(ترجمه)

مدرسۀ «اِفتَح بولس ششم» ویژۀ افراد دارای نیازهای خاص در شهر بیت‌لحم در کرانۀ باختری، پس از آن‌که ادارۀ آن تصمیم گرفت دانش‌آموزان دختر محجبه را از ورود به مدرسه منع کند، جنجال گسترده‌ای برانگیخته است. ادارۀ مدرسه همچنان آنان را تهدید کرده که در صورت اصرار بر پوشیدن حجاب، از مدرسه اخراج خواهند شد و در روزهایی که با حجاب به مدرسه حاضر شوند، غایب محسوب می‌شوند.

در سال پانزدهم هجری، امیرالمؤمنین عمر رضی الله عنه برای نصرانیان بیت‌المقدس پیمانی نوشت و جان، مال، عبادتگاه‌ها و مراسم دینی آنان را مصون قرار داد و تعهد کرد که به آنان آسیبی نرسد. پیش از آن نیز رسول الله صلی الله علیه و سلم به ما سفارش کرده بود که متعرض ذمیان از اهل کتاب نشویم. آنان در میان ما زندگی کردند و ما پیمان‌های خود را در قبال آنان پاس داشتیم.

اما امروز در بیت‌المقدس، با وجود قرن‌های طولانی که نصرانیان در سرزمین‌های ما با امنیت و آرامش زندگی کرده‌اند، این مدرسه ویژۀ افراد دارای نیازهای خاص -که وظیفۀ اجتماعی‌اش آموزش و توان‌بخشی کودکان و کمک به ادغام و مشارکت کامل آنان در جامعه است- با تصمیمی نژادپرستانه در برابر ما ظاهر شده است؛ تصمیمی که با هر عرف و دینی در تضاد است و هیچ پشتوانۀ قانونی نیز ندارد.

ای مسلمانان سرزمین مبارک که بر دین و ناموس خویش غیرت دارید! این تصمیم مدرسه که به بهانۀ داشتن نظام داخلی و یونیفورم مخصوص اتخاذ شده و با وجود تمام میانجی‌گری‌ها و تلاش‌های شخصیت‌های مسلمان و نصرانی که به ادارۀ مدرسه مراجعه کرده‌اند، همچنان از آن عقب‌نشینی نشده و از نژادپرستی نفرت‌انگیز و دشمنی آشکار با شما، دین شما و احکام آن پرده برمی‌دارد:

نخست) حجاب دانش‌آموزان مسلمان، فریضه‌ای از جانب رب‌العالمین است و شریعت نصرانی نیز پوشش سر را برای زنان به رسمیت می‌شناسد و راهبه‌ها تا امروز آن را بر تن دارند.

دوم) مقررات وزارت معارف هرگونه رفتاری از این نوع را منع می‌کند؛ زیرا اصل بر این است که پای‌بندی هر دانش‌آموز به شعایر دینی، حقی است که به صراحت قانون تضمین شده است.

سوم) دانش‌آموزان دختر سال‌هاست که با حجاب به مکتب می‌روند؛ پس چرا این مکتب اکنون بر دشمنی با حجاب - که نزد مسلمانان نمادی دارای حرمت و قداست است - اصرار می‌ورزد؟!

به سود چه کسی است که وزارت معارف در برابر چنین تصمیم توهین‌آمیزی سکوت کرده و اجازه می‌دهد دانش‌آموزان دارای نیازهای خاص از حق آموزش محروم شوند؛ در حالی‌که آنان بر سر حجاب‌شان - که فریضه‌ای از جانب الله سبحانه و تعالی است - تحت فشار و معامله قرار می‌گیرند؟!

آیا آن دختری که با دشواری‌های گفتاری و شنوایی روبه‌رو است، غیرت شما را برنینگیخت؛ همان دختری که از شما می‌خواهد اجازه دهید به مکتب و آموزش خود بازگردد، آموزشی که مدتی است بدون هیچ گناه و تقصیری از آن محروم شده است؟! تنها به این دلیل که او و دوستانش حاضر نیستند با برداشتن حجاب، فرمان الله سبحانه وتعالی را زیر پا بگذارند؟!

به الله قسم، اگر قضیه برعکس می‌بود و مثلاً یک دختر نصرانی به دلیل آن‌که صلیب به گردن دارد از ورود به یک فروشگاه منع می‌شد -نمی‌گوییم مکتب، بلکه تنها یک فروشگاه- آیا این قضیه به سادگی می‌گذشت؟ یا رسانه‌ها و حاکمیت پیرامون آن غوغا برپا می‌کردند، آن را به مسألۀ «تروریزم علیه نصرانیان» تبدیل می‌کردند، گوش‌ها را با شعارهای همزیستی و مبارزه با افراط‌گرایی پُر می‌ساختند و برای کسانی که به «صلح اجتماعی» آسیب می‌زنند، مجازات‌های فوری صادر می‌شد؟!

چرا هیچ موضعی از انجمن‌های زنان که در سرزمین مبارک پراکنده‌اند نمی‌بینیم و هیچ صدایی از آنان نمی‌شنویم؛ همان‌هایی که خود را مخالف خشونت علیه زنان می‌خوانند و پیوسته از برابری، آزادی‌ها، حق دختر در تعیین سرنوشت خویش و حتی حق او در سقط جنین سخن می‌گویند؟! آیا حق آموزش، همین که حجابی بر سر باشد، دیگر از اعتبار می‌افتد؟!

به اذن  و خواست الله سبحانه وتعالی، این وضعیت دوام زیادی نخواهد کرد و ما با امامی که سپر امت است بیعت خواهیم کرد؛ امامی که ریشۀ کافران و منافقان و هرکسی را که با اسلام و مسلمانان دشمنی کند یا آنان را از ادای شعایر دینی‌شان بازدارد، برخواهد کند؛ و تحقق این امر برای الله سبحانه وتعالی دور نیست.

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر – بخش زنان