Suudi Arabistan, Ürdün, BAE, Katar, Endonezya, Pakistan, Mısır ve Türkiye Dışişleri Bakanları; Çarşamba günü yaptıkları açıklamada, işgal makamları tarafından özellikle mübarek Ramazan ayında Müslümanların Mescid-i Aksa’ya girişinin engellenmesini şiddetle kınadıklarını açıkladılar. Açıklamada, bu yasadışı ve haksız uygulamaları kesinlikle reddettiklerini ve kınadıklarını vurgulayan bakanlar, Yahudi varlığından Mescid-i Aksa’nın kapılarını derhal açmasını, namaz kılanların Mescid’i Aksa’ya ulaşımına engel olmamasını, Kudüs’teki Eski Şehir’e erişime getirilen kısıtlamaları kaldırmasını ve Müslümanların Mescid’i Aksa’ya ulaşımını engellemekten vazgeçmesini talep ettiler. Ayrıca uluslararası toplumu, Yahudi varlığını, Kudüs’teki İslami ve Hristiyanlara ait mukaddesata yönelik devam eden ihlallerini ve yasadışı uygulamalarını, bu kutsal mekânların hürmetini çiğnemesini durdurmaya zorlayacak kararlı bir tutum almaya çağırdılar.

Müslümanların yöneticilerinin bu sefil ve aciz duruşları artık ispata muhtaç olmayacak kadar aşikârdır. Zira içlerinden birinin bile Yahudilerin küstahlığına ve Mescid-i Aksa’ya yönelik süregelen saldırganlığına son verebilecek ve hatta Filistin’in tamamını özgürleştirebilecek güçte olan sekiz ülkenin temsilcileri, her zamanki gibi yalnızca kınama, protesto ve telin ifadeleriyle yetinmektedirler. Onlar, mübarek toprak Filistin’le hiçbir bağı olmayan, oradaki savunmasız ve güçsüz halka karşı hiçbir sorumluluk taşımayan birer yabancı gibi davranmaktadırlar.

Oysa Suudi Arabistan, Mısır, Pakistan, Endonezya veya Türkiye gibi ülkelerden sadece biri bile istese, kısa sürede Filistin’in tamamını kurtarabilecek güce sahiptir. Bu ülkeler, Yahudi varlığını kökünden söküp atabilecek ordular ve silahlara ve Allah yolunda sefere çıkmak için yanıp tutuşan halklara sahiptirler. Üstelik bu sefer; ilk kıbleleri, Haremeyn-i Şerifeyn’in üçüncüsü ve sevgili peygamberimizin İsra’sı uğrunda cihat etmek için olursa durum nice olurdu bir düşünün?! Buna rağmen bu yöneticiler, kınama ve lanetleme ile yetinmekte, uluslararası sistemi Yahudilerin ihlallerine son vermeye çağırmaktadırlar.

Mescid’i Aksa ve Allah’ın etrafını mübarek kıldığı topraklar, Allah’ın Aziz Kitabında ondan bahsetmesinden bu yana Ümmetin sabitelerinin ve yükümlülüklerinin ayrılmaz asli bir parçası olmuştur:

سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ“Kendisine ayetlerimizden bir kısmını gösterelim diye kulunu bir gece Mescidi Haram’dan çevresini bereketlendirdiğimiz Mescidi Aksa’ya götüren Allah’ın şanı yücedir. Hiç şüphesiz O, hakkıyla işitendir, hakkıyla görendir.” ^{[İsra 1]} Aynı şekilde Habib-i Mustafa SallAllahu Aleyhi ve Sellem de Mescid-i Aksa hakkında şöyle buyurmuştur:

لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلَاثَةِ مَسَاجِدَ: الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ، وَمَسْجِدِي هَذَا، وَالْمَسْجِدِ الْأَقْصَى“Sadece üç mescit için (ibadet maksadıyla) binekler hazırlanıp yolculuğa çıkılır: Mescid-i Haram, benim bu mescidim (Mescid-i Nebevi) ve Mescid-i Aksa.” Filistin, Faruk Ömer RadıyAllahu Anh’a tarafından fethedildiğinden beri bir İslam toprağıdır ve kıyamete kadar da tüm Ümmetin boynunda bir emanet olarak kalacaktır. Bu emanet, İslam ordularına; bu İslam toprağına karşı görevlerini üstlenme yükümlülüğü yüklemektedir. Bu yükümlülük de o İslam toprağını kurtarmak, başlarındaki yöneticilerin Filistin’i peşkeş çekmelerini ve ona karşı komplo kurmalarını izlemeye bir son vermektir.

