşam sürmesinin İslam'a göre devletin asli sorumluluğu olduğu belirtildi.

Açıklamada, güvenliğin devletin bir lütfu değil, şer'î bir yükümlülüğü olduğu ifade edildi. Devletin bu görevini yerine getirememesinin sebebinin ise Sudan'ı parçalamayı amaçlayan bu anlamsız savaşı yöneten güçler olduğu, özellikle de Darfur'u Sudan'dan koparmayı hedefleyen ve ülkeyi yıpratarak bölmek isteyen Amerika'nın bu planın arkasında bulunduğu belirtildi.

3. Sudan Lirasının Sürekli Değer Kaybetmesi Hükümet Politikalarının Başarısızlığını Gösteriyor

Yerel para biriminin yabancı paralar karşısında hızla değer kaybetmesi üzerine yayımlanan açıklamada, bu çöküşün temel nedenleri sıralandı. Bunlardan biri olarak Sudan para biriminin ABD dolarına bağlı olması gösterildi.

Açıklamada, Hilafet Devleti'nin para sisteminin altına dayanacağı, böylece para biriminin kendi öz değerine sahip olacağı ve uluslararası ticarette ithalat ve ihracatta güvenle kullanılabileceği ifade edildi. Ayrıca altın gelirlerinin kamu mülkiyeti kapsamında değerlendirilerek su, elektrik, altyapı ve diğer kamu hizmetlerinde kullanılacağı belirtildi.

Hizb-ut Tahrir Sudan Vilayeti, Sudan'ın sahip olduğu doğal zenginliklerle halkını rahatlıkla geçindirebilecek kapasitede olduğunu; ancak bunun için kaynakları halkın yararına yönetecek bir yönetime ihtiyaç bulunduğunu, bunun da ancak Nübüvvet metodu üzere Raşidî Hilafet sistemiyle mümkün olacağını savundu.

4. Ekonomik Krizden Çıkış İçin Köklü Çözüm

Hizb-ut Tahrir Sudan Vilayeti Medya Bürosu, Port Sudan'daki idari başkentte düzenlediği basın toplantısında parti sözcüsü İbrahim Osman (Ebu Halil)'i ağırladı.

"Ekonomik Krizden Çıkış İçin Köklü Çözüm" başlıklı toplantıda Sudan ekonomisinin temel sorununun kapitalist ekonomik sistem olduğu ifade edildi. Bu sistemin halkın ihtiyaçlarını gözetmediği, ayrıca IMF ve Dünya Bankası aracılığıyla sömürgeci devletlerin Sudan ekonomisini yönlendirdiği belirtildi. Yerel para biriminin dalgalı kura bırakılmasının da para değerini sürekli düşürdüğü ifade edildi.

Konuşmada, bütün bu politikaların ülkeyi Batılı sömürgeci projeler lehine zayıflattığı, buna karşılık gerçek çözümün İslam'ın ekonomik hükümlerini uygulayan Hilafet Devleti olduğu savunuldu ve ümmetin samimi evlatlarıyla birlikte Raşidî Hilafet'in yeniden kurulması çağrısı yapıldı.

5. Port Sudan'daki Haftalık Siyasi Konuşmalar

Parti, her pazartesi günü Port Sudan'da düzenlediği haftalık siyasi konuşmalarını Haziran ayında şu başlıklar altında gerçekleştirdi:

a) Sudan'ın Parçalanmasında Kabilecilik Duygusunun Kullanılması

Adil İbrahim, İslam'ın kabile taassubunu yasakladığını, Müslümanları kardeşlik bağı altında birleştirdiğini anlattı. Kabilelerin asıl görevinin İslam'a destek olmak olduğu, Evs ve Hazrec kabilelerinin Hz. Peygamber'e destek vererek ilk İslam Devleti'nin kurulmasına katkıda bulunduğu hatırlatıldı.

b) Hicret, İslam Devleti'nin Kurulması Demektir

Hüseyin el-Hadi, Medine'de İslam Devleti'nin kurulmasına hazırlıkların tamamlanmasının ardından hicretin gerçekleştiğini ve bunun İslam otoritesini tesis ettiğini anlattı. Daha sonra Müslümanların yaklaşık on dört asır boyunca sahip oldukları Hilafet'in yıkıldığını, bugün yeniden İslam otoritesinin kurulmasının farz olduğunu ifade etti.

c) Şeriatın Egemenliği

Yakub İbrahim, İslam toplumunda egemenliğin yalnızca şeriata ait olması gerektiğini, bunun Hilafet Devleti'nin temel esaslarından biri olduğunu anlattı. Günümüzde insanların hem devletle hem de birbirleriyle olan ilişkilerinde İslam hükümlerinin hâkim olmadığını belirtti ve şeriatın yeniden egemen kılınması için Hilafet'in kurulmasının zorunlu olduğunu söyledi.

d) Aşure Gününden Alınacak Ders

Adil İbrahim, Aşure gününün önemini anlatarak Firavun'un helak edilmesi ve Hz. Musa'nın kurtarılmasının bu günde gerçekleştiğini hatırlattı. Günümüzün Firavunu olarak Amerika'yı nitelendirdi ve Müslümanların İslam'ı yeniden hâkim kılarak insanlığı karanlıklardan aydınlığa çıkarma sorumluluğunu yerine getirmesi gerektiğini ifade etti.

6. Sykes-Picot Sınırlarında Yaşanan Ölümler

Parti sözcüsü yayımladığı açıklamada, Sudan-Mısır sınırında yaşanan ve altın arayıcılarının hedef alındığı olaylardan Mısır ve Sudan hükümetlerini sorumlu tuttu.

Açıklamada, suçlu kişiler bulunsa bile masum sivillerin bu şekilde ağır silahlarla hedef alınmasının İslam tarafından kabul edilemeyeceği ifade edildi. Olay, Mısır hava kuvvetlerinin Kızıl Dağ (Cebel el-Ahmer) ve Cebel Aykad bölgelerinde altın arayan kişileri bombalamasının ardından gündeme geldi. Mısır ordusu, 22 Haziran 2026 tarihli açıklamasında uyuşturucu, silah kaçakçılığı, yasa dışı altın arama ve düzensiz göç faaliyetlerine karşı operasyon düzenlediğini duyurmuştu.

Parti ise sömürgeci güçler tarafından çizilen sınırların korunması uğruna ümmet evlatlarının öldürülmesini eleştirerek bu rejimlerin reddedilmesi ve bu sınırları ortadan kaldıracak Hilafet'in kurulması çağrısında bulundu.

7. Dördüncü Nesil Savaşlar ve Sudan Devletinin Yavaş Yavaş Çökertilmesi

27 Haziran 2026 tarihinde düzenlenen siyasi salonda Merkez İletişim Komitesi Başkanı Nasır Rıza konuşmacı olarak yer aldı.

Konuşmasında dördüncü nesil savaşların hedefinin devletleri doğrudan işgal etmek yerine içeriden yavaş yavaş çökertmek olduğunu anlattı. Sudan'da yaşananların da bu planın bir parçası olduğunu belirterek sivil toplum kuruluşları, yerel yönetimler, silahlı gruplar, bazı askerî liderler ve siyasetçilerin bu süreçte rol oynadığını belirtti. Medyanın kamuoyunu yönlendirmedeki etkisine de dikkat çekti.

Çözüm olarak ise İslam'ın uygulanmasını, çoklu silahlı yapıların yasaklanmasını, kabileciliğin kaldırılmasını, ırkçı ve bölgesel yapılanmaların suç sayılmasını ve yabancı kuruluşların ülke işlerine müdahalesinin engellenmesini önerdi. Bütün bunların ancak Raşidî Hilafet ile mümkün olacağını ifade etti.

