قرغیزستان؛ میدان تنش¬های سیاسی بینالمللی!
- نشر شده در سیاسی
(ترجمه)
اولیس ولز، معاون اول وزارت امور خارجۀ امریکا، بهقرغیزستان سفر نمود و باخود 4.6 میلیون دالر امریکایی را که توسط خانواده باقییوف سرقت شده بود، بهقرغیزستان بازگرداند. روز بعد بهازبکستان رفت و در اظهاراتی گفت که امریکا در طول دو سال آینده کمک مالیاش را بهسه برابر خواهد رساند.
بههمین نزدیکیها در تاشکند کنفرانس علمی تحت عنوان "روابط ذاتالبینی در آسیای مرکزی: چالشها و فرصتهای همکاری" برگزار شد. 35 دولت، 9 سازمان بینالمللی و منطقهای، 17 مرکز تحلیلی و نمایندگان 18 نهاد بینالمللی در این کنفرانس شرکت ورزیدند.
در 21 فبروری، نشست نوبتی رؤسای فرمانده نیروهای نظامی کشورهای جنوب آسیا برگزارشد. در این نشست رؤسای فرمانده نیروهای نظامی ازبکستان، قزاقستان، ترکمنستان، تاجیکستان، افغانستان، پاکستان، معاون رئیس فرمانده نیروهای نظامی قرغیزستان و فرمانده ارشد فرماندهی مرکزی نیروهای نظامی امریکا شرکت کرده بودند.
انتظار میرود در اواخر ماه مارچ، پوتین رئیس جمهوری روسیه نیز بهقرغیزستان سفر کند؛ چنانچه مقدمات سفر وی آغاز شده است. بنا به گزارش رادیو "آزادلیک" در اوایل ماه مارچ، بیستویکومین دور کنفرانسهای بین دولتی قزاقستان-روسیه برگزار شد.
از یکسو استعمار غربی جلسات مذکور را در آسیای مرکزی سازماندهی میکند و از سوی دیگر روسیه قصد دارد پایگاه نظامی جدیدی را در جنوب قرغیزستان تأسیس کند. بناءً کشورهای آسیای مرکزی تحت تهدید و فشارهای زیاد، هدفی برای ابرقدرتهای استعماری قرار میگیرند. هردو طرف با تمام توان فشارهای خویش را بر کشورهای آسیای مرکزی اعمال نموده و هریک تلاش دارد تا این دولتها را بهسمت منافع خود بکشاند.
کشورهای آسیای مرکزی همواره میدان درگیریهای سیاسی میان امریکا، روسیه و چین میباشند؛ طوریکه این قدرتهای استعماری سعی میکنند از طریق ایجاد تنشهای ساخته شده بهوسیلهای سازمانها و کنفرانسها منافع خویش را بهدست بیاورند! پس از جلساتیکه هدفشان چگونگی برخورد با اوضاع نگران کننده عنوان میشود، قدرتهای استعماری برای ایجاد پایگاههای نظامی، غارت و تصاحب منابع استراتیژیک، منابع طبیعی، فرودگاهها و راههای آهن، تلاش میکنند. در این اواخر روابط قرغیزستان و ازبکستان بهدلیل این سیاستهای پلید بینالمللی، بدتر شده است. قرغیزستان نمیتواند از نفوذ روسیه نجات پیداکند. ازبکستان بهدلیل فراوانی منابع طبیعی، موقعیت جیوپولیتیک و استراتیژیک، از روسیه با پشتیبانی قدرتهای غربی فاصله دارد. ازبکستان در پروژۀ امریکایی تحت نام "صلح" در افغانستان همکاری میکند. اگر این پروژه موفق شود، ازبکستان از طریق افغانستان راه عبوری برای خود پیداکرده و تبدیل بهیک کشور پیشرو در منطقه خواهد شد.
اما از آنجاییکه این پروژه بهمنافع روسیه در آسیای میانه صدمه وارد میکند، روسیه بر قرغیزستان فشار وارد میکند تا روابطاش را با ازبکستان تیره کند. بههمین سبب بود که ادارات امنیتی قرغیزستان اعلان کردند که تروریستی را دستگیر نمودند که از ازبکستان آمده است و آنرا خطری از جانب ازبکستان توصیف کردند. هیچکس نمیداند که حجم جدالهایی را که روسیه برای حل این مشکل راهاندازی میکند، در چه میزان خواهد بود. در این شک نیست که روسیه در این میدان از تمام امکانات خود استفاده خواهد کرد و همچنان این واضح است که روسها فتنۀ جنگ و سایر اختلافات مادی را در منطقه بهوجود میآورند؛ زیرا آنها در این وضعیت موجود انتخاب دیگری نداشته و بهزودی دست بهکار خواهند شد.