Filistin davasının bu yöneticiler ve onların rejimlerinin iradesine ipotek edilmesi; işgalin devam etmesi, Yahudilerin artık bir sınırı olmadığı açıkça görülen küstahlık, saldırganlık ve Mescid’i Aksa’yı kirletmelerinin daha da artacağı anlamına geliyor. Sizlerin de gördüğü gibi artık Nil’den Fırat’a kadar uzanan “Büyük İsrail” topraklarından bahsetmeye başlamışlardır bile.

Ümmetin orduları, bir an önce Ümmeti ezen, kutsallarını korumasına, dinini ikame etmesine, Filistin’i ve işgal altındaki tüm İslam beldelerini kurtarmak ve sömürgecilerin kökünü kazımak için kendisine liderlik edecek bir Raşit Halife’ye biat etmesine engel olan bu yöneticilerden Ümmetin otoritesini geri almak zorundadır.

Ramazan Serisi: İslam Tarihinin Aydınlatıcı Anları

Onuncu Bölüm

Îsâr (Kendi Nefsini Kardeşine Tercih Etme) ve Nizam Arasında: Kardeşlik Nasıl Güçlü Bir Toplum Oluşturdu

Muhacirler ile Ensar arasındaki kardeşlik sahnesinden bahsedildiğinde, akla yüce bir ahlaki tablo gelmektedir: Yani kardeşine evini açan, rızkını onunla paylaşan ve kardeşini kendi nefsine tercih eden bir kardeş tablosu akla gelmektedir. Ancak kardeşliği sadece duygusal boyutuyla sınırlamak, onu gerçek derinliğinden yoksun bırakır. Zira kardeşlik, bireysel bir iyilik girişimi değildir, aksine Rasul Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in devletin yöneticisi olma sıfatıyla, yeni kurulmuş olan devlet varlığını tehdit edebilecek ekonomik ve sosyal bir tehlikeye çözüm bulmak için benimsediği egemen bir önlemdi.

Muhacirler, mallarına el konulduktan veya dinlerini korumak için onları terk ettikten sonra mallarını ve ticaretlerini terk ederek Mekke'den ayrıldılar. Malları ve üretim araçları olmadan Medine'ye girdiler. İşte hassas dengelerin olduğu bir kabile toplumunda, zamanla iç gerilim noktasına dönüşebilecek ve henüz istikrarlı olmayan ve kurulması aşamasında keskin bir sınıf ayrımına tahammül edemeyen yeni devletin bütünlüğünü tehdit edebilecek izole olmuş yoksul bir kitlenin oluşması mümkündü.

İşte burada kardeşlik acil bir çözüm olarak gelmiştir. Yani Muhacir pazara karşı tek başına bırakılmamış ve mesele dağınık bireysel girişimlere havale edilmemişti; aksine Rasul Sallallahu Aleyhi ve Sellem, entegrasyonu sağlayacak ve kaderini birleştirecek bir düzen çerçevesinde her Muhaciri bir Ensar’a bağlamıştır. Bu sadece ahlaki bir fazilet değildi, aksine toplumun birliğini korumak ve devletin bünyesinde birbirinden uzak sınıfların oluşmasını önlemek için bilinçli bir siyasetti.