8. Gadarif'te Düzenlenen Periyodik Forum

20 Haziran 2026 tarihinde Gadarif şehrinde düzenlenen periyodik forumda şehrin su sorunu ele alındı.

El-Mahi Abidin, yıllardır süren hükümet başarısızlıklarını, verilen sözlere rağmen sorunun çözülememesini ve eskiyen su şebekesinin artan nüfusun ihtiyacını karşılayamamasını anlattı.

Daha sonra Abdülmecid Mustafa, İslam'ın su konusundaki hükümlerini açıkladı. Suyun kamu mülkiyeti olduğunu, devletin her bireye temiz içme suyu ulaştırmakla yükümlü bulunduğunu, bunun devletin en önemli görevlerinden biri olduğunu belirtti. Halkın ihtiyaçlarının Batı destekli yönetimler tarafından ihmal edildiğini, yalnızca tepkiler arttığında geçici çözümler üretildiğini ifade ederek gerçek çözümün İslam hükümlerini uygulayacak Hilafet Devleti olduğunu söyledi.

Hizb-ut Tahrir Sudan Vilayeti Merkezî Medya Ofisi Temsilcisi

Salı, 30 Haziran 2026 / 15 Muharrem 1448

sudan vilayeti

sudan vilayeti

İlgili Bağlantılar:

 

Devamını oku...

Altın Satıldığında... Ülkeler De Kendi Geleceklerini Mi Satmaya Başlıyor?!

  • Kategori Makaleler
  •   |  

Altın Satıldığında... Ülkeler De Kendi Geleceklerini Mi Satmaya Başlıyor?!

Bütün krizler, devletlerin kaybettiği döviz miktarıyla ya da yerel para birimlerinin değerindeki düşüşle ölçülmez; çünkü borsa ekranlarında görünmeyen ama milletlerin ekonomik tarih defterlerine kaydedilen kayıplar da vardır. Bir ülke, para birimini savunmak veya likidite sağlamak için altın rezervlerinin bir kısmını nakde çevirmek zorunda kaldığı bir aşamaya geldiğinde, o zaman soru artık sadece mali bir soru olmaktan çıkar, aksine ülkenin geleceği ve dayanıklılık kapasitesiyle ilgili stratejik bir soru haline gelir.

Altın hiçbir zaman sadece değerli bir maden olmamıştır; aksine tarih boyunca ekonomik egemenliğin simgesi ve geleneksel araçlar ekonomiyi koruma kapasitesini kaybettiğinde devletlerin başvurduğu son sığınak olmuştur. Bu nedenle büyük merkez bankaları, dünyanın küresel finans sistemine olan güvenin azaldığı ve jeopolitik risklerin arttığı bir aşamaya doğru ilerlediğinin farkında olduklarından dolayı son yıllarda altın rezervlerini artırmayı sürdürmektedir.

Bu bağlamda Türkiye Merkez Bankası verileri, milyarlarca Dolarlık döviz likiditesi sağlamak hedefiyle gerçekleştirilen satış ve takas işlemleri sonucunda altın rezervlerinin kısa bir süre içinde yaklaşık altmış ton azaldığını ortaya koymuştur. Nitekim Reuters ajansı 26/6/2026 tarihinde, altın rezervlerinin bir hafta içinde yaklaşık 50 ton azaldığını ve bunun 2018'den bu yana görülen en büyük haftalık düşüş olduğunu bildirdi; zira Türkiye Merkez Bankası verilerine göre, Türk lirası üzerindeki baskıyı azaltmak amacıyla bir hafta içinde yaklaşık 3 milyar Dolarlık altın satılmasının yanı sıra krizin başlangıcından bu yana döviz rezervlerinden de 26 milyar Dolar satılmıştır. Toplam rezervlere kıyasla miktarın boyutuna bakmaksızın bu olayın taşıdığı mesaj Türkiye sınırlarını aşmakta, dahası kriz zamanlarında küresel ekonominin doğasının çok daha derinliklerine inmektedir.

Nitekim altının bugünkü değeri, bir hükümetin vaadine, bir bankanın taahhüdüne ve finans piyasalarının güvenine bağlı olmayan son egemen varlıkları temsil etmektedir. Bu nedenle altın, “karşı taraf riski taşımayan para” olarak nitelendirilmektedir. Dolayısıyla devlet onu sattığında, sadece bir maden satmamakta, aksine en zor günlere karşı biriktirdiği emniyet rezervinin bir kısmını da tüketmiş olmaktadır.

Bu ise her altın satışının ekonomik bir hata olarak kabul edilmesi anlamına gelmemektedir; zira merkez bankaları, satışın sınırlı ve geçici olması ve rezervleri yeniden inşa etmeye yönelik net bir plan kapsamında gerçekleşmesi durumunda, profesyonel kriz yönetimi kapsamında buna başvurabilirler. Ancak tehlike; altının, bütçe açığını finanse etmenin ya da geçici likidite enjeksiyonlarıyla çözülemeyecek yapısal dengesizliklerden muzdarip bir para birimini savunmanın kalıcı bir aracına dönüşmesiyle başlamaktadır.

Altın satarak para birimini savunmak, büyük ölçüde, evinin duvarlarını tamir etmek için çatısını satan kimseye benzer! Çöküşü ertelemeyi başarabilir ama aynı zamanda fırtınalar şiddetlendiğinde sığındığı yapıyı da zayıflatır.

Belki de en dikkat çekici çelişki, dünya aynı anda merkez bankaları arasında altın rezervlerini artırmak için çılgın bir yarışa tanıklık ederken, bazı ülkeler ise geçici baskılara karşı koymak için bu rezervlerin bir kısmını satmak zorunda kalmasıdır! Zira başta Çin ve Hindistan olmak üzere yükselen ülkeler ve bir dizi büyük ekonomiler; ekonomik yaptırımların kullanılmasının giderek arttığı, kâğıt para birimlerine olan güvenin azaldığı bir dünyada altını, finansal bağımsızlığın bir dayanağı olarak görürken, diğer ülkeler ise parasal istikrarlarını koruyabilmek için bu stratejik varlığı tüketmek zorunda kalmaktadır!

İşte burada büyük gerçek ortaya çıkmaktadır: Krizler, para biriminin değerinin düştüğü gün başlamaz; aksine devlet, o para birimini korumak için stratejik varlıklarını tüketmek zorunda kaldığı zaman başlar. Dolayısıyla altın rezervleri atıl bir servet değildir; aksine ekonomik olarak caydırıcı bir güç, piyasalara verilen bir güven mesajı ve gelecek nesillerin güvencesidir.

Türkiye’de yaşananların, sadece Türkiye'nin meselesi olarak değil, aksine krizlerin derin nedenlerine çözüm bulmak yerine geçici çözümlere dayanan tüm ekonomiler için bir uyarı olarak okunması gerekir. Çünkü devletler; sürekli borçlanarak, para basarak ya da stratejik rezervlerini satarak değil; üretime dayalı gerçek bir ekonomi kurarak, güveni artırarak ve mali istikrarı sağlayarak inşa edilirler.

Ekonomik ve parasal çatışmaların giderek artması yönünde ilerleyen bir dünyada altın, paha biçilemez stratejik bir kale olarak kalmaya devam edecektir. Kalelerini birer birer tüketmek zorunda kalan devletler ise krizi ertelemede başarılı olabilirler ama satılan her tonla birlikte gelecekle yüzleşme güçlerinin bir parçasını kaybederler. Çünkü stratejik servetler, sadece piyasa değerleriyle ölçülmez; aksine tüm piyasaların seni kurtarmaktan aciz kaldığı günkü değerleriyle de ölçülür.