قرغیزستان با وجود آگاه بودن از اینکه موضوع خطرات ناشی از اسلام، یک موضوع ادعایی و ساختگی بوده و جنگ با اسلام در این سرزمین از کدام فایدهای برخوردار نیست؛ اما بهدلیل ترسیکه از روسیه دارد، بازهم در ایجاد یک محیط پرتنش با روسیه همکاری میکند؛ چون قرغیزستان از این کاملاً مطمئن است که روسیه به تنهاییاش قادر بهاعمال خشونت علیه قرغیزستان میباشد. همچنین قرغیزستان در رابطه بهبخشهای اقتصادی خود، نیازمند کارگرانی میباشد که در روسیه مشغول کارگریاند؛ بنابراین، بهنظر میرسد که قرغیزستان در نهایت قصد دارد روسیه را تا آخر کارزار پیروی کند؛ چیزیکه نشان میدهد تنش بین کشورهای منطقه، ناشی از بدتر شدن وضعیت سیاسی بینالمللی میباشد. در این میدان برای امت و مردم آسیای میانه هیچ مصلحتی وجود ندارد. سیاستهای بینالملل تحت تسلط کفر جهانی اجازه نمیدهند که هیچ یکی از کشورهای منطقه از کنترولشان بیرون رود و این غیرممکن است که وابستگی بهاین دولتهای کافر، امنیت دولتهای منطقه را تأمین و یا از استقلالشان محافظت نماید؛ مثلاً: در خاورمیانه، این کشورها بهکُردها وعدۀ استقلال داده درحالیکه ایشان بهرهبرداری خود را دارند؛ اما کُردها هنوز بهکشورهای استعماری کمک میکنند و فکر میکنند که از این طریق بهاستقلال دست مییابند. بنابر همین امیدواری، دست به اعمالی میزنند که بهاسلام و مسلمانان آسیب زیادی میرساند. هیچ دولت استعماری برای دولت مستعمره و تابع خود این اجازه را نمیدهد که از خود یک ارادۀ مستقل داشته باشد؛ همانطوریکه آزادی برای هیچکس داده نشده است؛ بلکه همواره آزادیها از مردم گرفته شده است.
با توجه بهاین، کشورهای آسیای مرکزی در مسیری قدم گذاشتهاند که در آن همهچیز کلاهبرداری، مکر و حیلهگری است. تمام حکام کشورهای آسیای میانه، مزدورِ دولتهای کفری استعمارگر بوده و تنها سعی در بههدر رفتن ثروت و منابع امت دارند؛ بهعنوان مثال: آنها از چین بهخاطر چیزی جز پروژههای بیاهمیتیکه غیر ضروری بوده و کاملاً بهنفع چین میباشند، وام گرفته و بدین وسیله ثروت امت را بهچین میبخشند.
وضعیت در آسیای میانه میتواند منجر بهدرگیریهای زیادی در بین کشورهای منطقه شود و شاید حتی منجر بهجنگ نیز شود. بنابر این، ما مسلمانان باید احتیاط کنیم و اجازه ندهیم که این کشورها بین ما درگیریهای ملیتی، کشوری و مرزی را پرورش دهند و باید بهیاد داشته باشیم که نجاتمان از توطئه و حیلهگریهای سیاسی تنها توسط دولت خلافت راشده برمنهج نبوت ممکن است و بس.
بیایید دور از تمام اختلافاتی باشیم که توسط مؤسسات امنیتی و مقامات دولتی بهوجود میآیند. بزرگترین فتنه، چیزی است که منجر بهتنظیم عملیات خشونتآمیز از قومی علیه قوم دیگری میشود. ما باید از چنین کارهایی برحذر بوده و با تمام این خطراتیکه از کشورهای کفری طراحی میشوند، با هوشیاری برخورد نماییم.
نویسنده: استاد عبدالرزاق قرغیزی
عضو دفتر مطبوعاتی حزب التحریر-قرغیزستان