Ancak bu siyaset, bağımlılık veya kalıcı destek üzerine kurulmamıştır; zira Abdurrahman ibn Avf'ın Ensar kardeşi Sa'd ibn Rabi Radıyallahu Anh'dan kendisine pazarı göstermesini talep ettiği zamanki tutumu, İslam'ın yardım vermekle yaşayan bir toplum oluşturmadığını, aksine öncelikle bireyin yeterliliğini ve istikrarı garanti altına alındıktan sonra çalışıp üretmesine imkan sağlayan bir toplum oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Çünkü İslam Devleti'nde ekonomi politikası, mevsimsel sadakalara ya da insanları sırf pazarın kurallarına terk etmeye dayalı değildir, aksine tebaanın işlerini gözetme ve her bireyin temel ihtiyaçlarını karşılamaya dayalıdır.

Bu anlam, düzenleyici şerî hükümlere baktığımızda teyit edilmektedir; zira zekat, zenginlerden alınarak fakirlere verilen bir farz olup bu ise bir iyilik değil, aksine farz olan bir haktır. Fey ve ganimetler, şerî hükümlere göre dakik bir şekilde dağıtılır. Fethedilen topraklar, ümmetin maslahatını gerçekleştirecek şekilde yönetilir. Ayrıca kamu servetleri, onu tekelleştiren bir sınıfın mülkü olarak terk edilmez; aksine herkesin yararlandığı ortak bir hak olarak kabul edilir.

Eğer çağdaş gerçekliğimize geçersek, farklı bir tablo görürüz. Zira birçok ülkede ekonomi “piyasa mekanizmaları” denen şeye terk edilmektedir; bunun sonucunda servet küçük bir azınlığın elinde birikir, sınıflar arasındaki uçurum genişler ve başarı, arkasında artan işsizlik ve yaygın yoksulluk olsa bile rakamsal göstergelerin yükselmesiyle ölçülür. Diğer modellerde ise, yapısal bozukluğun kökünü tedavi etmeden acıyı sakinleştiren sınırlı yardımlar sunulmakta, böylece şekilleri değişse bile yoksulluk varlığını sürdürmektedir.

Temel fark şudur: İslami bakış, adaleti ve servetin iyi bir şekilde dağıtılmasını tamamlayıcı bir unsur değil, sistemin özünün bir parçası kılmaktadır. Dolayısıyla devlet şer’an, tebaasındaki her bireyin yiyecek, giyecek ve barınma ihtiyaçlarını sağlamaktan sorumlu olmasının yanı sıra tüm toplumun güvenlik, eğitim ve sağlık hizmetini sağlamakla da sorumludur. Bunun gerçekleştirilmesi piyasaların dalgalanmalarına veya salt kâr kaygılarına bırakılmaz. Zira İslam’da mülkiyet düzenlenmiştir: Birtakım kurallarla korunan bireysel mülkiyet, bireylerin sahip olması caiz olmayan kamu mülkiyeti ve şerî maslahata göre yönetilen devlet mülkiyeti gibi. Bu denge sayesinde, tekelciliğin önlenmesi ve meşru olmayan servete odaklanmanın düzenlemesi sağlanırken çalışma ve girişimciliğe teşvik korunmaktadır.

O zaman kardeşlik, devletin, yapısal bir yoksulluğun oluşmasını önlemekten sorumlu olduğu ve siyasi istikrarın servetin adil dağılımıyla sıkı sıkıya bağlantılı olduğu fikrinin pratik olarak ilk somutlaşmış halidir. Dolayısıyla sorunun kötüleşmesi için beklenmemelidir; aksine sorun daha baştan çözülmelidir. Bu yüzden sadece ahlaki vaaza güvenilmemiş; aksine bağlayıcı olan düzenleyici bir çerçeve oluşturulmuştur.

Herhangi bir siyasi varlık hayatta kalmak istiyorsa, insanların temel ihtiyaçlarını göz ardı edemez. Açlık eğer yaygınlaşırsa, sloganlar onu koruyamayacağı gibi konuşma da onu engelleyemez. Eğer refah bir azınlığın elinde yoğunlaşırsa, herhangi bir anda patlayabilecek sessiz bir tıkanıklık üretir. Bu nedenle İslam'da ekonomik sistem, insanların işlerini marjinal değil öncelikli bir gözetim haline getiren mütekamil yönetim sisteminin bir parçası olarak gelmiştir.