Bu daha geniş bağlamda altın satışları veya rezervlerin yeniden dağıtılması konusunda meydana gelenlerin, küresel para sisteminin yapısındaki derin dönüşümlerden ayrı olması mümkün değildir; zira ekonomik rekabetin tırmanmasının ve uluslararası çatışmalarda finansal araçların kullanımının artmasının gölgesinde birçok ekonomi, rezervlerini çeşitlendirmeye ve tek bir egemen para birimine olan bağımlılığını azaltmaya yönelmektedir. Bu dönüşüm altını, sırf bir rezerv varlık olmanın ötesine taşıyarak, küresel ekonomik güç dengelerinin yeniden şekillenmesinin bir parçası haline getirmektedir.

İşlerin gözetilmesi, vakıaya teslim olmakla sağlanmayacağı gibi alınan önlemlerin sırf geçmişteki hatalara bir tepki olmasıyla sağlanamaz.

Aslında Türkiye’nin, ekonomisini bütünüyle gözden geçirmesi daha doğru olurdu; zira ülke zenginliklerle dolu, beşeri enerjiye ve iş gücüne sahip ama siyasi ve ekonomik karar, dışarının rehineleri haline gelmiştir.

Gerek bu sorunun, gerekse tüm Müslüman ülkelerin acısını çektiği diğer sorunların köklü çözümü, Allah’ın şeriatıyla hükmetmeye geri dönmek, İslami hayatı yeniden başlatmak, devletin temel para birimi olarak altın ve gümüşe geri dönmek ve tüm kapitalist yasaları ve bunları uygulamak isteyen hain yöneticileri, çıkarcıları ve paralı askerleri kaldırıp atmaktır; zira onların tek derdi halkların kanını emmek, kişisel çıkarlarını gerçekleştirmek ve bu ümmetin hayatını zehirleyen, dünyayı da mutluluk, rahatlık ve huzurdan mahrum bırakan açgözlülüktür.

İslam’ın yeniden yönetime gelmesi, bu dünyaya onun ihtişamını geri kazandıracak, İslam’ın nurunu ve adaletini yeryüzünün dört bir yanına yayacak tek çözümdür.

Nitekim Abdullah İbn Ömer Radıyallahu Anh’dan Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: أَلَا كُلُّكُمْ رَاعٍ، وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، فَالْأَمِيرُ الَّذِي عَلَى النَّاسِ رَاعٍ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُمْ، وَالْمَرْأَةُ رَاعِيَةٌ عَلَى بَيْتِ بَعْلِهَا وَوَلَدِهِ، وَهِيَ مَسْئُولَةٌ عَنْهُمْ، وَالْعَبْدُ رَاعٍ عَلَى مَالِ سَيِّدِهِ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُ، أَلَا فَكُلُّكُمْ رَاعٍ، وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ “Hepiniz çobansınız ve güttüğünüzden sorumlusunuz. İnsanların yöneticisi onların çobanıdır ve onlardan sorumludur. Kişi ailesinin çobanıdır ve onlardan sorumludur. Kadın kocasının evinin ve çocuğunun çobanıdır ve onlardan sorumludur. Köle efendisinin malının çobanıdır ve ondan sorumludur. Kısaca hepiniz çobansınız ve hepiniz güttüğünüzden sorumlusunuz.” [Müttefekun Aleyh]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Nebil Abdulkerim

Devamını oku...

Yahudi Varlığı, Mısır’a Zarar Vermek İçin Dişlerini Bilerken, Sisi İse Barış Mesajları Gönderiyor!

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber - Yorum

Yahudi Varlığı, Mısır’a Zarar Vermek İçin Dişlerini Bilerken, Sisi İse Barış Mesajları Gönderiyor!

Haber:

Mısır Cumhurbaşkanı Sisi, Filistin’in işgaline son verilmedikçe bölgenin kalıcı bir barışa tanık olamayacağını söyledi ve bu adım atılmadan “halk nezdinde normalleşmenin veya istikrarın” gerçekleşmeyeceğini vurguladı. Cumartesi günü Devlet Stratejik Komuta Merkezi’nin açılışında yaptığı konuşmada, Mısır’ın keskin vizyonunu, bölge işlerindeki eşi benzeri olmayan tarihi deneyimini ve düşmanlığın dorukta olduğu bir dönemde Yahudi varlığıyla ilk anlaşmayı imzalayan ülke olduğunu vurguladığı gibi Orta Doğu’daki çatışmaların köklü çözümünün, Filistin meselesini sona erdirecek ve uluslararası meşruiyet kararları uyarınca başkenti Doğu Kudüs olan bir Filistin devletini kuracak kapsamlı ve adil bir barış anlaşmasına varılması olduğunu da vurguladı. Ve şöyle devam etti: “İşgali sona erdiren, zulüm ve saldırganlığa son veren ve hakları sahiplerine iade eden adil bir barış olmadan kalıcı bir barış, gerçek bir istikrar ve halk nezdinde bir normalleşme olmayacaktır.”

Yorum:

Sisi, Mısır yöneticilerinin Filistin’i gasp eden Yahudi varlığına teslim olmaya başlayan ilk kişiler olduğunu söylemekten hiç utanmıyor; hatta düşmanlığın, dorukta olarak nitelendirdiği bir durumda olmasına rağmen onunla ilk anlaşmayı imzalayanların kendileri olmakla övünüyor!

Ordusu ve halkıyla Mısır'ın, Filistin halkının gözünü diktiği ve umudu haline geldiği bir zamanda, onların Frengiler ve Moğolları mağlup eden Kutuz ve Zahir Baybars’ın torunları ve Ayn Calut'un kahraman savaşçıları olmasına ve Mısır'ın, İslam’ı ve Müslümanları destekleme ve ümmetin yurdunu savunma konusundaki şerefli tarihi nedeniyle İslam ümmetinin kalbinde büyük bir konuma sahip olmasına rağmen, ancak onun çağdaş yöneticileri, insanlar içerisinde düşmanlık bakımından en şiddetli olan Yahudilerle birlikte halklarına ve ümmetlerine ihanet etmekten geri durmadılar. Nitekim Allahu Teala şöyle buyurmuştur: لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ “İnsanlar içerisinde iman edenlere düşmanlık bakımından en şiddetli olarak Yahudiler ile şirk koşanları bulacaksın.” [Maide 82] Dahası Camp David Anlaşması’nı imzalayarak Filistin’i ve halkını yüzüstü bıraktılar; Sina Yarımadası’ndan vazgeçip Yahudi varlığıyla, Mısır’ın Sina üzerindeki egemenliğini şekli bir hale getiren aşağılayıcı bir anlaşma imzalayarak da Mısır’ı yüzüstü bıraktılar; böylece Mısır, Yahudi varlığının sınırlarının ve güvenliğinin koruyucusuna dönüşmüştür.

Şimdi de on yıllarca süren zillet, aşağılanma ve herkesin gözünde Yahudilerin, bir ahit ve anlaşma gözetmediğini kanıtlayan deneyimlerin ardından ve Gazze’deki halkımıza karşı işledikleri ve hâlâ işlemeye devam ettikleri tüm vahşi suçların ardından Sisi, yeniden normalleşme, barış, bölgenin ve Filistin’in tek seçeneği olarak teslimiyetçi çözümlerden bahsetmeye başlamıştır!