Kardeşlik, geçici bir dayanışma hikayesi değildi; aksine İslam Devleti’nde ekonominin akideyle yönetildiğinin, servetin dağıtımında ve insanların işlerinin gözetilmesinde adaletin siyasi bir tercih değil aksine şerî bir hüküm olduğunun ve toplum birliğinin geçici duygularla değil, pratik politikalarla korunduğunun bir ilanıydı. İşte bu boyutu anlayan kişi, devletin inşasının sloganlarla başlamadığını, aksine insanın yeterliliğinin sağlanması ve onurunun şeriatın hükümleriyle düzenlenmiş bir sistemin içinde korunmasıyla başladığını idrak eder.

Bunu ortaya çıkarıp karar verecek olan ise, sadece İslam Devleti ve onun Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet sistemidir.

Hizb-ut Tahrir Mısır Vilayeti Medya Bürosu

Haber-Yorum

Hilafetin Kurulması Bir Tercih Değil, Bir Farzdır!

Haber:

Hilafet Devleti’nin yıkılışının üzerinden Hicri 105 ve Miladi 102 yıl geçmiştir.

Yorum:

Bu münasebetle Hizb-ut Tahrir Türkiye Vilayeti Medya Bürosu tarafından yayınlanan bir basın açıklamasında şunlar geçti; O’nun yokluğu ile geçen bu asırda, gasıp Yahudiler mübarek belde Filistin’i işgal ettiler. Fransızlar, Cezayir’de 20 yıl boyunca soykırım yapıp bir milyondan fazla Müslüman’ı katlettiler. Ruslar, Orta Asya’da Müslüman Özbekleri, Kırgızları, Türkmenleri, Tatarları, Kırımlıları sürgüne ve tehcire zorladılar. Kâfir Amerika ise Irak ve Afganistan’da tecavüzler, zulümler, katliamlar yaptı, milyonlarca çocuğu öksüz ve yetim bıraktı. Şimdi bugün işgalci “İsrail” ile İran’a saldırıyor. Komünist Çin, Doğu Türkistan’da on yıllardır Uygur halkını ağır işkencelerle öldürüyor. Budistler, Keşmir ve Arakan’ı yakıp yıktılar. Batılı sömürgeci devletler, İslam topraklarının tüm zenginliğini yağmaladılar. İslam beldelerindeki kukla ve işbirlikçi yönetimler ise kendileri lüks ve şatafat içinde yaşarken Müslümanları açlığa, yokluğa, sefalete ve zulme mahkûm ettiler.

Açılama şunu da ekledi: Bir asır boyunca yaşanan bütün bu hadiseler; topraklarımız üzerindeki işgal ve katliamlara dur diyecek, bölünme ve parçalanmayı bitirecek, ümmeti yeniden tek çatı altında toplayacak, Müslümanların canını, malını ve namusunu koruyacak yegâne gücün Raşidi Hilâfet Devleti olduğunu göstermiştir.

Basın açıklaması şöyle tamamlanmıştır; Nübüvvet Minhacı üzere İkinci Raşidi Hilafet, şer’i hem siyasi hem ekonomik hem de askeri bir zorunluluktur. Hilafet Müslümanlar için olmazsa olmaz, İslam ümmeti için varlık yokluk meselesidir. Hilafet Müslümanların öncelikli meselesidir. Onun yeniden kurulması muhakkak gerçekleşecektir. Çünkü Hilafet Allah Subhanehu ve Teala’nın vaadi ve Allah2ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in müjdesidir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Muhammed Abdulmelik

Daha düne kadar Husiler, Sana hapishanelerinde ve Sa’da’daki gözaltı merkezlerinde, eski rejimin güvenlik aygıtlarının mahkûmları sıralarda Hizb-ut Tahrir’e karşı yapılan baskıları ve zorbalıkları sert bir dille eleştiriyorlardı. Ama bugün ise aynı yolu ve yöntemi izliyorlar. Bıkmadan usanmadan Hizb-ut Tahrir’in gençlerinin peşine düşüyorlar, işledikleri bir suçtan dolayı değil, sadece İslam’ın hâkim kılınmasına davet ettikleri için her defasında onları tutuklayıp hapse atıyorlar! Bu yapılanlar, onların hakkı reddettiklerinin ve Batı’ya karşı olduklarını iddia etseler bile küfürle hükmeden rejimlerin safında durduklarının açık bir kanıtı ve göstergesidir.

يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ “Onlar her çığlığı kendi aleyhlerinde sanırlar.” ^{[Münafikun 4]}

Bu seferki gözaltı dalgası Taiz vilayetinde gerçekleşti. Husiler bağlı güvenlik birimleri, 22 Ramazan 1447 (11 Mart 2026 Çarşamba) gece yarısına doğru Macid Müsenna kardeşimizin evine baskın düzenleyerek, evde bulunan Halid Musenna, Saddam Naci ve Muhammed Ahmed adlı gençleri gözaltına aldılar. Böylece bu gözaltı eylemleriyle birlikte Kasım 2025’ten beri Taiz’de tutuklu bulunan Saddam el-Mukerdi ile Şubat 2026’dan beri Umran’da tutuklu bulunan Abdülvehhab el-Buruşiye yenileri eklenmiş oldu. Sadece gençleri gözaltına almakla kalmadılar, evin mahremiyetine ve mübarek Ramazan ayının son on gününe de saygı göstermeyerek ev sahibini de gözaltına aldılar. Ramazan-ı Şerif’in ve yaklaşan Ramazan Bayramı’nın manevi ikliminde Allah’a itaatle yakınlaşmak yerine, zulüm ve günah işleyerek O’na meydan okumaya kalkıştılar!

İnsanlara zorla dinlettikleri derslerinde İslam akidesinden, ahiretten, hesaptan ve mücrimlerin kötü akıbetinden bahseden bu “Kur’anî Yürüyüş” liderlerine bu iddiaları neye yarar?! Eğer bu İslam akidesi fikirleri, bizzat onu dinleyen takipçilerinin üzerinde hiçbir etki bırakmıyor ve onlara yaptıkları işin helal mi haram mı olduğunu sorgulatmıyorsa, o zaman bu derslerin ne faydası var ki? Yeryüzünde Kur’an’ın hakimiyeti için çalışanlara karşı savaş açanların, “Kur’anî Yürüyüş”ten bahsetmesi akla mantığa uygun mudur?

كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ “Yapmayacağınız şeyleri söylemeniz, Allah katında büyük gazap gerektiren bir iştir.” ^{[Saff 3]}

Hizb-ut Tahrir gençlerinin bu seferki suçu, partinin 28 Şubat 2026 tarihinde yayımladığı “Tâğût Trump ve Beselemesi Yahudi Varlığı İran’a Karşı Vahşi Bir Saldırı Başlattı” başlıklı bildiriyi dağıtarak; Amerika’nın kalleşliğini ve müzakere masasını nasıl tekmelediğini ifşa etmeleridir. Bu bildiride Hizb, İran rejiminin Afganistan, Irak ve bölgedeki birçok yerde Amerika’ya sunduğu hizmetlere rağmen, Amerika’nın müzakere masasını nasıl tekmelediğini ve vahşi bir saldırı başlattığını ortaya koymuştur. Trump, İran’ı Amerika’nın yörüngesinde dönen bir devletten, doğrudan ona bağlı bir uşak devlete dönüştürmek istemiştir.