Dolayısıyla Sisi, Yahudilerden barışı ve ilgili uluslararası kararları kabul etmelerini talep ediyor; oysa bu kararlar, egemenliği ve otoritesi olmayan cılız bir devletçik karşılığında mübarek toprak Filistin’deki işgalin meşruiyetini ve kalıcılığını öngörmektedir. Nitekim kendisini sanki Filistin’i savunuyormuş gibi göstermektedir; oysa gerçekte o Yahudi varlığına, şayet Müslümanların bir devleti ve imamı olsaydı hayal bile edemeyecekleri ücretsiz bir hediye sunmaktadır.

Garip olan ise, Sisi’nin bu utanç verici teklifleri ve boyun eğici söylemlerinin, Yahudi varlığının Mısır ve Türkiye’ye zarar vermek için hazırlık ve planlar yaptığı bir zamanda gelmesidir. Bir yıldan fazla bir süredir iç siyasi çevrelerdeki konuşma, önümüzdeki aşamada bu iki konuya karşı koyma etrafında dönmektedir. Yahudiler, Mısır’a zarar vermek için kılıçlarını ve dişlerini bilerken, Sisi ise ihanet gösterilerine devam ediyor!

Yahudi varlığı, kerim Peygamberimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in İsra ve Miracı ve Müslümanların ilk kıblesi ve Haremeyn eş-Şerifeyn'in üçüncüsünün olduğu mübarek Filistin topraklarını gasp eden bir varlıktır. Dahası Filistin halkı bizim halkımız, onların düşmanları bizim düşmanımız ve onların katilleri de kıyamet gününe kadar bizim hasmımızdır. Dolayısıyla bu gaspçı varlıkla barış da normalleşme de yoktur. Bu yüzden Mısır’ın özgür ordusu içindeki kardeşlerimizin ve Amr ibn As, Kutuz ve Baybars’ın torunlarının üzerine düşen, Filistin’in ve halkının çağrısına kulak vermeleri ve Filistin’i ve Yahudiler tarafından işgal edilen Müslümanların topraklarının her bir karşını kurtarmak için harekete geçmeleridir. Ancak bu şekilde Mısır, Sisi’nin saçmalıkları ve boyun eğmelerine değil, ümmetin kalesi ve koruyucu kalkanı olmaya geri dönebilir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Said Fazıl - Mısır

Devamını oku...

Özbekistan-Fransa İlişkileri: Diplomatik Kulislerin Ardındaki Gizli Çıkarlar

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber - Yorum

Özbekistan-Fransa İlişkileri: Diplomatik Kulislerin Ardındaki Gizli Çıkarlar

Haber:

Fransız Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Özbekistan Cumhurbaşkanı Yardımcısı Saida Mirziyoyeva'yı kabul etti. Taraflar, Özbekistan ile Fransa arasındaki ilişkiler, kültürel ve insani işbirliğinin yanı sıra ortak projeler hakkında görüş alışverişinde bulundular. (Ajanslar)

Yorum:

Uluslararası arenada gerçekleşen her türlü görüşme, yalnızca resmi açıklamalar yoluyla değil, aynı zamanda ülkelerin dış politika ve uzun vadeli çıkarları açısından da değerlendirilmelidir.

Fransa, tarihsel olarak dünyanın en büyük sömürgeci ülkelerinden biri olarak kabul edilir; zira siyasi ve ekonomik nüfuzu, Afrika, Orta Doğu ve Asya’nın bazı bölgelerinde uzun yıllar boyunca devam etmiştir. Resmi sömürgecilik sona ermiş olmasına rağmen ancak birçok analist, Fransa’nın bazı ülkelerde ekonomik, askeri ve siyasi nüfuzunu korumak için çalışmaya devam ettiğine işaret ediyorlar.

Bugün, Fransa’nın Orta Asya’ya gösterdiği ilgi bir tesadüf eseri değildir; zira bu bölge, jeopolitik konumunun yanı sıra doğal kaynaklar, enerji, uranyum ve lojistik (hayati önem taşıyan ulaşım koridorları) açısından büyük bir öneme sahiptir. Özellikle Rusya ve Çin nüfuzunun şiddetlendiği bir bölgede, Avrupa ülkeleri de varlıklarını genişletmeye çalışmaktadır. Şimdi burada, Fransa’nın Orta Asya’ya, özellikle de Özbekistan’a olan ilgisinin giderek arttığını açıkça ortaya koyan Macron’un 2023 yılında Özbekistan’a yaptığı ziyareti hatırlatmak isteriz. O zaman dilimindeki toplantılarda enerji, uranyum, ulaşım, eğitim ve yatırım konuları ele alınmıştı.

Uranyum ve enerji sektöründe Fransa, dünyanın nükleer enerjiye en fazla bağımlı ülkelerinden biri sayılır; zira ülkedeki elektriğin büyük bir kısmı nükleer santraller yoluyla üretilmektedir. Bu nedenle uranyum tedariki, Fransa için son derece stratejik bir önem taşımaktadır.

2026 Mart ayında Macron, Avrupa’nın Rus uranyumuna olan bağımlılığını azaltmak için Özbekistan’ın ortak ülkelerden biri olduğuna işaret etmiştir. Özbekistan’ı, Kazakistan, Moğolistan, Kanada ve Avustralya ile birlikte, Avrupa’nın uranyum tedarikini çeşitlendirmesinde önemli bir ortak olarak sınıflandırmıştır. Bu da doğal olarak, Fransa'nın Özbekistan'a olan ilgisinin merkezinde uranyum meselesinin yer aldığını açıkça ortaya koymaktadır.

Fransız şirketlerinin Özbekistan'daki faaliyetlerine gelince; iki ülkenin cumhurbaşkanları, 2025 yılında gerçekleştirilen devlet ziyareti sırasında, büyük Fransız şirketlerinin Özbekistan'da aktif bir şekilde faaliyet gösterdiğini teyit etmişlerdir. Bu şirketler arasında; uranyum ve nükleer sanayi, enerji, su tedariki ve kentsel altyapı alanlarında iş birliği yürüten Orano, EDF, TotalEnergies, SUEZ, Veolia ve Voltalia gibi şirketler yer almaktadır.

Ayrıca ortak proje portföyünün 12 milyar Avroyu aştığı açıklanırken, yeni yatırım ve inovasyon programları ise 6,5 milyar Avro değerinde projeler içermektedir.

Bu göstergelere göre, Özbekistan ile ilişkilerin güçlendirilmesi, Fransa da dahil olmak üzere Avrupa ülkeleri için sadece kültürel veya insani boyutlarla sınırlı kalmamakta, aynı zamanda bu ülkelerin dış politika ve ekonomik çıkarlarına da hizmet etmektedir.

Bununla birlikte, bugün dünya siyaset sahasındaki en büyük yanılsamalardan birinin, Avrupa Birliği’nin tutarlı ve birleşik siyasi bir güç olduğu yönündeki algı olduğunu unutmamalıyız; zira gerçekte vakıa, bunun tam tersidir.

Son yıllarda ABD’nin tutarsız ve zaman zaman aşırı pragmatik dış politikası, Avrupa ülkelerini büyük bir panik hali içine girmesine yol açmaktadır. “Güvenlik garantisi” mefhumu giderek felç olmaya başlarken, NATO ve Atlantik ötesi güven meselesi ise defalarca soru işaretlerine neden olmuştur.