Soruyoruz, kâfirlere dostluk beslemenin haram olduğunu, bunun dünyada rüsvaylık, ahirette azap olduğunu beyan etmek; Müslümanların uşak yöneticilerinin bu saldırı karşısındaki sessizliğini kınamak, failinin hapse atılmasını gerektiren bir suç mudur? Bu güvenlik güçlerine ne oluyor da Amerika ve beslemesi Yahudi varlığına karşı sözle ve hak duruşla cihat edenleri gözaltına alıyorlar? Onlara ne oluyor da Müslümanlarla savaşan küfür ümmetlerine düşmanlık edenleri ve onları ifşa edenleri hapse atıyorlar? Onlara ne oluyor da Müslümanların safında yer alan, onların birliği ve Gazze’de, İran’da ve diğer yerlerde Müslümanların maruz kaldığı soykırım, bombardıman, yıkım ve saldırıların intikamını alacak bir devlet kurmak için çalışanları susturuyorlar?! Siz kimin tarafındasınız? Aklı selim sahipleriniz nerede? Ya Hizb-ut Tahrir gençlerini derhal serbest bırakıp onlara yardım eder ve beraberce Hilâfet’i kurarsınız ya da Allah üzerinize öyle bir zillet musallat eder ki dininize dönene kadar o zilleti üzerinizden kaldıramazsınız! Allah’ın katından bir azap göndermesi yakındır; o zaman O’na dua edersiniz de duanıza icabet edilmez!

Bu gözaltılar, küstahlıklar ve baskınlar, Hizb-ut Tahrir gençlerinin sadece sebatını ve kararlılığını artıracak; insanların da bu davaya ve onun yüce hedefine olan inancını daha da sağlamlaştıracaktır. Çünkü vaat Allah Subhânehu ve Teâlâ ’nın vaadidir, müjde ise Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in müjdesidir. Allah için çalışan kimseyi Allah yalnız bırakmaz. Allah onlarla beraberdir. Dava taşıyıcılarının atıldığı zindanlar, hak nurunu söndüremeyecek, adam gibi adamların ellerine vurulan prangalar onların azimlerini kıramayacaktır. Zira onlardan önce peygamberler, davetçiler ve Salihler de hapse atılmış, fakat hapis onların sadece sebatını artırmıştır. Tarih, hakkın sesini susturabileceğini sanan her tağutun tarihten silinip gittiğinin, savaştığı davanın ise baki kaldığını şahididir. Hizb-ut Tahrir’in davası ideolojik bir davettir, şahıslar üzerine kurulu değildir ki onların tutuklanmasıyla yenilsin, bilakis Ümmetin kalplerinde yer eden köklü bir akide ve azametli bir fikir üzerine kuruludur. Zalimleri bu yolda devam etmenin vahim sonuçları konusunda uyarıyoruz. Zira hak davası, Allah’ın izniyle hedefine ulaşana ve Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet geri dönene kadar yoluna devam edecektir. İşte o zaman zulmedenler, nasıl bir inkılapla devrileceklerini bileceklerdir!

Hizb-ut Tahrir bugün ortaya çıkmış bir hareket değildir. Bazılarının sandığı gibi geçici bir fenomen de değildir; aksine on yıllardır var olan küresel bir partidir. Kökleri derinlerde, dalları ufuklardadır. Onun daveti ideolojik bir davettir; Hizb-ut Tahrir; Cumhuriyet, Monarşi veya diğer tüm laiklik biçimlerini yıkmak ve İslam’ı hâkim kılmak için çalışan küresel bir partidir. İslam’a aykırı bu nizamları uygulayan her yöneticinin boğazında, Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın emrettiği gibi İslam’ı uygulayan devleti kuruncaya kadar bir diken olmaya devam edeceğiz!

Ey güç ve kuvvet ehli! Ey Güney’deki ve Kuzey’deki iman ve hikmet ehli kabileler! Tüm Müslümanların izzeti, Hilafet Devleti’nin yeniden kurulmasıyla mümkündür. İşte Hizb-ut Tahrir, kendini Hilafet Devletini kurmaya adamıştır. İşte onun gençleri aranızdadır ve sizi davet etmektedirler. İkinci Akabe Biatı gibi bir biatla, Nübüvvet Metodu üzere İkinci Raşidi Hilafet’i kurarak dünyanın izzetine ve ahiretin şerefine nail olmak için kollarını sıvayacak bir yiğit yok mu? İşte o zaman kâfir Batı, kapitalist sistem ve gayrimeşru çocuğu Yahudi varlığıyla birlikte yerle yeksan olacak ve İslam’ın sancağı yeniden dalgalanacaktır. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةً عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ “Sonra Nübüvvet metodu üzere Hilafet olacaktır.”