Sonuç olarak Avrupa Birliği’nin, tek bir sesle konuşan siyasi bir blok olmadığı, aksine birbirinden farklı çıkarları olan bir dizi ülkeden oluştuğu ortaya çıkmıştır. Hatta onun bir birlik değil, çıkar çatışmalarının yaşandığı bir arena olduğunu söylemek daha doğru olur. İngiltere’nin Avrupa Birliği’nden ayrılması bu sürecin başlangıcı olmuştu; ancak asıl sarsıntı, Fransa ve Almanya gibi öncü ülkelerin bazı stratejik konularda tek taraflı kararlar alma eğiliminde olmalarında ortaya çıkmıştır. Peki bu ne anlama geliyor?

Bu, ortak Avrupa çıkarı sloganının ardında, her ülkenin enerji güvenliğini, ekonomik istikrarını ve jeopolitik nüfuzunu ön planda tuttuğu anlamına gelmektedir. Yani Avrupa Birliği, dışarıdan birleşik gibi görünse de, içerde çıkarlar temelinde bölünmüş bir arenaya dönüşmüştür. تَحْسَبُهُمْ جَمِيعاً وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُونَ “Sen onları derli toplu sanırsın, halbuki kalpleri darmadağınıktır. Böyledir, çünkü onlar aklını kullanmayan bir topluluktur.” [Haşr 14]

Tüm bunlardan daha önemlisi, Avrupa Birliği ülkeleri kendi birliklerine sadık olmadıkları sürece, nüfusunun %95’ini Müslümanların oluşturduğu Özbekistan’a hiçbir zaman iyilik getirmeyecektir. Bununla birlikte herhangi bir dış işbirliğinde, Özbek halkının çıkarları en öncelikli olmalıdır. Yabancı yatırımlar, kültürel ilişkiler ya da siyasi diyaloglar, halkımızın dini değerleri ve ekonomik çıkarlardan ödün verilmesi pahasına gerçekleştirilmemelidir.

Tarih, sömürgeci devletlerin her zaman kendi çıkarları doğrultusunda hareket ettiklerini defalarca kanıtlamıştır. Bu nedenle herhangi bir uluslararası görüşme veya anlaşma, kesin olarak kabul edilen müjdeli bir haber olarak görülmemeli; bilakis şu soru ekseninde değerlendirilmelidir: Bunlar, Özbekistan halkına ne gibi bir fayda sağlayacak? Nitekim Allahu Teala şöyle buyurmuştur:وَلَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَلاَ النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ“Dinlerine uymadıkça Yahudiler de Hıristiyanlar da asla senden razı olmayacaklardır. De ki: Doğru yol, ancak Allah’ın yoludur. Sana gelen ilimden sonra onların arzularına uyacak olursan, andolsun ki, Allah’tan sana ne bir dost ne de bir yardımcı vardır.”[Bakara 120] Bu ayet-i kerime, kâfir devletlerle olan dış politikanın asla kalıcı ve istikrarlı bir dostluğa dayanmadığına, aksine her zaman kendi çıkarlarını gerçekleştirmenin öncelikli olduğuna işaret etmektedir.

Sadece Fransa’nın şu anki davranışı değil, aksine tüm Avrupa ülkelerinin davranışları da bu kuralın dışında değildir. Her ne kadar birlik ya da stratejik ortaklık adı altında hareket etseler de, her ikisi de kendi gücünü, ekonomisini ve siyasi nüfuzunu korumak için ayrı bir yol izlediği gün ortasındaki güneş gibi açıktır.

İslami siyasi düşüncede devletler arası ilişkiler, ittifak sloganı üzerine değil, helal ve haram esası ile İslam davetini yayma fikri üzerine inşa edilir. Bazı ülkelerin geçici olarak savaşmamaları, onları bizim dost ülkelerimiz haline getirmez.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
İslam Ebu Halil - Özbekistan

Devamını oku...

Ne Trump Ne NATO Kâfirle İşbirliğine Veto

Türkiye, aradan geçen 22 yıldan sonra bir kez daha işgal ittifakı olan NATO Zirvesine ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor. 7-8 Temmuz tarihlerinde gerçekleşecek zirve için Ankara’da adeta olağanüstü hâl ilan edildi. ABD Başkanı Trump ve 32 ülke liderinin katılacağı zirve için aylarca hummalı çalışmalar yapıldı. Genişletilen yollar, dökülen yeni asfaltlar, değiştirilen rögar kapakları, yeşillendirme ve peyzaj çalışmaları, toplantılar için inşa edilen yeni yapılar, cepheleri boyanan binalar, NATO reklamları ile donatılan sokak ve caddeler, hatta taksiciler için tek tip kıyafetin zorunlu kılınması ve bir gecede Ankara’daki bütün sokak köpeklerinin toplatılması bu çalışmalardan bazılarıdır. Bütün bu hazırlık, Müslüman Türkiye halkı için değil Ankara’da sadece iki gün kalacak kâfir yöneticiler için yapıldı. Ankara’da şaşalı törenle karşılanacak olan Epstein sapkını Trump’ın, Gazze’de yaşanan katliam ve soykırımın ortağı olduğu unutuldu, Türkiye’nin davetiyle zirveye katılacak olmasına anlam yüklenerek alkış tutuldu. ABD ve Batılı devletlere güvenlik garantisi vermek adına insanların evlerine baskın düzenlenerek gözaltı ve tutuklamalar yapıldı.

Hizb-ut Tahrir / Türkiye Vilayeti olarak, işgal ittifakı olan NATO’ya üye ülke liderlerinin Ankara’da ağırlanmasının, Allah’a, İslam’a, Müslümanlara ve İslam ümmetine ihanet olduğunu hatırlatıyoruz. Trump ve NATO’yu topraklarımızda asla istemiyoruz, kâfirle iş birliğini ise veto ediyoruz. Zira 1949’da kurulan NATO, Soğuk Savaş döneminin sona ermesine kadar, SSCB’ye karşı ABD ve Batı’yı koruyan kolektif bir ittifak olarak varlığını sürdürmüştür. Kırk küsur yıl boyunca Sovyet Rusya’ya karşı hiçbir askeri müdahalede bulunmayan bu ittifak, 1990’dan sonra tehdit algısını güncelleyip Ortadoğu ve İslam coğrafyasını hedefine koymuştur. Bosna, Kosova, Afganistan, Irak, Libya, Somali ve diğer İslami beldelerde yaptığı askeri operasyon ve işgaller, NATO’nun bundan sonraki varlık amacının somut göstergesidir. Bu sebeple Afganistan ve Irak işgallerinin yaşandığı 2004’te, NATO Zirvesine İstanbul’da ev sahipliği yaparak büyük bir utanca imza atan Türkiye’nin, 22 yıl sonra bu ihaneti tekrar etmesi yöneticiler için izzet değil zillettir. Allah Subhânehû ve Teâlâ şöyle buyurmaktadır: اَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَم۪يعًاۜ “Onlar, kâfirlerin yanında izzet mi arıyorlar? Hâlbuki bütün izzet ve şeref Allah’a aittir.” [Nisa 139]

Türkiye’nin şer ittifakı NATO’nun içinde yer alması, bugüne kadar ne bize ne de komşularımız olan diğer Müslüman beldelere hiçbir fayda sağlamamıştır. ABD ve Batı’nın Türkiye’ye bu kadar fazla anlam yüklemesinin sebebi kendilerine yönelik tehditlere karşı Türkiye’yi bir tampon bölge olarak kullanmak istemeleridir. Bu sebeple NATO’daki en büyük ikinci orduya sahip olan Türkiye’nin; hem askeri gücünü, hem insan kaynağı ve nüfusunu, hem de stratejik konumu ve savunma sanayi alanındaki başarısını Batılı kâfirleri korumak için değil Müslümanlar ve İslam coğrafyasına liderlik yapmak için kullanması gerekmektedir. Rabbimiz şöyle buyurmaktadır: وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا  “Allah, müminler üzerinde kâfirler için asla bir yol kılmaz.”[Nisa 141]

NATO başında ABD’nin olduğu bir haçlı ittifakıdır ve Müslümanlara karşı küfür tek millettir. Bugün İslam ümmetinin muhtaç olduğu yegâne şey Müslümanların birliğini sağlayacak olan devlettir. İşte ABD ve NATO’nun gelmesinden korktuğu o devlet, Raşidi Hilafet’tir. Dolayısıyla Türkiye'nin yapması gereken şey, bu şer ittifakında bir uç karakolu olmak değil tarihte olduğu gibi Hilafet ile yeniden İslam ümmetine liderlik yapmasıdır.

Devamını oku...

Bir Dava Taşıyıcısının Vefat Duyurusu

Sacid Rahman

مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً

“Müminlerden öyle adamlar vardır ki, Allah’a verdikleri söze sadık kaldılar. İçlerinden bir kısmı verdikleri sözü yerine getirmiştir. Bir kısmı da beklemektedir. Verdikleri sözü asla değiştirmemişlerdir.” [Ahzab 23]

Allah’ın kaza ve kaderine iman etmekle ve O’nun hükmüne teslim olmakla birlikte Hizb-ut Tahrir / Amerika, H. 16 Muharrem 1448 / M. 1 Temmuz 2026 Çarşamba sabahı Rahmet-i Rahman’a kavuşan aziz kardeşimiz Sacid Rahman’ın vefatını derin bir üzüntüyle duyurur.

Merhum Sacid Rahman kardeşimiz; dürüst, ilkeli, mütevazı, cömert ve davaya bağlı bir insandı. Hayatını ümmetin yeniden dirilişine ve İslami hayatın yeniden başlatılmasına adamıştı. Evini de gönlünü de davaya açmış, hayatının son nefesine kadar Nübüvvet metodu üzere Hilâfet’in yeniden kurulması için yorulmadan gayret göstermişti. Vefatıyla Allah’a davet eden bir davetçiyi, görevinde iradesi asla sarsılmayan bir dava adamını ve ömrünün son anına kadar davayı omuzlarında taşıyan örnek bir şahsiyeti kaybetmiş bulunuyoruz.

Kuşkusuz kalp mahzun olur, göz yaşarır. Ey Sacid! Ayrılığın bizleri derinden üzmüştür; ancak biz, Rabbimizi razı edecek sözden başka bir söz söylemeyiz:

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ“Biz şüphesiz Allah’a aitiz ve şüphesiz O’na döneceğiz” derler.” [Bakara 156]

Allahım! Onun mekânını Firdevs-i Âlâ eyle, kabrini genişlet, hesabını kolaylaştır, ona rahmetinle muamele et. Onu cennette Peygamberler, Sıddıklar, şehitler ve Salihlerle birlikte eyle; onlar ne güzel dostturlar! Allahım! Bizleri onunla Firdevs-i Âlâ’da buluştur; bize, ailesine, akrabalarına, dostlarına ve sevenlerine sabr-ı cemil ihsan eyle.

Devamını oku...

Çağdaş Savaşlardan Çıkarılan Askeri Dersler ve Bunların Hilafet Devleti’nin Kurulmasındaki Etkisi

  • Kategori Makaleler
  •   |  

Çağdaş Savaşlardan Çıkarılan Askeri Dersler

ve Bunların Hilafet Devleti’nin Kurulmasındaki Etkisi

Lübnan, Gazze ve İran'da yaşanan ve hala yaşanmakta olan savaşlardan ne gibi dersler çıkarılabilir? Bunlar; maddi açıdan "zayıf" olarak nitelendirilen güçler ile devletlerin bile sınırlarını tespit etmekte aciz kaldığı muazzam askeri kapasitelere sahip diğer güçler arasında yaşanan çatışmalardır. Bu dersler, Raşidi Hilafet Devleti kurulduğu takdirde çatışmanın nasıl yönetileceğine dair gelecek vadeden pratik ve sahaya yönelik temel bir dayanak oluşturmasından dolayı katbekat daha fazla önem kazanmaktadır.

Birincisi: Güney Lübnan sahası (Temmuz Savaşı ve doğayla bütünleşme)

Güney Lübnan'daki saha çatışmalarında benzersiz bir denklem ortaya çıkmıştır; zira İran Partisi (Hizbullah), devasa fabrika ve tedarik hatlarına ihtiyaç duymayan hafif ve düşük maliyetli silahlarla gerilla savaşı üzere eğitilmiş unsurlara (militanlara) sahiptir. Ancak temel faktör; gücünden dolayı kibirli bir şekilde ilerleyen bir ordunun, yani "yenilmez" olarak nitelendirilen bir ordunun mukabilinde acımasız doğanın koruyucu bir savaş sahnesi olarak kullanılmasıydı ki o ordunun ölümü de işte burası oldu. Nitekim düşman, kırk günün ardından hayal kırıklığı ve hüsran içinde kuyruğunu kıstırarak geri çekilmiş; böylece akideleri ve hafif silahlarıyla gurur duyup sayıları yüzleri geçmeyen insan grupları için göz kamaştırıcı bir zafer kaydedilirken, Yahudi varlığı ise bu çatışmada kırılganlığı ortaya çıkan silahları ve Merkava tanklarından oluşan itibarını kaybetmiştir.

Bu sahadaki stratejik güç unsurlarının en öne çıkanları şunlardır:

  • Beşeri unsur: Gerilla savaşı üzere eğitilmiş, sarsılmaz bir savaş akidesine sahip ve tamamen fedakarlık ile şehadete hazır olan bireyler.
  • Esnek silahlanma: Hareketi engellemeyen, hedef olmaya veya takibe uğramaya maruz bırakacak ağır nakliye araçlarına ihtiyaç duymayan hafif ferdi silahlar.
  • Coğrafyanın boyun eğmesi: Allah Subhanehu ve Teala'nın yarattığı doğa, sabit özellikleri değişmeksizin binlerce ton bomba ve patlayıcılara katlanmıştır; zira dağlar dağ olarak, vadiler vadi olarak ve mağaralar ise güvenli sığınaklar olarak kalmaya devam etmiştir; böylece doğa aynı anda hem bir silah hem de bir savaş alanı olmuştur.

İkincisi: Şanlı Gazze (Kuşatma altında bir mühendislik mucizesi)

Gazze’de, gerilla savaşı üzerine eğitim almış silahlı gruplar oluşmuş ve bu gruplar, avlanması ve tespit edilmesi kolay olan ağır araçlara ihtiyaç duymayan taşınması ve nakliyesi kolay hafif silah stokları edinmiştir. Bunlar, orada burada dağınık hâlde bulunan küçük demirci atölyelerinde üretilen düşük maliyetli silahlardır.

Buna rağmen en büyük meydan okuma coğrafya olarak ortaya çıkmıştır; zira Gazze, geleneksel askeri açıdan düşmüş olarak kabul edilmektedir; çünkü o, Akdeniz kıyısında 40 kilometre uzunluğunda bir kıyı şeridi olup, güneyde 4 ila 11 kilometre arasında değişen bir derinliğe (aritmetik ortalama 8 kilometre) sahiptir ve toplam yüzölçümü 365 kilometrekareyi aşmamaktadır. Askeri olarak bu alanı ele geçirmek için iki tabur ve üç uçaktan fazlasına ihtiyaç duyulmayabilir. Peki devasa bir hava gücünden ve dünyanın en gelişmiş askeri araçlarıyla donatılmış yarım milyon askerlik bir ordudan korunmanın yolu nedir? Hiç abartısız bu ordu, uluslararası toplumun destek, dayanak, ikmal ve kuşatma amacıyla üzerinde birleştiği bir savaşta istisnasız tüm Batı dünyası ülkelerinin desteğini almıştır.

Buradan hareketle bu gruplar, Gazze Şeridi'nin coğrafi doğasını yeniden şekillendirmek yoluyla başkalarının deneyimlerinden yararlanarak ve büyük devletlerin bile aciz kalacağı devasa tünel ağları kazarak Vietnam'ın ilkel tünellerini geride bırakan eşi benzeri görülmemiş bir mühendislik çalışması ortaya çıkarmıştır. Bu tünellere ise son derece hassas taktiksel görevler verilmiştir bunlar şunlardır:

· Yanıltma ve manevra için tahsis edilmiş tüneller

· İçeri çekme (tuzak kurma) ve savaş pusuları için olan tüneller

· Sığınma, tahkim ve düşman hatlarının gerisinde bekleme amaçlı tüneller.

Bu değiştirilmiş yapay doğa, davasına inanan, akidevi ve fiziksel olarak gerilla savaşı üzerine eğitilmiş ve kısıtlı imkânlarla iyi bir şekilde hazırlanmış bir grup ile Amerika'nın sınırsız desteğini alan ve Avrupa’nın tüm ağırlığını vermesinin yanı sıra boğucu bir abluka uygulayan ya da düşmana ikmal sağlayan bölgesel tarafların da suç ortaklığı yaptığı küresel bir güç arasında yaşanan savaşta belirleyici bir rol oynamıştır. Düşman Gazze’yi yerle bir edip enkaza çevirmiş olmasına rağmen yine de yüzlerce gün süren şiddetli çatışmaların ardından, varlığın ordusunun tüm tugayları ve paralı askerleri ölü, yaralı ve sakat olarak geri çekilmiş; bunun yanı sıra psikolojik travmanın acısını çeken ve ekonomileri yüz milyarlarca zarar gören on binlerce kişi vardır; bu da yerleşim yerlerindeki üretimin durmasına ve sakinlerinin iç bölgelere göç etmesine yol açmıştır. Nitekim en güçlü askeri araçları, savaşçıların elinde birer oyuncağa dönüşmüş; bu da bu varlığı, daha önce hizmetten çekilmiş eski askeri araçları yeniden kullanmak zorunda bırakmıştır.

Gazze sahasından çıkarılan dersler:

1- Akide ve eğitim: Akide sahibi adamların, şehitliği temel amaç olarak talep etmeleri.

2- Direnişin yerli üretimi: Gözetlenen devasa fabrikalardan uzak bir şekilde gelişmekte olan dünyanın bölgelerindekilere benzeyen basit atölyelerde üretilen hafif ve maliyeti düşük silahlar.

3- Coğrafi mühendislik: Hava kuvvetleri ve ağır zırhlı araçlardaki eksikliği telafi etmek amacıyla doğanın coğrafi olarak modifiye edilmesi ve onun stratejik bir silah olarak kullanılması.

Üçüncüsü: İran ile çatışma (örümcek ağı savunma sistemi ve devasa coğrafya)

Amerika ve Yahudi varlığı -bölgesel destek ve işbirliğiyle- İran ile çatışmak için hazırlık yaparken, Tahran ise daha büyük bir hazırlık yapmıştı; zira İran'ın liderleri, bu çatışmanın kaçınılmaz olduğunu fark etmişti. Düşmanlarının sahip olduğu silahların benzerlerini ithal etmesini engelleyen uluslararası yaptırımlar nedeniyle, tamamen kendisine güvenmiş ve tam bir sessizliğe bürünmüştür.

İran, en güçlü sığınak delici bombaların bile ulaşamayacağı şekilde sarp dağların derinlikleri altında devasa tünel ağları inşa etmiş ve buraların içine stratejik fabrikalarını, atölyelerini ve depolarını kurmuştur. Çatışma patlak verdiğinde, kendi elleriyle yaptığı bir silahı ve adamlarının zekâsını kullanmıştır.

Amerikalılar ve Siyonistler, İran’ın etkili ve gelişmiş bir hava gücüne sahip olmaması ve açık hava savunma sistemlerinin kolayca imhasına güvenmesinin, izlenen üsleri ve komuta kademelerinin vurularak savaşın sonuçlandırılacağını sandılar; ayrıca bizzat birinci ve ikinci komuta kademeleri hedef alınmış ve düşman, savaşın sonuçlandığını ve Tahran’ın beyaz bayrağı çekeceğini sanmıştı. Fakat gerçeklik tamamen farklıydı; zira muhkem doğa kapılarını açmış ve füzeler Amerikan üslerinin üzerine yağmaya başlamıştır; çünkü Washington, üzerinde derinlemesine incelemediği geleneksel veriler ve arka plan bilgileriyle savaşa girmişti; bu ise iki noktada ortaya çıkmıştır:

  • Pragmatik liderliğin yokluğunun etkisi: (Amerika ile doğrudan çatışmaktan kaçınan pragmatik bir yaklaşımı benimseyen) üst düzey liderlerin tasfiyesi, kapsamlı ve doğrudan bir yıpratma savaşına girmek için coşkulu ve akidevi olarak eğitilmiş genç liderlerin önündeki engeli otomatik olarak ortadan kaldırmıştır.
  • Biyocoğrafya verilerinin göz ardı edilmesi: Amerika, hesaplamalarını İkinci Dünya Savaşı'nda Japonya ile yaptığı savaş gibi eski modellere dayandırarak hata yapmıştır; zira İran, en güçlü orduların bile içinde kaybolup gideceği binlerce kilometreye uzanan karmaşık dağlık bir doğaya sahip devasa bir alan olmasının yanı sıra, yaklaşık 90 milyonluk bir nüfus kitlesine, bir milyon civarında düzenli ve yedek askerden oluşan bir orduya da sahiptir. Buna ek olarak, ABD üslerinin İran’ın doğrudan ateş menzilinde bulunması, dünyanın enerji coğrafyasının (petrol ve gaz kaynakları) İran’ın insafına kalmış olması ve askeri ve güvenlik açıdan kırılgan olan Siyonist varlığın yakınlığı da söz konusudur.

Bu veriler, Amerikalı sağduyulu askeri seslerin saldırıya karşı çıkmasına ve bu yüzden de görevlerinden uzaklaştırılmasına neden olmuştur. Bunun sonucunda Amerika, savaş gemilerinin bile bir fayda sağlamadığı acı bir ders almış; bu da Amerikan yönetimini, arabuluculuk için yalvarmak ve durumun kontrol altına alınmasını talep etmek için Çin gibi büyük küresel güçlerin kapısını çalmaya itmiştir; işte bu sahne, Amerika'nın heybetinin eşi benzeri görülmemiş bir şekilde gerilediğini ortaya koymuştur.

İran sahasından çıkarılan dersler:

  • Savaşta ademi merkeziyetçilik: Elektronik savaş konusunda eğitim almış ve eldeki imkânlarla silah üretebilen adamlar, "örümcek ağı" şeklindeki bir yapı içinde dağıtılmış ve bu yapı, askerî birimlerin, merkezi komutanlıklara ve kolayca takip edilebilecek iletişim araçlarını kullanmaya ihtiyaç duymadan hareket etmesine ve karar almasına izin vermiştir.
  • Kara tuzağından kaçınmak: Düşman kuvvetlerinin, İran coğrafyasında kendileri için hazırlanan kara tuzağının farkına varması, savaşı sadece hava ve füze boyutuyla sınırlandırmalarına neden olmuştur; zira onlar, yapılacak herhangi bir kara harekatının (indirmenin) bu kuvvetlerin yok edilmesi anlamına geleceğini çok iyi biliyorlardı.
  • Baskı kartları olarak hayati boğazlar: Kolaylıkla ve rahatlıkla devreye sokulabilen küresel bir ekonomik boğma aracı olan Hürmüz ve Bab el-Mendeb boğazları gibi su geçitlerinin ek bir faktör olması.

Sonuç: Raşidi Hilafet Devleti için stratejik kazanım

Bu üç veriye dayanarak, Raşidi Hilafet Devleti'nin durumu nasıl olacak? Muhlis bir liderliğe, geniş stratejik boyuta, akidevi olarak hazırlanmış bir orduya ve uluslararası abluka kararlarına tamamen ihtiyaç duymayacak kadar muazzam kaynaklara sahip olan, geniş ve çeşitlilik arz eden bir coğrafyaya dayanan ve Allah’a verdikleri söze sadık adamlara sahip olan bir devlet, sadece yeni kurulmuş bir devlet olmayacaktır.

Allah’ın izniyle yakında kurulacak olan Hilafet, varlığının ilk gününden itibaren ve ilk bildirisini yayınlar yayınlamaz kendini süper bir devlet olarak dayatacaktır; zira mevcut çatışma bölgelerinde, sahada denenmiş ve kanıtlanmış tüm bu imkânların, kullanılabilmesi ve yönlendirilebilmesi için sadece birleşik bir siyasi çatıya ihtiyaç vardır. وَمَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِندِ اللّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ "Zafer ancak Aziz ve Hakim olan Allah'ın katındadır." [Al-i İmran 126]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Salim Ebu Sebeytan

Devamını oku...

Gazze ve Bölge Zaten Kan Gölüne Dönmüş Durumda Ey Erdoğan! Daha Neyi Bekliyorsun?

  • Kategori Haber ve Yorum
  •   |  

Haber - Yorum

Gazze ve Bölge Zaten Kan Gölüne Dönmüş Durumda Ey Erdoğan! Daha Neyi Bekliyorsun?

Haber:

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif’i kabul etti. Görüşmelerin ardından düzenlenen ortak basın toplantısında konuşan Erdoğan "Savaş bağımlısı mevcut İsrail hükümetinin coğrafyamızı tekrar barut ve kan kokusuna boğmasına fırsat vermemek gerekiyor… Bölgemizde barış, istikrar ve refahın güçlendirilmesi için Pakistan başta olmak üzere kardeş ülkelerle dayanışma halinde çalışmayı sürdüreceğiz." dedi. (2026.07.04 haberler.com)

Yorum:

Basın toplantılarında atılan süslü nutuklar, sahte kınamalar ve sözde dayanışma mesajları; Filistin’de, Gazze’de, Lübnan’da, Suriye’de ve tüm İslam coğrafyasında dökülen Müslüman kanını durdurmaya yetmez. Bir yanda nükleer silahlara ve devasa bir orduya sahip olan Pakistan, diğer yanda bölgenin en büyük askeri güçlerinden birine sahip olan Türkiye’nin yöneticileri, savaş bağımlısı diye niteledikleri ucube Yahudi varlığının coğrafyamızda döktüğü kanı gerçekten durdurmak isteseydiler, içi kof basın toplantıları düzenlemek yerine “Ordular Mescid’i Aksa’ya” diyen seslere kulak verip kışlalarına hapsettikleri ordularına Mescid-i Aksa'ya yürüme emri verirlerdi. Zira savaş ve kan bağımlısı Yahudi varlığı kınamalardan, diplomatik sitemlerden veya basın toplantılarından değil; yalnızca kendisini tarihin derinliklerine gömecek askeri bir güçten anlar. Hal böyleyken İslam ülkelerindeki hain ve ajan yöneticiler, ellerinde mazlumları koruyacak devasa askeri güç bulunmasına rağmen, adeta sivil birer sivil toplum kuruluşu (STK) gibi sadece durum tespiti yaparak açıkça acziyetlerini ortaya koymaktadırlar.

Erdoğan’ın yaptığı "bölgede barış, istikrar ve refahın güçlendirilmesi" açıklaması, temelde Amerika’nın Ortadoğu'daki normalleşme planının bir yansımasıdır. Oysa İslam’a göre, Mübarek Toprak Filistin’i işgal eden sömürgeci bir varlıkla masaya oturulamaz, barış yapılamaz ve onun varlığı meşrulaştırılamaz. Yapılması gereken tek şey o işgali kökünden kazıyıp atmaktır. Kaldı ki gasp edilmiş topraklarda katille "barış" aramak, bölgedeki gayrimeşru işgali dolaylı olarak tanımaktır. Erdoğan, bir yanda ümmetin gözleri önünde “savaş bağımlısı” olarak nitelendirdiği gasıp Yahudi varlığını şeytanlaştırırken diğer yanda o şeytanla ile diplomatik ve ticari vanaları açık tutarak o canavarı beslemeye devam etmektedir. Söylem düzeyinde zirve yapan bu düşmanlık, eylem düzeyinde tam bir iş birliğine dönüşmüştür. Erdoğan’ın bu açıklaması; "lafta aslan, icraatta kedi" yöneticilik modelinin prototip bir örneğidir.

Gasıp Yahudi varlığı, cüretkârlığını ve gücünü kendi yenilmezliğinden değil; Erdoğan ve Şerif gibi İslam ülkelerindeki yöneticilerin acziyetinden, ulusalcı çıkarlara hapsolmalarından ve Amerikan politikalarına ve efendilerine olan sadakatlerinden almaktadır. Filistin'in gözyaşını, kan gölünü dindirecek, coğrafyamızdan kan ve barut kokusunu silecek olan şey, yöneticilerin süslü cümlelerle yaptıkları basın toplantıları değildir. Kışlada tuttukları ümmetin ordularına Mescidi Aksa’ya doğru yürüyün emrini vermektir.

O yüzden işgal altındaki Filistin’in yegâne kurtuluşu; kof açıklamalar yapan, muazzam orduları kışlalarında tutan, sömürgeci kafirin ümmetin arasına çizdiği yapay sınırların bekçiliğini yapan bu yöneticileri devirip yerlerine Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet'i kurmak ve Mescid-i Aksa'nın esaretine son vermek üzere Selahaddin Eyyubilerin, Mu'tasım'ların ruhuyla İslam ordularını Halife komutası altında cihada yöneltmektir. Bunun dışında yapılacak her eylem, alınacak her önlem, atılacak her adım, yapılacak her açıklama İslam ülkelerindeki yöneticilerin Demir Kubbeliğini yaptığı Yahudi varlığının ömrünü uzatmaktan, suçlarını, katliamlarını ve cesaretini artırmaktan başka bir işe yaramayacaktır. Unutulmamalıdır ki Ümmetin ve mazlumların gerçek kalkanı ancak ve ancak Hilafettir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ercan Tekinbaş

Devamını oku...
Bu RSS beslemesine abone ol

SİTE BÖLÜMLERİ

BAĞLANTILAR

BATI

İSLAMİ BELDELER

İSLAMİ BELDELER